ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่88 ตายแล้วเรื่องใหญ่โคตรๆ

"พี่หญิงหลบเข้าไปในถ้ำก่อน..ด่วนๆ "

องค์หญิงนางทะยานหายเข้าไปในถ้ำตามคำสั่งองค์ชายสิบสี่ทันที อย่างหวาดหวั่น

รอคอยการกลับมาของกริชเพชร เพราะหญิงสาวรู้ตัวดีว่า กายอสูรระดับอย่างนาง ไม่สามารถจะช่วยอะไรเขาได้

กริชเพชรเรียกเกล็ดอาวุธอสูรเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้สั่งเก็บอาวุธอสูร ให้กลายเป็นเกราะทอง   ชายหนุ่มทะยานออกไปด้วยปีกสีขาวของเขา พุ่งตรงเข้าหาหัวมังกรน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นวิญญาณอาวุธขององค์จอมกษัตริย์อสูรมหาสมุทร ที่ตอนนี้ยืนอ้าปากค้าง  

เพราะพวกที่บุกรุกไม่ใช่มีฝีมือธรรมดาเขาคิดผิดเหลือเกิน ที่ยกกองกำลังมาเพียงเล็กน้อยเป็นส่วนขององครักษ์ที่ติดตามประจำพระองค์เท่านั้น

ฉับ!!

โครม!!

เสียงดังสนั่นง้าวของกริชเพชรฟันฉับ เข้าคออันใหญ่โต ของมังกรทะเลขาดสะบั้นทันที

ตูมๆๆๆ!!!!

เสียงตูมดังสนั่นร่างของมันสลายกลายเป็นเขี้ยวอสูรทะเล ที่หักเป็นสองชิ้นตกอยู่

"จะฆ่า..ข้าเหรอก็มาดิคร่าาา.."

เสียงของนางอสูรสงครามหยกหยกดังสนั่น  หญิงสาวร่ายคาถาเร่งเร้า พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางทั้งหมดเข้าใส่ อาวุธศิลาประจำตัวของหญิงสาวกำลังลอยเหนือเกาะ พลังของมันกดดันตอกตึง ค่ายกลของทหารสองร้อยนาย ปักแน่นผลักดันสู้กันจนมิติในอากาศบิดเบี้ยว เพราะแรงปะทะของคลื่นพลังทั้งสองฝ่าย

"วิญญาณอสูรศิลาถล่มมันให้ราบเป็นหน้ากลอง..."

เสียงของหยกหยกร้องดังก้องไปทั่วเกาะ   ฉับพลันศิลาสีขาวดุจดั่งภูเขาขนาดใหญ่ ก็ถล่มลงมาจากฟ้ากระแทกเหล่าทหารองครักษ์ที่ตั้งค่ายกลอยู่ด้านล่าง ที่ถูกพลังของศิลายึดกดติดไว้กับเกาะร้าง ระเบิดแตกกระจายตายกันอเนจอนาถอย่างฉับพลันแบบเกินความคาดหมาย

ตูมมมมมม!!

"อ๊ากกกกซ์!! อ๊ากกกกๆๆๆๆ.!!!!

เสียงร้องโหยหวนดังลั่น เกาะร้างหายไปครึ่งเกาะทันที

"โหดนักเหรอก็มาดิ..คร้าาาาา...."

เสียงของหยกหยก ไม่สิ้นสุดนางตวัดมือเรียกอาวุธศิลาอสูรประจำกาย ของนางคืนกลับมา เข้าสู่ถุงนิมิตพร้อมกับควงหอกทะยานเข้าหาจอมกษัตริย์ อย่างไร้ความปราณี

"วิชาหอกอเวจีขั้นที่สาม...."

เสียงของหญิงสาวตะเบ็งร้องลั่น ปลายหอกทะยานขึ้นฟากฟ้าสูงกว่าสองร้อยฟุต   เงารัศมีพลังอย่างต่ำ ห้าร้อยฟุตส่งประกายเพลิงสีแดงฉานส่องสว่างไปทั่วกลางมหาสมุทร

"บังอาจนัก วิชาปลาวาฬเพชฌฆาตเจ็ดคาบสมุทร...."

เสียงของจอมกษัตริย์เรียกอาวุธประจำกายของตัวเองออกมาทันที หมายสังหารหญิงชุดแดงให้ตกตาย

ผิวหนังของเขาส่งประกายวาววับออกเป็นสีครามไหลทะลักด้วยเม็ดเหงื่อ กลายเป็นอาวุธปลาวาฬเพชฌฆาตขนาดยักษ์ใหญ่กว่าสามพันฟุต   พุ่งทะยานน้ำปรี่เข้าหาหยกหยกทันที

"สลายไปซะ..."

เสียงของอสูรสาวชุดแดงดังก้อง

ตูมๆๆๆๆ!!!

คลืนๆๆๆ!!!

ฉับพลันเงาอาวุธของนางก็พุ่งเข้าหาพลังวาฬขององค์กษัตริย์ เมื่อเงาพลังของทั้งสองปะทะกันเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น คลื่นทะเลเหมือนถูกมรสุมพัด ดุจพายุทอร์นาโด พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ ของหยกหยกอัดเข้าไปในปลายหอกยักษ์ ก่อให้เกิดการห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงแดงฉาน ดุจหอบไฟมาจากนรก กระแทกปลาวาฬมหึมาแตกกระจายไปหมดสิ้น

พรึบบบ!!

"แคร๊ดดดดดดดด!!

บึ้มมมมม!!

พลังหอกของนางอสูรหยกหยกยังไม่หยุดยั้ง  พุ่งตรงเข้าหาองค์กษัตริย์อสูรมหาสมุทร เขาร่ายคาถาเปิดม่านมิติออกทันที  

"วิญญาณอาวุธเต่าบรรพกาล..."

เสียงขององค์กษัตริย์ดังคำรามลั่น พลิกฝ่ามือมีเศษกระดองเต่าอยู่บนฝ่ามือเขา

วูบบบ!!!!

แครกกกกกกก!!

ฉับพลันวิญญาณอสูรเต่าทะเลขนาดยักษ์ ก็ทะยานออกกั้นปลายหอกทันที

เปรี๊ยะๆๆๆๆ!!!

ตูมมมมมม!!

เสียงดังตามมาเมื่อพลังเพลิงปลายหอก กระทบกับกระดองเต่ายักษ์ข ององค์กษัตริย์สุดท้ายกระดองเต่ายักษ์ก็แตกสลายออก

"อะไรกัน..นี่เป็นอาวุธวิญญาณอสูรบรรพกาล ที่ตกทอดกันมาของตระกูลอสูรมหาสมุทร แต่มันกลับแตกสลายไปได้"

องค์กษัตริย์ตาเหลือกลานถีบตัวออกหมายจะหลบพลังปลายหอกเพลิง ของนางอสูรชุดแดงที่ยังไม่ยอมหยุดยั้ง  

พลังของมันยังทรงไว้ซึ่งการทำลายล้างขั้นสูงอย่างน่ากลัว  จอมกษัตริย์หมดทางถอยร่ายคาถาเร่งเร้า พลังบอลดวงจิตแก่นแท้อสูรครึ่งเทพระดับเจ็ดของเขา สร้างเกราะป้องกันแบบจวนตัว

"คาถาลับป้อมปราการทะเลน้ำแข็ง..."

เขาเร้าพลังออกจนหมดทั้งร่างกาย  ดูดซับน้ำทะเลขึ้นมาเป็นม่านแข็งแกร่งดุจเหล็กไหล

ตูม!!ตูม!!ตูม....!!

เปรี๊ยะๆๆๆๆ!!!

เสียงดังสนั่นปลายหอกเพลิงของหญิงสาวกระแทกกับม่านน้ำแข็ง ที่เกิดจากน้ำทะเลด้วยคาถาขององค์กษัตริย์ แตกสลายลงทีละชั้นละชั้น มันเป็นคาถาอัพสุดยอดจริงๆ

คลืน!!!! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! ปุ! ปุ! ปุ!!

"อ้ารรรรร..เป็นไปได้อย่างไง..ว่ะ?!!

พลังหอกของหญิงสาวลดลงฮวบฮาบอย่างกะทันหัน  แต่สุดท้ายมันก็ทลายป้อมปราการน้ำแข็งยักษ์ที่ กั้นระหว่างตัวของจอมกษัตริย์แตกออก กระจัดกระจายฟุ้งไปทั่วรอบบริเวณ เหมือนคนซัดหิมะขึ้นกลางอากาศ  พลังหอกไฟโลกันต์แม้ว่าจะลดลงเกือบเจ็ดส่วน ก็ยังกระแทกเกราะดวงจิตแก่นแท้ที่กษัตริย์อสูรมหาสมุทร ที่สร้างขึ้นเป็นด่านสุดท้าย

ตูม!!! เปรี้ยง!!

"อ๊ากกกก!"

โครมมมม!!

องค์กษัตริย์อสูรมหาสมุทรกระเด็นตกน้ำไป แม้แต่อสูรมังกรน้ำเนสซี่ ที่เขาใช้อาศัยอยู่ก็ถูกพลังปลายหอกเพลิง ของอสูรสงครามชุดแดงหยกหยกระเบิดตายตามไปทันที

"หึ!หึ!!..เด็ดกว่านี่มีอีกไหม? มีก็มาดิคร่าาา...."

เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของหญิงสาว ก้องไปทั่วท้องมหาสมุทรจนกริชเพชรต้องเสียวสันหลังเหมือนนางคุ้มคลั่ง ทำลายล้างทุกชีวิตที่อยู่เบื้องหน้าอย่างไม่ปรานี แบบรวดเร็วและเฉียบคมยิ่งกว่าเครื่องจักรสังหาร

วาบๆๆ!!

"หยกหยกโดนเม็ดไหนบัพ​เข้าไปวะเนี่ย..ถึงได้หัวร้อนขนาดนี้​"​

ชายหนุ่มร่ายคาถาผนึกนางไว้ทันที หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ร่างร่วงหล่นจากกลางอากาศสู่พื้นดิน กริชเพชรรอจังหวะอยู่แล้วเขาพุ่งทะยานเข้าคว้าตัวหญิงสาว

หมับ

ชายหนุ่มบินถลาไปบนผิวน้ำท้องทะเลที่ตอนนี้สงบลง เพราะการโจมตีของหยกหยกสัมฤทธิ์ผลไปสิ้น

กริชเพชรในร่างนักรบเกราะทองถลาเข้าหาองค์กษัตริย์อสูรมหาสมุทร ที่กระอักเลือดแดงฉานลอยอยู่บนพื้นผิวทะเล เขาใช้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้เฮือกสุดท้าย กลายร่างเป็นมังกรทะเลขนาดเล็ก ทะยานขึ้นสู่อากาศ

"ข้ากลัวแล้วอย่าทำข้าเลย..."

เสียงของจอมกษัตริย์ร้องเสียงหลงทะยานบินหนีเอาชีวิตรอดไปแบบทุลักทุเล แม้แต่พลังกายอสูรที่จะเปิดม่านมิติหนี ก็ยังไม่สามารถทำได้

"กษัตริย์อสูรมหาสมุทรข้าขอโทษ ข้าไม่ได้ตั้งใจทำร้ายพวกท่าน อย่าทำสงครามกับเขตแดนของข้าเลยนะ..."

เสียงของกริชเพชรร้องอย่างตกใจที่องค์จอมกษัตริย์หลบหนี เขาเร่งสปีดหมายจะไล่ตามไปอธิบาย มันยิ่งทำให้องค์กษัตริย์หวาดกลัวสุดขีด

พรึบๆๆ!! วาบๆๆ!!

องค์กษัตริย์กลั้นใจใช้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ ที่เหลืออยู่ร่ายคาถาลับที่มันต้องทำให้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของเขา ลดระดับหนึ่งขั้นทันที  กว่าจะไต่เต้าขึ้นมาได้อีกครั้งต้องใช้เวลาเป็นสิบปี

แต่มันก็คุ้มค่าที่จะหนีรอดจากศัตรูที่กระหายสงครามอย่างคนทั้งสาม ที่กำลังใส่ชุดเกราะทองบินไล่ล่าเข่นฆ่าเขา แบบสุดกำลังตอนนี้ แม้เสียงของนักรบจะพูดถ่วงเวลา แต่จอมกษัตริย์ผู้เก๋าเกมก็ไม่ยอมหลงเชื่อ

"คาถาลับย้ายร่างเผาผลาญพลัง..."

สิ้นเสียงขององค์กษัตริย์ เขาเปิดม่านมิติด้วยคาถาลับที่ต้องใช้ผล ที่เลวร้ายอย่างมหาศาลเป็นการตอบแทน สุดท้ายจอมกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ดินแดนอสูรมหาสมุทร ก็หนีหายวับไปกับตา

วับบบ!!!!

"อัมมมม..โอ๊ย!..ตายแล้วเรื่องใหญ่โคตรๆ..จอมกษัตริย์มหาสมุทรหนีไปได้ งานนี้เกิดสงครามใหญ่ระหว่างเขตแดนแน่ๆ..."

กริชเพชรคอตก เขาตั้งใจตามไปอธิบายกับองค์จอมกษัตริย์อสูรมหาสมุทร แต่ไม่ทันเสียแล้ว

.....................................................................................................................................................................................................................