ผู้เฝ้ามองแห่งโรม:ปัญญาข้ามกาลเวลา

ฉาก: อายานำปลาตัวใหญ่ที่เธอจับได้จากกับดักที่สร้างขึ้นกลับมาหาขงจื๊อและไดโอจีนิส ทั้งสองมองดูผลลัพธ์ของเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

หน้า 1

อายาวางปลาลงบนพื้นอย่างเงียบ ๆ ไดโอจีนิสมองดูปลาตัวนั้นด้วยความประหลาดใจ แต่เขาก็ยังคงท่าทีขบถเอาไว้

ไดโอจีนิส: "เ๯้าใช้เวทมนตร์หรืออย่างไร? ข้าไม่เห็นเ๯้าไปล่ามันเลย!"

อายาไม่ตอบ เธอเพียงแค่ชี้ไปที่กับดักที่เธอกลับไปเก็บมาจากลำธาร ขงจื๊อเดินเข้าไปใกล้กับดักนั้นและเริ่มสังเกตดูอย่างละเอียด เขามองเห็นความซับซ้อนที่เรียบง่าย ซึ่งมาจากการคำนวณทิศทางการไหลของน้ำและความเร็วของกระแสลมที่อายาได้วิเคราะห์ไว้

ขงจื๊อ: "เ๯้าไม่ได้ใช้กำลัง... แต่เ๯้าใช้ปัญญา"

อายา: "สิ่งที่ข้าทำคือการใช้ความรู้ในการทำความเข้าใจว่าธรรมชาติทำงานอย่างไร และทำงานร่วมกับมัน... ไม่ใช่การไปต่อสู้กับมัน"

คำพูดของอายาทำให้ไดโอจีนิสนิ่งเงียบไปชั่วขณะ เขามองดูอายาด้วยสายตาที่ไม่เคยใช้มองใครมาก่อน มันไม่ใช่สายตาที่ดูถูก แต่เป็๞สายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้

ไดโอจีนิส: "การรู้ว่าตัวเองไม่รู้อะไรเลย... คือจุดเริ่มต้นของปัญญา... และเ๽้าได้แสดงให้ข้าเห็นว่ายังมีสิ่งอีกมากมายที่ข้ายังไม่เคยรู้!"

หลังจากนั้น ขงจื๊อและไดโอจีนิสก็ได้เริ่มสอนอายาอย่างจริงจังตามที่ตกลงกันไว้ พวกเขาสอนเธอเ๹ื่๪๫ความสมดุลของจิตใจ ความเข้าใจในธรรมชาติ และความสำคัญของความเมตตา อายาเองก็แบ่งปันความรู้จากโลกอนาคตของเธอให้กับพวกเขา ไม่ว่าจะเป็๞เ๹ื่๪๫หลักการของแรงโน้มถ่วง หรือความสำคัญของการทำความสะอาดร่างกายเพื่อป้องกันโรคภัยไข้เจ็บ

สองปีผ่านไปอย่างรวดเร็วภายใต้การเรียนรู้ที่ไร้ตำราและไม่มีกฎเกณฑ์ อายาไม่ได้แค่เรียนรู้จากพวกเขา แต่เธอก็ได้สอนพวกเขาในสิ่งที่ไม่เคยมีใครสอนมาก่อนเช่นกัน