เกิดใหม่แต่ดันเป็นจอมมารซะอย่างงั้น !

        หลังจากเก็บศพหมาป่าผมรีบเพิ่มความระมัดระวังในทันที สำหรับโลกอัลคอทนั้นพลังไม่ใช่ทุกอย่าง แต่ทุกอย่างสำคัญหมด พลัง ความรู้ ประสบการณ์ โชค ทุกอย่างล้วนเป็นความสามารถ หรือก็คือ แม้แต่มอนสเตอร์แรงค์ E ก็สามารถฆ่าแรงค์สูงกว่าได้ ดังนั้นจึงเตรียมพร้อมสำหรับศึกต่อไปในทันที

        ผ่านไปสักพักผมเริ่มได้ยินเสียงฝูงหมาป่า แต่ผมยังไม่มั่นใจเท่าไหร่นักว่ามีกี่ตัว ผมจึงรีบกระโดดขึ้นต้นไม้อย่างรวดเร็วแล้วเฝ้าสังเกตต่อไปพอผ่านไปสัก ผมก็เห็นฝูงหมาป่าคืบคลานเข้ามา

                " สิบเอ็...สิบสองตัวงั้นเรอะ เชสฝากเรื่องการวิเคราะห์เคลื่อนไหวด้วยนะ "

                " รับทราบค่ะ "

        หลังจากสำรวจจำนวนเสร็จผมจึงรีบเตรียมความพร้อมในทันที และถือเป็นประการณ์ครั้งแรกที่สู้กับมอนสเตอร์ด้วย ( การฝึกธรรมดาก็สามารถเวลอัพได้เช่นกัน อาทิ ทำอาหาร ฟันดาบ ฝึกเวทย์ และไม่เกี่ยงกัน เพราะ 'เลเวล' นั้นถือเป็นศูนย์รวมความรู้ ความสามารถ เพราะอย่างงั้น เวลเยอะกว่าก็ใช่ว่าจะแข็งแกร่งกว่าเสมอไป ) ตอนเด็กผมก็ฝึกดาบกับครอบครัวอย่างเดียวล่ะนะ ถือว่าเป็นประสบการณ์แรกละกัน แถมคนที่ตามเรามาก็ไม่คิดจะเคลื่อนไหวเลยด้วยซ้ำ...

                " เร่งความคิด "

        หลังจากเตรียมพร้อมเสร็จผมกระโดดอ้อมไปข้างหลังพวกมัน จากนั้นใช้ธาตุลมช่วยเร่งจังหวะของตัวเอง ผมถีบพื้นพุ่งไปหาหมาป่าที่อยู่ใกล้ตัวผมที่สุด แล้วพวกมันก็สึกตัวตนของผม ผมจึงโดดม้วนตัวแล้วเฉือนดาบเข้าไปที่หนึ่งในตัวพวกมัน

                " เสร็จไปหนึ่ง.. "

        พวกมันเห็นพวกพ้องตายต่อหน้าพวกมัน มันจึงคลั่งและหวังจะฆ่าผมให้ได้ หนึ่งในพวกมันกระโดดมาหาผมอย่างรวดเร็ว แต่ผมก็ไม่รอช้าผมรีบปาคุไน*ที่ผมเตรียมไว้ใน 'มิติเก็บของ' ออกไปที่คอของมัน และการวิเคราะห์เคลื่อนไหวก็เสร็จพอดี

                " เหลืออีกสิบ... เชส ฝากเรื่องคาดคะเนพวกมันด้วยนะ ! "

        พอผมพูดเสร็จ เชสก็ฉายภาพมาที่ตาผมในทันที ผมจึงทำตามภาพและวิเคราะห์ไปในตัวด้วย สองหัวดีกว่าหัวเดียวอ่ะนะ ผมจึงเริ่มฝันพวกมันไปทีละตัวๆ พอผมวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของพวกมันเรียบร้อย พวกมันก็เหลือแค่ 3 ตัวเเล้วเท่านั้น แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรเพราะพวกมันชอบพุ่งมาตรงๆกับกระโดดกัดเท่านั้น ก็สมกับที่มีความสามารถแรงค์ E อยู่ แต่ที่แปลกคือ พวกมันเสียเปรียบแล้วไม่ยอมหนีกลับไปเนี่ยสิ

                " อาจเป็นเพราะหัวหน้ายังอยู่ในฝูงก็ได้ค่ะ จะเริ่มทำการค้นหาตัวจ่าฝูง...เสร็จสิ้น "

***************************

Status :        

เลเวล : 15

HP : 145/145

MP : 36/36

เผ่า : หมาป่า

คลาส : รองจ่าฝูงหมาป่าชั้นต่ำ

พลังกาย : 37

ความอดทน : 32

ความเร็ว : 40

พลังเวท : 4

ความเเม่นยำ : 21

โชค : 18

สกิล : พุ่งชน , ควบคุมฝูง , เรียกพวกพ้อง

ความสามารถ :  E+

******************************      

        เห... เจ้าตัวที่อยู่ไกลที่สุดงั้นหรอ? แต่ให้ลูกน้องมาอย่างเดียว ไม่สมกับเป็นผู้นำเลยแหะ ถึงจะมีตัวใหญ่กว่าเพื่อนหน่อยก็เถอะ แต่ผมไม่ได้รู้สึกว่ามันน่ากลัวเลยสักนิด แต่ ความสามารถ E+ งั้นหรอ?

                "ค่ะ ความสามารถของแต่ละแรงค์จะแตกต่างระหว่างฟ้ากับเหว แต่แรงค์ ' + ' จะเพิ่มขึ้นมานิดหน่อยเท่านั้นทำให้ไม่มีความแตกต่างมากนัก แต่ถือว่ามีความสามารถมากกว่าค่ะ ถ้าเปรียบเทียบเป็นความสามารถจะเพิ่มขึ้นจาก 100 เป็น 120-150 ได้เลยค่ะ แต่จากการคำนวณความสามารถทั้งฝูงแล้วถือว่าอยู่ใกล้เคียงกับระดับ D ค่ะ "

        หลังจากฝังคำอธิบายของเชสแล้วก็รู้ทันทีว่าหัวหน้าฝูงน่าจะอยู่ในระดับ D แน่นอน ทางที่ดีผมรีบจบๆแล้วหนีต่อเพราะผมมัวแต่สนใจการต่อสู้ทำให้ไม่รู้ว่าจะตามมาถึงเมื่อไหร่ ถึงจะเสี่ยงแต่ก็ต้องเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆจนกว่าฝั่งนั้นจะยอมถอยล่ะนะ ผมจึงรีบพุ่งไปหาตัวรองหัวหน้าในทันที เพราะถ้าหัวหน้าฝูงจะมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แล้วมันจะเป็นเรื่องที่ยุ่งยากเข้าไปอีก  พอมันเห็นแบบนั้น มันจึงเลือกเอาลูกน้องสองตัวมาขวางตัวมันไว้ 

                " เกะกะ! "

        ผมใช้สกิลธาตุดิน สร้างหนามจากพื้นดินแทงเข้าไปหาทั้งสองตัว ระหว่างที่สองตัวนั้นโดนแทงอยู่และกำลังจะตาย ผมก็ไม่รอช้าที่จะพุ่งไปหาตัวรองหัวหน้าตอนที่มันกำลังจะหนีเพราะว่ารู้ว่าเหลือมันตัวคนเดียวแล้ว ผมรีบใช้เวทธาตุไม้ เพื่อใช้ต้นไม้จับขามันไว้หลังจากที่มันสูยเสียการทรงตัวผมก็ไม่รอช้าที่จะตัดหัวมัน 

                < เลเวลอัพ! > 

* คุไน (Kunai) เป็นอาวุธโบราณจากญี่ปุ่นใช้โดยนินจา มีลักษณะคล้ายมีดขนาดประมาณ 10-15 ซม. ถือกำเนิดในยุคเท็นโชะ คุนะอิทำจากเหล็ก ใช้เป็นอาวุธในการโจมตี โดยในบางครั้งสามารถใช้เป็นอาวุธในการขว้างได้ คุนาอิหรือคุไน ถือเป็นอาวุธมีดสั้นของนินจา เพียงแต่ปรับขนาดและรูปทรงให้เข้ากับมือและแขนเวลาใช้ต่อสู้ คุไน ถือว่าเป็นสุดยอดอาวุธของนินจา