ทั่วโลกเปลี่ยนอาชีพ : สกิลข้าทวีคูณหมื่นเท่า ใครว่าข้าเป็นสายซัพพอร์ต

        “ขอบคุณมากครับ”

        ลู่เซิ่งพยักหน้าเมื่อได้ยินดังนั้นเขารีบรับรายการที่หวงต้าหยวนยื่นมาให้พร้อมกับเปิดออกดูด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

        วินาทีต่อมารายชื่ออาวุธหลากสีสันที่เรียงรายกันเป็นตับก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาของเขา

        สมกับเป็นสมาคมการค้าซิงไห่ซึ่งเป็นห้างร้านในเครือขนาดใหญ่ระดับชาติจริงๆอาวุธที่วางจำหน่ายนั้นมีประเภทครบครันมาก ไม่ว่าจะเป็นดาบ ทวน กระบอง ขวาน ง้าวขอ หรือสารพัดอาวุธ เรียกได้ว่ามีทุกอย่างเท่าที่จะมีได้มีเพียงสิ่งที่ลู่เซิ่งคิดไม่ถึง แต่ไม่มีสิ่งที่เขาไม่เคยเห็น

        ไม่เพียงเท่านั้นอาวุธแต่ละอย่างในรายการยังมีการแบ่งคุณภาพอย่างละเอียดถี่ถ้วนตั้งแต่อาวุธระดับเหล็กดำ ทองแดง และเงินที่พบเห็นได้ทั่วไป ไปจนถึงอาวุธระดับทองหรือแม้แต่ระดับทองคำมืดที่หาได้ยากยิ่งในท้องตลาดและมีราคาสูงลิบจนลู่เซิ่งถึงกับต้องเดาะลิ้น สมาคมการค้าซิงไห่แห่งนี้กลับมีวางจำหน่ายทั้งหมด

        เมื่อมองดูชื่ออาวุธที่ละลานตาและหลากหลายรูปแบบในรายการที่ถืออยู่ในมือ

        ชั่วขณะหนึ่งลู่เซิ่งถึงกับเลือกไม่ถูกเลยทีเดียว เขาไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไรดีได้แต่พึมพำอุทานซ้ำๆ ว่า “นี่...สมาคมการค้าของพวกคุณช่างมีรากฐานที่แข็งแกร่งจริงๆ”

        “ฮ่าๆ นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น”

        หวงต้าหยวนฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเช่นนั้นก่อนจะเอ่ยอย่างภาคภูมิใจว่า “ไม่ได้โม้ให้ฟังนะน้องชายความจริงแล้วรายการในมือคุณน่ะมันเป็นเพียงแค่หนึ่งในสิบส่วนของสต็อกสินค้าในคลังสมาคมการค้าซิงไห่เราเท่านั้น”

        “อะไรนะ? นี่แค่หนึ่งในสิบเองเหรอ?”

        ซี้ด

        เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมาแม้แต่ลู่เซิ่งที่เป็นผู้เกิดใหม่ถึงสองชาติภพยังอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆด้วยความทึ่ง

        เพราะศักยภาพของสมาคมการค้าซิงไห่ นั้นมหาศาลเกินไป

        ต้องรู้ก่อนว่าลำพังแค่รายการที่เขาถืออยู่ในมือนั้น มีอาวุธประเภทต่างๆระบุไว้มากกว่าหลายพันแบบแล้ว และแต่ละอย่างก็ไม่มีซ้ำกันเลย

        แต่อาวุธมากมายขนาดนี้กลับเป็นเพียงแค่หนึ่งในสิบของสต็อกทั้งหมดในสมาคมการค้าซิงไห่เท่านั้น

        ถ้าหากนับรวมสต็อกทั้งหมดของพวกเขาเข้าไปละก็จะมีอาวุธมากมายกี่ชนิดกัน?

        ลู่เซิ่งไม่อาจจินตนาการได้และไม่กล้าที่จะจินตนาการเลยทีเดียว

        “แน่นอนอยู่แล้ว”

        ตอนนั้นเองหวงต้าหยวนก็คุยโวอวดอ้างต่ออีกว่า “สมาคมการค้าซิงไห่ของเราเนี่ยจะยังไงก็ถือเป็นห้างร้านในเครือขนาดใหญ่ติดอันดับต้นๆ ของประเทศเสินเซี่ยอาวุธสำหรับพวกเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองแค่ไม่กี่ชิ้นน่ะมันไม่มีค่าอะไรให้ต้องพูดถึง...”

        เขายังพูดไม่ทันจบ

        “เอ๊ะ? ถึงขนาดมีอาวุธคุณภาพระดับมหากาพย์วางขายด้วยเหรอ?”

        ทันใดนั้นลู่เซิ่งดูเหมือนจะค้นพบบางสิ่งที่น่าเหลือเชื่อมากดวงตาของเขาพลันเป็นประกายขึ้นมาทันที

        “อาวุธระดับมหากาพย์งั้นเหรอ?”

        หวงต้าหยวนเห็นดังนั้นแต่ยังไม่ทันตั้งตัวว่าเกิดอะไรขึ้นก็เห็นลู่เซิ่งชี้ไปที่ชื่ออาวุธชิ้นหนึ่งในรายการแล้วเอ่ยถามว่า“ผู้จัดการหวง ผมขอถามหน่อยว่าหอกมังกรพิฆาตเล่มนี้ราคาเท่าไหร่ครับ?”

        “หะ... หอกมังกรพิฆาต?”

        เมื่อได้ยินชื่อนี้หวงต้าหยวนถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง

        ทว่าถัดมาเขาก็ได้สติรีบส่ายหัวให้ลู่เซิ่งแล้วกล่าวว่า “น้องชายอาวุธชิ้นนี้ผมแนะนำว่าคุณอย่าไปดูมันเลยจะดีกว่าครับ”

        “หือ? คุณหมายความว่ายังไง? กลัวว่าผมจะไม่มีปัญญาซื้อเหรอ?”ลู่เซิ่งขมวดคิ้วถาม

        “เปล่าๆ ผมไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกเลยแต่นั่นก็เพราะเจ้าหอกมังกรพิฆาตเล่มนี้... คนทั่วไปใช้ไม่ได้หรอกครับ” หวงต้าหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ

        “มันเป็นยังไงกันแน่?” ลู่เซิ่งถามจี้ด้วยความอยากรู้

        “บอกตามตรงนะ ความจริงแล้วหอกมังกรพิฆาตเล่มนี้มันนอนกินฝุ่นอยู่ในคลังของสมาคมการค้าซิงไห่มาสิบกว่าปีแล้วก่อนหน้านี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีคนสนใจ อาวุธระดับมหากาพย์ ชิ้นนี้หรอกนะแต่ไม่ว่าจะเป็นผู้ใช้อาชีพสายไหน พอได้เห็นรูปลักษณ์จริงๆ ของอาวุธชิ้นนี้เข้าส่วนใหญ่ก็ต้องล้มเลิกความตั้งใจที่จะซื้อไปทั้งนั้นครับ” หวงต้าหยวนกล่าวอย่างจนใจ

        “โอ้? เพราะอะไรล่ะครับ?” ลู่เซิ่งถามต่ออีกครั้งทำท่าทางราวกับจะซักไซ้ไล่เลียงให้ถึงที่สุด

        แน่นอนว่าไม่แปลกที่เขาจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้

        เพราะอาวุธคุณภาพระดับมหากาพย์นั้นหายากเกินไปจัดอยู่ในประเภทที่ต้องอาศัยวาสนาถึงจะได้พบเจอ หากได้รับมาครอบครองจริงๆมันจะช่วยเสริมพลังให้เขาได้อย่างมหาศาลเลยทีเดียว

        ดังนั้นก่อนที่จะทำความเข้าใจให้กระจ่างว่าทวนเล่มนี้มันเกิดอะไรขึ้นลู่เซิ่งจึงยังไม่อยากละทิ้งโอกาสไปง่ายๆ

        ในขณะเดียวกันหวงต้าหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้ปิดบังอีกต่อไปและเอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังถึงกับต้องตะลึงออกมา

        “นั่นก็เพราะอาวุธชิ้นนี้ ลำพังแค่ความยาวของมันก็ปาเข้าไปยี่สิบเมตรแล้ว”

        “ว่าไงนะ? อาวุธยาวยี่สิบเมตรเหรอ?” ลู่เซิ่งได้ยินถึงกับหน้าเหวอไปเลย

        “ถูกต้องครับ” หวงต้าหยวนพยักหน้ายืนยันอีกครั้ง

        “แต่อาวุธประเภททวนเนี่ย มันมีไว้สำหรับสู้ระยะประชิดไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงยาวขนาดนั้นกัน? ถ้าเกิดถูกพวกผู้ใช้อาชีพสายนักฆ่าเข้าถึงตัวได้ล่ะก็นี่มันไม่เท่ากับเอาตัวเองไปประเคนให้เขาเชือดฟรีๆ หรือไง?” ลู่เซิ่งถามด้วยความไม่เข้าใจ

        “เรื่องนั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ”

        หวงต้าหยวนถอนหายใจก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

        “แต่ว่านะ เกี่ยวกับอาวุธเล่มนี้ ผมเคยได้ยินเรื่องเล่าต่อๆกันมาจากพวกผู้อาวุโสในสมาคมการค้าซิงไห่มาบ้าง”

        “เรื่องเล่าอะไรครับ?” ลู่เซิ่งถามจี้ต่อทันที

        “เห็นว่าทวนเล่มนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่ของที่สร้างขึ้นในประเทศเสินเซี่ยของเราหรอกนะแต่มันเป็นอาวุธเฉพาะอาชีพที่สร้างขึ้นมาเพื่อพวกผู้ใช้อาชีพ ‘จอมทัพมังกร’ โดยเฉพาะ”

        “จะ... จอมทัพมังกรเหรอ?” ลู่เซิ่งได้ยินเช่นนั้นเบิกตากว้าง

        “ถูกต้อง”

        หวงต้าหยวนพยักหน้าก่อนจะเอ่ยถามด้วยเสียงขรึมว่า “น้องชายน่าจะรู้จักนะว่าจอมทัพมังกรคืออะไร?”

        “เคยได้ยินมาบ้างครับ”

        ลู่เซิ่งพยักหน้าเขารู้ดีว่าบนดาวสีน้ำเงินในปัจจุบันมีบางประเทศที่มีความสัมพันธ์อันดีกับหน้าผามังกรเวหาซึ่งจะอนุญาตให้ผู้ใช้อาชีพในประเทศนั้นๆ ทำพันธสัญญากับเผ่ามังกรได้

        และนี่ก็คือจอมทัพมังกรในตำนานนั่นเอง

        ตอนนั้นเองหวงต้าหยวนก็กล่าวต่อไปว่า “ว่ากันว่าเนื่องจากเผ่ามังกรมีขนาดร่างกายที่ใหญ่โตมากพวกจอมทัพมังกรสายต่อสู้ระยะประชิดเหล่านั้นหากต้องการต่อสู้ประสานงานร่วมกับมังกรก็จำเป็นต้องเลือกใช้อาวุธแบบพิเศษที่มีความยาวมากกว่าปกติครับ”

        เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ในที่สุดเขาก็เผยความจริงเบื้องหลังเรื่องนี้ออกมา

        “และเจ้าหอกมังกรพิฆาตเล่มนี้ก็คืออาวุธที่ถูกสั่งทำขึ้นมาเพื่อการนั้นโดยเฉพาะ”

        “ที่แท้มันก็เป็นแบบนี้นี่เอง”

        เมื่อลู่เซิ่งได้ฟังเขาก็ถึงบางอ้อทันที

        “น่าเสียดายที่ประเทศเสินเซี่ยของเราไม่ค่อยลงรอยกับพวกเผ่ามังกรแห่งหน้าผามังกรเวหาสักเท่าไหร่และในประเทศเราก็ไม่เคยมีจอมทัพมังกรปรากฏตัวขึ้นเลยดังนั้นถึงแม้หอกมังกรพิฆาตเล่มนี้จะเป็นถึงอาวุธระดับมหากาพย์อันทรงเกียรติแต่มันก็ยังคงเป็นไอเทมที่ไม่มีใครเหลียวแลอยู่ดีครับ” หวงต้าหยวนกล่าวพลางยิ้มขื่น

        “อย่างนั้นเหรอครับ...”

        เมื่อได้ยินคำนี้หัวใจของลู่เซิ่งก็พลันเต้นแรงและเริ่มมีความคิดบางอย่างพุ่งพล่านขึ้นมา

        นั่นก็เพราะหอกมังกรพิฆาตเล่มนี้มันช่างเหมาะกับเขาเกินไปแล้ว

        ในฐานะที่เป็นอัศวินมังกรคนแรกในประวัติศาสตร์ของดาวสีน้ำเงิน

        ถึงแม้ตอนนี้เลเวลของออสการ์จะยังต่ำและขนาดร่างกายยังไม่ถือว่าใหญ่โตมโหฬารนัก

        แต่ความยาวลำตัว10เมตร และช่วงปีกที่กว้างเกือบ 30 เมตรก็ยังทำให้ขนาดของมันเหนือกว่าสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่อยู่ดี

        ยิ่งไปกว่านั้นเหตุผลที่เผ่ามังกรแข็งแกร่ง ไม่ได้เป็นเพราะสกิลของพวกมันเพียงอย่างเดียวแต่ที่สำคัญกว่านั้นคือเขี้ยวและกรงเล็บอันแหลมคมที่ทำลายได้ทุกสรรพสิ่งรวมถึงเกล็ดมังกรที่ทนทานประดุจเกราะป้องกันระดับมหากาพย์

        นั่นหมายความว่าหากออสการ์ต้องการแสดงพลังที่แท้จริงออกมาทั้งหมดมันจำเป็นต้องกลับสู่ร่างต้นในการต่อสู้

        และเมื่อถึงตอนนั้นหากลู่เซิ่งต้องการจะยืนอยู่บนหลังของมันเพื่อร่วมสู้เคียงบ่าเคียงไหล่เจ้าหอกมังกรพิฆาตเล่มนี้ก็ถือเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยจริงๆ

        เมื่อคิดได้ดังนี้ลู่เซิ่งก็แทบไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาเอ่ยถามหวงต้าหยวนออกไปทันทีว่า“ผู้จัดการหวงครับ หอกมังกรพิฆาตเล่มนี้ราคาเท่าไหร่ ผมตกลงซื้อครับ”