King of world ราชันแห่งพิภพ

        ​

        D-20/M-7/N.W.-024

        …จากจดหมายที่คนของคุณตารายงานมาว่าก็อบลินบุกเมืองกรีนวู้ด คุณตาทิ้งทุกอย่างเร่งเดินกลับ แต่จากระยะทางที่ไกลพอสมควร ทำให้ยากจะไปถึงในเร็ววัน...

        D-15/M-8/N.W.-024

        …พึ่งเดินทางกลับได้ครึ่งทาง ก็ได้รู้ว่าสงครามจบแล้ว คุณตาอารมณ์ค้างยกใหญ่ แต่ข่าวของวีรบุรุษสงครามก็ทำให้ฉันและคุณตาสนใจไม่น้อย คุณตาเปลี่ยนเป้าหมายจากเดินทางกลับเป็นสืบเรื่องของพวกก็อบลินแทน แต่สั่งให้ฉันเดินทางกลับไปรอที่เมืองอาสลันก่อน...

        D-17/M-8/N.W.-024

        …พออยู่คนเดียววิญญาณอันเร่าร้อนของฉันก็ปะทุขึ้น ฉันยังไม่ลืมเป้าหมายของตัวเองหรอกนะ ฉันใช้เวลาไตร่ตรองอยู่เสี้ยววินาทีก่อนจะเปลี่ยนแผนอย่างฉับพลัน เปลี่ยนเป้าหมายจากเมืองอาสลันเป็นเมืองอัมมอร์เพื่อเริ่มต้นช่วงชีวิตจอมโจรอีกครั้ง...

        D-10/M-11/N.W.-024

        …ฉันมาอยู่เมืองอัมมอร์ได้3เดือนแล้ว ชีวิตของฉันไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อน อยู่ที่นี่ไม่มีแม้แต่วันเดียวที่ฉันจะไม่ออกไปใช้ชีวิตจอมโจร ฉันสร้างรังลับที่ป่านอกเมืองและเก็บสะสมสมบัติทุกชิ้นที่ขโมยมาอย่างภาคภูมิใจ...

        D-11/M-11/N.W.-024

        …เกิดสงครามขึ้นในเมืองอัมมอร์ แก๊งกะโหลกเลือดกำลังจะถูกทำลาย ด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉันจึงไปสังเกตการณ์ หลายคนในที่นี้คุ้นหน้าคุ้นตาฉันหลายคน ส่วนหนึ่งถึงกับเป็นมนุษย์รุ่นแรกเหมือนคุณตาด้วย ในขณะที่แก๊งกะโหลกเลือดกำลังจะถูกทำลายฉันก็ยังมองด้วยสายตาเฉยชา การติดตามคุณตามาตลอดชีวิตทำให้ฉันเห็นเรื่องโหดร้ายมามาก ถึงแม้จะเห็นคนคุ้นหน้าหลายคนกำลังจะถูกฆ่าตายฉันก็ไม่มีความคิดที่จะไปช่วย ช่วยคนหนึ่งก็ต้องฆ่าคนหนึ่ง เท่ากับว่ายังไงเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ต้องสูญเสียประชากรไปหนึ่งคนอยู่ดี ดังนั้นสู้อยู่เฉยๆจะดีกว่า แต่ในระหว่างเบื่อๆนั้นฉันก็เหลือบไปเห็นคนสวมหน้ากากที่แอบอยู่ ในใจคิดว่าคงเป็นคนขี้ขลาดสักคนของแก๊งกะโหลกเลือดที่ไม่กล้าลงไปตายพร้อมพวกพ้องจึงหมั่นไส้ จัดสกิลเด็ดให้ไป1สกิลงามๆ แต่แล้วฉันก็คิดผิด การกระทำของฉันทำให้เกิดปีศาจในคราบมนุษย์ขึ้น พอรู้ตัวว่าก่อเรื่องกับคนที่ไม่ควรยุ่งฉันจึงหาทางหนีทันที...

        D-19/M-11/N.W.-024

        …บัดซบ!บัดซบ!บัดซบ! วันนี้เป็นวันซวยที่สุดวันหนึ่งในชีวิตของฉัน ดันไม่ดูตาม้าตาเรือไปขโมยของวีรบุรุษสงครามเจ้าเก่า จนโดนกระทืบเกือบตาย เจ้าหมอนี่ไม่รู้ทำเวรทำกรรมอะไรกับฉันไว้ถึงได้พบเจอกันบ่อยขนาดนี้ แต่ที่สำคัญตาแก่ยังมาจับได้อีกว่าฉันทำตัวเป็นโจรอีกแล้ว แต่เรื่องยังไม่จบแค่นี้ หลังจบเรื่องกับวีรบุรุษสงครามแล้ว ก็ต้องไปจัดการเรื่องพวกก็อบลินอีก ฉันเกลียดไอ้พวกนี้จริงๆ ตั้งแต่เด็กจนโตพวกมันนำปัญหามาให้ไม่หยุดหย่อน แต่ก่อนจะได้ทำอะไรวีรบุรุษสงครามก็ได้จากไปเสียแล้ว แถมเร็วกว่าตาแก่ของฉันซะอีก ตาแก่รีบรักษาฉันอย่างรวดเร็วด้วยยารักษาคุณภาพสูงและรีบพาฉันตามวีรบุรุษสงครามไป พอมาถึงสิ่งที่เห็นคือวีรบุรุษสงครามกำลังโดนยำอยู่ฝ่ายเดียว สะใจนิดๆแฮะ แต่ก็ว่าเถอะดันไปหาเรื่องแม่ทัพใหญ่ก็อบลินที่อยู่ระดับเดียวกับตาแก่ซะงั้น ไม่ตายก็โชคดีแล้ว ตาแก่รีบสั่งให้ฉันไปช่วยเหลือเขาโดยตัวเองจะดึงความสนใจแม่ทัพใหญ่ก็อบลินไว้ และแน่นอนระดับฉันย่อมต้องทำสำเร็จอยู่แล้ว และระหว่างการต่อสู้ดุเดือดระหว่างตาแก่กับแม่ทัพใหญ่ก็อบลินก็เกิดเสียงระเบิดครั้งใหญ่ขึ้น!....

        D-21/M-11/N.W.-024

        ...อืม...น่าสงสารแฮะ วันนี้ทุกอย่างดูเศร้าไปหมด พี่ชายวีรบุรุษสงครามที่รู้ว่าคนรักตายไปแล้วถึงกับนอนนิ่งเป็นศพอยู่บนพื้นที่สีดำอย่างกับตายไปแล้วอีกคน แถมดันปล่อยมอนเตอร์ออกมาจำนวนมหาศาลไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้อีกด้วย เฮ้อ เพื่อเป็นการปลอบขวัญ ฉันจะไม่นึกแค้นเรื่องที่คุณเคยทำกับฉันไว้แล้วกัน...

        D-23/M-11/N.W.-024

        …วันนี้ทานอสพยายามตีฝ่ากองทัพมอนเตอร์เพื่อเข้าไปหาพี่ชายวีรบุรุษสงคราม จากที่คุณตาเล่าให้ฟัง มันรู้สึกสนใจสกิลของพี่ชายวีรบุรุษสงครามอย่างมาก เพราะสกิลนี้สามารถมีผลกระทบต่อสงครามอย่างสูง ดีที่คุณตาขัดขวางมันไว้ทำให้ฝันของมันสลาย ส่วนพี่ชายก็ยังนอนนิ่งเป็นศพเหมือนเดิม คุณตาค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกัน แต่สภาพจิตใจที่บาดเจ็บไม่มีใครสามารถเยียวยาให้ได้นอกจากตัวเอง...

        D-11/M-12/N.W.-024

        …อืม...นี่มันเดือนแห่งสงครามชัดๆ มนุษย์และก็อบลินต่อสู้กันอย่างดุเดือดแทบจะทุกพื้นที่ ส่วนคุณตายังนิ่งอยู่ ศัตรูของเขามีแค่ทานอสเท่านั้น ทั้งคู่คงจะยังคุมเชิงกันไปอีกสักพัก ระหว่างที่คุณตากำลังหัวหมุนมันคือโอกาสทองของฉันชัดๆ หึหึ! ในช่วงวิกฤตอย่างนี้แต่ฉันก็ยังไม่เลวร้ายพอจะขโมยของมนุษย์ด้วยกันหรอกนะ และเป้าหมายของฉันก็คือ ก็อบลิน!...

        D-13/M-12/N.W.-024

        …โชคดี วันนี้ฉันเจอก็อบลินลาดตระเวนกลุ่มเล็กๆ ฉันลงมือลอกคราบพวกมันไม่เหลือแม้แต่เศษผ้าชิ้นเดียว ก่อนจะส่งท้ายด้วยการส่งพวกมันไปเป็นอาหารมอนเตอร์กลุ่มหนึ่ง...

        D-10/M-1/N.W.-025

        …หวา เริ่มต้นปีใหม่แต่คล้ายว่าทั้งสองฝ่ายจะทนไม่ไหวแล้ว คุณตาเป็นฝ่ายลงมือก่อน เขาชิงบุกไปค่ายพักทหารของก็อบลิน และฟัดกับทานอสอย่างดุเดือด ความซวยมาเยือนพวกก็อบลินที่เหลือ ลูกหลงการต่อสู้ของสัตว์ประหลาด 2 ตัวไม่ใช่สิ่งที่ก็อบลินทั่วๆไปจะรับมือไหวหรอกนะ โอ๊ะ อันที่จริงพวกมันยังมีแม่ทัพก็อบลินหนึ่งตัวและขุนพลอีกหลายสิบตัว ที่คิดจะช่วยเหลือแม่ทัพใหญ่ของพวกมัน แต่ติดที่กำลังเสริมของคุณตา เหล่ายอดฝีมือจากมหาอำนาจที่คอยขัดขวางอยู่ อืม...แต่พี่ชายอาเธอร์นี่สมกับเคยได้ฉายาเด็กปีศาจจริงๆ สู้กับแม่ทัพก็อบลินได้สูสีเลยทีเดียว...

        D-11/M-1/N.W.-025

        …เอิ่ม...นี่ฉันเริ่มจะเบื่อแล้วนะ พวกเขาสู้กันมาตั้งแต่เมื่อวานยังไม่หยุดพักกันสักนิด ขุนพลก็อบลินตายไปเกือบหมดแล้ว แต่ยอมฝีมือฝ่ายมนุษย์ก็ตายกันไปเป็นเบือเช่นกัน แม่ทัพก็อบลินและพี่ชายอาเธอร์บาดเจ็บหนักพอกัน พวกเขาตัดสินใจเว้นระยะห่าง เหลือพื้นที่ไว้ให้คุณตาและทานอสฟัดกันอยู่แค่ 2 คน โอ๊ะ ฉันแอบเห็นตาลุงหัวล้านหลง เอิ่ม...ตอนนี้ต้องเรียกว่าไป๋หลงสินะ ตาลุงนั่นดันแอบเอาขนมมากินระหว่างดูการต่อสู้ด้วย จะสบายไปแล้ว กลับไปฉันจะฟ้องคุณตา!...

        D-12/M-1/N.W.-025

        …ทั้งทานอสและคุณตาอ่อนล้าสุดขีดกันอย่างเห็นได้ชัด ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินกันแล้ว ทั้งคู่ใช่ไพ่ตายในมือออกมา สิ่งที่ทานอสใช้ก็คือสกิลเสริมพลังบางอย่างที่ทำให้ร่างกายมันสูงใหญ่ขึ้นร่วม 10 เมตร นี่มันจะเกินขีดจำกัดคำว่าก็อบลินเกินไปแล้ว แค่ส่งหมัดออกมาก็แทบจะฉีกอากาศเป็นชิ้นๆ คุณตาไม่มีทางเลือกจึงได้ใช้สกิลมหาวิบัตินั้นออกมา อา ฉันละแขยงสกิลนี้เป็นบ้า ทั้งชีวิตฉันเคยเห็นคุณตาใช้สกิลนี้แค่ครั้งเดียว และตอนนั้นก็คือตอนที่เขาลบเผ่าพันธุ์เล็กๆเผ่าพันธุ์หนึ่งให้หายไปจากโลกนี้ ผืนฟ้านับกิโลเมตร แสงแดดสาดส่องลงมากระทบกับบางอย่างคล้ายกระจกนับไม่ถ้วน หักเหให้เกิดแสงสีพิสดาร แต่มันไม่ใช่กระจก มันคือศาสตราโปร่งใสจำนวนนับไม่ถ้วน พวกมันหมุนวนรวมกันเกิดเป็นพายุงวงช้างขนาดมหึมาโดยมีคุณตาเป็นศูนย์กลางพายุ ทุกสิ่งในรัศมี10กิโลเมตรเผชิญแรงดึงดูดมหาศาล ในตอนที่กำปั้นยักและพายุศาสตราปะทะกัน เกิดเสียงคล้ายโลกจะแตกสลาย แรงลมจากการปะทะกวาดทุกสิ่งให้ปลิวกระจายราวกับเป็นละอองฝุ่น ดีที่ฉันอ่านเกมขาดไม่ยอมไปอยู่ใกล้ๆ ไม่งั้นได้ปลิวเป็นฝุ่นแบบพวกนั้นแน่ เอาละ ผลสรุปการต่อสู้นี้คือ ร่างกายเหนือเอวขึ้นไปของทานอสหายวับไปราวกับไม่มีอยู่ ฮะๆ ขนาดไอ้แมลงสาบนี่ยังไม่รอดเลยแฮะ แต่คุณตาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกันทำเอาหลานชายอย่างฉันเป็นห่วงไม่น้อย ดีที่พวกพี่ชายอาเธอร์รีบไปนำตัวกลับมา ส่วนพวกก็อบลินหน้าซีดเผือดเป็นแถวเลยละ แม่ทัพของพวกมันตะโกนโหวกเหวกบางอย่างแต่ฉันไม่ได้ยิน ก่อนที่พวกมันที่เหลือจะล่าถอยออกไป อ่า มนุษย์เรารอดชีวิตไปอีกสงครามแล้ว แถวกำไรครั้งใหญ่ก็คือสามารถสังหารหนึ่งในแม่ทัพใหญ่ของพวกมันได้...

        D-13/M-1/N.W.-025

        …ฉันยังไม่ลืมคำสั่งสุดท้ายของคุณตาก่อนจะออกไปสู้หรอกนะ คำสั่งนั้นคือให้แอบลอบติดตามสืบข่าวของพวกมันให้มากที่สุด ดูว่าพวกมันยังมีกำลังเสริมตามมาอีกหรือเปล่า ถึงแม้จะห่วงคุณตาแต่หน้าที่ก็ต้องมาก่อนละนะ…

        D-16/M-1/N.W.-025

        …ฉันตามพวกมันมาหลายวันแล้ว น่าเบื่อจริงๆ กองทัพพวกมันได้รับบาดเจ็บรุนแรงทำให้การเดินทางล่าช้าเป็นอย่างมาก ตอนนี้พวกมันพักอยู่ที่พื้นที่ราบกว้างใหญ่ ที่มีพื้นดินปนกรวดทราย ในขณะที่ท้องฟ้ากำลังมืด พวกมันตัดสินใจตั้งแคมป์กัน แต่จู่ๆเกิดการเคลื่อนไหวขึ้น ท่ามกลางความมืดฝูงมอนเตอร์มากมายมหาศาลทะลักออกมาจากรอบด้านเสมือนกับโผล่ออกมาจากอากาศ เรื่องนี้ทำเอาฉันตื่นตัวเพ่งสายตามองดูว่าเกิดอะไรขึ้น ในตอนท้ายฉันก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หึหึ! ใครจะลืมไอ้วังวนสีฟ้านั่นลง ยินดีต้อนรับกลับมานะพี่ชายวีรบุรุษสงคราม...