ตอนที่ 20 ผู้ไม่หวังดี (2)
เผยซื่อมองไปข้างหน้าด้วยแววตาหยามเหยียด “ยืนยันหรือ สมควรรึ ข้าบอกว่าผีพรายเข้าสิงก็ต้องเป็นผีพรายเข้าสิงสิ”
กู้เชียนโหรวเข้าใจความหมายของเผยซื่อในทันที ใบหน้าเผยความชั่วร้ายออกมาเช่นกัน “ท่านแม่พูดถูกแล้ว เป็นพรายน้ำเข้าสิง รอให้ความจริงปรากฏเสียก่อนเถิด ดูสิว่ายังจะมีใครไปเยินยอนางอีกหรือไม่ ดีไม่ดียังต้องให้นักพรตหญิงมาจับตัวนางชั้นต่ำนั่นเอาไว้ คอยสั่งสอนเอาไว้ให้ดี”
เผยซื่อมองกู้เชียนโหรวด้วยความพึงพอใจ แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “โหรวเอ๋อร์ของข้าช่างฉลาดเฉลียวนัก สักวันแม่จะต้องทำให้เจ้าได้มีวันที่รุ่งเรือง”
“ท่านแม่ ท่านเป็นคนที่ดีกับข้าที่สุดแล้ว” กู้เชียนโหรวซบลงบนไหล่ของเผยซื่อด้วยความรักใคร่ แววตาแผ่ความชั่วร้าย “ส่วนเรื่องที่จะยืนยันว่านางชั้นต่ำนั่นโดยพรายน้ำเข้าสิง ปล่อยให้ลูกเป็นคนจัดการเถิดเจ้าค่ะ ข้ามีวิธีแล้ว”
มุมปากของสองแม่ลูกกระตุกยิ้มชั่วร้าย เรียกได้ว่าความคิดเลวร้ายเหล่านี้ กู้เชียนโหรวได้มันมาจากเผยซื่อนี่เอง
...
กู้เชียนเสวี่ยมีโรคอาชีพ[1] ของหมออยู่อย่างหนึ่ง แม้ลี่อ๋องจะประทานของกำนัลให้มากมาย แต่สิ่งที่นางชอบที่สุดกลับเป็นยาสมุนไพรชั้นเลิศหลายชนิดเหล่านี้
นางจดบันทึกสมุนไพรแต่ละชนิดเอาไว้แล้วเก็บเข้าคลัง กู้เชียนเสวี่ยแยกชนิดของยาออกมา ตามที่ในตำรายาเขียนเอาไว้ นางได้จดบันทึกสรรพคุณของมันทีละอย่างตามลำดับ
ทว่าอวี้ชุ่ยกลับเดินเข้ามา สีหน้าท่าทางร้อนรนไม่น้อย “คุณหนูเจ้าคะ คุณหนูรองมาแล้ว ทำอย่างไรดีเจ้าคะ”
กู้เชียนเสวี่ยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น “มาก็มาสิ จะให้ทำอันใดเล่า”
อวี้ชุ่ยยู่ปาก “คุณหนูท่านเองก็ฉลาดเช่นนี้ ต้องรู้แน่ว่าเป้าหมายของคุณหนูรองคือสิ่งใด และรู้ด้วยว่าบ่าวกำลังร้อนใจเรื่องอันใดเจ้าค่ะ”
กู้เชียนเสวี่ยรู้สึกตลก จึงเงยหน้าขึ้น “เป้าหมายที่นางมาที่นี่ ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร แล้วเจ้ากำลังร้อนใจเรื่องอะไร อันนี้ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”
อวี้ชุ่ยร้อนใจจนย่ำเท้าไปมา “คุณหนู ท่านกำลังล้อบ่าวเล่นอยู่แน่ๆ หรือว่าท่านลืมไปแล้วเจ้าคะ ว่าวันใดที่ไท่ไท่ผู้เฒ่าหรือนายท่านได้มอบของรางวัลให้กับท่าน หรือหากท่านผู้บัญชาการฯ เจิ้นหย่วนส่งอะไรมาให้ คุณหนูรองก็จะรีบมาหาทันที มาถึงก็จะพูดจาหวานหูหลอกล่อท่าน หลังจากนั้นท่านก็...ท่านก็มอบของมากมายให้กับนาง”
กู้เชียนเสวี่ยนึกขึ้นมาได้ทันที “ไม่ต้องพูดแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องแบบนั้นอยู่จริงๆ ด้วย”
กู้เชียนเสวี่ยรู้แล้วว่ากู้เชียนโหรวมาหลอกเอาสิ่งของเจ้าของร่างเดิมไป แต่หลายวันมานี้ในหัวมีแต่เรื่องการรักษาพระสนมฉินเฟยจึงลืมเสียสนิท คิดไม่ถึงว่ากู้เชียนโหรวที่เท้าหน้าเล่นจะทำร้ายนางจนเกือบต้องทิ้งชีวิต เท้าหลังก็ยังมีหน้าอยากจะได้ของเช่นนี้ น่าสนใจเสียจริง ช่างไร้ยางอายที่สุด
คิดได้ดังนั้นกู้เชียนเสวี่ยก็หัวเราะออกมาแล้วปิดหนังสือลง “ให้นางเข้ามาเถิด”
อวี้ชุ่ยร้อนรนทันที “คุณหนูอย่าได้ให้นางเข้ามานะเจ้าคะ ครั้งนี้คุณหนูฟังบ่าวเถิด บ่าวไม่มีทางทำร้ายคุณหนูแน่นอน ท่านแค่บอกว่าไม่ค่อยสบาย บ่าวจะรีบไปไล่นางให้เจ้าค่ะ”
ในขณะที่กำลังพูดอยู่ ด้านนอกประตูก็มีเสียงเอะอะดังขึ้น เหมือนจะได้ยินเสียงอวี้เหลียนที่กำลังพยายามกันทางเอาไว้ และเสียงด่าทอของชุ่ยเอ๋อร์สาวใช้ของกู้เชียนโหรว
“ถอยออกไปนะ นางบ่าวชั้นต่ำนี่ไม่มีตาหรืออย่างไร คุณหนูของพวกเราเป็นน้องสาวของคุณหนูใหญ่ น้องสาวจะมาเยี่ยมเยียนพี่สาวมันใช่เรื่องที่บ่าวอย่างเจ้าจะมาห้ามอย่างนั้นหรือ หากคิดจะสร้างความบาดหมางให้กับพี่น้องละก็ ไท่ไท่ผู้เฒ่าได้เลาะหนังเจ้าออกแน่”
กู้เชียนเสวี่ยได้ยินก็ไม่พอใจทันที ลุกขึ้นแล้วเดินไปยังหน้าประตู
ตอนที่เดินไปถึงหน้าประตู ก็ยิ่งตกใจเข้าไปอีก เพราะพบว่าพวกสาวใช้ของกู้เชียนโหรวกำลังฉุดยื้ออวี้เหลียนเอาไว้และสาวใช้ที่ชื่อชุ่ยเอ๋อร์นั่นก็กำลังยกมือจะตบหน้าอวี้เหลียน
ยามที่ฝ่ามือของอวี้ชุ่ยจะตบลงบนหน้าอวี้เหลียน ข้อมือของนางก็รู้สึกเจ็บขึ้นมา ร้อง ‘โอ๊ย’ ออกมาอย่างเจ็บปวด
ที่แท้ก็เป็นกู้เชียนเสวี่ยที่บีบข้อมือของชุ่ยเอ๋อร์เอาไว้ ดวงตาคู่นั้นเย็นเยือกราวกับน้ำแข็ง “นางบ่าวต่ำช้า เรือนทิงเสวี่ยใช่ที่ที่เจ้าจะมาทำตัวกำเริบเสิบสานได้อย่างนั้นหรือ”
เชิงอรรถ
^ โรคอาชีพ หรือ โรคที่เกิดขึ้นเฉพาะกลุ่มอาชีพ
717K
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
