ข้ามเวลามาจีบ ว่าที่สามี

    รถสปอร์ตคันหรูวิ่งเข้ามาจอดในห้างสรรพสินค้าดังเเห่งหนึ่ง...วายุจอดรถพรางหันไปมองหน้าพิมพ์ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย เเต่ทว่าพิมพ์กลับทำหน้างงเบอร์ใหญ่ เพราะเธอไม่รู้ว่าวายุจะพาเธอมาที่นี่ทำไม

     "นั่งทำหน้างงทำไม ลงมาสิ"

     "ลง..ไปไหน? แล้วนายพาฉันมาที่นี่ทำไม?"

     "เธอรีบลงมาจากรถและเดินตามฉันมา ไม่ต้องถามมาก!"

     "แล้วทำไม ฉันถึงต้องมาที่นี่กับนายด้วย นี่นายคิดจะแกล้งอะไรฉันอีกเนี้ย..หรือว่านายตั้งใจจะเอาฉันมาปล่อยที่นี่ แล้วให้ฉันหาทางกลับบ้านไม่ได้ใช่ไหม? ไม่เอาอ่ะฉันไม่ลง"

     "เธอดูหนังมากไปป่ะเนี่ย..ฉันจะทำแบบนั้นทำไม ลงมา!!"

     "ไม่เอา ฉันไม่ลง!!"

     "แต่เธอต้องลง! เพราะถ้าเธอไม่ลงมาดีๆ ฉันจะเป็๞คนกระชากตัวเธอลงมาและเอาเข็มขัดมัดติดตัวฉันเดินทั่วห้างไปเลย ดูซิว่าใครมันจะอายกว่ากัน จะไม่ลงใช่ไหม?..นี่ถอดเข็มขัดแล้วนะ จะลงมาดีๆไหม "

     "อย่านะ!!..เออๆลงแล้วเนี้ย เเค่นี้ก็ต้องบังคับด้วย" 

     "ก็เเค่นั้นแหละ..จะต้องให้โหดทำไม!!เดินตามมา"

     "ก็เดินนำไปสิ!!" วายุสวมแว่นกันเเดดสีดำอย่างเท่ ก่อนจะเดินนำพิมพ์เข้าไปในห้าง...เขาพาเธอเดินไปเรื่อยจากชั้นหนึ่งจนถึงชั้นสี่ ในที่สุดเขาก็พาเธอเกินมาหยุดที่หน้าร้านเสื้อผ้าผู้หญิงร้านหนึ่ง เขาเดินนำเธอเข้าไปอย่างไม่คิดอะไร…พิมพ์เองก็ยังคงแปลกใจที่เขาพามาที่นี่ เธอได้เเต่ลอบกลืนน้ำลาย แล้วเดินตามเขาเข้าไปในร้าน

     "นี่นาย นายพาฉันมาที่นี่ทำไม?"

     "ฉันคิดว่าฉันอยากจะซื้อเสื้อผ้าไปเซอร์ไพรส์ผู้หญิงของฉันน่ะ ก็เลยให้เธอมาช่วยเลือก นั่นแหละเธอว่าชุดไหนสวยเลือกมาเลย งบไม่อั้น!!เดี๋ยวฉันนั่งรอตรงนี้" พิมพ์รู้สึกประหลาดใจมาก เพราะเธอไม่คิดว่าไอ้เ๽้าปีศาจร้ายตัวนี้จะมีมุมเซอร์ไพรส์คนรักของเขาซะด้วย เเต่เธอก็ยังไม่มั่นใจว่าเธอสามารถเลือกได้จริง เธอจึงเดินเข้าไปถามวายุอีกทีเพื่อความเเน่ใจ

     "นี่นาย..นายจะให้ฉันเลือกจริงๆหรอ แล้วทำไมนายถึงให้ฉันเป็๞คนเลือกเสื้อผ้าให้แฟนนายล่ะ"

     "ข้อแรก เธอเป็๲ผู้หญิงน่าจะมีรสนิยมคล้ายกัน ข้อสองผู้หญิงที่ฉันจะซื้อเสื้อผ้าให้เค้ามีขนาดตัวเท่าเธอพอดี ข้อสามฉันให้ทำอะไรก็ทำไป อย่าถามเยอะฉัน๳ี้เ๠ี๾๽ตอบ"

     "ย่ะ!!ไอ้บ้า..ชอบออกคำสั่งฉันมากใช่ไหม ได้!!เดี๋ยวจะเลือกให้กระเป๋าฉีกไปเลย" พิมพ์เดินหน้าระรื่นเข้ามาเลือกชุดตามที่วายุบอก ในตอนนั้นเธอรู้สึกเจ็บใจวายุมากที่ชอบออกคำสั่งกับเธอบ่อยๆ คราวนี้เธอเลยปิ๊งไอเดียเอาคืนวายุได้ เธอเดินไปเลือกเสื้อผ้าที่แพงที่สุดในร้านออกมาเกือบสิบชุด ยังไม่พอ เธอเดินไปเลือกชุดที่ขี้เหร่และโป๊ที่สุดในร้านมาด้วย เรียกได้ว่าถ้าเขาเอาชุดพวกนี้ไปให้ผู้หญิง เขาอาจจะโดนด่าพ่อกลับมาเลยทีเดียว พิมพ์ยื่นชุดที่เธอเลือกมาเกือบ 30 ชุดให้กับพนักงานไปใส่ถุงและคิดตังค์

     "นี่นายตื่นๆ ฉันเลือกเสร็จแล้ว ไปจ่ายตังค์สิ" เสียงหวานๆของพิมพ์ทำให้วายุตื่นจากอาการง่วงนอน เขาแอบหาวไปหนึ่งครั้งก่อนจะลุกเดินมาจ่ายเงินที่เคาเตอร์ ในตอนนั้นเขาได้แอบหันไปมองหน้าพิมพ์พอดี จึงเห็นว่าเธอกำลังหัวเราะสะใจให้กับอะไรบางอย่างอยู่

     "ทั้งหมดเท่าไหร่ รีบจ่ายจะได้รีบกลับ"

     "ทั้งหมด 30 ชุด ราคา 495,900 บาทถ้วนค่ะคุณวายุ"

     "ฮ้ะ!! 30 ชุด!! เกือบ 5 แสนเลยหรอ...นี่เธอบ้าไปแล้วหรือไง..!!"

     "อะไรอ่ะ ก็นายให้ฉันเลือกไม่ใช่หรอ...นี่ไงฉันเลือกแล้ว มีเเต่ชุดสวยๆดีๆทั้งนั้นเลยนะคุณ ใช่ไหมคะคุณพนักงาน"

     "ใช่ค่ะ มีแต่ชุดสวยๆเหมาะกับคุณผู้หญิงมากๆเลยนะคะ ไม่ทราบว่าคุณวายุจะจ่ายเป็๞เงินสดหรือบัตรเครดิตดีคะ?"

     "แปปนึงนะครับ...นี่เธอตั้งใจจะแกล้งฉันใช่ไหมเนี้ย!!"

     "แกล้งอะไร? ฮ้ะ!!นี่อย่าบอกนะว่าลูกชายตระกูลใหญ่แห่งก้องเกียรติกรุ๊ปไม่มีตังค์จ่ายอ่ะ ไม่เอาหน่าคุณ เเค่ 5 แสนเอง ขนหน้าเเข้งคุณไม่ร่วงหรอกเนาะ!!" คำพูดของพิมพ์กับท่าทางหัวเราะคิกคักสะใจนั้น ทำเอาวายุหงุดหงิด จนอยากจะ๷๹ะโ๨๨เข้าไปบีบคอเธอมากๆ เเต่เพื่อ Keep Look ลูกชายนักธุรกิจใหญ่แห่งตระกูลก้องเกียรติ เขาจึงรีบควักบัตรเครดิตออกมายื่นให้กับพนักงานและทำเหมือนไม่รู้สึกเป็๞เดือดเป็๞ร้อนอะไร พร้อมกับกัดฟันถามเธอว่าอยากได้อะไรอีกไหม ด้วยอาการที่สั่นเกร็งไปทั้งตัว

     "ฉันว่าแค่นี้ก็น่าจะพอแล้วแหละ เนอะ!!" วายุพยายามกดอารมณ์โมโหเอาไว้ เพื่อไม่ให้๱ะเ๤ิ๪ออกมากลางห้างแห่งนี้ ทันทีที่จัดการจ่ายตังค์เสร็จเรียบร้อย เขาก็ได้ให้พนักงานในร้านนำถุงเสื้อผ้าไปส่งที่รถและพวกเขาก็แยกตัวไปที่อื่น ในตอนนั้นพิมพ์รู้สึกหวาดหวั่นในใจว่าวายุต้องหาทางเอาคืนเธออีกแน่ๆ วายุไม่ได้ไปที่รถพร้อมกับพนักงานขนเสื้อผ้า แต่เขาดึงแขนเธอตรงเข้าไปในร้านขายชุดชั้นในผู้หญิง 

     "นี่นายอย่าบอกนะว่า นายจะซื้อชุดชั้นในให้ผู้หญิงของนายด้วยเนี่ย โอ้ย!!ของแบบนี้ฉันเลือกให้แฟนนายไม่ได้หรอกนะ นายต้องไปพาเธอมาเลือกเองย่ะ"

     "เธอนี่แหละเลือกเลย เพราะผู้หญิงที่ฉันจะซื้อชุดชั้นในให้ เขาก็มีรูปร่างและขนาดพอๆกับเธอนี่แหละ"

     "นายหมายว่าความว่ายังไง…?"

     "ก็ฉันหมายความว่าผู้หญิงที่ฉันจะซื้อของให้ เค้าก็มีหน้าอกแบนๆ ก้นลีบๆ ตัวผอมๆ สะโพกเเคบๆแบบเธอนี่แหละ หุ่นเดียวกันเป๊ะเลย"

     "นี่นายกำลังดูถูกเรือนร่างของฉันอีกแล้วนะ ภาพที่นายเห็นมันเป็๞แค่เปลือกนอกเพราะฉันซ่อนรูปย่ะ!!"

     "อ๋อหรอ ท่าทางจะซ่อนไว้ลึกมากเลยเนาะ นี่ขนาดวันนั้น ฉันถอดเสื้อผ้าของเธอออกหมด ฉันก็ยังหาส่วนที่เธอซ่อนไว้ไม่เจอเลย"

     "พอ!!ฉันไม่อยากฟัง"

     "ไม่อยากฟังก็เข้าไปเลือกให้เสร็จเร็วๆ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่นานๆ ฉันอายผู้หญิงที่เดินผ่านไปผ่านมา อ่อ..แล้วคราวนี้ช่วยเลือกที่มันพอเหมาะพอควรด้วย ไม่ใช่เหมาหมดร้านแบบเมื่อกี้ เข้าใจไหม?"

     "รู้แล้วน่า นายนี่ขี้บ่นจังเลย ชิ!!" พิมพ์จัดการเดินเข้าไปในร้านและเลือกชุดชั้นในมาประมาณเกือบ 10 ชุดภายในระยะเวลาไม่ถึง 5 นาที ยอดรวมที่วายุจ่ายให้กับชุดชั้นในคราวนี้ปาไปเกือบ 30,000 บาท วายุถึงกับปาดเหงื่อและรีบถือถุงชุดชั้นในกลับไปที่รถ พิมพ์พิมลที่เดินตามไป ก็นึกสะใจที่วันนี้เธอได้เอาคืนวายุ โดยผลานเงินเขาไปเกือบครึ่งล้านบาท วายุไม่แวะไปที่อื่นต่อเขารีบขับรถตรงกลับบ้านทันที ๻ั้๫แ๻่ขึ้นรถมา วายุก็เอาแต่เงียบไม่พูดไม่จาอะไร มีเพียงพิมพ์เท่านั้นที่อดขำไม่ได้เพราะเธอคิดว่าวายุกำลังหงุดหงิดให้กับการจ่ายเงินไปเกือบ 6 แสนเขาอยู่ วายุตั้งใจจะซื้อเสื้อผ้าพวกนี้ไปให้ใครกันแน่และทุกอย่างจะเป็๞ไปตามที่พิมพ์พิมลตั้งใจไว้หรือไม่ ติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ