“ฮัดชิ้วววว!”“หืม? เมื่อกี้เจ้าได้ยินใครชมข้าลับหลังรึเปล่า?”ครีทสะลึมสะลือขึ้นมาพลางหันซ้ายหันขวาก่อนจะเขย่าตัวแอชเชอร์ที่นั่งหลับอยู่โต๊ะข้างๆ“ไม่นะ ชีวิตนี้เคยมีใครชมเจ้าด้วยบ้างล่ะ? เพ้อเจ้อจริง นอนๆ”“เออว่ะ สงสัยจะหูแว่วไปเอง”ครีทหลับตาลงแล้วนอนต่อ โรงหมักเหล้าขนาดใหญ่ของบ็อบตั้งอยู่ใกล้ๆตึกกองบัญชาการที่กำลังก่อสร้าง ที่ด้านหน้าทำเป็นร้านไว้ให้นั่งสังสรรค์ กลุ่มของครีท แอชเชอร์ บรูโน่ รวมถึงลูกน้องคนอื่นๆของพวกเขานอนเกลือกกลิ้งทั้งบนโต๊ะและใต้โต๊ะ เมื่อคืนทุกคนสังสรรค์กันจนฟ้าสาง แม้ตอนนี้จะเป็นเวลาบ่ายแล้ว แต่พวกเขายังไม่ฟื้นขึ้นมาเลย
“ท่านเวสก้า สินค้าของเราที่กระจายออกไปการตอบรับเป็นยังไงบ้าง?”แกรนด์เดินเข้ามาหาเวสก้าที่กระโจมของกลุ่มการค้า ในขณะที่อาคารของหน่วยต่างๆยังไม่แล้วเสร็จ ทุกคนจำต้องอาศัยอยู่ในกระโจมไปพลางก่อน“แน่นอนว่าสินค้าของเราได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ทุกเมืองที่นำสิ่งนั้นไปลงผู้คนต่างเยื้อแย่ง บางครั้งถึงกับดันราคามันขึ้นจนน่าตกใจ ช่างเป็นช่วงเวลาทำกำไรที่เหมาะเจาะจริงๆ”เวสก้าเอ่ยขึ้นอย่างพึงพอใจที่ยาเพิ่มความเร็วในการฝึกสามารถทำกำไรให้พวกเขามหาศาล หากแต่น่าเสียดาย กำลังคนที่มีความรู้พอที่จะผลิตมันออกมาได้มีอยู่จำกัด และแกรนด์ก็ยังตุนสินค้าส่วนหนึ่งไว้ให้คนของเขาใช้เองด้วย สินค้าที่ไปลงในแต่ละเมืองจึงมีเพียงเดือนละครั้ง และขายครั้งเดียวสิบขวดรวด ซึ่งนั่นเป็นจำนวนที่เพียงพอกับการฝึกหนึ่งเดือนพอดี จะไม่มีการแบ่งขายในทุกกรณี คนที่ต้องการมันจะต้องประมูลสู้ราคากันเอาอย่างเดียว นั่นหมายความว่าหนึ่งเดือน เมืองนั้นๆจะมีผู้ที่ได้สินค้านี้ไปแค่หนึ่งคนเท่านั้น สินค้าจากแดนมังกรหลับใหลที่ส่งไปขายยังเมืองต่างๆจะถูกคุ้มกันและเปิดประมูลในนามของค่ายเจ็ดดาว ทำให้ความน่าเชื่อถือรวมไปถึงคนที่ประมูลได้ไปไม่กล้าชักดาบ แต่มีแค่สองแห่งที่แกรนด์ไม่ส่งสินค้าของเขาไป แห่งแรกคือเมืองหลวง จะว่าไม่ส่งไปก็คงพูดได้ไม่เต็มปากนัก เพราะพวกเขาไม่ได้ส่งไปขายอย่างเปิดเผยเหมือนเมืองอื่น แต่ส่งไปขายในตลาดมืดของเมืองหลวงผ่านเส้นสายของเซบัสเตียนแทน แห่งที่สองคือเมืองกลอเซน ด้วยความขัดแย้งก่อนหน้านี้ทำให้ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับที่นั่นหยุดชะงักลง“ข้าจะส่งยานี่ไปขายที่กลอเซน”“เอาจริงเรอะ?”“แน่นอน กลอเซนเป็นบ้านเกิดของข้า ช่วงนี้คงกำลังต้องการยาที่แสนมีค่าอยู่แน่ๆ เบิกยาที่ข้าตุนไว้ไปขายที่กลอเซนสักร้อยขวด”พร๊วดดดดดดด!!!เวสก้าถึงกับสำลักชาที่กำลังดื่มอยู่เมื่อได้ยินสิ่งที่แกรนด์เอ่ยออกมา“ร้อยขวด! นี่ท่านคิดอะไรอยู่?”“แต่สำหรับคนกันเองอย่างกลอเซนข้าจะคิดราคาพิเศษ อืม..สินค้าของเรารอบที่ผ่านมา การประมูลที่เมืองไหนได้ราคาดีที่สุด?”“ไบเซนเทรีย”“อืม งั้นที่กลอเซนก็ไม่ต้องประมูล ทุกสิบขวดขายด้วยราคาสองเท่าของราคาประมูลสูงสุดที่ไบเซนเทรีย”“ราคาเกินจะรับได้แบบนี้ ข้าคิดว่าเราคงได้เสียเวลารวมถึงค่าขนส่งไปอย่างเปล่าประโยชน์ เว้นเสียแต่ว่าท่านมีจุดประสงค์อย่างอื่นในใจ”“แน่นอน หอสมุนไพรกลางแห่งกลอเซนมีผู้ที่สร้างยาเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนอยู่สามคน แล้วแต่ละคนก็มีสูตรยาเฉพาะตนเอง แต่คนพวกนั้นไม่สามารถผลิตยาได้เร็วนักเพราะข้อจำกัดด้านวัตถุดิบที่ต้องใช้ ข้าก็แค่อยากเอายาของเราไปอวดพวกมัน ขนไปเยอะๆ ไม่ซื้อก็แล้วแต่ ข้าไม่เคยง้อลูกค้าชั้นเลว ไม่ซื้อเราก็ขนไปเทขายให้เมืองเพิ่มพลังกัน เอาให้พวกมันได้แต่มองตาปริบๆ อกแตกตายไปเลยยิ่งดี หึหึ”แกรนด์ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายหลังจากเล่าแผนที่เขาคิดให้เวสก้าฟัง หากเทียบกับสิ่งที่คนพวกนั้นทำกับหมู่บ้านนักล่าแล้ว นี่ยังนับว่าน้อยไปด้วยซ้ำ ข้อมูลทุกอย่างรวมถึงนักปรุงยาของทางการกลอเซนแกรนด์รู้มาจากเรมอส ไม่เพียงแค่เรื่องนี้ ข้อมูลเชิงลึกหรือเรื่องวงในต่างๆของกลอเซนแกรนด์รู้ทุกซอกทุกมุม
...3 เดือนผ่านไป...“หัวหน้า มีเรื่องด่วนเกี่ยวกับการค้าในเขตเมืองกลอเซนขอรับ”คนของกลุ่มการค้าเข้ามารายงานแกรนด์ขณะที่เขานั่งเช็ดดาบอยู่ที่โต๊ะ“ว่ามา”“ทางการกลอเซนฝากหนังสือฉบับนี้มาขอรับ”แกรนด์รับม้วนกระดาษแล้วเกะมันออกมาอ่าน ข้อความด้านในสร้างความแปลกใจให้เขาจนต้องอ่านซ้ำรอบที่สอง หลังจากนั่งไตร่ตรองไม่นานนักเขาก็หยิบกระดาษขึ้นมาเขียนบางอย่างลงไป จากนั้นจึงม้วนเก็บอย่างเรียบร้อยพร้อมประทับตราเมือง“นี่คือหนังสืออย่างเป็นทางการของข้า ฝากไปส่งให้เจ้าเมืองกลอเซนพร้อมกับเจ้าสิ่งนี้ด้วย”แกรนด์ยื่นม้วนกระดาษแผ่นนั้นให้คนของกลุ่มการค้าพร้อมกับอักขระสื่อสารที่บันทึกเสียงของเขา เมื่อชายหนุ่มออกไปจากห้องแกรนด์ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะ ดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจไม่หาย ข้างในม้วนกระดาษที่ฝากมานั้นเขียนถึงข้อตกลงของการขอซื้อยาเพิ่มความเร็วในการฝึกจากกลุ่มการค้ามังกรหลับใหล โดยทางกลอเซนขอทำข้อสัญญาต่อเนื่อง ในหนึ่งเดือนกลุ่มการค้ามังกรหลับใหลต้องส่งยาตัวนี้มาที่เมืองกลอเซน 100 ขวด ส่วนราคาที่แกรนด์ตั้งไว้สูงลิบนั้นพวกเขายอมจ่ายมันแบบไม่ต่อรองสักคำ อีกทั้งหนังสือประทับตราอย่างเป็นทางการที่ส่งมานั้น เจ้าเมืองกลอเซนเป็นผู้เขียนเอง แกรนด์รู้ว่านี่ไม่ใช่แผนซ้อนแผนหรืออะไรจากทางกลอเซนทั้งนั้น เพราะนายหน้าที่ไปขายสินค้าให้เป็นคนของค่ายเจ็ดดาว จากข้อความที่เขียนมาแกรนด์รู้สึกได้ว่ากลอเซนต้องการสิ่งนี้มากกว่าที่เขาคิด สายที่แฝงตัวอยู่ในเมืองกลอเซนรายงานกลับมาว่า เมื่อกลุ่มการค้ามังกรหลับใหลไปถึงและเริ่มตั้งร้านขายยาเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนด้วยราคาสูงลิ่ว เจ้าเมืองกลอเซนถึงกับเรียกประชุมสมาชิกสภาอย่างเร่งด่วน หลังจากการประชุมนั้นทางกลอเซนมีมติว่าจะขอซื้อยาตัวนี้จากกลุ่มการค้ามังกรหลับใหล เหตุที่พวกเขายอมทำถึงขนาดนั้นเพราะต้องการเสริมสร้างผู้ฝึกพลังรุ่นใหม่ของตน ให้ไปแสดงพลังต่อหน้าสายตาของผู้คนทั้งทวีปในเวทีใหญ่ โดยผู้ฝึกพลังรุ่นใหม่นี้ทางกลอเซนตั้งชื่อให้ว่ากลุ่มดาวแห่งความหวัง แต่เดิมแล้วเมืองกลอเซนมักถูกปรามาสจากเมืองใหญ่อื่นๆว่าอ่อนแอที่สุด ซึ่งพวกเขาก็ไม่มีอะไรที่จะไปเถียงได้ ทำได้เพียงยอมรับอย่างไม่เต็มใจเท่านั้น แต่ครั้งนี้พวกเขาอยากลบคำสบประมาทนั้นต่อหน้าทุกคน ถึงขนาดใช้เงินในคลังของเมืองทุ่มซื้อยามากมายเพื่อนำมาฝึกกลุ่มดาวแห่งความหวังที่พวกเขาคัดเลือกไว้แล้ว แม้จะตอนนั้นพวกเขาจะไม่หวังสูงถึงขนาดว่าคนรุ่นใหม่ของกลอเซนจะแข็งแกร่งเป็นอันดับต้นๆ เพียงแต่ขอให้หลุดจากชื่อที่ผู้คนเรียกว่า เมืองใหญ่ที่อ่อนแอที่สุด นั่นก็นับว่าพวกเขาประสบความสำเร็จไปอีกก้าวแล้ว การกระทำเช่นนี้มิใช่ต้องการหนุนตระกูลหนึ่งตระกูลใด หากแต่ผลงานที่ต้องการจะแสดงออกในวันนั้นก็เพื่อกลอเซน แกรนด์แทบอยากลุกขึ้นมาปรบมือให้เมื่อฟังจบ จากนั้นเขาก็รีบตอบตกลงการซื้อขายมูลค่าสูงนี้อย่างเร็ว“ดี! มันต้องอย่างนี้! ลูกค้าที่ไม่เรื่องมากนี่ข้าชอบนัก! จบการดีล อืม..ปีกว่าๆต่อจากนี้ข้าจะผลาญเงินพวกมันไปได้เท่าไหร่กันนะ? หึหึ”
แผนที่แดนมังกรหลับใหล