ตอนที่ 7
เพี้ยะ!!
นั่นคือเสียงกระทบกันระหว่างฝามือขาวกับใบหน้านวลของนิหลังจากฟังเื่ราวที่นิพลั่งพลูเล่าเื่ราวทั้งหมดออกมาทั้งน้ำตาดาก็รู้สึกโมโหและเจ็บใจจนรั้งมือไว้ไม่อยู่
ทำไมเธอจะต้องใช้ผู้ชายร่วมกับเพื่อนที่แสนจะหน้าตาธรรมดาของตัวเองด้วย
ความคิดเ่าั้ทำให้ดารับความรู้สึกทั้งหมดไม่ไหว เธอจึงหายและขาดการติดต่อจากนิไปยามเมื่อเจอกันที่มหาวิทยาลัย ดาก็จะเป็ฝ่ายเมินและเชิดใส่อีกคนโดยที่เธออาจจะลืมไปแล้วว่าคนที่ทำให้เื่ทุกอย่างเป็แบบนี้ คือตัวเธอเอง
นิคิดว่าหลังจากนี้เื่ทุกอย่างจะจบลงไปพร้อมกับความสัมพันธ์ของเธอและดาจนกระทั่ง
“นิฉันขอยืมเงินแกหน่อยได้ไหม ฉันอยากเอาเด็กคนนี้ออก”
สุดท้ายพอไม่มีทางออกอื่นดาก็ต้องแสร้งเป็ลืมเื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นแล้วเป็ฝ่ายเข้ามาขอความช่วยเหลือจากนิเอง
ท้องของดาเริ่มป่องขึ้นมาเล็กน้อยแต่ยังไม่ผิดสังเกตแม้ว่าเธอจะภาวนาให้เด็กคนนั้นหลุดออกจากท้องเธอในทุกๆ วันแต่ร่างกายเธอกลับแข็งแรงและไม่มีการตกเืเลยแม้แต่ครั้งเดียว
คนถูกขอความช่วยเหลืออย่างนิชั่งใจอยู่นานเนื่องจากนิเข้าใจดีว่า ฐานะทางบ้านดานั้นก็ไม่ได้ต่างจากตน คือพอกินพอใช้นิจึงอยากช่วยเหลือเพื่อให้ทุกอย่างมันจบ แต่ติดตรงที่ว่าสิ่งที่ดาอยากทำไม่ใช่การดูแลเด็ก แต่เป็การทำร้ายเด็ก
ั้แ่เล็กจนโตยายฉิมมักจะสอนนิเสมอในเื่ของบาปกรรม ถึงเธอจะรู้ว่ายุคสมัยนี้มันเปลี่ยนไปมากแต่ลึกๆ นิก็อยากให้ดารักษาหนึ่งชีวิตในท้องไว้อยู่ดี
“ฉันช่วยเื่เงินได้เล็กน้อยนะดาแต่ดาอย่าเอาเด็กออกเลยนะ”
นิจะออกค่าพยาบาลหรือค่าเลี้ยงดูให้ทั้งหมดคงเป็ไปไม่ได้
“โอ๊ยเลิกเป็แม่พระเถอะ ดูละครเยอะไปหรือเปล่านิฉันจะเก็บเด็กคนนี้ให้เป็ภาระในชีวิตฉันหรอ” คนที่ได้ฟังถึงกับเก็บอาการโมโหเอาไว้ไม่อยู่ถ้าดาปล่อยให้เด็กคนนี้เกิดมา เด็กคนนี้ก็จะกลายเป็เด็กไม่มีพ่อภาระทางการใช้จ่ายเธอก็จะเยอะขึ้น ดาไม่มีทางเลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้โตขึ้นมาได้ดีแน่นอน
ความเจ็บใจทำให้ดายกมือขึ้นทุบท้องตัวเองไปมานิเห็นก็อดไม่ได้ก็จะเข้าไปห้ามแบบทุกครั้งที่เธอเคยชอบทำและนับวันดาก็ยิ่งแสดงให้นิเห็นว่าเธอ้าจะกำจัดเด็กคนนี้ออกไปจากชีวิตมากแค่ไหน
ใน่การตั้งท้อง3-4 เดือนแรก ดายังออกไปปาร์ตี้เป็ประจำเธอกินเหล้าเมายาและเมามายกลับมาขอนอนที่หอของนิทุกครั้ง
นิต้องเห็นภาพเดิมซ้ำๆจนเธอเริ่มจิตตก โดยเฉพาะตอนที่ดาเปลือยท่อนบนเนินหน้าท้องนั่นเป็สิ่งที่ยืนยันได้อย่างดีว่าดากำลังมีอีกหนึ่งชีวิตอยู่ในนั้น
มีอยู่คืนหนึ่งที่นิต้องดูแลดามากกว่าทุกคืนเธอมาเคาะประตูห้องด้วยอาการมึนเมาในเวลาตี 3 และด้วยอาการแพ้ท้องทำให้ดาอ้วกั้แ่หน้าประตูยาวไปจนถึงเตียงนอน พอจัดการทุกอย่างเสร็จนิก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปส่องความเป็ไปของผู้ชายตัวต้นเื่
เลวจริง ๆ
นิคิดอย่างนั้นตลอดเวลาที่เลื่อนอินสตราแกรมของอีกฝ่ายแล้วเห็นแต่ภาพที่ดูดีและมีความสุขของกวินตัดมาที่ความรู้สึกของเธอกับดาตอนนี้
พังจนแทบจะไม่เหลือชิ้นดี
ในเมื่อพ่อของลูกกำลังมีความสุขดีแล้วทำไมเด็กคนหนึ่งต้องเจอกับเื่แย่ๆ ั้แ่ยังไม่เกิดมาด้วยนะ
นั่นคือความคิดของนิในขณะที่นอนมองหน้าของเพื่อนสาวข้างกายถ้านิเป็ดา เธอจะเลี้ยงเด็กคนนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้อย่างน้อยเด็กคนนั้นก็เป็ลูกของเธอ และเป็ลูกของคนที่เธอรัก
แต่ความโชคร้ายที่คนที่ท้องคือดา
หลังจากคืนนั้นที่นิได้ทบทวนอะไรหลายๆอย่าง ผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่งก็คิดอยากจะเปลี่ยนแปลงบางเื่หากว่าเธอจะทำได้
“กินข้าวต้มเสียหน่อยนะดาเ้านี้อร่อยมาก” เ้าของห้องที่ตื่นั้แ่เช้า เดินไปซื้อข้าวต้มร้อนๆจากร้านหน้าปากซอยมาแกะใส่ชามและบริการเพื่อนถึงที่ ส่วนคนที่มีอาการแฮงค์เหล้าก็บิดตัวอยู่บนที่นอนอยู่พักใหญ่กว่าจะยอมลุกขึ้นมากินตามคำขอของเพื่อน
ระหว่างทานดาก็เล่นโทรศัพท์มือถือพร้อมกับผุดรอยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่บนใบหน้าสวยราวกับว่าเธอลืมเื่เครียดก่อนหน้านี้ไปทั้งหมดอาการมีความสุขจนผิดสังเกตของดาทำให้นิอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกไปตรง ๆ
“มีอะไรหรือเปล่าดา” เพียงคำถามสั้นๆง่ายๆ ดาก็เปิดปากเล่าทุกเื่ให้นิฟังจนหมดเปลือก
ตอนนี้ดาได้คุยกับชาวต่างชาติคนหนึ่งผ่านแอพพลิเคชั่นหาคู่มาได้ระยะหนึ่งและมีแพลนว่าเขาจะบินมาที่ประเทศไทยในปีหน้าซึ่งดูเหมือนว่าความรักครั้งนี้ของดาจะเป็ไปได้ดีจนทำให้ดาลืมเื่ของกวินได้
นิแสดงความยินดีกับเพื่อนก่อนที่เธอจะพูดเื่ที่คิดมาตลอดทั้งคืน
“ถ้าดาไม่อยากเลี้ยงเด็กคนนั้นฉันขอให้ดารักษาเขาไว้จนคลอด แล้วฉันจะเป็แม่ของเด็กคนนั้นให้เอง”
นิยื่นข้อเสนอออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยและแน่นอนว่าเธอต้องพยายามยกเหตุผลสนับสนัน รวมถึงข้อแลกเปลี่ยนอื่นๆขึ้นมาอีกมากมายเพื่อให้ดาคล้อยตาม
เริ่มจากค่าใช้จ่ายทั้งหมดั้แ่ฝากครรภ์จนถึงคลอดนิจะต้องเป็คนรับผิดชอบทั้งหมด ซึ่งนิวางแผนไว้ว่าเธอจะประหยัดค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันและจะทำงานเสริมใน่ปิดเทอมใหญ่ที่กำลังจะมาถึง
เื่ที่ดาตั้งท้องจะไม่มีใครรู้เพราะอีกใน่ที่ท้องดาเริ่มโตจนถึงคลอด อยู่ในระยะเวลาของการปิดเทอมใหญ่พอดี และตลอดเวลาที่กล่าวมาทั้งหมดดาสามารถใช้ชีวิตอยู่ที่หอของนิได้อย่างไม่จำกัด
“ทำไมแกถึงอยากให้เด็กคนนี้เกิดมาขนาดนั้น”
พอเห็นถึงความตั้งใจของนิดาก็รู้สึกแปลกใจจนอดถามออกไปไม่ได้ซึ่งคำถามของดาก็เป็คำถามที่นิถามตัวเองอยู่ในใจเหมือนกัน…. และนิคงจะตอบคำถามนั้นได้ในสักวัน
ภารกิจของนิ ั้แ่วันที่ทำข้อตกลงกับดาได้สำเร็จเธอก็ต้องพาดาไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาล ตรวจร่างกายของคุณแม่และการพัฒนาการของเด็ก่แรกดาแทบจะไม่ยอมทำตามในสิ่งที่นิขอแต่เพราะนิพยายามอ้อนวอนและใช้เงินส่วนหนึ่งในการจ้างดาทำให้ปฏิบัติตัวตามที่คุณหมอแนะนำไม่ว่าจะเป็การงดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หรือการทานอาหารที่มีประโยชน์
นิเริ่มสมัครงานพาทไทม์ทำั้แ่ยังไม่ปิดเทอมเธออยากเตรียมความพร้อมเื่เงินเอาไว้ให้เพียงพอในวันที่เด็กคลอดออกมามีหลายครั้งที่นิเหนื่อยจนเกิดคำถามขึ้นภายในใจ ว่าเธอทำเื่พวกนี้ไปเพื่ออะไรแต่สุดท้ายเธอก็ยังไม่ล้มเลิกความพยายามอยู่ดี
เวลาล่วงเลยไป9 เดือน นิผุดลุกผุดนั่งอยู่หน้าห้องคลอดด้วยความตื่นเต้นสิ่งเดียวที่ภาวนาคือเธอขอให้เด็กที่เกิดมามีสุขภาพแข็งแรงครบถ้วนสมบูรณ์
และคำขอของเธอก็เหมือนจะเป็จริงเมื่อนิเห็นพยาบาลสาวที่อุ้มเด็กน้อยชายในผ้าอ้อมเข้ามาในห้องพักฟื้นของดาด้วยรอยยิ้มแห่งความปิติยินดี