บทที่ 6 ชื่อเสียงย่อยยับ
ซูช่านหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู สืออีส่งข้อความมาบอกว่าเขาได้เข้าประจำที่แล้ว โจวซื่อฉยงจะพาคนมาในอีกสักครู่
จากนั้นซูช่านก็ก้าวเดินไปที่ประตูใหญ่ของโรงแรม พอเดินขึ้นบันไดมา ก็เห็นเฉินเสียนฉี่่ที่ยืนต้อนรับแขกอยู่ในห้องโถง กำลังเดินมาพร้อมกับคนตระกูลเฉินอีกหลายคนด้วยท่าทางโกรธจัด
"ไอ้คนแซ่ซู นายยังกล้ามางานแต่งของเชี่ยนเชี่ยนอีกเหรอ? นายอยากตายหรือไง?"
"ไสหัวออกไป ไม่งั้นพวกเราจะเรียกรปภ.มาแล้วนะ" คนตระกูลเฉินอีกคนตวาดด้วยน้ำเสียงดุดัน
ซูช่านมองดูคนตระกูลเฉินที่ยืนอยู่ตรงหน้าราวกับฝูงหมาป่าที่หิวโซ เขาหัวเราะเยาะพลางพูดว่า "พวกคุณรีบร้อนอะไรกัน? ผมมาเพื่อมอบของขวัญให้คู่บ่าวสาวต่างหาก"
"ถ้าไม่ได้ทำเื่ผิด แล้วพวกคุณกลัวอะไรล่ะ?"
ในตอนนั้น หลูเชาที่สวมชุดสูท ติดดอกไม้สีแดงที่หน้าอก แต่ใบหน้าบวมเป่งราวกับหัวหมู วิ่งออกมาจากด้านในพร้อมกับคนอีกไม่กี่คนด้วยท่าทางดุดัน
เฉินเสียนฉี่รีบมองไปที่หลูเชาแล้วพูดว่า "อาเชา ดูไอ้เด็กบ้านี่สิ วันนี้มันกล้ามาที่งานแต่งงานของตระกูลเรา มันตั้งใจมาก่อกวนชัด ๆ!"
หลูเชาจ้องมองซูช่านด้วยสายตาเ็า โบกมือพลางหัวเราะพูดว่า "ไม่เป็ไรครับ ซูช่าน นายมาที่นี่เพื่อก่อกวนใช่ไหม?"
"ฉันบอกแล้วว่าวันนี้จะทำให้พวกนายเสื่อมเสียชื่อเสียง แต่ดูสภาพนายสิ ยังกล้ามาแต่งงานอีกเหรอ?" ซูช่านกอดอกพูดด้วยท่าทางเยาะเย้ย
"ไอ้เวรนี่ แกคิดว่าแค่ให้ตระกูลโจวโทรมาช่วย แกก็จะทำอะไรได้ตามใจชอบงั้นเหรอ? แกก็แค่นักโทษขยะ ยังกล้าจะทำให้เชี่ยนเชี่ยนกับอาเชาเสื่อมเสียชื่อเสียง? แกมันคู่ควรด้วยเหรอ?" เฉินเสียนฉี่ะโด่าทันที
"ไม่ต้องพูดอะไรมาก รีบเรียกยามมาไล่ไอ้หมอนี่ออกไปซะที มองแล้วขวางหูขวางตา"
หลูเชาหัวเราะเสียงดัง แล้วชี้นิ้วไปที่ซูช่าน สีหน้าเปลี่ยนเป็ดุร้ายในทันที "วันนี้ฉันจะปล่อยให้นายเข้าไป แต่ฉันขอเตือนนายไว้ก่อน"
"ถ้าวันนี้นายล้าก่อเื่วุ่นวายอะไรขึ้นมาละก็… ฉันจะบอกให้นายรู้ไว้ ถึงวันนี้นายจะเรียกโจวซื่อฉยงมา เขาก็ต้องตั้งใจส่งคำอวยพรให้ฉัน"
เฮือก!
เฉินเสียนฉี่และคนอื่น ๆ สูดลมหายใจเข้าปอดด้วยความใ ก่อนจะเหลือบมองถามว่า
"คุณหลู วันนี้จะมีบุคคลสำคัญมาเหรอครับ?"
"ฮึ! เดี๋ยวพวกคุณก็รู้เอง" หลูเชาหมุนตัวอย่างสง่างาม เดินไปได้สองสามก้าวแล้วะโดัง ๆ ว่า "ให้ไอ้คนแซ่ซูเข้ามา วันนี้ถ้าเขากล้าก่อเื่ ฉันจะเอาชีวิตเขา!"
เฉินเสียนฉี่ชะงักไปสองสามวินาที ก่อนจะตระหนักได้ว่าตระกูลหลูได้เตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว
"ซูช่าน ตอนนี้แกยังกล้าเข้าไปอีกไหม? ถ้าเข้าไปแล้วยังกล้าก่อเื่อีกหรือเปล่า?" เฉินเสียนฉี่แสดงสีหน้าเย่อหยิ่งและภาคภูมิใจ
ซูช่านแค่นเสียงเ็าก่อนจะก้าวเดินเข้าไปข้างใน
ภายในห้องจัดเลี้ยงหรูหรา มีแขกนั่งอยู่มากมายแล้ว พรมนุ่มใต้ฝ่าเท้า กลิ่นหอมลอยอวลในอากาศ เสียงเพลงไพเราะดังแว่วมาเข้าหู
ซูช่านเดินเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงและเลือกนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่งตามใจชอบ รอบ ๆ มีรูปแต่งงานของคู่บ่าวสาวแขวนอยู่ทั่วไป ส่วนด้านหน้ามีจอภาพขนาดใหญ่กำลังฉายภาพคู่ของทั้งสองคนวนไปมา
ดูเหมือนว่าหลูเชากับเฉินเชี่ยนได้เตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมแล้วก่อนที่เขาจะออกจากคุก
หัวใจของเธอได้มอบให้คนแซ่หลูไปแล้ว แล้วจะยังมองว่าเสี่ยวเสี่ยวเป็คนอยู่อีกทำไม? พอคิดถึงตรงนี้ ซูช่านก็หายใจเร็วขึ้นด้วยความโกรธที่พุ่งสูงขึ้น
ในตอนนั้นไฟสปอตไลต์สว่างจ้าขึ้น พิธีกรชายหญิงในชุดทางการเดินขึ้นมาบนเวที
"แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่พิธีมงคลสมรสของคุณหลูเชา และคุณเฉินเชี่ยน ก่อนที่จะเชิญผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายและคู่บ่าวสาวขึ้นมาบนเวที ขอแนะนำพยานในพิธีแต่งงานของเราในวันนี้"
"ตระกูลเหวินแห่งเมืองเอกของมณฑล คุณเหวินปิ่งฮุย"
ตึง!
เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น แเื่ทั้งหมดในงานแทบจะลุกขึ้นยืนพร้อมกัน
"อาจารย์เหวินจากเมืองเอกงั้นเหรอ? ตระกูลหลูถึงกับเชิญอาจารย์เหวินมาเป็พยานในงานแต่งงาน? เื่นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ"
"อาจารย์เหวินเป็บุคคลที่มีอิทธิพลมากนะ ทำไมถึงได้มาที่นี่กันนะ?"
"ได้ยินมาว่าหลูเต๋อจี้เคยเป็ลูกศิษย์ของอาจารย์เหวิน เมื่อวานยังตั้งใจไปมอบของกำนัลราคาแพงถึงบ้านอาจารย์เหวินด้วยนะ"
แขกรับเชิญรอบตัวซูช่านเริ่มกระซิบกระซาบกัน ในขณะนั้นภายใต้แสงไฟสปอตไลต์ ชายชราในชุดจีนสีม่วงเข้มเดินขึ้นบนเวทีอย่างช้า ๆ พร้อมกับไพล่มือไว้ด้านหลัง
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ซูช่านก็เข้าใจในที่สุดว่าทำไมหลูเชาถึงได้หยิ่งผยองนัก
ตระกูลเหวินแห่งเมืองเอกของมณฑล เป็ตระกูลที่เขาเคยได้ยินชื่อเสียงมาก่อนที่จะติดคุก อำนาจและทรัพย์สินของพวกเขาติดอันดับสามของทั้งมณฑลจงโจว
ยิ่งไปกว่านั้น หลูเต๋อจี้ยังพยายามทุกวิถีทางเพื่อเชิญผู้าุโตระกูลเหวินมาเป็พยาน "ขอบคุณคุณเต๋อจี้ที่ไว้วางใจ เชิญคนแก่อย่างฉันมาเป็พยานในงานแต่งงาน หลูเชาและเฉินเชี่ยนเป็คู่ที่เหมาะสมกันราวกับ์สรรค์สร้าง ความรักของทั้งคู่ก็ดีมาก คนแก่อย่างฉันขออวยพรให้คู่บ่าวสาวรักกันไปจนแก่เฒ่า"
"ได้ยินมาว่ามีคน้าคัดค้านงานแต่งงานนี้ วันนี้คนแก่อย่างฉันมาเป็พยานในงานแต่งงาน ใครก็ตามที่กล้าก่อเื่ นั่นก็เท่ากับตบหน้าฉัน ตระกูลเหวิน"
เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลูเต๋อจี้และเฉินเสียนฉี่ รวมถึงคนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะหลัก ต่างรู้สึกโล่งใจราวกับได้กินยาคลายกังวล
บางคนอดไม่ได้ที่จะหันไปมองซูช่านที่นั่งอยู่ด้านหลัง ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
หลูเต๋อจี้ถึงกับรู้สึกเสียใจ การระวังนักโทษคนหนึ่ง จำเป็ต้องเชิญบุคคลสำคัญขนาดนี้มาคุมสถานการณ์ด้วยเหรอ?
แต่ในวินาทีถัดมา ซูช่านก็เอ่ยปากขึ้นอย่างกะทันหัน "คู่ชายหญิงไร้ยางอาย แต่กลับบอกว่าเป็คู่ที่์ลิขิต หน้าตาของตระกูลเหวินจะเอาไปไว้ที่ไหน?"
เสียงที่เปล่งออกมาจากปากนั้นเต็มไปด้วยพลัง ดังราวกับฟ้าร้องครืน ๆ ดังก้องเข้าไปในหูของทุกคน
!!!
เหวินปิ่งฮุยที่กำลังยกมือขึ้นเปลี่ยนสีหน้าฉับพลัน ดวงตาทั้งคู่คมกริบราวกับมีดจ้องมองมาที่ซูช่าน
เขายังพูดไม่ทันจบ ซูช่านก็เอ่ยปากขึ้นมาเสียก่อน การที่บอกว่าคู่บ่าวสาวที่ตนเองเห็นว่าดีเป็คู่ชายหญิงไร้ยางอาย นี่ไม่ใช่แค่การตบหน้าตระกูลเหวิน แต่เป็การเอาที่เขี่ยบุหรี่ฟาดหัวเขาด้วยซ้ำ ทุกคนต่างหันมามองที่ซูช่าน
ส่วนลูกค้าที่นั่งอยู่รอบโต๊ะเดียวกับซูช่าน ราวกับเห็นเทพแห่งโรคระบาด ต่างรีบลุกหนีออกไป
ั้แ่เมื่อไหร่กันที่พวกเขามานั่งร่วมโต๊ะกับคนบ้าแบบนี้? กล้าตบหน้าอาจารย์เหวินตรง ๆ คนบ้าคนนี้เบื่อชีวิตแล้วหรือไง?
"ซูช่าน คุณกล้าพูดกับอาจารย์เหวินแบบนี้เหรอ คุณเชื่อไหมว่าต่อให้โจวซื่อฉยงมาที่นี่ก็ช่วยคุณไม่ได้?" หลูเต๋อจี้ลุกพรวดขึ้นยืน ตวาดใส่ซูช่านด้วยความโกรธ
เหวินปิ่งฮุยที่ยกมือขึ้นหัวเราะเยาะก่อนพูดว่า "น้องชายคนนี้ นายบอกว่าคู่บ่าวสาวคู่นี้เป็ชายหญิงไร้ยางอาย ถ้าไม่มีหลักฐาน ผลที่ตามมามันร้ายแรงนะ"
ตอนนั้นหลูเชาที่นั่งอยู่ด้านหน้าสวมชุดสูทติดดอกไม้สีแดง ลุกขึ้นยืนแล้วตะคอกด้วยน้ำเสียงดุร้าย "อาจารย์เหวินพูดถูก นายด่าฉันกับเชี่ยนเชี่ยน นายมีสิทธิ์อะไร? ฉันกับเชี่ยนเชี่ยนแต่งงานกันหลังจากที่พวกนายหย่ากันแล้ว เราแต่งงานกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ถ้านายไม่มีหลักฐาน นายตายแน่" หลูเชาฉลาดมาก เขารู้ว่าลุงเหวินกำลังวางกับดักให้ซูช่าน
ตอนที่เขากับเฉินเชี่ยนมีความสัมพันธ์กัน ซูช่านยังไม่ได้ออกจากคุกเลย แล้วจะมีหลักฐานอะไรได้?
แค่จุดนี้ก็สามารถส่งซูช่านกลับเข้าคุกได้แล้ว
ซูช่านไม่พูดอะไร เพียงแค่ยกมือขึ้นเหนือศีรษะแล้วดีดนิ้วดังเปาะ
เสียงไฟฟ้าสถิตดังขึ้นจากลำโพงในห้องจัดเลี้ยง ตามด้วยบทสนทนาที่น่าขยะแขยงระหว่างเฉินเชี่ยนกับหลูเชา
"คุณเชา อย่าใจร้อนสิคะ ฉันมีสามีแล้วนะ ถ้ามีคนเห็นจะไม่ดีเอา"
"ฮ่า ๆ กลัวอะไร? ไอ้ขยะแซ่ซูยังติดคุกอยู่เลย เร็ว ๆ ช่วยผมหน่อย"
"อืม คุณนี่ร้ายจริง ๆ โอ๊ย เบา ๆ หน่อย"
ในตอนนั้น บนหน้าจอก็สว่างวาบขึ้นมาทันที ปรากฏภาพขนาดใหญ่
เป็ภาพของหลูเชาและเฉินเชี่ยนกำลังมีเพศสัมพันธ์กันบนเตียง เป็ภาพที่ไม่ควรมองเลยทีเดียว!
!!!
สีหน้าของซูช่านนิ่งเฉยราวกับบ่อน้ำโบราณ แต่ในดวงตากลับมีประกายเ็าวาบขึ้นมา
เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วทั้งโถง ภาพที่เห็นและบทสนทนาเมื่อครู่นี้ช่างเหลือเชื่อ ทำให้แขกทุกคนตกตะลึง
ไม่นึกเลยว่าเฉินเชี่ยนกับหลูเชาจะทำผิดจารีตประเพณีถึงเพียงนี้!
หลูเชาจ้องมองภาพในวิดีโอ ดวงตาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมา
หลูเต๋อจี้หน้าซีดเผือด ลุกขึ้นโบกมือพลางะโเสียงแหลม "ปิดมัน ปิดมันเดี๋ยวนี้ ตัดไฟ รีบตัดไฟเดี๋ยวนี้"
เฉินเสียนฉี่และตระกูลเฉินยืนงงงันไม่รู้จะทำอย่างไร เมื่อเห็นสายตาตกตะลึงที่จ้องมองมาจากรอบด้าน พวกเขาอยากจะขุดหลุมแล้วะโลงไปซ่อนตัวเสียให้รู้แล้วรู้รอด
เฉินเชี่ยนที่สวมชุดแต่งงานสีขาวและแต่งหน้าอย่างสวยงาม ใบหน้าของเธอซีดขาวทันใด ราวกับมีมีดแทงเข้าไปในหัวใจ
เธอไม่รู้ว่าซูช่านได้วิดีโอพวกนี้มาได้อย่างไร แต่ตอนนี้ทุกคนรู้เื่น่าอับอายระหว่างเธอกับหลูเชาหมดแล้ว
บนเวที เหวินปิ่งฮุยสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ในตอนนั้นเองไฟดับกะทันหัน จอภาพพลันมืดสนิท และเสียงจากลำโพงก็เงียบหายไป
ซูช่านลุกขึ้นยืน มุมปากยกยิ้ม หมุนตัวเดินออกไปด้านนอก
เขาบรรลุเป้าหมายแล้ว คนที่อยู่ในงานส่วนใหญ่เป็คนมีหน้ามีตาในเมืองไห่ ต่อจากนี้ไป ใครจะกล้าแต่งงานกับเฉินเชี่ยนผู้หญิงต่ำช้าคนนี้? ตระกูลหลูยิ่งเป็ไปไม่ได้เลย
"ทำให้ฉันเสียหน้าแล้วคิดจะเดินจากไปง่าย ๆ เหรอ?" เสียงเ็าของเหวินปิ่งฮุยดังกระจายไปทั่ว
ทันใดนั้น จากประตูฉุกเฉินทั้งสองด้านของห้องจัดเลี้ยง มีชายหนุ่มในชุดสูทดำจำนวนมากวิ่งพรูเข้ามา บรรดาบอดีการ์ดชุดดำทั้งสามสิบคนได้ล้อมรอบซูช่านเข้ามาด้วยท่าทางดุดัน