ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

นาฟกลับมาถึงแคมป์กลาง หาโอกาส ไป เข้าพบหัวหน้าหน่วยสำรวจอีกครั้ง วันนี้ผู้คนไม่มากเท่าไหร่ ขณะเดินไปทาง แคมป์ หน่วยสำรวจก็ดูของในตลาดแลกเปลี่ยนตามรายทางจากนั้นก็ไปแจ้งคนเฝ้ายามหน้าหน่วยว่ามีความประสงค์จะขอพบท่านหัวหน้าหน่วย  ขณะรอ มีหญิงสาวออกมาจากเต็นท์ กำลังเดินออกไปนาฟ อดที่จะมองไม่ได้เพราะ “หญิงสาวคนนั้น รูปร่างสวยงามเป็นอย่างยิ่ง บุคลิกดีมากผมสีทองสลวยดูแล้วอายุไม่น่าเกิน 35 ปี แต่งตัวชุดของผู้หญิงชนชั้นสูงทรงเสน่ห์เป็นอย่างมาก

   “นาฟ อดใจไม่ไหวพยายามมองเข้าไปในแววตา แต่ทันทีที่มอง ร่างกายกับสั่นสะเทือน ถอนสายตาออกทันที   “สาวผมทองเดินผ่าน นาฟ ไปหันมายิ้มให้หลับตาให้ข้างหนึ่ง     “นาฟ ถึงกับงง อยู่สักพัก จากนั้นไม่นานคนเฝ้ายามได้มาตามให้เข้าไปได้      นาฟ เดินเข้าไปพบท่านหัวหน้าหน่วย อังเก้ในห้องทำงาน

   “เจ้าอยากพบข้ามีเรื่องอะไร?     “ข้ามีข้อสงสัยบางประการ ข้าอยากรู้ว่าอาณานิคม รู้วันตกของลูกไฟยักษ์ใช่ไหมครับ

  “จะบอกว่าแบบนั้นก็ได้แต่ไม่สามารถระบุชัดเจนได้นะ

   “เราทราบตำแหน่งที่ตกมั๊ยครับ

   “ใช่อาณานิคมรู้ทิศทางที่จะตก

“ ถ้าอย่างนั้นข้าสามารถรู้ได้รึไม่ว่าลูกต่อไป จะตกวันไหนและในตำแหน่งใด     หัวหน้า อังเก้ ขมวดคิ้วฉงนว่านาฟอยากรู้ไปทำไมเปิดรายงานกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน

  “ อีก 28วันนับจากวันนี้ ห่างจากจุดตกเดิมไปทางทิศตะวันออกประมาณ 5 กิโลเมตร        “ ไม่ไกลจากจุดตกเดิมเท่าไหร่แสดงว่ามีผลกระทบย้อนกลับมาถึง แดนนอกไม่ต่างกับครั้งที่แล้ว

  “เจ้าหนุ่มเจ้าคิดจะทำอะไรข้าขอแนะนำบางอย่างกับคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์อย่างนาย  เจ้าควรนึกถึงสิ่งที่ควรทำ เวลานี้เจ้าควรจะเข้าไปในอาณานิคมเพื่อเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ รวมถึง เริ่มเข้าสถานศึกษาได้แล้ว

   “ครับข้าเข้าใจ  แต่ข้าอยากทำบางสิ่งให้สำเร็จก่อน  

   “ก็ตามใจเจ้า ในเมื่อเจ้าเป็นพลเมืองอาณานิคมแล้วก็มีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกับทุกๆ คน   แต่ข้าก็รู้สึกชื่นชมเจ้านะข้าได้รับรู้ในสิ่งที่เจ้าทำตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา  ถือโอกาสที่เจ้ามาหาข้า ข้ามีบางอย่างจะให้เจ้าเพื่อตอบแทนในสิ่งที่เจ้าทำในช่วงที่ผ่านมา

    “หัวหน้าอังเก้ เดินไปหยิบกล่องด้านหลังโต๊ะทำงานมาวางบนโต๊ะแล้วเปิดออก  “จากการออกสำรวจรอบล่าสุดของหน่วยเราข้าได้ไปพบเจอของสิ่งนี้โดยบังเอิญ   “นาฟมองไปที่กล่อง เห็นแท่งไม้เก่าแก่ ขนาดยาวประมาณ 1 เมตรกว้าง 50 เซนติเมตร หนา 5 เซนติเมตร  ตัวเนื้อไม้แค่มองก็รู้ว่าเก่าแก่มาก     “นาฟสงสัย หันหน้ามองหัวหน้าอังเก้”

  “ข้ารับรู้มาว่าเจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญการแกะสลักไม้ และเห็นว่าเจ้าเอางานไม้สลักมาทำเป็นอาวุธ    “แท่งไม้ชิ้นนี้ข้าไปพบโดยบังเอิญคุณสมบัติของมันทั้งเหนียวทนทาน ทั้งน้ำหนักเบา “ข้าเคยให้ลูกน้องลองเอามีดฟัน และปืนยิงใส่ ไม่ทำให้ผิวด้านนอกมันยุบลงเลยแม้แต่น้อย

  “ข้าลองเอาไปปรึกษากับท่านผู้เฒ่าหน่วยคัดกรอง ท่านบอกว่าไม้ชนิดนี้เป็นไม้เก่าแก่หายากมาก  การแปรรูปจะทำคล้ายๆ แปรรูปโลหะคือการใช้ไฟในการปรับแต่ง แต่ไฟที่ปรับแต่งต้องเป็นไฟที่ให้ความร้อนสม่ำเสมอและยาวนาน   

     “เป็นยังไง นาฟชอบรึเปล่า?

     “ชอบครับหัวหน้า

    “เจ้ามั่นใจว่าจะแปรรูปมันได้ใช่มั๊ย

     “ แน่นอนครับ

     “ ดี!ถ้าอย่างนั้นของสิ่งนี้เป็นของเจ้า

นาฟ รู้สึกตื้นตันใจ และรู้สึกขอบคุณหัวหน้าอังเก้ เป็นอย่างมากกล่าวขอบคุณอีกครั้ง    “เจ้าเป็นคนดีข้าเห็นสิ่งที่เจ้าทำ ในอนาคตคนหลายๆ คนอาจมีเจ้าเป็นที่พึ่งพิง  ตัวเจ้าเองก็ควรตระหนักในสิ่งที่ทำอยู่  ว่ามีผลกระทบกับอะไร  มีแง่ดีก็ต้องมีแง่ร้ายและก็มีอีกหลายคนที่จ้องจะฉกฉวยเอาบางอย่างจากเจ้า

    การทำให้ตัวเองแข็งแรงก่อนเพื่อที่จะปกป้องตัวเองเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้      “ข้าเข้าใจ ขอบคุณท่านอังเก้”

      นาฟ กลับมาสถานที่เช่าพัก ตอนนี้นาฟเช่าที่พักที่กว้างขวางกว่าเดิมเพื่อรองรับอุปกรณ์หลายๆอย่าง     นาฟ แลกซื้ออุปกรณ์โต๊ะและเครื่องเขียนกระดาษขนาดใหญ่ สำหรับการวาดผัง เขียนแบบ เขียนกลไกต่างๆ

นาฟ วาดเขียนอยู่ในเต็นท์ที่พัก อยู่ 2วันเต็มๆ

   แม็ค รู้ว่า นาฟ กลับมารีบแวะมาหาเจอ นาฟ ขีดเขียนผังแบบ หรือกลไกบางอย่างในกระดาษขนาดใหญ่เท่าโต๊ะทำงาน  มีเส้นสายเป็นระเบียบสวยงาม  น้ำหนักเส้นมีหนักเบามองเห็นถึงมิติในแบบกระดาษดังกล่าว 

    “ข้าเห็น น้องชายแกะสลักไม้ว่าสวยงามแล้วนะ  วิถีการบรรจงเส้นขีดเขียนของเจ้านี่สวยงามยิ่งกว่า  มันเหมือนงานก่อสร้างอะไรสักอย่าง

“ เจ้านี่ถ้าเข้าไปอยู่ในอาณานิคม นี้น่าจะมีส่วนช่วยพัฒนาได้หลายอย่างเลยนะ     “นาฟหยุดขีดเขียนอยู่พักหนึ่ง    นึกถึงคนที่เคยพูดสิ่งนี้กับเขารีบสะบัดความนั้นคิดนั้นออกจากหัว เร่งทำงานต่อ

   “ข้ารู้ว่าเจ้าพยายามช่วยคนจากแดนนอกอยู่แต่พยายามทำให้แค่ตัวเองทำได้ นึกถึงตัวเองไว้บ้าง ถ้าจะมีอะไรให้ข้าช่วยก็บอก

    นาฟหันกลับมามองแม็ค  “ถ้าอย่างนั้นข้ารบกวนท่านเพิ่มหน่อยข้าจะจ้างหน่วยความมั่นคงอีกครั้ง   “ตกลง” 

  นาฟเริ่มไม่ประมาทเพราะรู้ดีว่ารอบๆ ตัวเริ่มมีคนคิดร้ายกับตนเอง

     “ครั้งนี้ส่วนใหญ่ข้าจะแลกซื้ออุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการก่อสร้าง ซึ่งมีขนาดที่ใหญ่ขึ้น อาจจะต้องใช้รถเลื่อนราวๆ 30คัน คงต้องจ้างหน่วยความมั่นคงในจำนวนที่เพิ่มขึ้น

    “ไม่มีปัญหา แต่จริงๆมันเป็นพวกอุปกรณ์ก่อสร้าง ของชิ้นใหญ่ มาก จริงๆ เจ้าไม่ต้องเสียเงินจ้างคนเยอะขนาดนั้นก็ได้ พวกโจรไม่ชอบปล้นชิงสิ่งของเหล่านี้

   “ข้ากันไว้ก่อนตอนกลับมาข้าโดนลอบจู่โจม        “หา! ว่าไงนะทำไมเจ้าถึงไม่เล่าให้ ข้าฟัง  เป็นใคร อะไรยังไงที่ไหนเล่ามาให้ละเอียด

  “ข้ามองไม่ชัด  อาจเป็นด้วยพลังของมันด้วย  รู้สึกว่าเป็นชุดคลุมดำมี ฮู้ด มีสัญลักษณ์อะไรสักอย่างอยู่ที่กลางหลัง

   “พวกสมาคมใต้ดินอย่างนั้นรึ          “นาฟคิดตามได้ยินคำนี้อีกแล้ว

“พวกสมาคมใต้ดิน เจ้าต้องระมัดระวังตัวให้มากอย่ามั่นใจในตัวเองจนเกินไป  เจ้าไม่รู้หรอกว่า สมาคมนี้มันยิ่งใหญ่แค่ไหน มันเป็นรากเงาร้ายในอาณานิคมมายาวนาน พอๆ กับการก่อตั้งอาณานิคม

   “แต่ก็แปลกทำไมเด็กอย่างเจ้าถึงโดนหมายหัวจากกลุ่มใหญ่ขนาดนี้ ข้าคงต้องเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาหัวหน้ากราฟก่อน

   ใน 2วันมานี้ นาฟ เริ่ม ซื้อขายแลกเปลี่ยน จัดแจง ของที่ต้องการ ต่างๆรวบรวมใส่รถเลื่อน โดยมี แม็ค คอยช่วยอีกแรง   โดยของทั้งหมด บรรจุอยู่ในรถเลื่อน 32 คัน

    นาฟ จ้างหน่วยความมั่นคง เพิ่มจากครั้งที่แล้ว วันเดินทางไปนาฟปฏิเสธที่จะให้ แม็ค ไปด้วยบอกสามารถจัดการเรื่องราวต่างๆ ด้วยตัวเอง แม็ค อดเป็นห่วงไม่ได้ แต่ก็ติดงานไม่สามารถตามไปได้ตลอด

    “ยังไงน้องชายก็ต้องนึกเรื่องตัวเองเป็นสำคัญนะเจ้ายังอนาคตอีกไกล

   “ ขอบคุณท่านแม็คที่ช่วยเหลือข้าในหลายสิ่ง

   “ไม่เป็นไรไม่ต้องเกรงใจ   ว่าแต่ข้าลืมถามเจ้าเลย“เจ้าจะสร้างอะไร?”

   “กำแพงกันลม!”