Call me the best chef เรียกผมว่าสุดยอดเชฟ

“ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ” ลูเซียสวางถ้ายชาแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องนอนของลิเวียทันที

“ปัง” ลูเซียสพังประตูเข้าไปทันที

“คุณหนู” ลูเซียสตกใจมากเขาไม่เห็นลิเวียอยู่ในห้อง เขากำลังคิดว่ามีใครกันที่คิดจะลักพาตัวคุณหนูของเขา

“ลูเซียส นั้น” ชาล๊อตที่ตามมาเห็นจดหมายเสียบทิ้งไว้ใต้หมอนของลิเวีย

“พั่บ พั่บ” เสียงลูเซียสเปิดซองจดหมายออก

“หืม คุณหนูท่านวู่วามเกินไปแล้ว” ลูเซียสที่อ่านข้อความในจดหมาย เขารีบกุมขมับตัวองทันที เขารู้สึกปวดหัวกับความดื้อของคุณหนูของเขามาก

“เกิดอะไรขึ้นอย่างั้นหรอ” ชาล๊อตสงสัยในสีหน้าของลูเซียสเธอเดินเข้าไปถามเขาเธอเองก็เป็นห่วงลิเวียเหมือนกัน

“นี่มัน เฮ้ออออ” ชาล๊อตถอนหายใจออกยาวๆ

-ข้อความ-

ถึงลูซียสและชาล๊อต

พอดีฉันลืมของไว้ในมหาป่าแห่งความตายน่ะ สงสัยทำตกเอาไว้ พวกเธอกลับไปที่เมืองหลวงกันได้เลยไม่ต้องรอฉัน ฉันปลอดภัยดี เดียวอีกไม่นานฉันก็จะกลับไปด้วยตัวเอง (สบายดี)

“ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอทำอะไรตกไว้ที่นั้น” ชาล๊อตยิ้มอย่างเข้าใจ ลิเวียตกหลุมรักคุณเจ้าของร้านเข้าซะแล้ว

“เราต้องกลับไปรวบรวมกำลังพล แล้วเข้าไปช่วยคุณหนูช่วงนี้ในมหาป่านั้นอันตรายมากเกินไปที่เราสองคนจะตามเข้าไปอีกครั้ง” ลูเซียสออกความคิดเห็น

“คุณกลับไปก่อนเถอะค่ะ เดียวฉันจะไปตามหาลิเวียเอง” ชาล๊อตยิ้มแล้วพูดกับลูเซียส

“แต่ว่า-” ลูเซียสพยายามจะพูด แต่ก็ถูดชาล๊อตพูดขัดก่อน

“ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงฉันกับลิเวียก็เป็นนักผจญภัยนี้คือการผจญภัยของพวกเราและพวกเราจะกลับออกมาแบบปลอดภัยแน่นอนค่ะ” ชาล๊อตให้คำมั่นอย่างจริงจัง

“เฮ้อออ” ลูเซียสเห็นแววตามุ่งมีนนั้นเขาก็ถอนหายใจออกมา

“ผมคงแก่แล้วจริงๆ เด็กๆที่ผมคอยดูแลมาตั้งแต่เด็กกลับโตขนาดนี้แล้ว” ลูเซียสถอนหายใจแล้วพูดออกมา

“ฮี่ ฮี่ ฮี่” ชาล๊อตหัวเราะน่ารักพร้อมกับเก็บข้าวของเตรียมเข้าไปในมหาป่าอีกครั้ง

ในมหาป่ารอบนอก

“แซก แซกๆ” ลิเวียได้แหวกหญ้าที่สูงเท่าตัวคนคนออกและพยายามเดินเข้าไปด้านใน

“เอ๋ ฉันกลับมาถูกทางหรือป่าวนี่” ลิเวียเริ่มสงสัยทิศทางที่เธอพยายามเดินเข้ามา

ห่างจากที่ลิเวียยืนอยู่ 100เมตร

“แกร๊ก แกร๊ก ก๊าซซซซ” โทลด์ตัวใหญ่ที่เห็นเด็กสาวเดินเข้ามาใกล้หลังของมันมันก็กู่ร้องคำรามทันที

“อะไรกัน” ลิเวียตกใจกับเสียงคำราม

“ตุบ ตุบ ตุบ” โทลด์วิ่งเข้าหาลิเวียทันที ในมือมันมีไม้กระบองขนาดใหญ่ด้วย

“หืม” ลิเวียเห็นโทลด์วิ่งเข้ามาใกล้เธอก็เตรียมพร้อมต่อสู้ทันที

“ปังงงง” โทลด์เหวี่ยงไม้กระบองของมันฟาดไปทางลิเวียอย่างรุนแรง

แต่ลิเวียก็ไม่ใช้เด็กน้อยที่เข้ามาเดินเล่นในป่า ยังไงเธอก็คือนักผจญภัย เธอร่ายเวทย์เคลื่อนย้ายระยะสั้นหลบทันที

“ไฟเยอร์บอลลลล” ลิเวียร่ายเวทย์ออกมาด้วยความเร็ว เห็นแบบนี้เธอก็เป็นอัจฉริยะด้านการใช้เวทย์ที่เก่งกาจคนหนึ่ง คนทั่วไปก่อนจะร่ายเวทย์ต้องร่ายคาถาออกมายืดยาวแต่ลิเวียไม่จำเป็นต้องร่ายเลย

“ตู๊มมมมม” บอลเพลิงโดนเข้าไปที่หัวของโทลด์เต็มๆมันกระเด็นล้มหน้าหงายทันที

“เป็นไงล่ะ อยากมาซ่ากับฉันเองโดนก็สมควรแล้ว” ลิเวียภูมิใจกับเวทย์มนต์เธอมาก

“ก๊าซซซซซซซซซ” โทลด์ที่ได้รับบาดเจ็บร้องออกมาทันที

“หืม นี่แกเรียกเพื่อนมางั้นหรอ” ลิเวียเริ่มหน้าซีด ถ้า1-1เธอสู้ได้สบายๆแต่ถ้ามาเยอะเธอไม่อาจจะสู้ไหวได้แน่นอน

“ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ” เสียงฝีเท้าจำนวนมากวิ่งเข้ามาใกล้พื้นที่ต่อสู้ที่ลิเวียอยู่

“ก๊าซซซซซซซซ” โทลด์จำนวน5ตัวกู่ร้องออกมา

“โฮกกกกกก” หมาป่าเพลิงก็ตามมาด้วยอีก10ตัวพวกมันกู่ร้องออกมา

“ซวยแล้ว” ตอนนี้ลิเวียถูกล้อมหน้าหลัง

ลิเวียจ้องมองพวกมอสเตอร์พวกนี้ เธอกำลังคิดหาทางหนีออกไปจากที่นี้

“ไม่จริงน่า” ลิเวียตกใจเธอเหลือบไปมองเห็นด้านหลังของกลุ่มมอนสเตอร์ เธอพบกับก๊อปลินชาแมน มันคือตัวการควบคุมฝูงมอนเตอร์นี้

“แผล่บ” ก๊อปลินชาแมนเลียลิมฝีปากของมันขณะมองลิเวีย มันคิดจะทำให้ลิเวียยอมจำนนและพากลับรังเพื่อไปผสมพันธ์ เพื่อจะได้คลอดลูกหลานของมันออกมา เสร็จแล้วมันก็ฆ่าเธอทิ้งทันที มันกำลังจินตนาการถึงอนาคตสดใสของมันอยู่

“เอายังไงดี” หน้าของลิเวียเริ่มซีดขาว เธอจะไม่ยอมถูกจับแน่นอน ถ้าเธอถูกจับละก็เธอคงไม่พ้นต้องถูกทำให้เป็นของเล่นของมอสเตอร์แน่นอน

“ถึงฉันจะสู้ไม่ได้ ฉันก็ไม่มีทางยอมแน่นอน” ลิเวียกัดฟันแน่นและพูดออกมา

“สปร๊ากก ซ๊อตตต” ลิเวียใช้เวทย์สายฟ้าที่มีคุณสมบัตเจาะทะลวงพุ่งไปทางก๊อปลินชาแมนก่อนทันที

“ตู๊มมม” เวทย์มนต์สายฟ้าพุ่งไปกระทบกับโล่ของโครงกระดูก๊อปลินที่ชาแมนเสกขึ้นมาป้องกัน

“เจ้านี้” ลิเวียกัดฟัน

“เฟรมมทอนาโด” ลิเวียใช้สกิลใหญ่ของเธอทันที มันกินมานาของเธอไปครึ่งนึงทันที

“ฟู๊มมมม” พายุไฟขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาตรงหน้ากลุ่มของมอนสเตอร์

“ตายไปซะ” ลิเวียบังคับพายุไฟจู่โจมกลุ่มมานสเตอร์ทันที

“ซู๊มมมมมม” เหล่าฝูงมอนสเตอร์ที่หลบไม่ทันถูกเผาเป็นเถ้าถ่านทันที กลุ่มมอสเตอร์ถูกสังเวยให้กับพายุไฟทันที

“แฮ่ก แฮ่ก” ลิเวียหอบหายใจ

“จบแล้ว ฉันชนะ” ลิเวียยิ้มด้วยความดีใจ

ทันใดนั้นเอง

“แซ่ก แซ่ก แซ่ก ฟึบ” ก๊อปลินชาแมนอาศัยหญ้าพรางตัวแล้วพุ่งใส่ลิเวียทันที มันเงื้อมมือหมายมั่นจะจับไปที่คอของลิเวีย หากลิเวียถูกมันจับได้ละก็ลิเวียจะตกเป็นของมันทันที เพราะเธอไม่มีแรงที่จะต่อต้านมันแล้ว

ตอนนั้นเอง

ขณะที่มือของก๊อปลินกำลังจะถึงคอของลิเวีย

“ไม่น่ะ” ลิเวียหน้าซีด เธอตกใจมาก เธอกำลังคิดจะฆ่าตัวตายก่อนที่จะถูกก๊อปลินตัวนี้จับตัวไว้

“ควับ” เสียงใบมีดตัดไปที่แขนของก๊อปลิน

“ก๊าซซซซซซซ” ก๊อปลินร้องอย่างเจ็บปวดด แขนของมันถูกตัด

“ชิ๊ง” ใบมีดยังคงวาดต่อไป

“ตุบ” หัวของก๊อปลินตกลงพื้นทันที