บทที่ 34 เธอยังจำฉันได้ไหม?
"โครมๆๆ!"
การโจมตีของอาเดรียกระหน่ำใส่ร่างของเย่เทียนอย่างหนักหน่วง แต่ละครั้งสร้างปัญหาใหญ่หลวงให้กับเย่เทียน แต่เย่เทียนกลับไม่หวาดหวั่น ยังคงทำตัวสงบนิ่ง ราวกับไม่ได้สนใจการโจมตีของอาเดรียเลย
เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ อาเดรียก็ยิ่งตกตะลึง เขานึกในใจว่า "ไม่คิดเลยว่าร่างกายของเย่เทียนจะแข็งแกร่งขนาดนี้ ถึงกับรับมือกับการโจมตีต่อเนื่องของฉันได้"
การโจมตีของอาเดรียยังคงกระหน่ำลงบนร่างของเย่เทียน แต่เย่เทียนกลับไม่รู้สึกอะไรเลย ยังคงยืนหยัดอยู่ที่เดิม ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว ปล่อยให้อาเดรียโจมตีใส่ร่างของเขา
การโจมตีของอาเดรียรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เย่เทียนก็ยังคงยืนหยัดอยู่ที่เดิม ราวกับภูเขาที่ไม่ขยับเขยื้อน ไม่แสดงท่าทีว่าอับจนหนทางแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นว่าเย่เทียนไม่ยอมถอย แต่กลับยืนหยัดอยู่ที่เดิม อาเดรียก็รู้สึกสงสัย เขาไม่รู้ว่าเย่เทียนกำลังเล่นตลกอะไรอยู่ การโจมตีของเขาจึงรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ
ในขณะนั้นเอง เย่เทียนก็เงยหน้าขึ้นมองอาเดรีย เผยรอยยิ้มประหลาด จากนั้นเขาก็ยื่นมือซ้ายออกไปอย่างรวดเร็ว เล็งไปที่คอของอาเดรีย แล้วตบลงไปอย่างแรง ฝ่ามือของเขาพลันปรากฏเปลวไฟลุกโชน แผ่ขยายไปทั่วร่างของอาเดรีย ห่อหุ้มร่างของอาเดรียไว้ในพริบตา เปลวไฟลุกโชนเผาผลาญอย่างต่อเนื่อง กลืนกินร่างของอาเดรีย ในเวลาไม่นาน ร่างของอาเดรียก็กลายเป็นเถ้าถ่าน ปลิวหายไปตามสายลม
อาเดรียตายแล้ว!
เขาตายอย่างง่ายดาย อาเดรียตายตาไม่หลับ เบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยอมจำนน ส่วนพลังปราณในร่างกายของเขาได้หายไปนานแล้ว เหลือเพียงลูกแก้วขนาดเท่ากำปั้นลูกหนึ่ง นอนสงบนิ่งอยู่ในร่างของอาเดรีย
เมื่อเย่เทียนเห็นลูกแก้วลูกนั้น เขาก็ดีใจเป็นอย่างมาก เขารีบเก็บลูกแก้วลูกนั้น ใส่ไว้ในแหวนมิติ แล้วเริ่มค้นหาร่างของอาเดรียต่อไป หลังจากค้นหาอยู่พักหนึ่ง เขาก็พบลูกแก้วลูกนั้นจนได้ มันคือลูกแก้วที่เขาได้มาจากขุมทรัพย์ในญี่ปุ่น แต่ลูกแก้วลูกนี้มีคุณภาพดีกว่าลูกแก้วที่เขาได้มาในตอนนั้น คุณภาพสูงกว่าหนึ่งระดับ บริสุทธิ์กว่า และยังแฝงไปด้วยพลังงานมหาศาลกว่ามาก เย่เทียนมั่นใจว่าเขาไม่ได้เดาผิด
เย่เทียนตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้ง พบว่าคุณภาพของลูกแก้วลูกนี้เหมือนกับลูกแก้วที่อาเดรียใช้เมื่อครู่ แต่ลูกแก้วลูกนี้มีวัสดุที่ดีกว่ามาก
"ดูเหมือนว่าลูกแก้วลูกนี้จะเป็นลูกแก้วที่ดีที่สุดที่อาเดรียใช้ ดังนั้นมูลค่าของลูกแก้วลูกนี้ต้องสูงกว่าลูกแก้วในมือเขา และมีความเป็นไปได้สูงว่าลูกแก้วอื่นๆ ในร่างกายของเขาก็มีค่ามากเช่นกัน ไม่งั้นคงไม่มีฤทธิ์เดชที่ทรงพลังขนาดนี้"
ขณะที่เย่เทียนกำลังคิด เขาก็ค้นหาลูกแก้วอื่นๆ ต่อไป ไม่นานนัก ลูกแก้วล้ำค่าอีกเม็ดหนึ่งก็ถูกเย่เทียนค้นพบ
เมื่อเย่เทียนเห็นชื่อของลูกแก้วลูกนี้ เขาก็ชะงัก เพราะเขาพบว่าชื่อของลูกแก้วลูกนี้คือ "ลูกแก้วเก้าสุริยัน" มันเป็นลูกแก้วที่สามารถช่วยให้ผู้ฝึกยุทธ์ยกระดับได้ แต่เงื่อนไขการฝึกฝนของมันนั้นเข้มงวดมาก จำเป็นต้องดูดซับพลังปราณจำนวนมาก จึงจะค่อยๆ ดูดซับพลังงานภายในลูกแก้วเก้าสุริยันได้ และยังต้องใช้ความพยายามเป็นเวลานาน จึงจะสามารถดูดซับพลังงานภายในลูกแก้วเก้าสุริยันได้อย่างสมบูรณ์ มิฉะนั้น จะทำให้ลูกแก้วเก้าสุริยันระเบิด ในตอนนั้นโลกทั้งใบจะพินาศ แม้แต่มนุษย์ก็จะสูญพันธุ์
ลูกแก้วเก้าสุริยันหายากมาก ในเมืองตงหยางมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีลูกแก้วเก้าสุริยัน และคนเหล่านี้ก็มีพลังที่แข็งแกร่งมาก พวกเขาล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับจ้าวสำนัก ดังนั้น ลูกแก้วเก้าสุริยันจึงจะแสดงพลังสูงสุดในมือของพวกเขา และสามารถแสดงพลังต่อสู้ที่เหนือกว่าจ้าวสำนักทั่วไปได้
อย่างไรก็ตาม พลังของลูกแก้วเก้าสุริยันนั้นมหาศาลมาก หากได้รับลูกแก้วเก้าสุริยัน พลังของเย่เทียนจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ในตอนนั้น แม้จะเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งในช่วงปลายของระดับจ้าวสำนัก เย่เทียนก็ยังสามารถต่อกรกับพวกเขาได้ หรือแม้แต่สังหารพวกเขาได้
หลังจากที่เย่เทียนได้รับลูกแก้วเก้าสุริยัน เขาก็ออกจากสุสาน กลับไปที่วิลล่า ด้านนอกวิลล่า หลี่หยุนเฟิงเห็นว่าเย่เทียนออกมาอย่างปลอดภัย เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วมองไปที่ป้ายหลุมศพของอาเดรีย เขาพบว่าอาเดรียถูกเย่เทียนฆ่าตาย
อาเดรียเป็นบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นเยาว์ของตระกูลของพวกเขา แต่กลับถูกเย่เทียนฆ่าตายอย่างง่ายดายเช่นนี้ ทำให้หลี่หยุนเฟิงรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก เขาอยากจะบุกเข้าไปในสุสานเพื่อแก้แค้นด้วยตัวเอง
อย่างไรก็ตาม หลี่หยุนเฟิงก็รู้ว่าพลังของเขายังห่างไกลจากเย่เทียน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเข้าไปในสุสานได้ เขาทำได้เพียงเฝ้าดูเย่เทียนจากไป ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความแค้น เขาตัดสินใจแล้วว่า เมื่อพลังของเขาไปถึงระดับจ้าวสำนัก เขาจะฆ่าเย่เทียนเพื่อแก้แค้นให้อาเดรียให้ได้
หลังจากเย่เทียนออกจากสุสาน เขาไม่ได้กลับไปที่โรงแรมเทียนไห่ แต่ตรงไปยังปราสาท เย่เทียนต้องการดูว่าในวิลล่าของอาเดรียซ่อนอันตรายอะไรไว้ ทำไมอาเดรียถึงไม่กล้าลงมือนอกวิลล่า กลัวคนอื่นจะสังเกตเห็นที่นี่ ในนั้นต้องมีอะไรซ่อนอยู่ บางทีในบ้านของอาเดรียอาจจะมีเบาะแสเกี่ยวกับลูกแก้วเหล่านั้น
เย่เทียนระมัดระวังตลอดทาง กลัวว่าจะดึงดูดความสนใจของผู้อื่น ท้ายที่สุดตอนนี้เขาอยู่ในเมืองตงหยาง เขาไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย คนที่เขาฆ่าไปก่อนหน้านี้ แม้ว่าพลังจะไม่แข็งแกร่งมากนัก แต่ก็ถือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งในช่วงปลายของระดับจ้าวสำนัก และตอนนี้เขาเป็นเพียงนักฝึกยุทธ์ในช่วงเริ่มต้นของระดับปฐมภูมิ เขาต้องระวังตัวให้มากที่สุดต่อหน้าผู้แข็งแกร่งเหล่านี้
ไม่นานนัก เย่เทียนก็มาถึงป่าใกล้กับวิลล่า ป่าแห่งนี้เป็นสถานที่ที่เขาเคยอาศัยอยู่ ในตอนนั้นเขาและดอกบัวขาว รวมถึงอาเดรีย ถูกพบเห็นขณะต่อสู้กันที่นี่ จึงนำไปสู่การถูกตามฆ่า ปัจจุบันในป่าแห่งนี้ยังมีฝุ่นบางๆ อยู่ ฝุ่นเหล่านี้เป็นของที่อาเดรียทิ้งไว้
เย่เทียนสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับพลังงานในร่างกายให้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุด แล้วก้าวเข้าไปในป่า
ป่ามีขนาดใหญ่ มีพื้นที่ประมาณสองพันตารางเมตร ต้นไม้และพุ่มไม้รอบๆ เขียวชอุ่ม ดูราวกับป่าไม้ ทำให้รู้สึกสดชื่นมาก
เย่เทียนเดินอย่างระมัดระวังในป่า กวาดสายตามองไปรอบๆ หวังว่าจะเห็นเบาะแสบางอย่าง
ไม่นานนัก เย่เทียนก็มาถึงสนามหลังบ้านของวิลล่า เขาหยุดเดิน ฟังเสียงรอบๆ อย่างตั้งใจ หลังจากยืนยันว่าไม่มีใครอยู่ เขาก็ซ่อนตัวลงอย่างเงียบๆ
เย่เทียนอยู่ในป่าประมาณครึ่งชั่วโมง หลังจากยืนยันว่าไม่พบร่างคน เขาเริ่มค้นหารอบๆ วิลล่า
"ฮิฮิ..."
ในขณะนั้นเอง เย่เทียนก็ได้ยินเสียงหัวเราะแปลกประหลาดดังมาจากในวิลล่า เมื่อได้ยินเสียงนี้ คิ้วของเย่เทียนก็ขมวดเข้าหากัน เขาสงสัยมากว่าใครกันที่หัวเราะน่ารังเกียจเช่นนี้ในเวลานี้
เย่เทียนกลั้นหายใจ ฟังความเคลื่อนไหวในวิลล่าอย่างตั้งใจ ต้องการฟังว่าใครกันที่หัวเราะเสียงดังแสบแก้วหูเช่นนี้ในเวลานี้
ไม่นานนัก เสียงเย็นเยียบก็ดังขึ้น "เย่เทียน เธอยังจำฉันได้ไหม?"
เมื่อได้ยินดังนั้น เย่เทียนก็ชะงักเล็กน้อย สมองของเขาครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว เขานึกถึงคนๆ หนึ่ง เขานึกถึงชายชุดดำที่เขาเคยเจอในทะเลทรายทางตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวสำนักที่มีพลังเหนือกว่าเย่เทียน
"แกเอง!"
เย่เทียนอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ เขาไม่คาดคิดเลยว่าคนที่หัวเราะจะเป็นชายชุดดำคนนั้น เย่เทียนเคยเจอเขาครั้งหนึ่ง ในตอนนั้นเย่เทียนพบว่าพลังของเขาและอาเดรียสูสีกัน และอาเดรียก็เสียท่าอย่างหนักในมือของเขา
"ฮ่าๆๆ ไม่คิดเลยใช่ไหม!" ชายชุดดำหัวเราะอย่างอวดดี "เธอคงไม่คิดว่าฉันจะมาอยู่ที่นี่กะทันหันใช่ไหม!"
"ฉันไม่คิดจริงๆ ว่าแกจะยังมีชีวิตอยู่" เย่เทียนพูดเสียงเข้ม แม้ว่าพลังของชายชุดดำจะแข็งแกร่งมาก แต่เย่เทียนก็ไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
"แกคิดว่าแกคนเดียวจะขวางฉันได้เหรอ? แกมันช่างไร้เดียงสา ถ้าแกไม่ฆ่าอาเดรียพี่น้องของฉัน ฉันก็คงไม่ปล่อยแกไปเหมือนกัน" ชายชุดดำพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา
"อาเดรียพี่น้องของแกเป็นใคร? ฉันไม่เคยได้ยินชื่อเลย" เย่เทียนถามเสียงเย็น
"ฮ่าๆ แกไม่รู้หรอก แกมันก็แค่คนนอก จะไปรู้เรื่องอำนาจสูงสุดของจีนได้ยังไง! ฉันจะบอกแกให้ พ่อตาของแก หรือก็คือท่านผู้เฒ่าเซี่ย ก็คือพ่อของอาเดรีย เซี่ยหยวนหลง" ชายชุดดำหัวเราะเสียงดัง
เย่เทียนตกใจมาก เขาไม่คาดคิดเลยว่าพ่อของอาเดรียจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดชื่อดังของจีน เซี่ยหยวนหลง ไม่แปลกใจเลยว่าพลังของเขาจะแข็งแกร่งขนาดนั้น ที่แท้เขาก็มีภูมิหลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้!
ตระกูลเซี่ยเป็นตระกูลชั้นนำของจีน มีพลังที่แข็งแกร่งมาก ติดอันดับสามของจีน และพลังของตระกูลเซี่ยก็เป็นอันดับหนึ่งในจีน เซี่ยหยวนหลงเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดที่มีพลังแข็งแกร่ง ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในจีน
"เป็นไง ตกใจจนพูดไม่ออกเลยเหรอ?" ชายชุดดำถามด้วยรอยยิ้ม
เย่เทียนยิ้มเย็น "ฉันตกใจจริงๆ ไม่คิดเลยว่าพ่อของอาเดรียจะเป็นคนของตระกูลเซี่ย"
"หึ เย่เทียน แกจะมาเสียใจตอนนี้มันก็สายไปแล้ว ฉันแนะนำให้แกยอมจำนนแต่โดยดี ไม่งั้นแกหนีไม่พ้นหรอก เพื่อนของแกก็คงจะเจอเรื่องร้ายไปแล้วมั้ง!" ชายชุดดำพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา
"จริงเหรอ เพื่อนของฉันจะเจอเรื่องร้ายหรือเปล่าฉันไม่รู้ แต่ฉันรู้ว่าแกเจอเรื่องร้ายแน่ๆ" เย่เทียนพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา
"โอ้? ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าแกเอาความมั่นใจมาจากไหน ฉันเป็นใครแกก็น่าจะรู้ ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อแม่ของฉันห้ามไว้ ฉันฆ่าแกไปนานแล้ว ตอนนี้แกยังคิดจะขัดขืนอีกเหรอ?" ชายชุดดำพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา
………………………….
196K
