เริ่มระบบเงินไม่จํากัด ฉันซื้อเกาะต่างประเทศด้วยเงินนับแสนล้าน!

ในความคิดของลู่หาน

การ์ดในมือของเขามีคุณภาพดีมากแม้ไม่รู้ว่าถูกทํามาด้วยวัสดุอะไรก็ตาม

แต่ต้องยอมรับเลยว่ามันเป็นการ์ดเกมที่ต่างจากที่วางขายในท้องตลาด

หรือนี่จะเป็นไพ่ตายของบริษัทของเล่น?

ลู่หานคาดเดาลับๆ เขาไม่ได้สนใจด้วยซํ้าถึงความหมายของการ์ดที่เขาได้รับ

“ลู่หาน”

“ฉันรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่”

“แต่ฉันบอกได้แค่ว่าในอนาคตคุณจะเข้าใจถึงสิ่งที่ฉันต้องการจะสื่อให้คุณได้รู้”

ทําไมไต๋จุนจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่?

เขาหัวเราะเบาๆอย่างไม่ใส่ใจ

ทางด้านลู่หานที่ได้ยิน ก็งุนงงยิ่งกว่าเดิม

แค่การ์ดไม่ใช่เหรอ

ว่าแต่

สิ่งนี้มันสามารถนับเป็นสินนํ้าใจได้ด้วย?

อย่างไรก็ตามเขาไม่กล้าพูดความคิดนี้ออกไป แล้วบอกลาอีกครั้ง

ก่อนที่จะรีบกลับไป

โดยที่ไม่รู้เลยว่าการ์ดที่เขาเก็บไปนั้น

คือสิทธิ์ในการฟื้นคืนชีพ ที่ไต๋จุนต้องการมอบให้นั่นเอง

และในอนาคตนี้แม้ไต๋จุนจะไม่รู้ว่าลู่หานมีคนที่ต้องการนํากลับมา จากโลกแห่งความตายไหม

เขาก็ไม่ใส่ใจ

เพราะยังไงซะในอนาคตเมื่ออารยธรรมดวลจักรพรรดิ เป็นที่รู้จักมากขึ้น

แล้วนักดวลพระเจ้ากลายเป็นที่เปิดเผย

เขาก็เชื่อว่า อีกฝ่ายจะต้องเข้าใจความหมายนี้ และมาหาในเวลานั้นเอง

ตามความต้องการ ที่จะคืนชีพใครสักคน

อย่างแน่นอน!

…

ต่อมา-

ไต๋จุนได้กินข้าวร่วมกับครอบครัวของเขาและคนอื่นๆ

แล้วบอกลาพ่อกับแม่ของเขาล่วงหน้า เตรียมที่จะกลับไปยังหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ด

ไต๋ห่าวและซวนหยูก็ไม่ได้อะไรทั้งคู่แค่เตรียมที่จะกลับไปยังหมู่บ้านเช่นกัน

เพราะ

ตอนนี้ลูกชายของพวกเขาได้เปิดเผยตัวตนแก่คนทั้งโลกอย่างแท้จริงแล้ว

การจะบอกความจริงเรื่องนี้ ให้กับคนอื่นฟังเลยไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

ท้ายที่สุดแล้วไม่ใช่ว่าพวกเขาต้องการปิดบังตั้งแต่แรก

แต่เป็นเพราะมันน่าเหลือเชื่อเกินไปต่างหาก

แทนที่จะบอกความจริงไปในวันนั้น

พวกเขาเลือกที่จะบอกว่ามีคนจากทางการมาหาแทน

หรือจะให้บอกว่าลูกชายของพวกเขาคือกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดอันเป็นตํานาน?

เกรงว่าถ้าพูดเช่นนั้นออกไปหลายคนจะมองพวกเขาเป็นโรคประสาทอย่างแน่นอน

เวลาเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว!

รถที่สั่งซื้อ ได้มาส่งที่ชุมชนหยานไห่พร้อมกับต้วนเฮยที่ทําหน้าที่เป็นครั้งสุดท้าย

ดังนั้นตอนนี้เขาจึงได้มาหาไต๋จุนพร้อมกับบอกการตัดสินใจของเขา

ไต๋จุนที่รู้ก็ดีใจแล้วถามเกี่ยวกับเรื่องก่อนหน้า

นั่นคือแฟนสาวและน้องชายของต้วนเฮย

เกี่ยวกับเรื่องนี้ต้วนเฮยได้บอกเขาว่าทั้งคู่มีเรื่องต้องจัดการก่อน เลยจะไม่ได้ตามเขาไปในทันที

ไต๋จุนเลยเรียกหมิงป๋ายและคนอื่นๆมาอย่างรวดเร็ว

เตรียมจากไป…

แต่ก่อนที่เขาจะไปนั้นเขาได้เรียกเฒ่าเติ้งมาพูดคุยกันเป็นครั้งสุดท้าย

บอกให้อีกฝ่ายจับตาดูคนอื่นๆรวมถึงรปภ.ที่จะมาหลังจากนี้ให้ดีๆ

ทั้งยังต้องคอยรายงานเขาผ่านเอ็ดเวิร์ดตลอดเวลาอีกด้วย

เฒ่าเติ้งจะกล้าปฏิเสธได้อย่างไร

เขารีบพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า

ตอนนี้.

บนเครื่องบินส่วนตัว

หมิงป๋ายและคนอื่นๆตื่นเต้นมาก

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้นั่งเครื่องบินส่วนตัวแถมมันยังหรูหรามากอีกด้วย

ทําให้พวกเขานั้นมีความสุขเกินบรรยายเลยทีเดียว

ขณะเดียวกันต้วนเฮยก็ได้ทําความรู้จักกับพวกเขา

เพราะหลังจากนี้นอกจากจะเป็นพวกเดียวกันแล้ว ในอนาคตพวกเขายังจะต้องทํางานร่วมกันอีกต่างหาก

เลยเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะเพิกเฉยหรือนิ่งเงียบใส่กัน

ไต๋จุนพึงพอใจมาก

ทั้งยังทราบอีกด้วยว่าครอบครัวของหมิงป๋ายและคนอื่นๆที่เหลือหลังจากได้ทราบเกี่ยวกับตัวตนของเขา พวกเขาก็ได้พูดคุยกันอย่างราบรื่นและเรียบร้อย

นัยหนึ่งหมายความว่าพวกเขาได้ไว้วางใจในตัวไต๋จุนและกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดเป็นอย่างมาก

เหตุนี้เอง การจากมาครั้งนี้เลยไม่มีปัญหาใดๆทั้งสิ้น

…

อย่างรวดเร็ว-

หมู่เกาะแมรี่ฮาร์ด

หลังจากมาถึง ทุกคนนอกจากไต๋จุนและเอ็ดเวิร์ดล้วนมีความรู้สึกเกิดขึ้นมาหลากอารมณ์

โดยเฉพาะคฤหาสน์ที่ใหญ่โตกว่าชุมชนหยานไห่

พวกเขานั้นอัศจรรย์ใจมาก

วินาทีต่อมาหมิงป๋ายเลยพูดด้วยความสงสัยขึ้นมา

“ทําไมเกาะนี้ไม่มีภูเขาเหมือนกันกับเกาะอื่นๆล่ะ”

“นั่นสิ ตลอดทางที่ผ่านมาฉันเห็นเกาะอื่นก็มีภูเขาที่สวยงามเหมือนกันหมดนะแต่มีแค่เกาะกลางที่ท่านประธานอาศัยอยู่เท่านั้น ที่ไม่มี นี่ไม่แปลกไปหน่อยเหรอ?”เจียงหยาพยักหน้าเห็นด้วย แล้วมองไปรอบๆ

เธอเองก็สงสัยเช่นกัน

เกาะอื่นล้วนมีภูเขานับไม่ถ้วนทําไมเกาะนี้ถึงไม่มี?

ซุนหยวนและปังเจิ้นมองหน้ากันพวกเขาเพิ่งจะนึกขึ้นได้เมื่อครู่นี้เอง

พวกเขาจึงมองไปทางประธานของพวกเขา

ต้วนเฮยเองก็เช่นกันเขาไม่ต่างจากทุกคนที่สงสัย

หรือเกาะนี้จะถูกออกแบบมาเป็นพิเศษ?

แต่เขาก็ต้องสลัดความคิดนี้ทิ้งไป

เกาะธรรมชาติแบบนี้จะไม่มีภูเขาเลยได้ยังไง?

เขาเลยมองไปทางไต๋จุนเหมือนกับคนอื่นๆ

กลับกันเอ็ดเวิร์ดที่ได้ยินหัวข้อสนทนาของพวกเขา ตอนนี้กลับยิ้มแหยๆ

เขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่าภูเขาทั้งหมดหายไปไหน?

แค่

เขาไม่ได้บอก แล้วหันไปทางเจ้านายของเขารอดูท่าทีแทน

ยังไงก็ตาม!

ท่ามกลางสายตาจับจ้องของทุกคน

ไต๋จุนยิ้มสดใส

แล้วหยิบการ์ดใบหนึ่งที่ได้เตรียมไว้ขึ้นมา

[จอมเวทย์มนต์ดําซือถู]

[ประเภท - พิเศษ (มอนสเตอร์)]

[ระดับ: จักรพรรดิ]

[รายละเอียด:มอนสเตอร์ธาตุมืดที่สามารถกลืนกินทุกอย่างให้กลับคืนสู่ความมืดมิด]

[เงื่อนไข: เสียสละมอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิประเภทพิเศษธาตุมืดทั้งหมดเก้าใบบนสนามเพื่ออัญเชิญผ่านการ์ดเวทมนต์ระดับจักรพรรดิ]

[พลังโจมตี: 10,000]

[พลังป้องกัน: 10,000]

จอมเวทย์มนต์ดําซือถู!

ใช่ นี่คือการ์ดมอนสเตอร์ประเภทพิเศษ ที่มีความแข็งแกร่งมหาศาล

หลุดพ้นจากข้อผูกมัดทางพลังโจมตีและพลังป้องกันที่มีสูงสุดแค่ 500/1,000 อย่างสิ้นเชิง

เงื่อนไขการเรียกออกมาเลยยากเป็นพิเศษ

แต่

เมื่อสามารถเรียกมันออกมาได้โอกาสที่จะปิดฉากคู่ต่อสู้หรือศัตรู

นั้นเรียบง่ายๆพอกับความแข็งแกร่งของมันเลยก็ว่าได้

พลังโจมตีและพลังป้องกัน 10,000และค่าโซนชีวิตหนึ่งหมื่นแต้ม

ใครบ้างที่จะมองสถานการณ์ไม่ออก?

ปัจจุบัน.

ต้วนเฮย

หมิงป๋ายและคนอื่นๆที่เห็นการ์ดในมือของชายหนุ่ม ก็ล้วนเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ

พวกเขาจําได้ว่าในอนิเมะที่พวกเขาดูจอมเวทย์มนต์ดําซือถูนั้นเป็นการ์ดที่ทรงพลังมาก

ความแข็งแกร่งของมันเมื่อถูกใช้กับความเป็นจริงโดยนักดวลพระเจ้าแล้ว

สามารถทําลายเกาะได้อย่างง่ายดาย!

แค่

พวกเขาสับสนเล็กน้อยว่าอีกฝ่ายนํามันออกมาทําไม

มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องของภูเขาที่พวกเขาอยากรู้?

“เจ้านาย”

ส่วนเอ็ดเวิร์ดนั้นมีปฏิกิริยาแตกต่างจากคนอื่นๆเขาจะไม่รู้ได้ยังไง ว่าเจ้านายของเขานั้นชอบเข้าเรื่องตรงๆ?

เขาจึงเผลอก้าวถอยหลังออกไปอย่างไม่รู้ตัวแล้วลอบกลืนนํ้าลาย

ดูสถานการณ์อย่างไม่กล้าหายใจ

เท่านั้นล่ะ-

สิ่งที่เอ็ดเวิร์ดคาดคิดก็ได้เกิดขึ้น!

เมื่อไต๋จุนนําการ์ดจอมเวทย์มนต์ดําซือถูออกมาแล้วมันก็พลันส่องแสงสว่างวาบสีทองบนมือเขา

แล้ว

แรงกดดันสัมผัสวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาในทันใด!

บูม!

ชั่วขณะ.

ท้องฟ้าและโลกก็ดูราวกับจะเปลี่ยนสี

พร้อมกับการ์ดที่ส่องแสงสีทอง ได้หายไปและแทนที่ด้วยร่างๆหนึ่งที่รายล้อมไปด้วยความมืดมิด

ตะหง่านเด่นชัดอยู่ท่ามกลางอากาศที่ว่างเปล่า!

จอมเวทย์มนต์ดําซือถู!