“คุณเมย์อายุเท่าไหร่เหรอคะ?”
บุญสัมภาษณ์สาวที่ชื่อเมย์ต่อ
“อายุ 22 ค่ะ จะ 23 ในอีก...”
“อ๊ะ อ๊ะ ห้ามบอกใบ้ค่ะ”
บุญรู้ทันจึงรีบหยุดเธอก่อน และเข้าใจได้ทันทีว่าเธอคนนี้ได้บอกใบ้ั้แ่ตอนที่เริ่มบอกชื่อแล้ว แสดงว่าเธอช่างฉลาดไม่เบาเลย แต่ถึงอย่างไรก็ยังไม่รู้จักบุญดีพอเหมือนกัน บุญจึงรีบเริ่มเกมก่อนที่จะมีการแอบบอกใบ้มากไปกว่านี้
“อายุเท่าบุญเลยค่ะ ทีนี้ก็ถึงตาที่คุณการุณต้องทายวันเกิดเธอแล้วนะคะ เริ่มจากเดือนเกิดก่อน ทายว่าเธอเกิดเดือนอะไรคะ?”
คราวนี้บุญพยายามเลี่ยงการพูดชื่อเมย์
“ตอนแรกผมก็กะจะทายว่าเดือนเมษายนนะครับ แต่ถ้าเธอมีชื่อว่าเมย์ก็อาจจะเป็เพราะเธอเกิดในเดือนพฤษภาคม...”
การุณพูดยังไม่ทันจบ
“ถูกต้องค่ะ เดือนพฤษภาคมค่ะ”
เมย์รีบชิงพูดทันทีก่อนที่การุณจะเปลี่ยนใจไปตอบเดือนอื่น
บุญใและหันไปค้อนการุณที่อยู่ดีๆ เขาก็เกิดฉลาดขึ้นมาจนเข้าใจคำบอกใบ้ของสาวผู้นี้ ซึ่งเธออาจไม่ได้ชื่อเมย์จริงๆ ก็ได้ หนำซ้ำการุณกลับไม่ยอมทายว่าวันที่ 7 เมษายน ตามแผนที่ได้ตกลงกันไว้ ซึ่งอาจทำให้พวกเขาต้องมอบกำไลให้กับคนที่เกิดในวันอื่นหากเขาเกิดทายถูกขึ้นมาจริงๆ เมื่อเกือบจะเสียทีหญิงสาวผู้นี้ บุญจึงคิดแก้สถานการณ์ในทันที
“เก่งมากค่ะ คุณเมย์เกิดในเดือนพฤษภาคมนะคะ…แสดงว่า…ทั้งเกิดเดือนเดียวกัน! และปีเดียวกัน! กับบุญเลยค่ะ”
บุญพูดเน้นโดยเจตนาใช้จิตวิทยาชักนำจะให้การุณตอบวันเกิดเดียวกันกับเธอคือ 16 พฤษภาคมด้วย ซึ่งเธอประเมินว่าเป็คำตอบที่มีความเป็ไปได้น้อยที่สุด เพราะคงจะเป็การบังเอิญเกินไปแล้วหากพบว่าหญิงผู้นี้เกิดในวันเดือนปีเดียวกันกับทั้งเธอและเ้าหญิงเทย่าด้วยอีกคน
“จริงหรือคะ? แล้วเกิดวัน…”
เมย์พูดขึ้นมาด้วยท่าทางที่ตื่นเต้น แต่โดนบุญเบรกไว้ก่อน ด้วยรู้ทันว่าเธอจะแกล้งเผลอบอกวันที่ให้การุณรู้ ด้วยการที่เธอเคยดูรายการวาไรตี้เกมโชว์ของต่างประเทศที่ใช้การชิงไหวชิงพริบในการเล่นเกมแข่งขัน ทำให้บุญรู้จักเล่ห์เหลี่ยมกลโกงที่ชอบนำมาใช้เพื่อเอาชนะเกมในลักษณะนี้ดี
“อ๊ะ ต้องให้คุณการุณทายวันที่ให้เสร็จก่อนนะคะ คุณเมย์ถึงจะเฉลยวันเกิดได้”
บุญห้ามเมย์อย่างเหนื่อยใจในความร้ายกาจของเธอ แล้วจึงสังเกตเห็นว่าเมย์เริ่มตุกติกอีก โดยเธอกำลังจะแอบส่งสัญญาณมือบอกคำตอบ บุญจึงรีบเอามือปิดตา
การุณพร้อมทั้งบอกเขา
“คุณการุณหลับตาแล้วทายวันที่ได้เลยค่ะ ห้ามเปลี่ยนคำตอบนะคะ”
“สิบหกครับ”
คำตอบของการุณทำให้บุญยิ้มอย่างผู้ชนะ เพราะเธอเห็นว่าเมย์แอบชูนิ้วมือทั้งสองข้างเป็หนึ่งนิ้วและสี่นิ้ว
บุญเอามือที่ปิดตาการุณออกแล้วถามเมย์ทั้งๆ ที่รู้คำตอบแล้ว
“คุณการุณทายว่าวันที่ 16 พฤษภาคมนะคะ ทายถูกหรือเปล่าคะ?”
เมย์ถอนหายใจอย่างผิดหวังก่อนที่จะเฉลย
“ไม่ถูกค่ะ ฉันเกิดวันที่ 14 พฤษภาคมค่ะ”
“น่าเสียดายนะคะ ทายผิดไปแค่สองวันเท่านั้นเอง อันที่จริงบุญต่างหากค่ะที่เกิดในวันที่ 16 พฤษภาคม”
บุญเฉลยให้เธอฟังด้วยเหมือนกัน ทำให้เมย์แปลกใจที่บุญมีอายุน้อยกว่าเธอเพียงสองวัน
“บุญขอดูบัตรประชาชนคุณเมย์จะได้หรือเปล่าคะ?”
เมย์ยิ้มและพยักหน้า แล้วนำบัตรประชาชนของเธอออกมายื่นให้บุญดู ซึ่งสำเร็จตามแผนที่เธอวางไว้ แม้ว่าจะดูทุลักทุเลก็ตาม และเมื่อเห็นว่ามีหลักฐานยืนยันว่าหญิงผู้นี้เฉลยถูกต้อง บุญจึงถามความเห็นจากการุณ
“ถึงคุณการุณจะทายไม่ถูก แต่ก็ทายได้ใกล้เคียงมากเลย เราน่าจะมอบจี้สร้อยคอของเ้าหญิงเทย่าให้เธอเป็ของที่ระลึกนะคะ คุณเห็นว่าดีมั๊ยคะ?”
ทั้งการุณและชายอีกสองคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย บุญจึงนำจี้สร้อยคอเส้นหนึ่งออกมาแสดงให้คนในร้านได้ชมกันโดยให้เห็นรูปของเ้าหญิงเทย่าและประกาศให้ทราบ
“พวกเราขอมอบจี้สร้อยคอ ที่มีพระฉายาลักษณ์ และพระนามาภิไธยของเ้าหญิงเทย่า ให้กับคุณเมย์เป็รางวัลแทนค่ะ เป็ของแท้ๆ ที่เ้าหญิงเทย่าประทานให้พวกเรามาเชียวนะคะ”
บุญยื่นจี้สร้อยคอให้กับเมย์ที่ดีอกดีใจพร้อมกับดูรูปเ้าหญิงเทย่าบนจี้ด้วยสีหน้าที่แสดงความชื่นชอบเ้าหญิงเช่นเดีนวกับบุญ คนในร้านต่างก็ปรบมือแสดงความยินดีให้กับเธอ
บุญรู้สึกประทับใจในไหวพริบและความพยายามที่จะเอาชนะเกมของเมย์ จึงได้ให้นามบัตรกับเธอไว้และพูดกับเธอเบาๆ
“หากมีอะไรที่จะให้บุญช่วยก็ติดต่อมาได้นะคะ”
เมย์ยิ้มและพยักหน้ารับ
“ค่ะ คงได้มีโอกาสชวนบุญมาทานข้าวและพูดคุยกันนะคะ”
เธอรู้สึกยินดีที่มีเพื่อนที่น่ารักในวัยเดียวกันเพิ่มขึ้นอีกคน
ทั้งสี่คนออกจากร้านด้วยความผิดหวังที่ยังไม่พบผู้หญิงที่้าตามหา
“ฉันก็บอกคุณแล้วนะคะว่าให้ทายว่าวันที่ 7 เมษายน เราจะได้ทั้งรู้วันเกิดของเธอและมอบกำไลให้เฉพาะกับคนที่พวกคุณกำลังตามหาเท่านั้น ถ้าเราไปเจอผู้หญิงที่เ้าเล่ห์แบบคุณ…เอ่อ คุณเมย์อีก ก็อย่าพลาดอีกนะคะคุณการุณ”
บุญกำชับการุณเพื่อไม่ให้เขาทำเกือบเสียแผนอีก และบุญมั่นใจว่าเธอคนนี้จริงๆ แล้วไม่ได้ชื่อเมย์แน่ๆ
“ถึงนางผู้นี้จะฉลาดเ้าเล่ห์ออกปานนี้ แต่ข้าว่ายังห่างไกลน้องบุญอยู่มากโขนะ”
ชัทชาทออกปากแสดงความชื่นชมบุญ จนเธอค้อนขวับด้วยรู้สึกราวกับมีความหมายอย่างอื่นแฝงอยู่ด้วย
“ก็หากฉันไม่ใช้เล่ห์เหลี่ยมกลับไปบ้าง แล้วเราจะรับมือนางไหวหรือคะคุณชัทชาท?”
บุญบอกเขา
“แต่ข้าไม่เข้าใจว่า...ทำไมอยู่ดีๆ ข้าถึงได้นึกอยากจะตอบวันที่ 16 ขึ้นมานะ?”
การุณรำพึงกับเพื่อนทั้งสองด้วยความสงสัย บุญซึ่งได้ยินจึงแอบยิ้มโดยที่ไม่พูดอะไร
พวกเขาเดินดูตามร้านค้าอื่น กันต่อ ชายทั้งสามพยายามมองหาหญิงสาวที่มีใบหน้าคล้ายกับคนในรูปอีกครั้ง โดยบุญยังคงต้องคอยระวังความซุ่มซ่ามของพวกเขาอยู่เสมอ ทั้งสี่ได้ถามวันเกิดหญิงสาวที่พวกเขาสงสัยอีกสามคนด้วยวิธีเดียวกันโดยที่การุณไม่พลาดเหมือนเดิมอีก แต่พวกเขาก็ยังไม่พบคนที่เกิดวันเดียวกับเทพธิดาแห่งโชค จนกระทั่งถึงเวลาห้าโมงเย็นซึ่งเป็เวลาเลิกงานของบุญ เธอจึงพาหนุ่มจอมโชคร้ายทั้งสามขึ้นรถตู้กลับไปส่งที่โรงแรม
201
