กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่สิบสาม การล้างแค้นของเนิร์ด

นี่คือ ยุคสมัยก่อนที่สาวๆจะเห็นว่าพวกเนิร์ดกลายเป็นมหาเศรษฐีอย่าง บิล เกตหรือสตีฟ จ็อบ

ที่งานอดิเรกของเนิร์ดยังถูกมองอย่างดูถูก ซึ่งย้อนกลับไปหากพูดจากใจจริง

ยุคนี้ยังสบายใจกว่า คนที่ไม่เข้าใจจะมาอ้างว่าเป็นสาวเนิร์ด กีด กันอีก

มันคืองานอดิเรกที่แชร์กันในหมู่เพื่อนฝูงและคนนอกกลุ่มนอกสังคมเข้าด้วยกัน

ไม่ใช้นอกแถวอย่างพวก โกธที่แต่งชุดดำ แต่งหน้าทาขอบตาสีดำ และนั่งมุมห้อง ที่ยังเป็นที่นิยมกับสาวๆบางกลุ่มอยู่บ้าง

อย่างมิสะ มิสะ แห่งเดธโน้ต โกธิคโลลิต้า ก็ยังมีความเท่และสังคมของตนเอง

พวกเนิร์ดเรานั้น ไม่มีความเท่หรือน่าค้นหาแบบโกธิคแม้แต่น้อย

การที่เราชอบคอมมิค เรียกว่าพวกเราคือกลุ่มคนที่ต่ำที่สุดของชนชั้นทางสังคมในโรงเรียนมัธยม

และเป็นที่มาของเรื่องราวที่พวกเนิร์ดหวังล้างแค้นด้วยพลังการประดิษฐ์สิ่งของต่างๆอย่างที่ว่ามา

ผมคิดว่ามันคือเกมส์ที่ไม่มีทางชนะ และไม่คิดจะเล่นเกมส์นั้น

ไปชกพวกเขาและจะเกิดผลอย่างไร?

ต้องอธิบายว่าหนุ่มกุ้งแห้งเอาชนะนักกีฬาได้อย่างไร

แถมยังเรื่องของที่อีกฝ่ายมีพวกนักกีฬามาด้วยกันต้องอธิบายว่า เนิร์ดอ่อนแอ ไม่ออกกำลังกายจะเอาชนะนักกีฬาทั้งกลุ่มได้อย่างไร

ผมพยายามคิดอย่างมีเหตุผลแต่มันก็ช่างยั่วยวนใจที่อยากจะใช้แหวนดูดพลังชีวิตพวกนี้เสียเหลือเกิน ตอนที่พวกเขาโยนผมเข้าถังขยะอีกรอบในเช้าวันนี้

มันไม่ใช่เรื่องของการที่ทำใจ อดทนก็จะทำได้ การโดนแกล้งคือการทนอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

เพราะคนแกล้งจะทำเหมือนการแกล้งเราเป็นกิจกรรมสันทนาการประจำกลุ่ม ให้พวกเขาหัวเราะสนุกกัน

มันคือกิจกรรมเพื่อความบันเทิงประจำวันของพวกเขา ไม่ต่างกับการหัวเราะมุกขำขันกันในหมู่เพื่อนฝูง

แต่สำหรับคนที่โดนมันคือเรื่องทุกข์ร้อนในชีวิตประจำวันที่กัดกร่อนความรู้สึกไปเรื่อยๆ

จนผมพิจารณาดูดีดี เลโอนาร์ดนี่จิตใจราวกับนักบุญก็ไม่ปาน ถึงแค่พยายามจะเล่นดอด์จบอลให้ชนะและดูดพลังพวกเขาตอนที่พวกนักกีฬาไม่พอใจที่แพ้เลยมารุมท้ายเท่านั้น

ผมคิดว่าผมไม่มีจิตใจเมตตาเท่าเลโอนาร์ด แม้จะมีมุมมองที่กว้างกว่าเพราะเป็นผู้ใหญ่ที่ผ่านประสบการณ์วัยเด็กมาบ้างแล้ว

การสอบ GED

General Educational Development

คือสิ่งที่ผมทำเพื่อให้ได้วุฒิมัธยมปลายโดยเร็วที่สุดและบอกลาพวกนี้เสียที

ไหนไหนผมก็ไม่ใช่คนสำคัญต่อเนื้อเรื่อง เป็นแค่ตัวตลกอยู่แล้ว

ผมคิดว่าเลี่ยงไปจะดีกว่า

จากการตรวจสอบแหวนด้วยวิชาตัวเลขมหัศจรรย์

แหวนมีคุณสมบัติที่พยายามให้คนใช้ใช้มันบ่อยๆ แม้ต้องแลกมากับการดูดกลืนพลังคนอื่นก็ตาม

นี่คือหนึ่งในอุปกรณ์เวทย์มนตร์ที่นับว่าเป็นมิตรกับผู้ใช้มากที่สุดอันหนึ่งแล้ว

ผมกลัวว่าการที่ผมไม่เป็นคนใจดีเท่า เลโอนาร์ด จะทำให้ผมเผลอใช้แหวนดูดพลังพวกนี้

“กินดินซะ เลโอนาร์ด”

บิฟ โยนก้อนหินและทรายเข้ามาเพิ่มในถังขยะที่ผมโดนโยนลงมาใส่อยู่

คุณจะอดทนสภาพอย่างนี้ตลอดการศึกษาได้อย่างไร?

สอบ GED และหนีจากพวกนี้น่าจะดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้

สองสัปดาห์ซื้อคอร์สและสอบให้ผ่าน ประกาศผลในอีกสองสัปดาห์

นั่นคือสิ่งที่ผมจะทำ

มันมีตัวละครเว่อๆที่บอกว่า จบหมาวิทยาลัยได้ตั้งแต่อายุสิบสี่ปี ไม่มีเหตุผลที่ผมจะทำอย่างนั้นไม่ได้

เลโอนาร์ด ไม่น่าจะมีปัญหาในการได้เต็มทุกวิชา

แน่นอน การเรียน GED นั้นมีผลต่อการที่จะถูกดูถูกมากว่าการไม่เรียนในการศึกษาภาคปรกติ แต่ตราบใดที่ผมสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ หรือ ไปทำอย่างอื่นเช่นนักสืบเวทย์มนตร์หรือการรักษาด้วยความเชื่อ

ผมก็มีการประกอบอาชีพเลี้ยงตนเองได้ ไม่ต้องมาทนทรมานกับคนอย่างบิฟที่เริ่มปาก้อนหิน ใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้นใส่ผม

“ฮา ฮา จะกลายเป็นมนุษย์หินแล้วหรือไง”

เสียงหัวเราะดังประสานกันอย่างมีความสุขในหมู่พวกนักกีฬา

และใช่แล้วครับ ตามจังหวะ

ลินดาเธอก็จะเข้ามาห้ามตอนที่พวกนี้หัวเราะกันพอหอมปากหอมคอแล้ว

เลโอนาร์ด จิตใจคุณช่างเป็นพ่อพระหรือไม่ก็คนบ้าจริงๆที่ไม่คิดแก้แค้นอะไรกับคนพวกนี้นอกจากแข่งกีฬาให้ชนะ แต่แค่ชนะก็โดนนางเอกไล่กระทืบแย่งแหวนไป

แต่ก็นั่นล่ะ อาจจะเพราะเอาไปใช้ดูดพลังชีวิตคนอื่นด้วยล่ะนะ