หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

หลินกู่ซวนรู้สึกตื่นตระหนกเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลคือเผ่าพันธุ์ที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์แต่มีหน้าตาและเกล็ดเหมือนปลาและพวกมันก็อาศัยอยู่ใต้ทะเลลึกในอดีตเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลก็เคยบุกโจมตีมนุษย์แต่ก็ถูกมนุษย์ไล่สังหารจนหนีกลับไปใต้ทะเลลึกมนุษย์ไม่มีความสามารถในการทนแรงกดดันใต้น้ำใด้จึงไม่สามารถถอนรากถอนโคนเผ่าพันธิ์นี้

"เเล้วสถานการณ์ในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง" หลินกู่ซวนกล่าว

"ในตอนนี้ในแถบชายแดนของทวีปศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ใกล้กับทะเลได้เกิดการต่อสู้ขึ้นเเล้วและที่สำคัญได้มีคำขอความช่วยเหลือจากทวีปเล็ก ๆจำนวนมากด้วยเช่นกัน"ศิษย์คนนั้นกล่าว

หลินกู่ซวนรู้สึกปวดหัวเพราะเรื่องในนิกายในตอนนี้มีกลุ่มตระกูลหลี่ที่มีแผนชั่วร้ายอยู่พวกนี้กำลังรอโอกาศที่จะได้แย่งตำแหน่งประมุขนิกาย

"ข้าคิดว่าไม่นานก็จะมีการเรียกประชุมขุมอำนาจต่าง ๆเพื่อรับมือกับเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลอย่างแน่นอน"หลินไห่กล่าว

"ก็คงต้องเป็นแบบนั้นซวงเหยียนช่วงนี้เจ้าอย่าได้ออกจากนิกายแล้วช่วยดูเเลหยางจื่อจนกว่าเขาจะฟื้นและถ้าเขาฟื้นเเล้วก็ช่วยแจ้งข้าด้วย" หลินกู่ซวกล่าว

"ศิษย์เข้าใจเเล้ว" หลี่ซวงเหยียนกล่าว

หลังจากนั้นไม่นานทวีปศักดิ์สิทธิ์ก็ตกอยู่ในความวุ่นวายผู้คนที่อาศัยอยู่แถบพื้นที่ชายแดนที่ติดทะเลต่างถูกฆ่าตายอย่างเลือดเย็นจากเผ่าพันธุ์ใต้ทะเล

หยางจื่อที่หมดสติไปในตอนนี้กำลังแบกรับความเจ็บปวดอย่างมหาศาลจากการฝืนใช้พลังของดาบมังกรสวรรค์แต่ในทางกลับกันพลังปราณของหยางจื่อก็กำลังเพิ่มขึ้นทีละนิดๆเช่นกันทางมู่โหลวนางได้รับรู้ข่าวแล้วรู้สึกเป็นห่วงครอบครัวของนางอย่างมากพวกนางต่างก็มาจากทวีปเมฆาที่นั่นคือบ้านของพวกนางทำให้พวกนางรู้สึกเป็นห่วงครอบครัวของนางอย่างมากนางจึงตัดสินใจเดินทางกลับไปยังทวีปเมฆาและไม่ใช่แค่หมู่โหลวแม้แต่ฉินหมิงเยี่ยและโม่หงเย่ก็เช่นกัน

หลังจากสงครามเริ่มขึ้นเวลาผ่านไป 2 เดือนหยางจื่อที่นอนนิ่งก็ได้สติเมื่อหยางจื่อตื่นขึ้นมาหลี่ซวงเหยียนก็รู้สึกตกตะลึงเพราะเมื่อหยางจื่อลืมตาขึ้นพลังปราณที่สงงบนิ่งก็ปะทุขึ้นอย่างเกรี้ยวกราดปราณมังกรของหยางจื่อในตอนนี้ได้ยกระดับขึ้นอีกขั้นเเล้ว

"ข้าหลับไปนานแค่ใหนเเล้ว" หยางจื่อกล่าวถาม

"2เดือน" หลี่ซวงเหยียนกล่าว

"อย่างงั้นรึ และในตอนนี้กำลังเกิดสงครามขึ้นสินะ" หยางจื่อกล่าว

"เจ้ารู้ได้อย่างไร!!!!!" หลี่ซวงเหยียนกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึง

"ข้าเองก็ไม่เข้าใจข้าในตอนนี้รับรู้ได้ถึงความหวาดกลัวความเกลียดชังความชั่วร้ายเต็มไปหมดและข้ายังสามารถรับรู้ได้ถึงการต่อสู้จำนวนมากในทวีปศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย"หยางจื่อกล่าว

"เป็นไปได้ยังไงกัน" หลี่ซวงเหยียนกล่าวด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"เเล้วโหลวเอ๋อละทำไมนางถึงไม่อยู่ในนิกาย" หยางจื่อกล่าว

"นางกลับไปยังทวีปเมฆาเเล้วที่นั่นก็ถูกโจมตีเช่นกันแต่ตระกูลจี้ก็ได้ส่งยอดฝีมือไปช่วยเเล้ว"หลี่ซวงเหยียนกล่าว

"ข้าจะกลับทวีปเมฆาเช่นกัน" หยางจื่อกล่าว

หยางจื่อรีบเปลี่ยนชุดและออกไปหาเสี่ยวหงที่นอนอยู่ที่สวนหลังที่พักของหยางจื่อเสี่ยวหงนั้นในตอนที่หยางจื่อหมดสติมันจะออกไปสังหารเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลบางครั้งเพื่อกินเป็นอาหารแทนสัตว์อสูร

"เดี๋ยวก่อนหยางจื่อท่านอาจารย์ของข้าอยากพบเจ้าเมื่อเจ้าได้สติเเล้ว"หลี่ซวงเหยียนกล่าว

"บอกเขาว่าข้าจะกลับมาเมื่อทุกอย่างจบลงตัวข้าในตอนนี้เป็นห่วงครอบครัวของข้ามากกว่าไปกันเถอะเสี่ยวหง" หยางจื่อกล่าวเเล้วกระโดนขึ้นไปบนหลังของเสี่ยวหงในทันที

"งั้นข้าเองก็จะไปด้วย" หลี่ซวงเหยียนได้ตามหยางจื่อไป

เสี่ยวหงกระพือปีกที่ใหญ่โตของมันเเล้วออกไปจากนิกายฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ในทันทีบางคนในนิกายชินกับการที่ได้เห็นเสี่ยวหงเเล้วแต่บางคนก็สามารถสังเกตุเห็นชายหนุ่มและหญิงสาวที่ยืนอยู่บนหลังของเสี่ยวหงเช่นกัน

"นั่นมันหยางจื่อกับเทพธิดาหลี่ซวงเหยียนนิรีบนำข่าวนี้ไปบอกท่านประมุขเร็ว" ศิษย์หลักคนหนึ่งกล่าว

ข่าวที่หยางจื่อได้สติเเล้วได้มาถึงหลินกู่ซวนเเล้วแต่ก็ช้าเกินไปด้วยความเร็วของเสี่ยวหงมันได้ออกไปจากทวีปศักดิ์สิทธิ์เเล้วทำให้หลินกู่ซวนได้แต่ส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง

หยางจื่อที่กำลังทำสมาธิและตรวจสอบร่างกายของตนเองก็พบว่าตัวเองในตอนนี้อยู่ปราณจักรพรรดิขั้นที่9 เเล้วและไม่ใช่แค่นั้นหยางจื่อในตอนนี้สามารถหลอมรวมดาบเเละร่างกายให้เป็นหนึ่งเดียวได้เเล้วด้วยการกวัดแกว่งมือเบาๆก็สามารถโจมตีและสังหารผู้คนได้และไม่ใช่แค่นั้นทุกครั้งที่โจมตีจะมีจิตวิญญาณดาบรวมอยู่ด้วยทำให้ผู้คนเหล่านั้นไม่ใช่แค่ต้องป้องกันการโจมตีทางภายนอกแม้แต่จิตวิญญาณเองก็ต้องป้องกันเช่นกันไม่อย่างงั้นก็จะถูกสังหารในพริบตา

"หือ!!!"

ในขณะนั้นเองที่หยางจื่อสัมผัสได้ถึงกลุ่มสิ่งมีชีวิตที่กำลังไล่ตามพวกเขาอยุ่และพวกนั้นก็ไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลพวกมันแต่ละคนอยู่ปราณจักรพรรดิขั้นที่8-9

"10 คนอย่างงั้นรึ " หยางจื่อกล่าว

"เกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นรึ" หลี่ซวงเหยียนกล่าว

"เรากำลังถูกไล่ตามโดยเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาข้าจัดการเอง"หยางจื่อกล่าว

หยางจื่อยืนขึ้นและหันไปทางกลุ่มเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลด้วยสายตาที่เย็นชาเสื้อผ้าของหยางจื่อโบกสะบัดตามแรงลมหยางจื่อยกมือขึ้นไปเหนือหัวเเล้วฟาดมือลงมาหลี่ซวงเหยียนแปลกใกับการกระทำของหยางจื่อแต่เมื่อนางหันไปทางกลุ่มของเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลทั้ง10 คนก็ต้องตกตะลึงเพราะร่างของกลุ่มเผ่าพันธุ์ใต้ทะเลทั้ง 10ถูกผ่าออกเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย

"หลอมรวมดาบ เจ้าบรรลุขั้นหลอมรวมดาบเเล้วอย่างงั้นรึ"หลี่ซวงเหยียนกล่าวด้วยความตื่นตระหนก

"ถูกต้องข้าสามารถสังการศัตรูโดยไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธเพียงแค่ตวัดมือก็เหมือนกับการตวัดดาบ"หยางจื่อกล่าว

หลี่ซวงเหยียนยิ้มอย่างขมขื่นระยะห่างของพวกเขาทั้งสองนั้นห่างกันขึ้นเรื่อยๆ หยางจื่อในตอนนี้กลายเป็นตัวตนที่ทรงพลังของทวีปศักดิ์สิทธิ์ไปเเล้วทั้งสองยังคงเดินทางต่อไปด้วยความเร็วของเสี่ยวหงและแรงกดดันของสายเลือดมังกรทำให้สัตว์อสูรต่างๆพากันหวาดกลัวและหลีกทางให้

-----------------------------------------------------------------------------------------