โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 145 ใครที่กล้าล่วงเกินตระกูลเจียงของข้า มันจะต้องตายอย่างอนาถ

เสียงเย็นชาที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ทุกคนอยู่ในความงุนงง

ก่อนที่พวกเขาจะได้สติกลับมา

ร่างหนึ่งก็เหยียบอากาศและตกลงมาจากฟากฟ้าอย่างรุนแรง เขากระแทกลงมาอยู่ตรงหน้าประตูตระกูลเจียงโดยตรง 

“ท่านผู้นำตระกูลเจียงเฉินกลับมาแล้ว   !”

“ฮ่าฮ่า... ในที่สุดตระกูลเจียงของพวกเราก็รอดแล้ว!”

“ใช่ ท่านผู้นำตระกูลเจียงเฉินเป็นถึงผู้ที่แข็งแกร่งกว่าผู้นำตระกูลอื่น ข้าจะดูสิว่าตอนนี้พวกตระกูลหลินจะหยิ่งผยองได้อีกไหม  !”

เมื่อเห็นเจียงพุ่งลงมาจากฟากฟ้า เหล่าผู้คนจากตระกูลเจียงก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความเห็นอย่างตื่นเต้น 

“ท่านผู้นำ ท่านกลับมาแล้วหรือ ”

เจียงขุย และ ซูชาก็มองไปยังเจียงเฉินที่ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาด้วยความประหลาดใจ

ตั้งแต่ตระกูลหลินเริ่มงมือ เจียงขุยก็ได้ส่งคนไปยังเมืองหลิงหยุนเพื่อแจ้งข่าวกับเจียงเฉินหลายครั้งแล้ว  

แต่ผู้คนที่ส่งออกไปต่างก็ถูกหลินยู่สกัดกั้นไว้อย่างไม่มีข้อยกเว้น  

เขาได้เตรียมรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดที่อาจเกิดขึ้น  และได้จัดการให้คนจากตระกูลใเจียงส่วนใหญ่อพยพออกไปตามเส้นทางลับแล้ว

แต่เขาก็ยังคิดไม่ถึงว่าเจียงเฉินจะกลับมาได้ทันในช่วงเวลาที่วิกฤตเช่นนี้ 

เจียงเฉินพยักหน้า เขาหันไปมองเจียงขุย และซูชาที่แสดงออกอย่างตื่นเต้นด้านหลังเขา เขาขมวดคิ้วและถามเล็กน้อย  “ลุงขุย ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม ?”

“ไม่เป็นไร แค่บาดเจ็บเล็กน้อยจากการต่อสู้”

เจียงขุย ส่ายหัวแล้วยิ้มอย่างขมขื่น: "ท่านผู้นำ เจียงเชียนเหอถูกหลินยู่ฆ่าตายเมื่อสองวันก่อนเพื่อซื้อเวลาให้กับพวกเรา !"

“ไม่ต้องห่วง ข้าจะชำระหนี้แค้นให้พวกเขาเอง”

การแสดงออกของเจียงกลายเป็นเยือกเย็นและความโกรธมหึมาก็ผุดขึ้นในใจของเขาทันที 

ตอนนี้เจียงเฉินรู้สึกโกรธเป็นอย่างมากแล้วจริงๆ!

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเขาตัดสินใจกลับมาหาตระกูลเจียงชั่วคร่าว เขาก็เกรงว่าตระกูลเจียงของเขาคงถูกหลินยู่ทำลายไปแล้วแน่ๆ !

“ท่านผู้นำ โปรดระวังด้วย หลินยู่ได้เชิญยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดและผู้ฝช้อาคมจากที่ไหนสักแห่งมาด้วย ”

“ถ้าไม่ใช่เพราะสองคนนี้คอยช่วยเหลือหลินยู่หละก็ ตระกูลเจียงของเราก็คงไม่พ่ายแพ้เร็วเช่นนี้แน่  !

ตอนนี้เองจิตวิญญานฆ่าฟันก็ได้เลือดพล่านอยู่ในเลือดของเจีนงเฉิน  

เจียงเฉินยังคงแสดงออกอย่างไร้อารมณ์ ดวงตาของเขากวาดมองไปที่หลินยู่และคนสองคนที่อยู่ข้างๆเขา

หลินยู่เมื่อสัมผัสการจ้องมองของเจียงเฉินหัวใจของเขาสั่นสะท้าน  ความหนาวเย็นที่อธิบายไม่ได้เริ่มกระจายไปทั่วร่างกายของเขา 

“เจียงเฉิน ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะกลับมาที่บ้านตระกูลเจียงในเวลานี้  !”

“ไม่มันก็ไม่สำคัญว่าเจ้าจะมาหรือไม่มา หลังจากข้าจัดการตัวปัญหาเช่นเจ้าได้ ตระกูลเจียงของเจ้าก็จะถูกลบล้างออกไปจากเมืองคังซานอยู่ดี  !”

เมื่อรู้สึกถึงการจ้องมองของเจียงเฉิน รูม่านตาของหลินยู่ก็หดตัวเล็กน้อย

เขาฝืนทนกับความกลัวที่อธิบายไม่ได้ในหัวใจ และตะโกนใส่เจียงเฉินด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

“ฆ่าข้ารึ ? คิดว่าทำได้รึไง  ม”

“ในตอนแรก เพราะเห็นแก่หน้าของหยานชางหมิงข้าจึงไว้ชีวิตสุนัขของเจ้าไว้ แต่คิดไม่ถึงเลบว่าเจ้ากลับไม่รู้ผิดชอบชั่วดีเช่นนี้ !”

“วันนี้ ! ไม่ว่าใครก็ไม่อาจช่วยเจ้าได้”

เจียงเฉินจ้องไปที่หลินยู่อย่างเย็นชาและเจตนาฆ่าฟันที่เฉียบคมก็แผ่ออกมาจากเขาในทันที

“หึ...เจียงเฉิน อย่าได้คิดหยิ่งผยองต่อหน้าข้าดีกว่า!”

“ข้ารู้ว่าข้านั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า แต่การที่ข้ากล้าลงมือกับตระกูลเจียงเช่นนี้ เจ้าคิดหรือว่าข้าจะไม่เตรียมตัวมา  !”

“ถึงแม้ข้าจะฆ่าเจ้าไม่ได้ แต่ก็ยังมีอีกหลายคนในโลกนี้ที่ทำได้  ”

หลินยู่ยิ้มและพูดว่า "ถ้าหากต้องมีใครสักคนตายในวันนี้ ข้าก็กล้าพูดได้เลยว่าคนๆนั้นก็คือเจ้า  !"

"คงเป็นสองคนข้างๆเจ้าสินะที่เจ้าคิดจะพึ่งพา"

“แต่ว่า... เพียงอาศัยแค่ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดและผู้ใช้อาคมระดับ 3  เจ้าคิดหรือว่าพวกเจ้าจะสามารถจัดการกับข้า เจียงเฉิน ได้!”

เจียงเฉินเหลือมองไปที่พวกเขาทั้วามเบาๆและเสียงที่หนักอึ้งของเขาก็ดังไปทั่วรอบๆทันที  !

“ในเมื่อพวกเขากล้าเสนอหน้าเข้ามาช่วยเจ้า ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะฆ่าพวกเขาด้วยเช่นกัน   ”

“พวกที่กล้าล่วงเกินตระกูลเจียงของข้า พวกมันจะต้องถูกฆ่าอย่างไร้ความปราณี ! “