ยากูซ่าพลังผู้กล้า

        ย้อนกลับไปไม่กี่นาทีก่อนหน้า

        ชายหนุ่มร่างกายสันทัดเดินผ่านฝูงชนที่กำลังหนีตายกันจากเหตุการณ์ระเบิดหน้าธนาคารด้วยอาการไม่ทุกข์ร้อนเขาปลดกระดุมเสื้อกับขยับเนกไทให้หลวมแต่เขาเลือกหยุดเดินเสียก่อนจะถึงหน้าทางเข้า

        “แต่ว่า...จะเข้าไปด้านหน้าก็ใช่เรื่องอ้อมเข้าไปด้านหลังดีกว่า”สายตาเหลือบไปเห็นตรอกซอยด้านข้างดูเหมือนจะนำทางไปยังจุดหมายที่วางไว้

        เพราะทางค่อนข้างเล็กและแคบทำให้เสื้อผ้ารวมถึงกางเกงของจินเกี่ยวติดกับเศษหินปูฉีกขาดหลายจุด

        “เร็วๆสิวะ อย่าให้พวกข้ามีน้ำโห”หลังจากพยายามแทรกร่างมาไม่นาน จินเริ่มได้ยินเสียงของใครบางคนจากอีกด้านของกำแพง

        ”คะ ค่ะ”น้ำเสียงตะกุกตะกักปนหวาดกลัวของผู้หญิงตอบกลับ

        หรือว่าจะอยู่แถวนี้ขอโทษนะครับ

        “ฟู่...”จินหายใจเข้าหนึ่งทีก่อนเรียกพลังวิญญาณไปรวมตัวกันที่หมัด

        ตู้ม!!!กำแพงพังทลายกลายเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ให้คนเดินผ่านได้สบาย

        “เฮ้ย!”

        จินพุ่งตัวเสยปลายคางชายสวนหน้ากากแมวกระโดดตัวกลับตามด้วยสับศอกใส่กลางท้ายทอยทำให้ชายหน้ากากแมวตาเหลือกนิ่งหมดสภาพไปกับพื้น

        “ตายเถอะแก!”

        แกร๊ก!ชายสวนหน้ากากหมาป่าเล็งปืนไรเฟิลจู่โจมไปทางจินและกำลังเหนี่ยวไกปืนแต่เป้าหมายดังกล่าวหายไปก่อนจะมาโผล่ตรงหน้าเหมือนกับภูตผี เขาเบิกตากว้างตกตะลึงนิ้วที่จะลั่นไกก็ขยับไม่ได้เหมือนมีบางอย่างหน่วงไว้

        แครก! แครก!จินทำการปลดอุปกรณ์ของปืนออกอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยหลุดร่วงลงกับพื้นตามด้วยแทงเข่าเข้ากลางลำตัวของชายตรงหน้าจนตัวงอเป็นกุ้งปิดท้ายด้วยหวดหมัดใส่โหนกแก้มปลิวชนกับกรงเหล็ก

        เขาหยิบชิ้นส่วนปืนปาไปยังกล้องวงจรปิดตามมุมห้องอย่างรวดเร็วราวกับรู้ตำแหน่งอยู่แล้วเหตุการณ์ทั้งหมดก่อนหน้านี้ใช้เวลาไปไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ

        “เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”เขาหันไปถามหญิงสาวผมสั้นในชุดพนักงานของธนาคารที่นั่งลงกับพื้นอยู่ทำท่ากำลังจะไขกุญแจตู้เซฟนิรภัยขนาดใหญ่ของธนาคาร

        “มะ ไม่เป็นไรค่ะ”เธอคงยังตกใจไม่หายดูจากเนื้อตัวที่สั่นเป็นเจ้าเข้า

        “ด้านในไปถึงไหนแล้ว!”จินได้ยินเสียงของใครบางคนจากหูฟังของทั้งสอง

        “โทรหาตำรวจ”

        “คะ?” เหมือนว่าสาวผมสั้นจะไม่มีสติอยู่กับเนื้อกับตัวเธอเงยหน้ามองจินด้วยท่าทางมึนงง

        “ช่วยโทรหาตำรวจด้วยครับ”เขาพูดทิ้งท้ายไว้แล้วจับคอเสื้อของชายทั้งสองลากไปตามทาง

        “ได้ค่ะ”เมื่อตั้งสติได้เธอรีบพยักหน้าแล้วกดโทรศัพท์หาตำรวจทันที

        “หมาป่า ได้ยินตอบด้วย!”

        “เฮ้ย! หมาป่า ได้ยินตอบด้วย!!!”เสียงจากหูฟังยังคงดังต่อเนื่อง แต่ว่าจินก็ไม่ได้สนใจแต่อย่างใดเขายังคงจับคอเสื้อชายทั้งสองคนและลากไปกับพื้นตามทางเดิน

        ทันทีที่เดินมาถึงส่วนรับรองแขกของธนาคารเขาก็เห็นทุกคนนั่งและนอนหมอบลงไปกับพื้นอย่างหวาดกลัวบางคนยังเนื้อตัวสั่นอยู่เลย

        พอสำรวจโดยรอบจินเห็นชายหน้ากากสิงโตยุ่งอยู่กับการเก็บของตรงพื้นสักพักก่อนจะทำท่าจะหลบหนี

        อึบ!ทันทีที่สังเกตเห็นว่าชายผู้นั้นกำลังจะวิ่งหนีไปทางเข้าธนาคารจินก็โยนร่างทั้งสองที่หิ้วมาไปดักหน้าไว้

        ตุ้บ! ทั้งสองหล่นลงพื้นเสียงดังแต่ยังคงไม่ตื่นจากนิทราอันแสนหวาน

        “ไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น”จินสะบัดฝุ่นตามตัวแล้วแอบหงุดหงิดกับชุดที่มีแต่รอยขาดโจรหน้ากากสิงโตหันกลับมามองต้นทาง

        “แกเป็นใคร!!!”เขาตวาดพลางดึงปืนมาถือเตรียมรบ

        “หาที่กำบังแล้วหมอบไว้นะครับ”ชายหนุ่มหันไปบอกกลุ่มคนได้ข้างแล้วเดินไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัว

        “หยุด! ยกมือขึ้นให้ข้าเห็นไม่งั้นแกโดนยิงไส้ไหลแน่!!!” โจรหน้ากากสิงโตเล็งปืนมายังจิน

        “แล้วไงต่อครับ?”จินเลิกคิ้วสงสัยหลังจากหยุดเดินและยกมือให้เห็น

        ตึก! ตึก!เสียงฝีเท้าของใครสักคนวิ่งมาด้วยความเร่งรีบ

        “หัวหน้าไปกัน---”

        ผลัวะ! ตุ้บ!จินโผล่ไปด้านข้างของชายในหน้ากากนกฮูกและสับสันมือลงท้ายทอยจนสลบไปอีกคน

        “แกอย่าอยู่เลย!”โจรหน้ากากสิงโตหมดความอดทนจึงลั่นไกปืนเต็มเหนี่ยว

        ปัง! ปัง! จินโยกตัวหลบไปมารวดเร็วเห็นเป็นภาพซ้อนทับไปเลือนรางขยับเข้าใกล้เป้าหมายไปทุกวินาที

        โจรหน้ากากสิงโตกดไกปืนค้างส่ายเป้าปืนไปมายิงตามจินด้วยใบหน้าระทึก แต่ก็ไม่อาจยิงโดนได้เลยสักนัดเดียว

        พึ่บ!จินโผล่ยืนประจันหน้าชายหน้ากากสิงโต เขาเอามืออุดปลายกระบอกปืนจนไม่สามารถยิงได้แล้วประเคนหมัดซัดเข้าใบหน้าลอยปลิวจนหน้ากากแตกกระจาย

        “แก!”เขาซวนเซลุกขึ้นแล้วโลกทั้งใบก็มืดลงด้วยฝ่าเท้าของจินเป็นภาพสุดท้าย

        “หยุดแค่นั้น! ไม่งั้นไอ้อ้วนนี่ตาย!!!”

        จินหันไปตามเสียงแล้วพบว่าโจรหน้ากากม้าลายกำลังเอาปืนจ่อหัวชายร่างท้วมในชุดสูทสีเทา

        “เอาเลยสิครับผมไม่ได้เดือดร้อนอะไรอยู่แล้ว” จินปัดเศษหน้ากากตามตัว

        “อะ อย่ายิงเลยนะครับ ดะ ได้โปรดผมมีลูกมีเมียต้องเลี้ยง!” แก้มกลมอวบของชายผู้เคราะห์ร้ายเต็มไปด้วยคราบน้ำตาเฝ้าวิงวอนขอร้องมาทั้งทางจินและทางโจรม้าลาย

        “เอาเลยสิครับ อยากยิงก็ยิงเลย”ดูก็รู้ว่าเขาไม่เคยฆ่าใครและเหมือนจะมือใหม่ในที่นี้เพราะปลายปืนสั่นโดยไม่สามารถควบคุมเป็นหลักฐานชั้นดี

        “แกแน่ใจแล้วงั้นเหรอที่กล้าท้าทายข้า!ได้!---”

        “ผู้ใช้พลังวิญญาณ!”โจรหน้ากากม้าลายทำหน้าราวกับเห็นผี

        “อ้าว! รู้จักด้วย” จินชะงักไม่เดินต่อ

        “อย่าเข้ามานะเว้ย!ไม่งั้นไอ้อ้วนนี่สมองไหลแน่นอน!” เขาพูดเสียงหลงหวาดกลัวหนักกว่าเดิม

        “เอาเลยสิครับ”จินขยิบตาให้ชายร่างท้วมทีหนึ่ง

        ผลัวะ! เมื่อเห็นจังหวะเผลอผู้จัดการสาขาจึงแทงศอกเข้าข้างลำตัวโจรหน้ากากม้าลาย แล้ววิ่งมาทางจิน

        พอเห็นเช่นนั้นเข้าจินลองเคลื่อนพลังไปเคลือบที่เท้าพร้อมหน่วงเวลาไว้

        “อย่าอยู่เลยไอ้อ้วน!”

        ตู้ม! วินาทีเดียวกับปืนที่ถูกยิงจินพุ่งไปด้านหน้าอย่างรุนแรงจนพื้นที่เคยเหยียบตกกระจายเป็นหลุมเขาคว้าลูกกระสุนตรงหน้าไว้ด้วยมือเปล่าแล้วซัดหมัดใส่ชายหน้ากากม้าลายกระเด็นออกไปชนกับรถสิบล้อสีดำที่จอดรออะไรสักอย่างอยู่

        “พอดีเป้ะ!” จินแบบมือคายลูกปืนทิ้งรอยถลอกจากความเสียหายเริ่มกระบวนการสมานแผล

        “บ้าอะไรวะ! เฮ้ย! ม้าลาย ม้าลายโว้ย!”

        ชายหน้ากากหมูป่าเดินลงจากรถด้วยอาการหัวเสียก่อนจะพบเพื่อนตัวเองถูกทำร้ายนอนจมกองเลือดสภาพปางตายลมหายใจแผ่วๆ ทำให้บางอย่างภายในใจของเขาสั่นสะเทือนลางสังหรณ์ร้องบอกให้เขารีบออกจากที่แห่งนี้

        “มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นวะ!งั้นตัวใครตัวมันแล้วกัน! โชคดีเพื่อน”เขารีบกลับขึ้นรถแล้วเหยียบคันเร่งหนีโดยไม่สนใจเพื่อนร่วมงานที่นอนพิงรถเลยแม้แต่นิดเดียว

        เอี๊ยด!

        “อยากตายหรือไงวะ!”เขาตะโกนด่าคนที่มาขวางหน้ารถ

        “เฮ้ย! หลบไปโว้ย! หูหนวกหรือไง! ได้!”

        พอเห็นท่าทีไม่สนใจของจินโจรหมูป่าจึงใส่เกียร์เดินทางเต็มที่ พอขับทะลุผ่านเขากลับไม่รู้สึกเหมือนชนเข้ากับอะไรเลย แต่ก็ไม่ได้หันกลับไปมองด้านหลังรถสิบล้อวิ่งชนสิ่งกีดขวางด้วยความทุลักทุเล

        “รอดแล้วโว้ย!”พอเห็นทางข้างหน้าเป็นถนนกว้างเขาก็ยิ้มหัวเราะทันที แต่แล้วโลกของเขาก็ดำมืดลง

        พึ่บ! จินกลับมาโผล่กลางธนาคารอีกครั้ง

        ทำเอาเหล่าคนที่กำลังฟื้นตัวจากอาการตกใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้กลับมาตกใจอีกรอบ ต่างส่งเสียงกรีดร้องกันจนเกิดเหตุชุลมุนขนาดเล็ก

        “นี่อีกคน รบกวนที่เหลือด้วยนะครับ”จินพูดกับผู้จัดการสาขาพร้อมกับโยนร่างโจรหมูป่าไปรวมกับคนที่เหลือ

        “คะ ครับ ขอบคุณมากๆๆ นะครับ”ชายร่างท้วมโค้งตัวให้จินหลายรอบด้วยใบหน้าตื้นตัน

        “ด้วยความยินดีครับ”กล่าวเสร็จจินก็หายไปต่อหน้าต่อตา

        การกระทำของจินทำให้หลายคนตกใจอีกครั้งบางคนถึงกับตบหน้าตัวเองคล้ายไม่เชื่อว่านี่เป็นความจริง

        ไม่นานเกินรอสื่อมวลชนและเจ้าหน้าที่ตำรวจก็มาถึงที่เกิดเหตุพวกเขาต่างทำหน้าแปลกใจกับเหตุการณ์ที่จบลงเรียบร้อยดีแล้วนักข่าวถึงกับต้องสัมภาษณ์ผู้เกี่ยวข้องรายบุคคลว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

        “ดิฉันคิดว่าเขาเท่มากเลยค่ะถึงแม้ดิฉันจะมีลูกสองคนแล้วแต่ฉันยินดีสร้างลูกกับเขาเพิ่มอีกคนโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ดิฉันล้อเล่นนะคะแต่ถ้าได้ก็ดี” หญิงสาวคนหนึ่งให้สัมภาษณ์ด้วยใบหน้าอิ่มเอิบเคลิ้มลอยชวนสยิวจนนักข่าวที่ถ่ายทอดสดต้องสั่งตัดรายการกลางคันเลยทีเดียว

        “เอาอีกแล้วคุณจินเรนไปสืบประวัติของพวกที่ปล้นธนาคารนั่นให้หน่อย” คิยะวางเท้าทั้งสองข้างไว้บนโต๊ะสายตาจับจ้องไปยังจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์ตรงหน้าด้วยคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน

        “ขอรับ ท่านคิยะ”ชายหนุ่มท่าทางเคร่งขรึมขานรับด้านข้างแล้วเดินจากไปโดยไม่ติติงใดๆ

        “มันต้องมีอะไรอยู่เบื้องหลังแน่ๆ”คิยะยกมือขึ้นนวดขมับภาพจากกล้องวงจรปิดของธนาคารถูกนักข่าวขอไปแล้วกำลังถ่ายทอดสดทั่วประเทศอยู่ขณะนี้