หุ้นส่วนใหม่
แกร๊ก...มือเล็กผลักประตูเข้าห้องเมื่อได้ยินเสียงอนุญาตจากด้านใน
" คุณพ่อเรียกหนู...มีอะไรด่วนรึเปล่าคะ " ปาลินเอ่ยถามประธานใหญ่ของบริษัทเพราะนี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว ปกติหากไม่มีอะไรด่วนท่านก็จะรอคุยกับเธอใน่พักกลางวันหลังจากที่รับประทานอาหารเสร็จ
" จะว่าอย่างนั้นก็ได้นะ พอดีพ่อพึ่งรู้ตัวว่าติดธุระอีกที่หนึ่งก็เลยอยากให้ลูกไปเป็ตัวแทนสักหน่อย "
" ไปเป็ตัวแทน ? " ปาลิตาเลิกคิ้วสูง
" ใช่...พอดีเที่ยงนี้พ่อกับไกรสรมีนัดกินข้าวกับหุ้นส่วนคนใหม่แต่เผอิญที่โรงแรมใหม่ในเครืออัครามีปัญหานิดหน่อยพ่อต้องไปดูก็เลยจะวานลูกไปกินข้าวกลางวันแทนพ่อหน่อย "
" อ๋อ ไม่มีปัญหาค่ะ สบายมาก " หญิงสาวส่งยิ้มหวานให้บิดาผู้ให้กำเนิด แม้พึ่งจะได้อยู่ด้วยกันแต่เพราะสายใยความรักของพ่อกับแม่ทำให้เมย์หรือปาลิตาคนใหม่สนิทสนมกับท่านทั้งสองได้อย่างรวดเร็ว
" งั้นลูกไปเตรียมตัวเถอะเพราะร้านอาหารที่จองไว้อยู่ใจกลางเมืองเลย รถคงติดน่าดู "
" อ้าวเหรอคะ...งั้นหนูไปรถไฟฟ้าน่าจะดีกว่านะ "
" ไม่เหมาะนะพ่อว่า นี่เป็การนัดระหว่างผู้บริหารหนูควรขับมาเซอร์ราติหรืออย่างน้อยก็บีเอ็มดับเบิ้ลยูไป เลือกเอาสักคัน "
" จริงด้วยค่ะ...หนูลืมนึกถึงเื่ความน่าเชื่อถือไปเลย ขอบคุณนะคะท่านประธานสุดหล่อ " ปาลิตาลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งมายืนโค้งคำนับให้คนที่นั่งอยู่ตรงข้าม
" ตอนนี้ชมว่าพ่อหล่อแต่อีกหน่อยมีแฟนขี้คร้านจะลืมพ่อคนนี้ "
" โธ่...พ่อก็เป็ไปกับแม่เหรอคะ พูดเื่แฟนอีกแล้ว บอกแล้วไงว่าหนูจะอยู่เป็โสดให้พ่อกับแม่เลี้ยงอ่ะ " หญิงสาวทำหน้างอเมื่อคนเป็พ่อเอ่ยถึงเื่เดิมๆ
" โอเคๆ ไม่พูดแล้ว พ่อก็แค่อยากให้หนูมีคนดูแลในวันข้างหน้าน่ะ "
" ไม่ต้องรู้สึกผิดกับเื่ที่ผ่านมาสิคะ ถ้าเราคิดบวกอย่างน้อยมันก็ทำให้หนูเติบโตมาอย่างเข้มแข็งไม่ใช่เหรอคะ เพราะงั้นพ่อกับแม่ทำดีที่สุดแล้วค่ะ "
" โอเค...ยอมแพ้ " คนเป็พ่อส่งยิ้มละมุนให้ลูกสาว เหมือนฟ้าประทานพรจริงๆ ในวันที่กำลังจะเสียลูกสาวคนเล็กไปเขาและภรรยากลับได้ลูกสาวตนโตที่ถูกพี่เลี้ยงลักพาตัวไปกลับมา แถมลูกสาวคนใหม่ที่ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกยังอัธยาศัยดี เข้ากับคนได้ง่าย และยังเก่งมากอีกด้วย
ปาลิตาคนใหม่เก่งไปหมดซะทุกเื่เธอช่วยงานของบริษัทได้มากทีเดียว ลูกสาวคนนี้ใช้เวลาไม่นานก็สามารถเอาชนะใจหุ้นส่วนและพนักงานในบริษัทได้เกือบทั้งหมด เธอดูมีความสุขแต่ถึงอย่างนั้นคุณประภพก็ยังรู้สึกว่าแววตาของลูกสาวคนนี้ยังหมองเศร้าอยู่ในบางครั้ง
" งั้นหนูไปเลยนะคะ "
" ครับ...รายละเอียดของร้านหนูเอาจากคุณเอมอรเลยนะลูก "
" โอเคค่ะพ่อ บ๊ายบาย " หญิงสาวส่งยิ้มและโบกมือให้พ่ออีกครั้งแล้วจึงเดินออกจากห้องไป
ริมฝีปากหนายกยิ้มอย่างมีความสุข คุณประภพหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาผู้อยู่เื้ัแผนการในวันนี้
" ว่ายังไงคะ สำเร็จมั้ย " เสียงจากคนปลายสายเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น
" ระดับผมถ้าได้ลงมือไม่มีคำว่าล้มเหลว "
" แหม !!! .....อวยตัวเองก็เป็นะคะ ฮิฮิ ว่าแต่ว่ายัยหนูไม่สงสัยเหรอคะ"
" ไม่หรอกถ้าเป็เื่งานปาลินเค้าเต็มที่เสมอ " รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของคนเป็พ่อ เมื่อพูดถึงลูกสาวคนนนี้คุณประภพมีแต่ความภาคภูมิใจและความสบายใจ ไม่ใช่ท่านไม่รักปาลินคนเก่าแต่เพราะตลอดเวลาของการมีชีวิตอยู่นั้นลูกสาวคนเล็กของท่านแทบจะไม่ได้มีกิจกรรมที่ทำร่วมกันเลย ยกเว้นการไปโรงพยาบาล ปาลินมีสุขภาพไม่ดีมาั้แ่เกิดพอโตขึ้นมาหน่อยิัก็เริ่มมีตุ่มเป็โรคประหลาดที่รักษาไม่หาย ยิ่งตอนที่ลูกสาวคนโตหายตัวไปลูกสาวคนเล็กก็ยิ่งป่วยหนัก
นั่นจึงทำให้เวลาที่จะออกตามหาลูกสาวคนโตลดน้อยลงเพราะต้องพาปาลิตาลูกสาวคนเล็กในเวลานั้นไปรักษาตัวกับหมอที่มีชื่อเสียง แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีหมอที่ไหนรักษาได้
" เราโชคดีจังเลยนะคะคุณที่ได้ลูกสาวคนนี้กลับคืนมา แต่มันก็คงจะดีกว่านี้ถ้ายัยเล็กยังอยู่ " เสียงเศร้าจากปลายสายทำให้คุณประภพเองก็รู้สึกเศร้าตามไปด้วย ใช่...มันคงจะดีกว่านี้ถ้าครอบครัวของเขาได้อยู่กันพร้อมหน้าทั้ง 4 คน
" อย่าเศร้าไปเลยคุณ ปล่อยยัยเล็กให้เค้าไปสบายเถอะ แกทรมานมามากแล้ว " คุณประภพเอ่ยกับภรรยา
" คุณว่าปาลินจะโกรธเรามั้ยคะที่จับคู่ให้ลูกแบบนี้ "
" วันนี้คงไม่เพราะยังไงก็ยังถือว่าไปเื่งานและเราก็ยังไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นเค้าจะคิดยังไง แต่ถ้ามีบ่อยๆผมว่าไม่แน่ยัยหนูของคุณฉลาดจะตาย เมื่อกี้ก็พึ่งงอนที่ผมพูดเื่แฟนอยู่เลย "
" เฮ้อ !! ... เ้าลูกคนนี้ คิดยังไงถึงอยากอยู่เป็โสด " เสียงถอนหายใจดังขึ้น
" หึ...เอาน่า ยัยหนูคงยังไม่เจอคนที่ถูกใจ ให้เวลาแกหน่อย บางทีคู่ของแกอาจจะกำลังเดินทางมาก็ได้ "
" ชั้นก็อยากให้เป็อย่างนั้นนะคะ ชั้นไม่อยากให้แกอยู่คนเดียวในวันที่เราไม่อยู่ โอเค...ไม่กวนคุณแล้วดีกว่า ทำงานต่อเถอะค่ะ"
" ครับ...เจอกันที่บ้านนะ " คุณประภพวางสายจากภรรยาพลางก็คิดถึงเื่ในวันวาน หากวันนั้นเขาไม่เมาจนขาดสติก็คงไม่เผลอไปมีอะไรกับพี่เลี้ยงของลูกสาวได้หรอก รู้ทั้งรู้ว่าเธอแอบมีใจและพยายามยั่วยวนเขาตลอดมาแต่เขาก็สามารถหักห้ามใจได้เสมอ กระทั่งวันที่ภรรยาของเขาไม่อยู่บ้านเพราะต้องนอนเฝ้าลูกสาวคนเล็กที่โรงพยาบาล ประจวบกับวันนั้นเขาดื่มที่งานเลี้ยงฉลองกับหุ้นส่วนหนักไปหน่อยจึงทำให้ขาดสติ
หลังจากวันนั้นพี่เลี้ยงของลูกสาวของเขาก็ยื่นข้อเสนอให้เขารับเธอเป็ภรรยาอีกคน ซึ่งนั่นก็เป็เื่ที่เขายอมไม่ได้...เขารักกรองแก้วภรรยาคนปัจจุบันและไม่คิดว่าจะทำให้เธอเสียใจได้ คุณประภพจึงเอ่ยเสียงขาดว่าไม่สามารถทำได้ เขารับเธอเป็ภรรยาอีกคนไม่ได้แต่เขาก็ยินดีที่จะรับผิดชอบโดยการให้เงินเธอจำนวนหนึ่งไปเป็เงินทุนสำหรับตั้งตัว
พี่เลี้ยงคนนั้นรับเงินไปพร้อมกับหอบลูกของเขาไปด้วย
ณ ห้องอาหารพฤกษาของโรงแรมอัครา
" สวัสดีค่ะ จองไว้รึเปล่าคะ " เสียงพนักงานสาวในชุดไทยสีเขียวเอ่ยถาม
" จองไว้ค่ะ ชื่อคุณประภพ " ปาลิตาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
" อ๋อ...เชิญเลยค่ะ เดี๋ยวเดินตามน้องเค้าไปเลยนะคะ " ปาลิตาเดินตามพนักงานหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านข้าง เขาพาเธอเดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องกระจกห้องหนึ่งมองจากด้านนอกปาลิตาว่าสวยแล้ว พอเธอเปิดประตูเข้ามาด้านในยิ่งดูสวยไปใหญ่ พ่อของเธอนี่เป็นักออกแบบที่มีฝีมือจริงๆ บริษัทของเธอรับออกแบบตกแต่งให้โรงแรมอัคราและบริษัทในเครือทุกแห่ง พ่อเล่าว่าโรงแรมนี้พึ่งสร้างขึ้นใหม่และที่นี่เป็ที่ล่าสุดที่พ่อพึ่งออกแบบตกแต่งให้ก่อนที่จะได้เจอฉัน
" สวัสดีครับ ขอโทษที่มาช้า " เสียงทุ้มที่เอ่ยจากด้านหลังทำให้ปาลิตาที่กำลังเพลิดเพลินกับบรรยากาศสะดุ้งใ
1K
