สิ้นค้าค้าประมูลชิ้นเเรกนั่นก็คือ ดาบที่ได้มาจาก Dead Warrior ระดับกลาง ซึ่งมีความยากอยู่ในระดับเเม่ทัพคราบ
(เสียงชุลมุล)Dead warrior งั้นหรอเจ้านั่นมันเเกร่งสุดๆเลยนิได้ยินมาว่าเเม้เเต่ปาร์ตี้เเรงค์ C ยังเเทบจะสู้มันไม่ได้เลยนะนั่นสิ เจ้าดาบนี้ต้องดีมากเเน่ๆฉันต้องเอามันมาให้ได้ฉันต่างหากฉันต่างหากละ
ราคาเริ่มต้นที่ 10000 ดอลลาร์ นะครับทุกท่าน
สองหมื่น. . .
ห้าหมื่น
หกหมื่น
หกหมื่นหนึ่งพัน
หกหมื่นหนึ่งพันครั้งที่ 1 2 3 ปิดประมูล
ไอเทมชิ้นเเรกได้ถูกประมูลไปในราคา หกหมื่นหนึ่งพัน ดอลลาร์นะครับ
ชิ้นต่อไป ลูกเเก้วสีดำลูกนี้ครับ เนื่องจากเราไม่รู้เเหล่งที่มาเเต่เจ้านี่มาจากดันเจี้ยนระดับ C ซึ่งทางเราก็ไม่สามารถตรวจสอบได้ว่าคืออเไรมันอาจจะเป็นไอเทมขยะก็ได้ผมจึงไม่เเนะนำเท่าไหร่ ราคาเริ่มต้นที่ 1000 ดอลลาร์ นะครับ(เงียบ)
ไม่มีใครต้องการเลยหรอครับถ้างั้นจะขอไปที่ชิ้นสุดท้--
คาซาโอะ:หนึ่งหมื่น
ใครน่ะ
เจ้าสิ่งนี้เนี่ยนะ เขาจะเอาไปทำอะไรได้
นั่นสิ คงจะเป็นคนโง่ล่ะน่ะ
"เจ้านี่มัน ให้ความรู้สึกพิเศษบางอย่าง ชั้นว่ามันต้องมีอะไรเเน่ๆ ลองดูก็คงไม่เสียหาย"(ความคิดของคาซาโอะ)
หนึ่งหมื่นครั้งที่หนึ่ง สอง สาม ปิดประมูล !
เราไปต่อที่ชิ้นสุดท้ายกันนะครับ ชิ้นนี้จะค่อนข้างพิเศษเเละหาได้ยากทีเดียว ผมมั่นใจว่าทุกคนจะต้องอยากได้มันเเน่ๆ
สิ่งนั้นก็คือ เเกนกลางว่างเปล่าครับ ราคาเริ่มต้นคือ หนึ่้งเเสนดอลลาร์ครับ
กิลด์เมจิคเเคสเตอร์ หนึ่งล้าน!
โอ้โหกิลด์เมจิคเเคสเตอร์ เสนอราคาสูงถึง หนึ่งล้านดอลลาร์เลยทีเดียว มีใครจะเสนอราคาสูงกว่านี้มั้ยครับ(เงียบ)
ถ้างั้นงานประมูลปีนี้ขอปิดไว้เเเต่เพียงเท่านี้นะครับ (เสียงพูดคุย)งานประมูลปีนี้มีของดีๆเเค่อยากสุดท้ายเเบบนี้ ฉันรู้อย่างงี้ฉันไม่มาดีกว่านั่นสิ
เสียเวลาจริงๆ
....
ณ บ้านของคาซาโอะ
คาซาโอะ:เอาล่ะ ได้เงินมาขนาดนี้คงทำอะไรได้หลายอย่างเลยสินะเเถมได้เจ้าลูกเเก้วท"ลูกเเก้วทมิฬ"นี่ติดมือมาด้วย ดูๆเเล้วคงไม่ใช่ลูกเเก้วธรรมดา ว่าเเต่ชั้นจะใช้มันยังไงกันละเนี่ย(มือลื่น) เพล้ง (เสียงลูกเเก้วเเตก)คาซาโอะ:เเย่ละสิ ยังไม่ได้ทดสอบเลย
ซ่าา
อะไรนะ ความมืดนั่นกำลังออกมาจากลูกเเก้ว
ระบบ:เตือนภัยอันตรายคุณกำลังถูกความมืดกลืนกิน
(จำกัดเวลา)คุณได้รับภารกิจใหม่ หนีออกจากความมืด รางวัล เวทย์เเห่งความมืด"" "
นี่ชั้น อยู่ที่ไหนทำไมทุกอย่างมันมืดไปหมด
คาซาโอะ ไปเล่นกันเถอะ
เสียงนั่น อะไรน่ะ
ฮานะ:นี่ๆ คาซาโอะ เป็นอะไรไปหรอ
นั่น ฮานะงั้นหรอ เป็นไปได้ยังไง เธอจากเรไปตั้งดเเต่เมื่อสิบห้าปีก่อนเเล้วนี่ เเล้วทำไมเรามาอยู่ที่นี่
ฮานะ:เป็นอะไรหรือเปล่า คาซาโอะ ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ นี่ๆ คาวาโอะ
คาซาโอะ: ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ
วันนี้เราไปสวนสาธารณะกันเถอะ ฮานะ:อืม
ฮานะ:ฮ่ะๆๆๆ สนกจังเลย
นั่นสินะ
"ความรูกสึกเเบบนี้เราได้ลืมไปนานเเล้ว เพื่อนสมัยเด็กเพียงคนเดียวของฉันฮานะ เธอเป็นคนเดียวที่มาคุยกับชั้น มาเล่นกับชั้นทั้งๆที่ไม่มีอะไรดีเลย เป็นเพื่อนที่ฉันรักที่สุด
เเล้วทำไม!"
ฮานะ:นี่ๆ คาซาโอะ พรุ่งนี้เรามาเล่นด้วยกันอีกนะ
คาซาโอะ: อืม
คาซาโอะ:พวกเรากลับกันเถอะ
. . . ฮานะ:ไปเล่นกันต่อนะ คาซาโอะ
วันนี้เราจะไปไหนหล่ะ
ฮานะ:ไปที่สนามเด็กเล่นข้างๆโรงเรียนกันเถอะ
ได้สิ(ช่วงเย็นก่อนกลับบ้าน)
ฮานะ:นี่ คาซาโอะ พวกเราจะได้เล่นด้วยกันเเบบนี้ตลอดไปเลยรึเปล่า
ต้องได้สิ
ฮานะ:จริงนะ
จริงสิ ไม่ว่าเธอจะไปไหนฉันก็จะไปด้วย
ฮานะ:งั้นพรุ่งนี้เราไปชายหาดใกล้ๆโรงเรียนกันเถอะนะ
ได้เลย ฉันจะไปเเน่ สัญญาเลย
ทั้งทีั่สัญญาไว้เเล้วเเท้ๆ เเล้วทำไม!
ฉันมาเเล้วนะฮานะ
ฮานะ:ถ้างั้นเราไปเล่นกันเลยเถอะ
ได้เลยวันนี้เราจะทำอะไรดีล่ะ
เล่นเหมือนครั้งที่เเล้วเถอะนะ
อืม
ทั้งๆที่เป็นคนๆเดียวที่ทำให้ฉันหายโดดเดี่ยวเเท้ๆ เเล้วทำไม!
ฮานะ: มีรถไอศกรีมอยู่ตรงนั้นด้วยล่ะ เดี๋ยวฉันไปซื้อมาให้นะอืม
(เอี้ยด)เสียงเบรก
ตู้ม
นี่หนูเป็นอะไรรึเปล่า
คาซาโอะ: ฮานะ ฮานะ เธอเป็นยังไงบ้าน ตื่นสิ ฮานะ เเล้วทำไม ฉันถึงต้องมาเสียฮานะไปเเบบนี้ด้วย !!!
ซ่า(เสียงความมืดที่กำลังกลืนกิน)
ฉันไม่เหลืออะไรอีกเเล้ว ทำไมฉันถึงต้องมีชีวิตอยู่ล่ะ
ถ้าเป็นเเบบนี้
ตายๆไปซะยังจะดีซะกว่ามีชีวิตอยู่อีก
...
ระบบ:เตือนภัย อันตรายถึงขีดสุด
ความมืดได้กลืนกินไปถึงส่วนลึกของจิตใจ
พี่ค่ะ พี่คาซาโอะ พี่เป็นอะไรไปน่ะ ตี่นสิ
"ลูกทั้งสองคน จงมีชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขให้ได้นะ ล่าก่อน ลูกที่พวกเรารักที่สุด"
คาซาโอะ:ไม่สิ
ฉันยังมีเหตุผลอยู่
เหตุผลที่ฉันยังต้องมีชีวิตอยู่
ฟุบ ฟิ้ว(ความมืดสลาย)
ภารกิจสำเร็จได้รับเวทย์เเห่งความมืด
พ่อครับ เเม่ครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง..