จอมดาบจ้าวมนตรา

"ระบบ ช่วยหาสมุนไพรล้ำค่าให้หน่อย" นี่คือระบบหาสมบัติระดับจักรพรรดิขึ้นไป ที่ติดตัวไป่หลิงหลังจากที่เธอทะลุมิติมาที่นี่ แม้ระบบนี้จะยอดเยี่ยมแต่ของระดับจักรพรรดิหาได้ยากเย็น เธอลองใช้ค้นหาสมบัติภายในวังไม่เคยได้ นอกจากสมบัติในท้องพระคลังที่ระบบแจ้งมา แต่ใครจะไปบ้าปล้นคลังสมบัติของเสด็จพ่อกันล่ะ

"ในระยะ 200 เมตร ไม่มีค่ะ"

หยวนไท่เดินเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งลึกเข้ามายังหุบเขา ซึ่งตอนนี้เสียงร้องของสิงห์สาราสัตว์ค่อนข้างหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ เธอเริ่มขนหัวลุกด้วยความกลัวซะแล้วซิ

"นั่นไง ว่าแล้วเจอฝูงสัตว์อสูรกลุ่มแรกจนได้ หมูป่าเขี้ยวโง้งยาวเป็นคืบ ตัวใหญ่เท่าม้าสีแดงเข้ม อยู่รวมกันตั้ง 5 ตัว" เมื่อมองเลยพวกมันไปเห็นฝูงกวางสีน้ำตาลตัวใหญ่กว่าม้าซะอีก แถมมีมากถึง 40 ตัว"

ทันใดนั้นมีฝูงหมาป่าตาเดียว 15 ตัวและหัวหน้าฝูงที่เดินได้เหมือนมนุษย์ลำตัวสีดำขนฟูฟ่องไปทั้งตัว คมเขี้ยวที่ปากและที่เล็บมือคมกริบราวกับมีดโกน กำลังตีวงโอบล้อมเพื่อโจมตีฝูงกวางป่า หยวนไท่เห็นท่าไม่ดีรีบปีนขึ้นต้นไม้แอบมองอยู่ข้างบน

พอเห็นหัวหน้าฝูงหมาป่าอย่างชัดเจน ถึงกับอึดอัดหายใจไม่ออก เนื่องจากไอสังหารที่มันแผ่ออกมาเพื่อข่มขวัญศัตรู

"ระบบ ช่วยตรวจสอบให้ที สัตว์อสูรที่อยู่แถวนี้มีระดับจักรพรรดิหรือไม่"

"มีค่ะ ในระยะ 200 เมตร หมาป่าตาเดียวกลายพันธุ์ อยู่ระดับจักรพรรดิค่ะ แล้วยังมีหญ้าดาราเร้น 2 ต้น อยู่ตรงซอกหิน 1 ต้น และใต้ต้นไม้แดงใหญ่อีก 1 ต้นค่ะ"

"ดีจัง! หญ้าดาราเร้นขายได้ตั้ง 2,500 แต้ม 2 ต้นรวมเป็น 5,000 แต้ม ยอดเยี่ยมไปเลยรวยแล้วเรา" หยวนไท่ยิ้มจนหน้าบานด้วยความดีใจ แต่พอมองไปที่ฝูงหมาป่าเขาถึงกับเหงื่อตก

"แต่แย่ชะมัด ดันมาเจอหัวหน้าฝูงหมาป่าตาเดียวระดับจักรพรรดิจนได้ หวังว่ามันคงไม่เห็นเราหรอกนะ" หยวนไท่แอบเซ็งกับความโชคร้ายของเธอ

ในที่สุดการล่าก็เริ่มต้นขึ้น เมื่อหัวหน้าฝูงหมาป่าส่งสัญญาณให้เข้าโจมตีฝูงกวาง "โห้วว" มันหอนเสียงสูงสร้างความแตกตื่นให้กับพวกหมูป่าและฝูงกวาง พวกมันตกใจพากันวิ่งหนีจนสุดชีวิต ที่แย่ที่สุดพวกมันดันวิ่งตรงมายังต้นไม้ ที่หยวนไท่แอบอยู่ "ปึ้งง.ปึ้งง" เสียงพวกมันวิ่งถลามากระแทกต้นไม้อย่างจังจนสั่นคลอนอย่างรุนแรง

ทำให้หยวนไท่เสียหลักร่วงตกลงมา "ว้ายย" เธอลืมตัวแหกปากร้องเป็นผู้หญิงเลยทีเดียว เสียงกระแทกกับพื้นดัง"ตั๊บ" ก้นของเธอกระแทกพื้นอย่างแรงเจ็บจนน้ำตาแตก บิดตัวไปมาอย่างเจ็บปวด

ในขณะนั้นมีกวางป่าตัวหนึ่งวิ่งหนีหมาป่าตาเดียวที่ไล่ตามมา มันกำลังวิ่งมาชนเธอในระยะกระชั้นชิด ด้วยสัณชาตญาณหยวนไท่พลิกตัวหลบ แล้วคว้าจับเขากวางป่าจนแน่น เขาถูกมันลากถูลู่ถูกังไปทั้งอย่างนั้นด้วยความเร็ว ในขณะที่ถูกลากมานั้นเธอเห็นต้นไม้ใหญ่ขวางอยู่ตรงหน้า ถ้าหากหลบไม่พ้นตัวเธอจะต้องฟาดเข้ากับต้นไม้เต็มๆ ซึ่งโอกาสจะรอดชีวิตมีน้อยมาก

ในห้วงระหว่างความเป็นตาย หยวนไท่รีบใช้เท้าขวาเกี่ยวหลังสัตว์อสูร แล้วพลิกตัวขึ้นคล่อมขี่หลังกวางป่าได้สำเร็จ จนสามารถหลบพ้นโคนต้นไม้ใหญ่ได้อย่างฉิวเฉียด

แต่อันตรายยังไม่หมดไป ในเมื่อยังมีตัวอันตรายกว่าตามไล่ล่าอยู่ด้านหลัง เสียงร้องโหยหวนของกวางป่าดังมาจากข้างหลัง 2-3 ครั้ง เมื่อมันถูกหมาป่าตาเดียวไล่ตามทัน หมาป่าตัวร้ายกระโดดตะครุบเหยื่อไปที่บั้นท้าย ใช้ปากของมันฉีกกระชากจนเลือดเนื้อสดๆสาดกระเซ็นไปทั่ว เมื่อกวางป่าเคราะห์ร้ายล้มลงชีวิตของมันก็ถูกปลิดปลง หยวนไท่หันหลังไปเจอภาพอนาจอนาถตานั่นอย่างชัดเจน

และในตอนนี้ยังมีหมาป่าตาเดียวอีก 2 สองตัวไล่ตามหลังมาเขามา หยวนไท่กวาดตามองด้านข้างอย่างรวดเร็ว ก่อนที่หมาป่าตาเดียวจะไล่ตามกวางตัวนี้ทัน เขาต้องหาทางกระโดดลงข้างทางเอาตัวรอดก่อน

"นั่นไง ต้นไม้ใหญ่ด้านหน้านั่นมันมีเถาวัลย์ยาวจนเกือบระพื้นอยู่หลายเส้น ถ้าเรากระโดดเกาะมันแล้วปีนขึ้นต้นไม้ได้สำเร็จล่ะก็ เราก็จะปลอดภัยแล้ว"

หยวนไท่ตัดสินใจโดยพลัน ด้วยน้ำหนักตัวของเขาเมื่อขี่หลังกวางป่าอยู่อย่างนี้ ทำให้ความเร็วของมันลดลงเป็นอันมาก อีกไม่กี่อึดใจหมาป่าตาเดียวต้องตามมาทันแน่ และชะตากรรมของเขาก็คงไม่ต่างจากกวางป่าตัวเมื่อกี้แน่

เมื่อหยวนไท่กะระยะห่างระหว่างตัวเขากับเถาวัลย์ได้แล้ว เขาก็ทุ่มเทพลังทั้งหมดพุ่งกายไปคว้าเถาวัลย์ข้างทางได้สำเร็จ "ยอดเยี่ยม เราทำได้ " ในขณะที่เขากำลังดีใจอยู่นั้น ร่างที่โล้เถาวัลย์ขึ้นไปจนสุด ตอนนี้มันกำลังเขวี่ยงเจ้าของร่างกลับมายังที่เดิม หมาป่าตาเดียวที่ตามไล่หลังมา พอเห็นเหยื่อโล้เถาวัลย์ลอยตัวอยู่เบื้องหน้า พวกมันทั้ง 2 ตัวรีบกระโจนขึ้นกลางอากาศ อ้าปากกว้างหมายกระชากเหยื่อลงมา

หยวนไท่เห็นดังนั้น พลันร้องเสียงหลง "ตายแล้ว! ทำไมถึงซวยแบบนี้ เอาละ.ตายเป็นตายอยากจะกินข้ามากอย่างนั้นเหรอ นี่แน่ะ" ก่อนที่พวกมันจะพุ่งมาถึงตัว หยวนไท่ใช้แขนดึงเถาวัลย์ยกตัวเองขึ้น 2 เมตร ปล่อยให้หมาป่าตาเดียวทั้งสองตัว พุ่งผ่านร่างของเขาไปอย่างฉิวเฉียด

เมื่อเถาวัลย์โล้กลับมาอีกครั้งเขาจึงปล่อยเถาวัลย์แล้วคว้าจับกิ่งไม้ไว้ เมื่อปีนขึ้นไปบนยอดไม้ได้สำเร็จ ทำให้หมาป่าตาเดียวสองตัวนั้นผิดหวัง เมื่อรู้ตัวว่าไม่อาจกินเหยื่อที่เป็นมนุษย์ได้ พวกมันจึงไล่ตามกวางป่าตัวนั้นต่อ

หยวนไท่เหงื่อหลั่งทั่วกายสุดท้ายก็อยู่รอดปลอดภัยอีกครา 'ไม่นึกเลยว่า ป่าไข่มุกจะน่าสะพรึงกลัวอย่างนี้ เราต้องหาที่หลบซ่อนให้ดีกว่านี้' เมื่อคิดได้ดังนี้ เขาจึงสอบถามระบบ

"ระบบ หาที่หลบซ่อนที่ปลอดภัยได้หรือไม่"

"ตอนนี้ ระบบยังไม่สามารถปลดล็อคฟังก์ชั่นนี้ได้ค่ะ ต้องขออภัยค่ะ"

หยวนไท่บุนอุบเขาได้แต่กระโดดไปยังต้นไม้โน้นทีต้นไม้นี้ที จนกระทั่งฝูงหมาป่าตาเดียวขนย้ายเหยื่อของมันกลับไปยังรัง เขาจึงได้ย้อนกลับไปที่เดิม แล้วเก็บหญ้าดาราเร้น 2 ต้นนั้น กลับไปขายยังตึกสมุนไพร การออกมาเก็บสมุนไพรครั้งแรกทุลักทุเลเป็นอย่างยิ่ง เกือบเอาชีวิตไปทิ้งแต่สุดท้ายเขาก็ได้แต้มสวรรค์ 5,000 แต้มมาครอบครอง แม้จะได้รับบาดเจ็บภายนอกมาบ้างก็ตาม