เกิดใหม่ในยุคที่ไม่มีใครรู้ว่า KFC คืออะไร

    ตอนที่ 37 การทดสอบผนึกดวงดาวครั้งแรก

    ⭐ บทที่ 37: การทดสอบผนึกดวงดาวครั้งแรก

    หลังจากเทพสาราณะแห่งเวลาจากไป
    ตำหนักของซูอินยังคงสั่นไหวเบา ๆ
    เหมือนมีบางสิ่งในกาลเวลาถูกแกะออกทีละชั้น

    เสียงหัวใจขององค์ชายฉีอวิ้นยังคงดังอยู่ข้างหูเธอ
    เพราะเขายัง…ไม่ยอมปล่อยเธอจากอ้อมแขน

    “จะ…จะกอดอีกนานไหมเพคะ…”
    ซูอินถามเสียงเบา ใบหน้าแดงจัด

    องค์ชายผละออกนิดเดียว
    แต่มือของเขายังคงจับข้อมือเธอไว้แน่น
    เหมือนกลัวว่าเธอจะหลุดหายไปจริง ๆ

    “ข้ากลัวว่า…หากปล่อยมือ
    เจ้าอาจถูกสวรรค์ดึงกลับไปในทันที”

    ซูอินทำตาปริบ ๆ
    “ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้นเพคะ
    โดยเฉพาะถ้าท่านยังทำหน้าซีดเหมือนจะร้องไห้แบบนั้น…”

    องค์ชายชะงัก
    หน้าแดงนิด ๆ

    “ข้าไม่ได้…จะร้องไห้”

    “เมื่อครู่เพคะ…แค่ปลายตาก็เห็นแล้วว่า—”

    “ซูอิน!”

    “เพคะ ๆๆ ไม่พูดก็ได้เพคะ—!”

    ⭐ 1) ดวงดาวบนผนึกเริ่มเรืองแสง

    ไม่ทันจะได้เถียงกันนาน
    ตราดาวเจ็ดแฉกบนข้อมือซูอินก็เปล่งแสงขึ้นทันที

    แสงแรกเป็นสีทองอ่อน
    สั่นระริกราวกับลมหายใจของเด็กทารก

    ซูอินร้อง “อ๊ะ!”
    ก่อนจะรู้สึก…เหมือนลมหายใจตัวเองสะดุด

    องค์ชายจับไหล่เธอแน่น
    “เจ็บหรือไม่!?”

    “ไม่เพคะ แค่…เหมือนมีใครมาดึงความทรงจำออกจากหัวข้า—เบา ๆ แต่ชัดมาก!”

    แสงนั้นรวมตัวกันเป็นรูปทรง
    เหมือนเป็น “นาฬิกาทราย” กลับหัว
    แต่ตรงกลางกลับเป็นเปลวไฟสีทอง

    ข้อความสีทองลอยขึ้นเหนือผนึก

    ทดสอบครั้งที่ 1 – ไฟแห่งกาลเวลา
    ผู้คุมกฎต้องควบคุม “เปลวไฟที่เผาอดีต”
    หากไม่ผ่าน—
    ความทรงจำสำคัญที่สุดของเจ้าจะหายไปหนึ่งส่วน

    ซูอินหน้าซีด
    องค์ชายหน้าซีดยิ่งกว่า

    “ความทรงจำสำคัญที่สุด…!?”
    ซูอินกัดฟัน
    “ไม่เอานะเพคะ ข้ายังอยากจำรสไก่ทอด ขนมจีบ และหน้าองค์ชายอยู่!”

    องค์ชาย
    “เหตุใดหน้าเราถึงอยู่ในลิสต์เดียวกับไก่ทอด?”

    “เพราะทั้งสามอย่าง…ข้าชอบมากเพคะ!”

    องค์ชายหน้าแดงวาบ
    “ซูอิน…!”

    ⭐ 2) ประตูเวลาปรากฏ — และเขาคือคนแรกที่ถูกดูดเข้าไป

    พื้นตำหนักสั่นสะเทือน
    เกิดรอยแยกกลางอากาศเป็นรูปประตูหมุนวน

    ลมย้อนเวลา
    เสียงกระซิบของอดีต
    และเศษภาพในความทรงจำของเธอหมุนวนเหมือนพายุ

    องค์ชายก้าวมาข้างหน้าอย่างไม่ลังเล
    “ข้าจะเข้าไปก่อน—”

    “ไม่ได้เพคะ!”
    ซูอินคว้าแขนเขาไว้ แต่…

    สายไปแล้ว

    ประตูดูดร่างเขาเข้าไปทันทีเหมือนแรงดึงของสวรรค์

    องค์ชายหายไปในพริบตา

    “องค์ชาย!!”

    ซูอินกระโดดตามไปทันที
    โดยไม่คิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่

    ⭐ 3) โลกทดสอบ — “ไฟแห่งกาลเวลา”

    ทั้งโลกที่เปิดออกเหมือนเป็นลานกว้าง
    เต็มไปด้วยทรายสีทอง
    ท้องฟ้าสีแดงอมส้มเหมือนยามอาทิตย์ตก
    แต่ปราศจากเงาของสิ่งมีชีวิต

    เปลวไฟสีทองลุกไหม้ตามพื้นทรายเป็นเส้นยาว
    เหมือนรอยแผลขนาดใหญ่ของโลก

    องค์ชายอยู่กลางลาน
    ดาบในมือ
    สีหน้าเคร่งเครียดกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

    ซูอินวิ่งไปหา
    “องค์ชาย! เป็นอะไรไหมเพคะ!?”

    เขามองเธอ
    สายตาเต็มไปด้วยทั้งความรัก…และความห่วงถึงระดับอันตราย

    “ซูอิน…เจ้าไม่ควรมา!
    นี่คือการทดสอบของเจ้า!”

    ซูอินหอบ
    “แล้วปล่อยให้ท่านอยู่คนเดียวในที่น่ากลัวแบบนี้ได้อย่างไรเพคะ!”

    องค์ชายกัดฟัน
    “เจ้าจะเสียความทรงจำ! ข้าไม่ต้องการให้เจ้าลืม—”

    ในจังหวะที่เขาพูดไม่จบ
    เปลวไฟสีทองก็แผ่ขยาย
    ล้อมตัวทั้งสองคนไว้

    ⭐ 4) เงาจากอดีต — เด็กผมเงินกลับมาอีกครั้ง

    เปลวไฟงอแงพัดขึ้น
    รวมตัวกันเป็นร่างเล็ก ๆ
    ผมเงินยาวถึงบ่า
    ดวงตาเป็นสีทองเหมือนแสงเวลา

    เด็กคนนั้น…คนเดียวกับเมื่อคืน

    แต่ครั้งนี้เขามองซูอินด้วยสายตาที่ทั้งคิดถึง ทั้งเจ็บปวด ทั้งกรีดหัวใจ

    “ซู…อิน…”

    ซูอินสะดุ้ง
    “เจ้า…คือข้าในอดีต?”

    เด็กผงกศีรษะ
    พร้อมพูดประโยคที่ทำให้น้ำตาของเธอไหลทันที

    “เจ้าสัญญาว่าจะไม่ทิ้งข้าไปไหน…
    แต่เจ้า…กลับปล่อยให้ข้าตายคนเดียวในกาลเวลา…”

    องค์ชายเงียบ
    แต่มือเขากำดาบแน่นจนเส้นเลือดขึ้น
    ความหึงและความหวงแผ่พลังออกมาชนิดซูอินรู้สึกได้เลย

    “หวงข้ากับตัวข้าเองเหรอเพคะ?”

    “มันเรื่องน่าหึงไหมล่ะ!?”

    ซูอิน
    “…ก็…นิดหน่อยเพคะ”

    องค์ชายกัดฟัน
    “นิดเดียว?”

    เธอหน้าแดง
    “ก็…ครึ่งหนึ่งของหัวใจเพคะ!”

    องค์ชาย
    “!!”

    เด็กผมเงินมองทั้งสองด้วยความเศร้าและแค้นผสมกัน
    “เจ้าเปลี่ยนไป…เพราะเขาใช่หรือไม่?”

    เปลวไฟพุ่งสูง
    การทดสอบเริ่มขึ้นจริง ๆ

    ⭐ 5) ภารกิจแรก — เลือกอดีตที่จะเผา

    เสียงของเทพสาราณะดังขึ้นจากฟ้า

    ผู้คุมกฎเวลา
    จงเลือกหนึ่งความทรงจำของเจ้าในชาติก่อน
    เพื่อให้ไฟแห่งกาลเวลาเผามันทิ้ง

    ซูอินตัวสั่น
    องค์ชายจับมือเธอแน่น

    “ไม่ว่าจะเลือกอะไร
    ข้าจะอยู่ข้างเจ้าเสมอ”
    เขากระซิบ
    เสียงต่ำ…ลึก…อุ่นจนหัวใจวูบ

    ซูอินหันมามองเขา
    ดวงตาแดงก่ำเล็กน้อย

    “…ข้าไม่อยากลืมท่านเพคะ
    แม้แต่เสี้ยวเดียวก็ไม่เอา”

    องค์ชายหน้าแดงนิด ๆ
    แต่ยังกัดฟันพูดจริงจัง

    “ถ้าเจ้าพูดแบบนั้นอีก ข้าจะจูบเจ้า…ต่อหน้าสวรรค์ในทันที”

    ซูอิน
    “—!? เดี๋ยวเพคะ!”

    เด็กผมเงินยืนฟังอยู่
    มองทั้งสองคนสลับกัน
    ความรู้สึกปั่นป่วนในแววตาเด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆ

    เขาถามเสียงสั่น
    “แล้วข้าเล่า?
    เจ้าจะ…ลืมข้าด้วยหรือ?”

    ซูอินมองเด็กผมเงิน
    หัวใจหนักอึ้ง
    ความทรงจำเลือนลางของชาติก่อนแผ่วกลับมา

    แต่ครั้งนี้—
    เธอไม่ใช่เทพธิดาที่เดียวดายอีกต่อไป

    เธอมีองค์ชาย
    มีชีวิต
    มีอนาคตที่อยากเลือกเอง

    ซูอินเอ่ยเสียงสั่น
    “ข้า…จะไม่ลืมเจ้า
    แต่ข้าจะไม่ย้อนกลับไปเป็นข้าคนเก่าอีกแล้ว—
    เพราะตอนนี้ ข้ามีคนที่ข้าต้องปกป้อง”

    เธอหันไปมององค์ชาย
    ดวงตาเต็มไปด้วยความรักที่แม้แต่เปลวไฟสวรรค์ยังสั่นไหว

    องค์ชายกระซิบ
    “ซูอิน…”

    เปลวไฟพลันแยกเป็นสองทาง
    ให้เธอเลือก

    และนี่…คือการทดสอบแรกของเทพผู้คุมเวลา

    ⭐ จบบทที่ 37: การทดสอบผนึกดวงดาวครั้งแรก

    ตอนนี้เปิดทางไปสู่:

    ✔ การเลือกอดีตที่จะลบ (ความดราม่าเต็ม)
    ✔ เด็กผมเงิน = ตัวตนเทพของซูอิน
    ✔ องค์ชายหึงตัวตนในอดีตของซูอิน (โรแมนซ์คอมเมดี้ฟินมาก)
    ✔ เปิดฉากโลกทดสอบแฟนตาซีระดับเทพเซียน
    ✔ ผนึกดวงดาวเริ่มขยับดวงแรก

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ในยุคที่ไม่มีใครรู้ว่า KFC คืออะไร ที่คุณอ่าน