บทนำ
“คำเตือน..ทดลองระบบ3”
“คำเตือน..ทดลองระบบ2”
“คำเตือน..ทดลองระบบ1 “
ติ้ง…..
หลิวอวี้จิงกำลังมองบ้าน 2 ชั้นหลังเล็กเท่ารูหนูของตัวเองอยู่หน้าบ้าน ถึงจะบอกว่าบ้านเล็กเท่ารูหนูก็เถอะ แต่บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ในกรุงปักกิ่ง รู้ไหมว่าตอนนี้ราคาต่อตารางเมตรเท่าไร? บ้านหลังนี้เป็บ้านมรดกที่พ่อและแม่ของหลิวอวี้จิง ซึ่งเสียชีวิตในอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อ 3 เดือนก่อน ตอนนี้จิงจิง (ชื่อเล่นหลิวอวี้จิง) เหลือตัวคนเดียวแล้วอย่างแท้จริง เธอตอนนี้อายุ 27 ปี เรียกได้ว่าอยู่ในวัยสร้างเนื้อสร้างตัว แต่เธอไม่ห่วงเื่เงินหรือการดำเนินชีวิตต่อไปนี้ของเธอเลย
เพราะไม่ว่าจะเป็มรดก บ้าน หรือเงิน ที่พ่อแม่หามาทั้งชีวิตที่ท่านทิ้งไว้ให้ในบัญชี กับเงินประกันชีวิตของทั้งคู่ จะไม่ทำให้เธอลำบากแน่นอน
คิดถึงความเงียบเหงาใน่ 3 เดือนที่ผ่านมา จิงจิงรู้สึกโดดเดี่ยวเกินไป
หากย้อนไปนึกถึงเมื่อครั้งพ่อและแม่ยังมีชีวิตอยู่ ในชีวิตของเธอใช้ชีวิตได้อย่างเฉยชามาก เรียกได้ว่าใช้ชีวิตไปแบบตามน้ำ อยากทำอะไรก็ทำ ไม่อยากทำอะไรก็ไม่ทำ เพราะชีวิตค่อนข้างสบาย มีพ่อแม่คอยช่วยเหลือตลอด ทำให้เธอที่เรียนจบมหาวิทยาลัยมา 3 ปีแล้ว ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในบ้าน วาดภาพ และรับแปลเอกสารบ้างบางครั้ง ซึ่งไม่ได้มีความฝันที่ยิ่งใหญ่อะไรเลย หลังจากพ่อและแม่เสียชีวิต จิงจิงจึงนั่งทบทวนตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าตัวเองยังไม่เคยทำอะไรให้พ่อแม่ประทับใจเลยสักครั้ง ใช้ชีวิตโดยมีพ่อและแม่ซัพพอร์ตอยู่ตลอดเวลา ทำตัวติดบ้าน ไม่ไปเคยไปเที่ยวในหลายๆ ที่กับครอบครัวเลย วันๆ ใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้าน
แต่สิ่งที่ทำให้จิงจิงเหม่อมองอยู่ตรงนี้ เพราะเมื่อ 3 วันที่แล้ว ในตอนที่จิงจิงกำลังวาดภาพอยู่ในห้อง ก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมาในหัว
“คำเตือน..ทดลองระบบ3 “
“คำเตือน..ทดลองระบบ2 “
“คำเตือน..ทดลองระบบ1 “
ติ้ง…..
เสียงที่ดังขึ้นทำให้จิงจิงใ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก
“ฉันเบลองั้นเหรอ พักผ่อนไม่เพียงพอ หรือเพราะเราอ่านนิยายย้อนเวลาเยอะเกินไปนะ?”
จนเมื่อผ่านมาอีก 3 วัน ในขณะที่จิงจิงกำลังนอนหลับฝันหวาน ก็มีเสียงดังขึ้นอีก
“เริ่มโหลดข้อมูลโฮทสต์เข้าระบบ3”
“เริ่มโหลดข้อมูลโฮทสต์เข้าระบบ2”
“เริ่มโหลดข้อมูลโฮทสต์เข้าระบบ เพื่อทำภารกิจในยุค 70”
ตื้งง…
พอลืมตาขึ้น กลับรู้สึกตาพร่าไปหมด เพราะภาพในศีรษะทำให้เธอสับสนและหวาดกลัวอย่างมาก
ตอนนี้ปรากฏมิติ บ้านหลังที่เธออยู่อาศัยั้แ่เด็กจนถึงปัจจุบัน ขึ้นมาในห้วงมิติของจิงจิง ซึ่งเธอใช้เวลาทดสอบมันแล้ว ไม่ว่าเธอจะออกจากบ้านก็แล้ว หากอยากใช้ของอะไรในบ้านก็แค่หลับตาและพูดว่าเปิดระบบมิติ บ้านหลังนี้ก็จะปรากฏอยู่ในมิติของเธอทันที
เธอสามารถหยิบจับสิ่งของที่อยู่ในบ้านออกมาข้างนอก และนำสิ่งของเข้าไปเก็บไว้ข้างในบ้าน ทั้งยังคงสภาพเดิมตลอดเวลา
นี่..หรือจะเรียกว่ามิติในนิยายที่นางเอกย้อนเวลา และได้ไอเทมตัวนี้ไปกันใช่ไหม แล้วระบบในพูดว่าอะไรนะ เริ่มทำภารกิจในยุค 70 งั้นเหรอ?
นี่มันยุคอดอยากของประเทศเลยนี่น่า หรือฉันต้องไปทนทุกข์ทรมาน โดนปู่ ย่า พ่อ แม่ ป้า อา ครอบครัวรังแกเหมือนนางเอกในนิยายที่เคยอ่านหรือเปล่านะ
“ไม่จริงน่า นี่ฉันต้องทะลุมิติไปในยุคนั้นจริง ๆ งั้นเหรอ?!!”
609
