"หญ้าลมปราณม่วง!!" หวงเหวินะโออกมาด้วยความพร้อมพุ่งเข้าไปข้างในถํ้า..สวี่หยุนและหวงซือเหยียนเร่งความเร็วตามหวงเหวินไป...เมื่อทั้งสามไปถึงข้างในสุดของถํ้าก็ตกตะลึงทันที..หญ้าลมปราณม่วงหรือหญ้าลมปราณบูรพามีถึงสองต้น!! อีกต้นหนึ่งหลบอยู่ข้างหลังหินก้อนใหญ่ทำให้ไม่สามารถมองเห็นจากข้างนอกได้...
"หญ้าลมปราณม่วงสองต้น!! น่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!" หวงเหวินะโออกมาอย่างตื่นเต้นก่อนจะเก็บหญ้าลมปราณม่วงไปหนึ่งต้น..
"หืม? พี่หวงเหวิน? ท่านไม่เก็บอีกต้นไปด้วยล่ะ?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย..หวงเหวินและหวงซือเหยียนมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมา..
"น้องติง..ถ้าไม่มีเ้าพวกเราสองคนคงตายไปแล้วแน่ๆ..เ้าเก็บอีกต้นไปเถอะ.." หวงเหวินกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม..
"หะ? แต่ท่านเป็คนบอกเองว่ามันหายากมาก.." ขณะที่สวี่หยุนกำลังจะปฏิเสธหวงซือเหยียนที่มองดูอยู่ก่อนแล้วก็กล่าวออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์..
"น้องชาย! เ้าจะเป็คนดีเกินไปแล้ว!! รีบเก็บมันไปเดี๋ยวนี้เลย! นี่เป็คำสั่งของพี่หญิง!!" หวงซือเหยียนะโใส่สวี่หยุนด้วยโทสะเล็กน้อย..
"อะ..อ่า.." สวี่หยุนเดินไปเก็บหญ้าลมปราณบูรพาอย่างจนปัญญา...ตัวเขาเองก็หลอมโอสถไม่เป็จะเอาไปขายก็ได้ถูกตามล่าเพราะพื้นฐานการฝึกตนเป็แน่...
"เอาล่ะพวกเรากลับกันเถอะ! น้องลี่ผิงกำลังคอยพวกเราอยู่!!" หวงซือเหยียนกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส..ทั้งสามคนเดินไปยังทิศทางของเมืองเซี่ยหลง..ระหว่างทางสวี่หยุนก็กล่าวถามหวงซือเหยียนออกมา..
"พี่หญิงซือเหยียน..ท่านช่วยบอกข้าหน่อยได้หรือไม่ว่าระดับโอสถมีอะไรบ้าง?" สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างไร้เดียงสาและตรงไปตรงมา..หวงเหวินและหวงซือเหยียนตกตะลึงทันที..ไม่ทราบว่าทั้งคู่ตกตะลึงเพราะสวี่หยุนกี่รอบแล้วในวันนี้..
"นี่น้องชาย..เ้ามาจากที่ไหนกันแน่..เอาเถอะข้าจะบอกเ้าเอง..โอสถของที่นี่แบ่งออกเป็ 4 ระดับและ 3 ขั้นย่อยคือ โอสถควบแน่น โอสถิญญา โอสถปฐีและโอสถท้องนภา สามขั้นย่อยของแต่ละระดับคือ ตํ่า กลางและสูงเข้าใจหรือไม่!?" หวงซือเหยียนกล่าวออกมาด้วยความจนปัญญา..สวี่หยุนราวกับบ้านนอกเข้าเมืองครั้งแรกอย่างไรอย่างนั้น...
"โอ้..ขอบคุณมากพี่หญิงซือเหยียน..แล้วระดับของนักหลอมโอสถล่ะ?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยความสงสัย...หวงเหวินและหวงซือเหยียนเหมือนเริ่มเข้าใจในตัวสวี่หยุนมากขึ้นทำให้ครั้งนี้ไม่ได้ใมากขนาดนั้น..
"อืม..นักหลอมโอสถของที่นี่ก็แบ่งเป็ 4 ระดับสามขั้นย่อยเหมือนเดิม..คือระดับหนึ่งถึงสี่และขั้นย่อยสามขั้นคือตํ่า กลางและสูง.." หวงซือเหยยีนกล่าวอธิบายออกมา
"หืม? แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าใครเป็นักหลอมโอสถระดับไหนกันล่ะพี่หญิงซือเหยียน" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาอย่างตรงไปตรงมา
"เราจะดูจากพลังิญญาที่แผ่ออกมา..แต่น้องชายในตอนนี้ยังไม่ได้เปิดพลังิญญาทำให้ยังไม่สามารถมองระดับของพี่หญิงได้" หวงซือเหยียนกล่าวออกมาด้วยความภูมิใจเล็กน้อย..หากเปรียบเทียบกันแค่การหลอมโอสถสวี่หยุนไม่มีทางเทียบกับหวงซือเหยียนได้เลยแต่ถ้าเทียบกันเื่ความรู้ของสมุนไพรสวี่หยุนชนะหวงซือเหยียนขาดรอย..
"พลังิญญา? น่าสนใจยิ่งนัก!! พี่หญิงช่างเก่งกาจจริงๆ!!" สวี่หยุนกล่าวชมออกมาอย่างไร้เดียงสา..ตัวเขาในตอนนี้ถ้าไม่นับประสบการณ์การต่อสู้และความสงบนิ่งที่ยังฝังอยู่ในจิตใจของเขา..สวี่หยุนก็ยังเป็แค่เด็กน้อยที่พึ่งเริ่มจำความได้แค่หนึ่งปีกว่า...
หวงซือเหยียนคิ้วกระตุกเล็กน้อย..เพราะระหว่างทางแม้สมุนไพรส่วนมากนางจะรู้จักอยู่แล้วแต่บางต้นนางก็ไม่รู้จักเช่นกันแต่สวี่หยุนกับรู้จักหมดทุกต้นและตอบทุกคำถามที่นางถาม..
"นะ..แน่นอนอยู่แล้วน้องชาย!! หลังจากไปถึงเมืองเซี่ยหลงข้าจะพาน้องชายไปหาอาจารย์ของพี่หญิงเอง!! อาจารย์ของพี่หญิงเป็นักหลอมโอสถที่เก่งที่สุดในเมืองเซี่ยหลง! อาจารย์ของพี่หญิงก็เป็อาจารย์ของน้องลี่ผิงเหมือนกันเพราะฉะนั้นเ้าเชื่อใจอาจารย์ของพี่หญิงได้!!" หวงซือเหยียนกล่าวออกมาอย่างภาคภูมิใจทำให้ทั้งสวี่หยุนและหวงเหวินหัวเราะออกมาทันที...
ทั้งสามเดินทางไปจนถึงเมืองเซี่ยหลงหลังจากเวลาผ่านไปประมาณ 5-6 ชั่วยาม..สวี่หยุนก็ยังคงเก็บสมุนไพรทุกต้นที่เจอระหว่างทางมา..ตอนนี้ในผลึกลมปราณธาตุของเขามีสมุนไพรจำนวนมากที่สามารถใช้หลอมโอสถระดับควบแน่นได้เป็จำนวนหลายร้อยเม็ด..ขณะที่สวี่หยุนมาถึงชายขอบของเมืองเซี่ยหลงเขาก็ตกตะลึงไปทันที..ใหญ่โตและงดงามยิ่งนัก!! ขณะที่ทั้งสามเดินเข้าเมืองไปสวี่หยุนก็มองไปรอบๆด้วยแววตาที่เต็มไปประกายเจิดจ้า..หวงเหวินและหวงซือเหยียนหัวเราะออกมาทันที..สวี่หยุนช่างราวกับเด็กน้อยพึ่งมาเที่ยวเมืองครั้งแรกอย่างยิ่ง..
หวงเหวินและหวงซือเหยียนอธิบายถึงสถานที่ต่างๆขณะเดินทางไปยังหอโอสถ์ที่เป็เ้าของโดยอาจารย์ของหวงซือเหยียน..สวี่หยุนมองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้น..ั้แ่เขาตื่นขึ้นมาที่จุดศูนย์กลางของแดนเทพตัวเขาก็ไม่เคยได้เห็นเมืองหรือผู้คนมากมายขนาดนี้เลย..ทั้งสามเดินกันมาเรื่อยๆจนถึงหอโอสถ์สวี่หยุนตกตะลึงทันทีเพราะความงดงามของหอโอสถ์ขณะที่สวี่หยุนเดินเข้าไปเขาก็พบว่ามีพนักงานต้อนรับจำนวนมากกำลังให้บริการลูกค้าที่มาซื้อโอสถอยู่..หวงซือเหยียนโบกมือเล็กน้อยทำให้พนักงานทั้งหลายก้มหัวลมก่อนที่ทั้งสามจะเดินขึ้นไปยังชั้นของหอโอสถ์..
ขณะที่ทั้งสามเปิดประตูของหอโอสถ์ทั้งสามก็เห็นชายชราที่ดูเงียบสงบราวกับคนธรรมดานั่งอยู่หน้าเตาหลอมที่มีรวดลายต่างๆมากมาย..หนวดเคราและผมของชายชราเป็สีขาวโพลนทั้งหมด..ถึงจะดูราวกับเทพเซียนแต่สวี่หยุนก็ยังคงสีหน้าสงบนิ่งเพราะผู้าุโหานหลงยี่ที่เป็ปู่ของลู่เหมยยังดูยิ่งใหญ่กว่าชายชราคนนี้มากนัก...ชายชราลืมตาเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นและหันหน้ามองมายังทั้งสามคน..
"คารวะท่านอาจารย์หวงเจี้ยนซุน..ศิษย์อยากขอให้ท่านหลอมโอสถแก้พิษให้น้องลี่ผิงด้วยหญ้าลมปราณม่วงที่พวกเราหามาได้และช่วยตอบคำถามของน้องชายติงสวี่หยุนที" หวงซือเหยียนประสานมือทำความเคารพก่อนจะกล่าวออกมา..
"อืม..หากป่าหมื่นอสูรไม่อนุญาตให้ระดับก่อเมล็ดลมปราณขึ้นไปเข้าไปได้..ข้าคงไปเอามันมาด้วยตัวเอง..เ้าจะได้ไม่ต้องเสี่ยงอันตรายแบบนี้.." หวงเจี้ยนซุนถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมา
"ผู้าุโหวงเจี้ยนซุน ข้าอยากให้ท่านช่วยน้องสาวของข้าด้วย..หากท่านช่วยนางได้ทั้งข้าและน้องสาวจะเป็หนี้บุญคุณท่านไปชั่วชีวิต!!" หวงเหวินกล่าวออกมาด้วยความเคารพเป็อย่างยิ่ง..
"เอ่อ..คือว่า..พวกท่านช่วยบอกข้าได้หรือไม่ว่าทำไมต้องใช้หญ้าลมปราณบูรพาในการหลอมโอสถแก้พิษด้วย?..ข้าหมายถึงหญ้าลมปราณม่วงในการแก้พิษด้วย? สมุนไพรที่มีความสามารถแก้พิษและสรรพคุณที่แทบจะเหมือนหญ้าลมปราณม่วงก็มีตั้งมากมาย?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาอย่างตรงไปตรงมา...หวงซือเหยยีนและหวงเหวินรวมไปถึงหวงเจี้ยนซุนต่างก็มองมามาที่สวี่หยุนอย่างตกตะลึง...
"นะ..นี่น้องชาย..อย่าเสียมารยาทกับท่านอาจารย์.." ขณะที่หวงซือเหยียนกำลังจะกล่าวตำหนิสวี่หยุนขึ้นมาหวงเจี้ยนซุนก็ยกมือขึ้นหยุดคำพูดของหวงซือเหยียนไว้...
"เ้าบอกว่ามีสมุนไพรที่มีสรรพคุณแก้พิษที่เหมือนหญ้าลมปราณม่วงหรือ?" หวงเจี้ยนซุนกล่าวถามออกมาด้วยความสงบนิ่ง..สวี่หยุนพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมา
"ต้นไม้ใบอัคคี ยอดของต้นหม่อนปราณแดงและหญ้าธาราปฐีที่สามารถขจัดผลเสียของต้นไม้ใบอัคคีและยอดของต้นหม่อนปราณแดงได้..เมื่อรวมทั้งสามอย่างเข้าด้วยกันด้วยการเผาไฟเล็กน้อยมันก็ให้ผลเหมือนสรรพคุณการขจัดพิษของหญ้าลมปราณม่วงมิใช่หรือ?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาอย่างไร้เดียงสา...หวงซือเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะสมุนไพรทั้งสามชนิดเป็สิ่งที่นางไม่เคยได้ยินมาก่อน..หวงเจี้ยนซุนคบคิดเล็กน้อยก่อนจะเบิกตากว้างมองมาทางสวี่หยุน...
"มัน..อาจจะใช้ได้..ไม่สิ! มันใช้แทนกันได้อย่างแน่นอน!!" หวงเจี้ยนซุนกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงทำให้ทั้งหวงซือเหยยีนและหวงเหวินกลายเป็ใบ้ไปทันที..
"เอาล่ะมาเริ่มหลอมโอสถกันเถอะ!! ข้าจะลองใช้สูตรที่เ้าหนุ่มนี่แทนหญ้าลมปราณม่วงดู!!" หวงเจี้ยนซุนกล่าวออกมาด้วยความมุ่งมั่นก่อนจะกลับไปนั่งหันหน้าเข้าเตาหลอมและทำการโบกสะบัดมือหนึ่งครั้งสมุนไพรทั้งหมดก็โผล่ออกมาจากผลึกลมปราณธาตุ..หวงเจี้ยนซุนใช้ลมปราณเล็กน้อยในการสกัดสมุนไพรทั้งหมดและใส่ทั้งหมดเข้าไปในเตาหลอม..จากการควบคุมไฟของหวงเจี้ยนซุนสักพักต่อมาส่วนผสมทั้งหมดก็ลอยขึ้นมาจากเตาหลอม..
"ขึ้นรูปโอสถ!!" หวงเจี้ยนซุนะโออกมาก่อนที่จะขยับมือทำให้สมุนไพรทั้งหมดพุ่งมารวมตัวที่จุดกึ่งกลาง..ผ่านไปสักพักไฟก็มอดลงเมื่อหวงเจี้ยนซุนโบกสะบัดมือก็ทำให้ฝาของเตาหลอมเปิดออกทำ..เมื่อฝาของเตาหลอมเปิดออกมาก็ส่งกลิ่นหอมอย่างยิ่งมากระทบจมูกของทั้งสามคนและหวงเจี้ยนซุน..หวงเจี้ยนซุนตกตะลึงทันทีเพราะโอสถที่ใช้สมุนไพรทั้งสามของสวี่หยุนยังให้คุณภาพที่ดีกว่าหญ้าลมปราณม่วงซะอีก! ที่เป็อย่างนี้เพราะหญ้าลมปราณม่วงไม่ใช่สมุนไพรสำหรับแก้พิษโดยเฉพาะทำให้คุณภาพของโอสถด้อยกว่าสมุนไพรทั้งสามเป็สมุนไพรสำหรับแก้พิษทั้งหมด..
หวงเจี้ยนซุนหันหน้ามามองสวี่หยุนด้วยความตกตะลึงก่อนจะสะบัดมือทำให้พู่กันและกระดาษใบหนึ่งบินไปทางสวี่หยุน..
"เ้าลองบอกข้าหน่อยได้หรือไม่ว่าทำไมข้าถึงหลอมโอสถในกระดาษนี้ไม่ได้? ข้ามั่นใจในการควบคุมไฟของโอสถนี้แต่ราวกับมีส่วนผสมบางอย่างผิดพลาดไป.." หวงเจี้ยนซุนกล่าวออกมาอย่างคาดหวังขณะมองไปยังสวี่หยุนที่กำลังสำรวจกระดาษใบนั้นอยู่..ทันทีที่สวี่หยุนอ่านรายชื่อส่วนผสมทั้งหมดในกระดาษเสร็จเขาก็ขมวดคิ้วทันทีก่อนจะหยิบพู่กันออกมาแก้ไขรายชื่อสมุนไพรให้หวงเจี้ยนซุน..
"ข้าไม่รู้ว่าผู้าุโกำลังจะหลอมโอสถอะไร..แต่การที่ท่านใส่ส่วนผสมแบบนี้มันทำให้สมุนไพรขัดแย้งกันเองมากมายเกินไป.." สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างตรงไปตรงมาก่อนจะยื่นกระดาษและพู่กันคืนให้หวงเจี้ยนซุน..หวงเจี้ยนซุนอ่านรายชื่อสมุนไพรใหม่ด้วยคิ้วที่ขมวดแน่น..สักพักต่อมาหวงเจี้ยนซุนก็ตาเป็ประกายก่อนจะบ่นพึมพำออกมา..
"อย่างนี้นี่เอง..ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมข้าถึงหลอมโอสถนี้ไม่ได้..สมุนไพรบางชนิดมีจุดขัดแย้งกันเล็กน้อย..หากเติมดอกฟ้าอาบดาราไปมันก็จะแก้ไขได้!! แถมยังให้คุณภาพมากกว่าปกติด้วยเพราะดอกฟ้าอาบดารา!!" หวงเจี้ยนซุนะโออกมาอย่างตกตะลึงหลังจากที่บ่นพึมพำเสร็จ...
"ฮ่าฮ่าฮ่า!! ข้าหลอมโอสถบำรุงิญญาเจ็ดสีได้อย่างแน่นนอนด้วยสูตรนี้!! เอาล่าเ้าเด็กน้อยทั้งหลายเอาโอสถเม็ดนี้ไปให้หวงลี่ผิงก่อนแล้วค่อยกลับมาพบข้า..ข้าจะหลอมมันให้ได้ในวันนี้!! ฮ่าฮ่าฮ่า" หวงเจี้ยนซุนหัวเราะออกมาเสียงดังก่อนจะโบกมือทำให้ทั้งสามคนกับเม็ดยาลอยออกไปนอกประตู..หลังจากทั้งสามลอยออกมาประตูก็ปิดลงในทันที..สวี่หยุน หวงซือเหยียนและหวงเหวินยืนนิ่งเป็ใบ้ไปในทันที...
"เอ่อ..พี่หญิงซือเหยียน..อาจารย์ของท่านเป็แบบนี้ตลอดเลยหรือ?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยความไร้เดียงสาอย่างยิ่ง..หวงซือเหยียนและหวงเหวินอ้าปากค้างก่อนจะมองมาที่สวี่หยุนราวกับมองสัตว์ประหลาดอยู่..
"เอ่อ..น้องชาย..ปกติท่านอาจารย์เป็คนที่สงบนิ่งมาก..บางทีมันนี้อาจจะเป็วันที่ดีอย่างยิ่งสำหรับท่านอาจารย์ล่ะมั้ง.." หวงซือเหยียนกล่าวออกมาอย่างจนปัญญา..นางไม่ได้กล่าวออกมาว่าอาจารย์ของนางเป็แบบนี้เพราะสวี่หยุนไม่อย่างนั้นภาพลักษณ์ของอาจารย์ในสาตาของสวี่หยุนคงดูแปลกประหลาดเป็แน่แท้...
"อืม..ข้าอยากดูพวกโอสถต่างๆในหอโอสถ์หน่อย..พี่หญิงช่วยข้าเลือกดูได้หรือไม่?" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยแววตาเป็ประกายเจิดจ้า..
"อะ..เอ่อ..พวกเราเอาโอสถล้างพิษไปให้น้องลี่ผิงกันก่อนเถอะ..หลังจากนั้นข้าจะพาเ้าเดินดูรอบๆหอโอสถ์เอง.." หวงซือเหยียนกล่าวออกมาอย่างหลีกเลี่ยงเล็กน้อย..หากสวี่หยุนเดินดูโอสถทุกชนิดในหอโอสถ์ทั้งนางและอาจารย์ของนางจะไม่อับอายจนอยากตายเลยหรือ?
"อืม! ข้าลืมไปเลย..ขอโทษด้วยพี่หวงเหวิน..พวกเราไปหาน้องลี่ผิงของท่านกันเถอะ" สวี่หยุนกล่าวขอโทษออกมาด้วยใบหน้าโศกเศร้า..สวี่หยุนพึ่งนึกได้ว่าน้องของหวงเหวินอยู่ได้อีกแค่ 2 วันเท่านั้นหากนับั้แ่เดินทางมาตอนนี้ก็เหลืออีกเพียงหนึ่งวันเท่านั้น...
"อะ..อ่า! ใช่แล้ว!! พวกเราต้องรีบไปหาน้องลี่ผิงกันแล้ว!! ไปกันเถอะศิษย์น้องซือเหยียน! น้องติง!" หวงเหวินกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วก่อนจะนำทั้งสามเดินทางไปสำนักกระบี่ล่องนภาที่มีครอบครัวของหวงเหวินอยู่ภายในนั้น..
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
9K
![[Curse of Brave] คำสาปของผู้กล้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1679507164_34264842.webp)
