เจ้าสุราหัวร่อฮาฮา เหมือนคนไร้สติมันกำลังใช้กำลังภายในผสานเสียงดนตรีรบกวนสมาธิไป๋เหวินโจวอีกแรงหนึ่ง เห็นเท้าไป๋เหวินโจวเพิ่งลงมาแตะพื้น เจ้าสุราหัวร่อพร้อมพุ่งกายระดมต่อยหมัดใส่ไป๋เหวินโจว พลังหมัดรุนแรงก่อเกิดเป็นกระแสลมคลุ้มคลั่งหมัดของเจ้าสุรานั้นต่อยอย่างสะเปะสะปะ เดี๋ยวต่อยทางซ้าย เดี๋ยวต่อยทางขวา บางครั้งก็หงายเอนร่างไปด้านหลังคล้ายคนเมาจะล้ม แต่ก็เตะเท้าใส่จุดตันเถียนที่ท้องน้อยไป๋เหวินโจวอย่างแม่นยำ เพลงหมัดของมันไม่มีทิศทางแน่นอน ไม่อาจใช้เหตุผลมาคำนวณได้กวีปีศาจเคยต่อสู้กับไป๋เหวินโจว แต่มันไม่เคยเขียนอักษรทัน เมื่อได้เจ้าสุรามาช่วยก่อกวน ทำให้วิชาอักษรปีศาจของมันสามารถเขียนทันได้ทุกตัว เห็นพู่กันเงินกรีดวาดอย่าเกรี้ยวกราดประหนึ่งปีศาจอาฆาต อักษรจีนหลายตัวถูกเขียนขึ้นอย่างรวดเร็ว ไป๋เหวินโจวได้แต่หลบเลี่ยงไปมาไป๋เหวินโจวรู้สึกพลังภายในตนถูกรบกวนด้วยเสียงขลุ่ยจากภูตดนตรี หากเร่งลมปราณเอกอนันต์ขึ้นมา พลังมันจะติดขัดอยู่บ้างไม่อาจใช้พลังได้ต่อเนื่อง มันได้แต่ใช้ท่าเท้าเก้าปราสาทแปดทิศหลบเลี่ยงการจู่โจมของกวีปีศาจและเจ้าสุรากวีปีศาจพลันเร่งวิชาอักษรปีศาจของมันขึ้น ทุกท่วงท่าพู่กันล้วนเป็นท่าสังหาร พลังพู่กันแหลมคมยิ่งกว่าดาบวิเศษ ส่วนเจ้าสุราก็ต่อยหมัดวุ่นวายคล้ายคนเมา แต่ทุกหมัดล้วนมีพลังพอจะทลายหินใหญ่แหลกสลายได้ในหมัดเดียวเห็นเงาแสงสีขาววูบวาบไปมา ท่าเท้าเก้าปราสาทแปดทิศเร่งเร็วขึ้น ในท่าเท้ายังแฝงไปด้วยเคล็ดห้าธาตุคือ น้ำ ไฟ ทอง ไม้ ดิน ตอนนี้ปราชญ์มารบริสุทธิ์ใช้หลักธาตุน้ำ ท่าร่างแผ่วพลิ้วไปมาดุจสายน้ำ ภูตดนตรีเร่งเสียงขลุ่ยเป็นจังหวะเร่งร้อน ส่งสัญญาณให้เร่งสังหาร ตัวมันเองก็ทะยานกายเข้าสู่วงต่อสู้ด้วย ตอนนี้ภูตดนตรี เจ้าสุราและกวีปีศาจยืนล้อมหน้าหลังปราชญ์มารบริสุทธิ์ไว้เป็นรูปสามเหลี่ยม ค่อยๆ บีบวงล้อมเข้ามา ไม่ให้ไป๋เหวินโจวเคลื่อนไหวหลบไปมาได้สะดวกเมื่อวงล้อมกระชับเข้ามา กวีปีศาจจี้พู่กันใส่ เจ้าสุราก็ต่อยหมัดอย่างเกรี้ยวกราด ภูตดนตรีก็ใช้ท่าเท้าเตะใส่อย่างรวดเร็วดุจพายุ ไป๋เหวินโจวพลันก้มกายลงจากนั้นกวาดเท้าเป็นรูปวงกลมใช้เคล็ดของธาตุดิน ทันใดนั้นพื้นดินเกิดคลื่นดินเป็นรูปวงกลมกระจายออก พลังมันมหาศาลยิ่ง แต่สามสหายปีศาจก็มิใช่ชนชั้นธรรมดา พวกมันกระโดดกายขึ้นสูงหลบได้ จากนั้นก็พุ่งกายกระชับวงล้อมเข้ามาใหม่ ไป๋เหวินโจวพลันแย้มยิ้ม จากนั้นหัวร่อเสียงดังสะท้านหุบเขา มันหัวร่ออย่างคลุ้มคลั่งคล้ายคนเสียสติ ทำเอาเหล่าสตรีง้อไบ๊ใจคอไม่สู้ดี ภูตดนตรีครุ่นคิดขึ้น‘หรือไป๋เหวินโจวจะถูกเสียงขลุ่ยเราลมบกวนลมปราณจนธาตุไฟเข้าแทรก?’ไป๋เหวินโจวหัวร่อดังขึ้นอย่างยิ่ง แต่เสียงหัวร่อมิได้แฝงพลังลมปราณเลย เจ้าสุราพลันตวาดว่า ‘บิดาจะต่อยเจ้าให้หายเสียสติ’เจ้าสุราต่อยหมัดดุจลมคลุ้มฝนคลั่ง เพลงเท้าก็กวาดเตะออก ท่าร่างปราชญ์มารบริสุทธิ์พลิ้วไหวดุจสายน้ำ หมัดเจ้าสุรามิอาจกระทบถูก แต่เสียงหัวร่อไป๋เหวินโจวยังคงดังอย่างยิ่งคล้ายพญามารเยาะเย้ยต่อเหล่าทาส เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามถึงขีดสุดเจ้าสุรามีความมึนเมาอยู่แล้ว ยิ่งได้ยินเสียงนี้ยิ่งมีโทสะ มันต่อยหมัดออกอย่างวุ่นวาย กวีปีศาจก็รีบจี้พู่กันใส่ไป๋เหวินโจว มิคาด ท่าร่างไป๋เหวินโจวรวดเร็วดุจแสง หมัดของเจ้าสุราต่อยใส่กวีปีศาจ ทำให้กวีปีศาจต้องรีบยกพู่กันปิดป้อง
ปัง!
เสียงหมัดพู่กันปะทะกัน ต่างถอยกายเป็นคนละก้าว ไป๋เหวินโจวยังคงหัวเราะอย่างเหยียดหยาม เจ้าสุราพลันคำรามก้องระดมต่อยหมัดใส่ไป๋เหวินโจวไม่หยุด คนแซ่ไป๋ท่าร่างรวดเร็วกว่า มันสะกิดร่างถอยไปหาภูตดนตรี เจ้าสุราก็ตามมันไปภูตดนตรีเตะใส่หลังไป๋เหวินโจวอย่างรวดเร็ว แต่ไป๋เหวินโจวหายแวบไป เท้านั้นก็กลายเป็นเตะใส่เจ้าสุราแทน เจ้าสุราใจหายวาบรีบหลบอย่างสุดกำลังร่างไป๋เหวินโจววูบวาบไปมา ล่อเจ้าสุราให้ต่อยหมัดใส่กวีปีศาจ ล่อกวีปีศาจให้จี้พู่กันใส่ภูตดนตรี ล่อภูตดนตรีให้เตะใส่เจ้าสุรา สามสหายปีศาจต่างหลบหมัดเท้าของพวกเดียวกัน วุ่นวายอย่างยิ่งได้ยินเสียงหัวร่อคลุ้มคลั่งขึ้นไปอีก เจ้าสุรามึนเมาจนขาดสติ ระดมต่อยหมัดใส่ไป๋เหวินโจวไม่หยุด จนเศษดินถึงกับปลิวว่อนขึ้นมา กวีปีศาจตวาดว่า“เหล่าเถี่ย (คำเรียกคนแซ่เถี่ยด้วยความสนิทสนม) ตั้งสติ!”
เจ้าสุรารีบตั้งสติ แต่ไป๋เหวินโจวมองมันอย่างเหยียดหยามพร้อมหัวร่อใส่ มันยิ่งมีโทสะหน้าแดงดุจลาวาเดือด ต่อยสองหมัดใส่ไป๋เหวินโจวทันที พลังหมัดรุนแรงดุจลูกตุ้มยักษ์สองลูกปราชญ์มารบริสุทธิ์พลิ้วกายไปหาภูตดนตรี วงล้อมสามเหลี่ยมที่จริงก็คับแคบอย่างยิ่ง ชั่วพริบตาเดียวหมัดของเจ้าสุราก็ถึงหน้าอกภูตดนตรีแล้วภูตดนตรีรีบสะกิดกายหลบ แต่ไป๋เหวินโจวพลันกางกงเล็บกลับหลัง ตะปบหน้าอกเสื้อมันไว้ กระชากเข้ามา ได้ยินเสียงโครมหนักๆ หน้าอกภูตดนตรีถูกต่อยจนกระดูกซี่โครงหักไปหลายซี่ ร่างมันลอยละลิ่ว เจ้าสุราเห็นหมัดตนต่อยถูกพวกตนเองก็ได้แต่ยืนตะลึงกวีปีศาจใจหายวาบ มันรีบพุ่งเข้ามาจู่โจมพู่กันใส่ไป๋เหวินโจว ปราชญ์มารบริสุทธิ์พลันใช้ฝ่ามือผลักหลังเจ้าสุรากระแทกใส่พู่กัน ได้ยินเสียงฉึก พู่กันปักที่ไหล่เจ้าสุราอย่างถนัดถนี่ กวีปีศาจตื่นตระหนกยิ่งรีบถอนพู่กันออกมา แต่เจ้าสุรากำลังขาดสติ มันนึกว่ากวีปีศาจทำร้ายมัน จึงจับมือกวีปีศาจที่กำลังถอนพู่กันไว้ จากนั้นกระแทกศีรษะใส่หน้าผากกวีปีศาจจนเป็นเสียงดังกวีปีศาจร้องโอยขึ้นมา ร่างกระเด็นล้มลง หน้าฝากมีโลหิตไหลท่วม ใช้มือจับกุมศีรษะด้วยความทรมาน มันเจ็บและปวดหัวอย่างยิ่ง คาดว่ากะโหลกศีรษะอาจร้าว เจ้าสุรามีสติขึ้น มันตะโกนว่า “เหล่าหวัง เหล่าเจิน พวกเจ้าเป็นไรแล้ว”จากนั้นเจ้าสุรารีบวิ่งไปหาภูตดนตรีเจินเฟิงทันที เห็นไป๋เหวินโจวมีสีหน้าเย็นชากล่าวว่า “พวกเจ้าตั้งค่ายกล หมายใช้เสียงดนตรีรบกวนสมาธิข้า ข้าก็กระทำเช่นเดียวกัน”เจ้าสุราส่ายหน้าอย่างช้าๆ มันเป็นคนทำร้ายพวกมันเองบาดเจ็บสาหัสกับมือ น้ำตาคลอเบ้า จึงกล่าว“ข้าพ่ายแพ้ เจ้าจะทำอย่างไรก็ทำเช่นนั้นเถอะ แต่โปรดไว้ชีวิตพี่น้องข้าด้วย”ไป๋เหวินโจวกลับตอบ “เจ้านำพี่น้องเจ้าไปรักษา แล้วอย่ามายุ่งเรื่องนี้อีก”เจ้าสุรารู้สึกเหนือคาดหมาย “ทำไม?”ไป๋เหวินโจวตอบ “เห็นแก่ความรักของสหาย ข้าจะยอมปลดปล่อยสักครั้ง พวกเจ้าต่างมีความสามารถ ต่อไปให้ใช้ความรู้ด้านกวี ดนตรี สุรา ประกอบอาชีพสุจริต แต่หากยังไม่สำนึก ครั้งหน้าคำว่าปราณีก็ไม่มีแล้ว”เจ้าสุราอึ้ง มันพลันคุกเข่าลงโขกศีรษะสามครั้ง “จอมยุทธ์ไป๋หยิบยื่นพระคุณแทนความแค้น ข้าเถี่ยขุยและพี่น้องจะไม่มีวันลืม”เจ้าสุรารีบแบกกวีปีศาจและภูตดนตรี ก่อนไปเถี่ยขุยยังกล่าวว่า“ที่หลังหุบเขามีกองกำลังนับพัน ยังมีราชันย์สยบฟ้าถัวปาไถสุดยอดฝีมือแห่งเผ่ามองโกลด้วย คนๆ นี้ฝีมือไม่ด้อยกว่าท่าน จงระวังไว้”ไป๋เหวินโจวพยักหน้า จากนั้นยิงดรรชนีกระบี่เทพสวรรค์คลายจุดให้ศิษย์ง้อไบ๊ทั้งหมด เกาเป่าซิงรีบกล่าวขอบคุณ นางถามว่า“เจ้าคือไป๋เหวินโจว..ปราชญ์มารบริสุทธิ์หรือ?”“ใช่” กานเป่าซิงถามต่อ “ฝ่ายธัมมะรวมตัวกันจัดการท่าน เหตุใดช่วยพวกเราไว้”ไป๋เหวินโจวกล่าวเสียงเย็นชา “คนที่พวกเจ้ากำลังไปช่วยความสำคัญยิ่ง แม้ไม่อยากยุ่งเกี่ยว แต่ข้าก็ไม่อาจทนเห็นมันตายได้”พวกกานเป่าซิงรู้สึกไป๋เหวินโจวมิได้เลวร้ายดั่งคำลือ ล้วนตื้นตันยิ่ง ไป๋เหวินโจวตอบว่า “เรียกข้าว่าลู่เหวินเถอะ อีกอย่างศิษย์น้องพวกเจ้าถูกขังในถ้ำเล็กๆ ที่ปากทางเข้า รีบไปช่วย”พวกกานเป่าซิงรับคำ ใช้เวลาสักพักนางก็ช่วยศิษย์น้องออกมาได้หมด เสี่ยวหนิงเห็นไป๋เหวินโจวก็กล่าวขอบคุณ นางยังเข้าใจว่าไป๋เหวินโจวชื่อลู่เหวิน
เมื่อไปถึงหลังหุบเขา พบกองกำลังนับพันกำลังล้อมเนินสูงลูกเล็กๆ ไว้ แสดงว่าคนที่พวกเขาต้องการช่วยอยู่บนนั้น กานเป่าซิงถามว่า “จะทำอย่างไรดี”ไป๋เหวินโจวบอกว่า “ข้าจะฝ่าวงล้อมเข้าไปเอง”พวกกานเป่าซิงต่างตื่นตระหนก เจ้าสุราบอกว่านอกจากกองกำลังนับพันแล้ว ที่นั่นยังมีถัวปาไถราชันย์สยบฟ้าแห่งมองโกลอยู่ด้วย ไป๋เหวินโจวจะฝ่าไปได้อย่างไร?
----- จบตอน -----ตอนหน้าบู๊สนั่น ไป๋เหวินโจวฝ่าทัพนับพันของศัตรู พร้อมเฉลยว่าคนที่จะช่วยเป็นใคร ตอนหน้าขอบริจาค 3 กำลังใจนะคร้าบ ขอบคุณมาก
854K
![สดุดีมหาราชา [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723483718_81968770.webp)
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
