เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

เยี่ยม!! ไอซ์ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจกับคำตอบ ก่อนที่เขาจะหันสายตาอันคมกริบมาทางธนา และเกศราเจ้าปัญหา หน่วยรักษาความปลอดภัยที่ร่วมกันทุบรถของเขา แน่นอนว่าเวลานี้ขนทุกส่วนของร่างกายมันเด้งลุกขึ้นมาเองอย่างไม่ได้ตั้งใจ วันนี้ถือว่าเป็นวันซวยของเขาแล้วจริงๆ“มัวช้าอะไรอยู่ล่ะ รีบจับตัวของทั้งสองคนที่สร้างความวุ่นวายที่นี่เร็วเข้า.. ต้องขออภัยด้วยครับคุณอนุวัฒน์ แต่ผมอยากจะเรียนให้ทราบว่าลูกน้องของผมเพียงแค่ทำตามคำสั่งของคนที่มีอำนาจเหนือกว่าเท่านั้น และถ้าหากพวกเขาทำให้คุณไม่พอใจ ผมยินดีที่จะมีส่วนร่วมในการรับผิดชอบครั้งนี้ จะหักเงินเดือนหรือไล่ผมก็แล้วแต่คุณเลยครับ แต่สำหรับพวกเขาแล้ว ยังมีลูกเมียที่ต้องดูแล โปรดคุณช่วยเห็นใจพวกเขาหน่อยเถอะครับ”หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยที่นิ่งเงียบมานานก็เอ่ยขึ้น แน่นอนว่ามันทำให้ไอซ์แปลกใจไม่น้อย ในความจริงของสังคมปัจจุบันมักจะหาได้ยากมากเลยจริงๆ ที่จะมีหัวหน้าออกหน้ารับผิดแทนลูกน้อง แน่นอนว่าชายคนนี้ถูกใจเขามากเลยทีเดียว“แล้วนายไม่มีคนที่บ้านต้องดูแลหรือยังไงกัน จะออกหน้าให้พวกมันเพื่ออะไรกันล่ะ” ไอซ์กล่าวถาม“พวกเขาเป็นคนที่ผมรับมาเองกับมือทุกคน สำหรับผมที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาก็เป็นเวลานานพอสมควร เป็นเหมือนเพื่อนเหมือนพี่เหมือนน้อง ผมไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาลำบากได้จริงๆครับ” หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยกล่าวตอบ“อย่างนั้นเหรอ..นายชื่ออะไร ผมจะได้เรียกถูก” ไอซ์ถูกใจชายคนนี้มากจริงๆ“ผมชื่อ กิตติกรครับ คุณสามารถเรียกผมว่ากรก็ได้ครับ” กิตติกรเอ่ยถามคำถามว่าที่เจ้านายของเขา“อย่างนั้นเหรอ นายควรสั่งสอนลูกน้องให้ดี ต่อจากนี้ก็หัดใช้กฎหมายเชิญคนอื่นเขาออกจากห้างไปดีๆ ถ้ามีปัญหาอย่างนี้อีกฉันจะไม่ช่วย เข้าใจไหม.. อ๋อ! ส่วนพวกนายทุกคนจะถูกหักเงินเดือนจำนวน 20 เปอร์เซ็นต์เป็นเวลา 6 เดือน พวกนายจะยอมรับเงื่อนไขนี้ไหม”ไอซ์กล่าวจบ หน่วยรักษาความปลอดภัยก็ทำหน้าเศร้าลงเห็นได้ชัด แต่เงื่อนไขนี้มันก็ดีกว่าตกงานไม่มีที่ไป ถ้าพวกเขาปากมากกว่านี้ ดูจากสถานการณ์แล้วพวกเขาอาจจะโดนแบล็กลิส ไม่สามารถสมัครงานที่อื่นได้อีก ไอซ์ที่เห็นอย่างนั้นก็สงสัยจึงกล่าวถามกับกรต่อ“ว่าแต่ฐานเงินเดือนพวกนายเท่าไรกัน..” ไอซ์กล่าวถาม“ฐานเงินเดือนของผม 13,000 บาท ของพวกเขาอยู่ที่ 11,000 บาทครับคุณอนุวัฒน์” กรตอบอย่างเศร้าๆ หากโดนหักเงินไป 20 เปอร์เซ็นต์พวกเขาจะเหลือเงินเท่าไร ขนาดเขายังเหลือแค่หมื่นกับอีกนิดๆ แล้วลูกน้องเขาล่ะ จะพอกินพอใช้หรือไม่ก็ยังไม่รู้“อย่างนั้นเหรอ ฐานเงินเดือนของที่นี่เป็นอย่างนี้เหรอคุณเกียรติไกร ผมว่ามันค่อนข้างน้อยนะว่าไหม” ไอซ์หันไปกล่าวกับเกียรติไกรเพื่อถามหาความเห็น“ดูเหมือนว่าโครงสร้างขององค์กรจะเป็นเช่นนั้นครับ แต่คุณสามารถกำหนดขึ้นมาใหม่ได้ คุณอย่าลืมว่าตอนนี้คุณเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่แล้ว ทุกอย่างสามารถเป็นไปได้ครับ” เกียรติไกรกล่าวตอบ ไอซ์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็หันไปหาภาคภูมิที่ยืนไม่มีบทมานาน“คุณภาคภูมิ คุณช่วยติดต่อกับคุณชัยวัฒน์ให้กับผมหน่อย... ผมต้องการคุยกับเขา” ไอซ์กล่าว“เชิญครับคุณอนุวัฒน์ จริงๆแล้วพี่เขยของผมฟังการสนทนาของเรามาตลอดครับ ต้องขอโทษที่ไม่ได้เอ่ยกล่าวก่อนหน้านี้” ภาคภูมิกล่าวขอโทษกับการกระทำของตัวเอง ไอซ์ที่ได้ยินก็พยักหน้าประมาณว่าไม่เป็นอะไร เขาเข้าใจเป็นใครใครก็อยากจะรู้อนาคตความเป็นไปของตัวเองทั้งนั้น ไอซ์หยิบมือถือก่อนจะเริ่มพูด“คุณชัยวัฒน์.. ผมขอพูดตามตรง ผมมีความอดทนที่ค่อนข้างสูง แต่สำหรับบางเรื่องแล้วมันต่ำเอามากๆ กฎข้อที่สองของผมคือผมไม่ชอบเรื่องอะไรที่จะผิดพลาดซ้ำสอง สิ่งแรกที่คุณควรจะทำคือปรับเปลี่ยนภายในขององค์กร ให้ฐานเงินเดือนพนักงานด้านบริการเพิ่มจากเดิม 20-30 เปอร์เซ็นต์ สำหรับคนที่ทำงานกับเรา 1 ปีขึ้นไปเท่านั้น คนมาใหม่ก็ให้ฐานตามสมควร” ไอซ์เริ่มกล่าวเงื่อนไขของตัวเอง“พวกเขาก็เปรียบเสมือนครอบครัว NPC ของเรา หากเราเลี้ยงเขาดี พวกเขาก็จะทำงานให้กับเราดี เรื่องต่อไปเป็นเรื่องฝ่ายบริหาร คุณสามารถดำรงตำแหน่งเดิมของคุณต่อไปได้ ผมไม่คิดที่จะเข้าไปแทรกแซงการทำงาน ถ้ามันไม่เหลืออดจริงๆ โปรดจำไว้ผมจะย้ำอีกครั้ง ผมไม่ชอบความผิดพลาดซ้ำสอง ห้างไหนในเครือของเรายังมีพนักงานประเภทชอบอวดอ้างอยู่ก็เชิญเขาหรือเธอออกไปซะ อย่าให้พวกมันมาเบ่งต่อหน้าผมหรือลูกค้าอีก” ไอซ์กล่าวพร้อมกับกระแทกเสียงกับชัยวัฒน์“ผมทราบแล้วครับ ผมจะจัดการทุกอย่างให้เองครับ ขอบคุณที่ยังให้ผมทำงานเป็นประธานต่อไป ผมสัญญาว่าจะตั้งใจบริหารงาน และโอนเงินสู่บัญชีของคุณอย่างตรงเวลาครับ” ชัยวัฒน์กล่าวขานรับ“เอ๊ะ!! จริงสิ ถ้าเกิดว่าคุณทำงานใน 1 ปีนี้ดี ผมสามารถขายหุ้นคืนให้กับคุณในราคาเท่ากับที่ผมแจ้งไป แต่ผมคงจะขายให้คุณไม่เกิน 10 เปอร์เซ็นต์นะ คุณคิดว่ายังไง” ไอซ์กล่าว เพราะถึงยังไงธุรกิจนี้มันก็ควรจะเป็นของเขาตั้งแต่แรก เขาไม่ชอบฮุบเอาของใครมาเป็นของตัวเอง“ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากจริงๆครับคุณอนุวัฒน์..” ชายวัย 50 ปลายๆ ร้องไห้ออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ถึงมันจะเป็นเพียงแค่อีก 10 เปอร์ซ็นต์เท่านั้น แต่ถ้าเขาได้มันกลับมา มันก็หมายความว่าเขาจะกลายเป็นประธานใหญ่จริงๆเช่นเดิม การตัดสินใจในครั้งนี้ถือว่าเป็นผลที่ดีมากจริงๆ“เรื่องนี้จบลงแล้ว เรื่องสุดท้าย ให้ฝ่ายทนายจัดการเรียกชดใช้ทรัพย์สิน ในราคาเต็มของรถ ค่าเสียเวลา ค่าทำขวัญ และอื่นๆกับพวกเขาทั้งสองผัวเมียนี้ด้วย หากพวกเขาไม่สามารถจ่ายได้ก็ยึดทรัพย์สินจำพวก อสังหาริมทรัพย์ของพวกเขามาให้กับผม เรื่องแค่นี้คุณสามารถจัดการให้ผมได้ไหม” ไอซ์กล่าวถาม“ได้แน่นอนครับ.. ทางห้างจะเป็นผู้ออกหน้าในการฟ้องครั้งนี้ และผมจะเป็นคนดำเนินการด้วยตัวเองทุกขั้นทุกตอน เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด คุณอนุวัฒน์โปรดวางใจ” ชัยวัฒน์กล่าว ไอซ์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ไปทางภาคภูมิ“คุณเกียรติไกร ที่เหลือผมฝากคุณจัดการได้ไหม .. อีกอย่างวันพรุ่งนี้เช้าให้มาหาผมที่บ้านก่อนเวลาแปดโมงตรง เข้าใจแล้วนะครับ” ไอซ์กล่าวถาม แน่นอนว่าเกียรติไกรก็พยักหน้าเชิงเป็นตอบคำถามว่าเขาทราบแล้ว จากนั้นไอซ์ก็เริ่มเดินไปทางประตูของห้างเพื่อทำธุระของตัวเองให้เสร็จ“ขอบคุณมากครับคุณอนุวัฒน์”x13 เหล่าหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ได้ยินว่าจะมีการปรับฐานเงินเดือนพวกเขาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ถึงจะโดนหักไป 20 เปอร์เซ็นต์ แต่มาคิดดูแล้วถ้าปรับฐานขั้นต่ำเพิ่มน้อยสุด 20 เปอร์เซ็นต์มันก็เท่ากับว่าพวกเขาไม่ได้โดนหักเงินเดือนเลยสักบาท และดูเหมือนจะได้มากกว่าเดิมเสียอีก พวกเขาก้มหัวให้กับไอซ์ด้วยความจริงใจ“นายสองคนตามคุณอนุวัฒน์ไปเร็วเข้า.. อย่าทำให้เข้าต้องพบกับความยากลำบาก เข้าใจไหม” หัวหน้ากล่าวกับสองคนแรกที่อยู่ในเหตุการณ์ตั้งแต่ต้น แน่นอนว่าทั้งสองเองก็จำได้ขึ้นใจว่าคุณอนุวัฒน์ต้องการความเป็นส่วนตัว พวกเขาจึงเดินตามไปห่างๆเท่านั้นส่วนสองสามีภรรยาเหมือนกับว่าวิญญาณจะหลุดออกจากร่างลอยไปไกลแล้ว ถึงจะมีเงินเดือนหลายแสนบาทที่ผ่านมา แต่เงินเก็บก็ไม่ได้มีมากนัก การชดใช้เต็มจำนวน แล้วยังต้องบวกกับค่านู่นค่านี่อีก พวกเขารู้สึกอยากจะกระโดดลงตึกตายไปให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย“เออ.. พวกนายมาช่วยกัน หลายๆคนก็ดีเหมือนกันนะ” ไอซ์ที่เพิ่งจะเดินเข้าไปทางประตูพิเศษของห้างได้ไม่นาน จู่ๆเขาก็ต้องถอยกลับมาเอ่ยกับพวกหน่วยรักษาความปลอดภัย และแน่นอนว่ามันเล่นเอาทุกคนถึงกับงงกับสิ่งที่ได้ยิน...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 45

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 45

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้