การเปลี่ยนแปลงต่างๆที่ด้านบนมิคาเอลในตอนนี้ไม่สามารถรับรู้ได้เลย เพราะตอนนี้มันกำลังถูกชายหนุ่มที่จับมานั่งจ้องหน้าอยู่ฝั่งตรงกันข้ามโดยที่ชายหนุ่มไม่พูดอะไรออกมาแม้แค่คำเดียวมิคาเอลเองก็อยู่ในสภาพที่ทำอะไรไม่ได้ ด้วยความอึดอัดจึงหันไปมองสิ่งต่างๆที่อยู่ในบ้านแทนมันพบว่าของทุกอย่างที่อยู่ในนี้ล้วนเป็นสิ่งที่มันไม่รู้จักและไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ละอย่างล้วนปลดปล่อยกลิ่นอายที่ชวนให้หลงใหลและครอบครองออกมา หากสิ่งเหล่านี้มีคนพบเห็นพวกมันคงต่อสู้เพื่อแย่งชิงกันจนตายแน่ในขณะที่มิคาเอลใช้สายตามองของสิ่งเหล่านั้นไปเรื่อยๆ ปึ่ก! เสียงขวดขนาดเล็กที่ตกลงบนโต๊ะก็ดังขึ้นจากนั้นชายหนุ่มจึงได้เริ่มพูดขึ้น
''กินยานั่นเข้าไปซะ ข้าเห็นว่าเจ้าได้รับพิษหมอกมรณะมาถึงจะไม่ใช่แบบดั้งเดิมและมีผลที่เบาบางกว่ามากก็เถอะ''มิคาเอลหยิบขวดยาขึ้นมาอย่างว่าง่ายก่อนจะกินเข้าไปโดยไม่ลังเลเพราะถ้าอีกฝ่ายต้องการให้มันตายมันคงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้หรอกหลังจากกินยาแก้พิษเข้าไประดับพลังของมิคาเอลก็ค่อยฟื้นฟูกลับมาทีละนิดจากนั้นมันจึงเริ่มพูดบ้าง
''ท่านรู้จักพิษชนิดนี้ด้วย? แล้วเมื่อก่อนท่านเคยเห็นคนตกลงมาที่นี่บ้างมั้ย''
''รู้จักสิ พิษนี้ข้าทำขึ้นมาเองเพื่อใช้ป้องกันสัตว์อสูรที่จะเข้าไปทำลายสวนสมุนไพรของข้าและข้าก็ใช้มันหล่อเลี้ยงสมุนไพรพวกนั้นด้วยเช่นกัน ส่วนที่มีคนมามั้ย...รู้สึกจะเคยมีแต่ก็นานมากแล้วมันดันทะลึ่งเดินไปที่หมอกพิษมรณะเข้าจากนั้นไม่นานมันกลับขึ้นไปข้างบนทันทีแต่ด้วยพลังแค่นั้นตอนนี้ข้าคิดว่ามันคงใกล้จะตายเต็มทีแล้วมั้ง เพราะพิษนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนในนี้จะแก้ได้''มิคาเอลที่ตั้งใจฟังถึงกับขมวดคิ้วเพราะชายหนุ่มตรงหน้าของมันพูดแต่เรื่องแปลกๆออกมา
''ที่ท่านพูดหมายความว่ายังไงข้าไม่เข้าใจ ระดับพลังแค่นั้น? คนในนี้?''มิคาเอลสับสนอย่างมากจึงได้ถามออกไปแต่ชายหนุ่มคนนั้นกลับไม่ตอบคำถามและเปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่นแทน
''ช่างมันเถอะเจ้าอย่ารู้จะดีกว่า ตอนนี้เจ้าควรจะดีใจนะที่เจอข้าแล้วยังรอดอยู่เพราะข้าไม่ค่อยจะใจดีแบบครั้งนี้มากนักและตอนนี้ข้ามีบางอยากจะถามเจ้า...ที่ด้านบนมีชายที่แข็งแกร่งมากๆคนหนึ่งและชายคนนั้นใช้ดาบและมังกรในประตูพรสวรรค์ของตัวเองเพื่อฟาดฟันศัตรู ข้าอยากรู้ว่าเค้าคนนั้นในตอนนี้เป็นยังไงบ้าง''ชายหนุ่มพูดออกมาขณะยิ้มแย้มด้วยความสุขมันกำลังรอคอยคำตอบจากมิคาเอลอย่างใจจดใจจ่อแต่มิคาเอลกลับตรงกันข้ามเพราะมันเกิดความหวาดระแวงขึ้นเพราะที่ชายหนุ่มพูดมานั่นหมายถึงมันชัดๆ
''ข้าไม่รู้เรื่องราวในโลกภายนอกเลย ข้าเพิ่งจะออกมาจากตระกูลได้แค่ไม่กี่เดือนเท่านั้นข้าต้องขอโทษด้วยที่ทำให้ท่านผิดหวัง''มิคาเอลเลือกที่จะโกหกออกไปเพราะมันไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการถามเรื่องของมันไปทำไมและด้วยรูปร่างตอนนี้ของมิคาเอลมันมั่นใจว่าชายตรงหน้าจะต้องเชื่อมันแต่เมื่อมันมองไปที่ใบหน้าของอีกฝ่ายมิคาเอลกลับเกิดความหวาดกลัวเพราะจากใบหน้ายิ้มแย้มในตอนนี้กลับกลายเป็นน่าเกลียดแววตามีแต่ความต้องการฆ่า โดยตลอดชีวิตที่ผ่านมามิคาเอลไม่เคยเจอใครที่มิจิตสังหารที่เข้มข้นขนาดนี้มาก่อน
''ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง ตอนนี้ชายที่ชื่อมิคาเอลเป็นยังไงบ้าง''ชายหนุ่มพูดเสียงเย็นชาออกมาขณะที่มันค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้
''ข้า...เค้าคือราชาแห่งแสงและตอนนี้เค้าได้ตายไปแล้ว''มิคาเอลทนความกดดันที่ออกมาจากตัวของชายหนุ่มคนนี้ไม่ไหวจึงได้เลือกตอบความจริงไปเพียงครึ่งเดียวเท่านั้นแต่นั่นกลับทำให้สิ่งเลวร้ายได้เริ่มต้นขึ้น เมื่อชายคนนั้นปลดปล่อบพลังออกมาจนบ้านทั้งหลังสั่นไหวและเพียงพริบตาเดียวบ้านหลังนั้นก็ถูกดูดหายไปในมิติของชายหนุ่ม ทิ้งชายหนุ่มและมิคาเอาไว้ด้านนอกจากนั้นตัวของชายหนุ่มก็ลอยขึ้นไปบนอากาศในระดับความสูงที่พอเหมาะโดยไม่รู้อยู่ๆสายฟ้าสีแดงก็ปรากฎขึ้นที่รอบตัวของชายหนุ่มและทั่วบริเวณส่งผลให้ด้านล่างเหวสว่างจ้าเต็มไปด้วยแสงสีแดงจากสายฟ้าจนแสบตา
''เจ้าบอกว่าเค้าตายไปแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าไม่เชื่อในนี้ข้ามั่นใจว่าไม่มีใครทำอะไรเค้าได้แน่นอน เจ้าโกหก!ตูม! ตูม! ตูม! ชายหนุ่มคนนั้นโบกสะบัดมือขึ้นไปด้านบนจนสายฟ้ารอบๆตัวพุ่งออกไปด้วยความรุนแรงแต่สายฟ้าเหล่านั้นมันไม่ได้ทะลุขึ้นไปด้านบนกลับกันมันชนเข้ากับบางอย่างจนเกิดการระเบิดขึ้นมิคาเอลที่ยืนดูอยู่ถึงกับขาสั่นด้วยความหวาดกลัวถึงจะเป็นตัวมันในยามก่อนที่มีพลังอยู่ในสุดสูงสุดก็ตามพลังทำลายของมันก็ไม่ได้มากมายขนาดนี้มันเทียบไม่ได้เลยแม้แต่1ใน10ด้วยซ้ำเหตุการณ์ตรงหน้าของมันตอนนี้ทำให้มันรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นมดตัวเล็กๆในสายตาของชายหนุ่มเท่านั้น'นี่ไม่ใช่พลังระดับนิวเคลียร์ บัดซบ! เจ้านี่เป็นใครกันแน่หากมีพลังขนาดนี้แล้วทำไมถึง...'ระหว่างที่มิคาเอลกำลังคิดในใจอยู่นั้นชายหนุ่มที่ลอยอยู่ก็หายตัวไป ความไวของมันนับว่าไวกว่ามิคาเอลนับ100เท่า1000เท่า โดยฉับพลันความเจ็บปวดบริเวณหลังก็เกิดขึ้นและสติของมิคาเอลก็เริ่มเลือนลางมารู้ตัวอีกก็ตอนที่มันกำลังหมุนคว้างไปในอากาศและชนเข้ากับต้นไม้มากมายจนตัวของมิคาเอลไปกระทบกับก้อนหินขนาดใหญ่ตัวมันจึงหยุดลงและถูกฝังเอาไว้ในนั้นมิคาเอลพยายามออกมาจากก้อนหินและมองผ่านรอยแตกออกมาเมื่อมันเห็นภาพด้านหน้ามันแทบไม่อยากเชื่อา่ยตาตัวเอง เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะชายหนุ่มใช้นิ้วจิ้มไปที่หลังของมันเบาๆเพียงเท่านั้น
''อั่ก ท่านผู้อาวุโสได้โปรดใจเย็นลงก่อนข้าได้พูดความจริงไปแล้ว เค้าตายไปแล้วจริงๆหากท่านไม่เชื่อ ท่านขึ้นไปถามใครเอาก็ได้''มิคาเอลยังคงเลือกไม่พูดความจริงที่เหลือออกมาถึงจะมั่นใจขึ้นมานิดหน่อยว่าชายหนุ่มตรงหน้าของมันไม่ได้มุ่งร้ายต่อตัวมันก็ตามที
''ถามคนอื่น? หากข้าออกไปจากที่นี่ได้ข้าจะถามเจ้าไปทำไม เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าต้องทนอยู่กับอะไรบ้างกี่พันปีมาแล้วที่ข้าต้องอยู่ในนี้โดยที่นายท่านต้อง...ฮึ่ม! เจ้ามันจะไปรู้อะไร''ชายหนุ่มใช้พลังบางอย่างดึงมิคาเอลออกมาจากหินจากนั้นจึงต่อยไปที่ท้องของมิคาเอลด้วยความพลังที่น้อยที่สุดปัง! ตัวของมิคาเอลลอยขึ้นไปด้านบนและชนเข้ากับบางสิ่งจากนั้นจึงตกลงมาด้วยความแรง พรวด! มิคาเอลกระอั่กเลือดออกมาก่อนที่ภาพทั้งหมดจะมืดมิดไปจากนั้นชายหนุ่มคนนั้นได้นำบ้านหลังเล็กออกมาอีกครั้งก่อนจะเดินเข้าหามิคาเอลแต่แล้วประตูพรสวรรค์ทั้ง8ก็ออกมาเองโดยที่มิคาเอลไม่ได้เรียกใช้งานประตูทั้งหมดได้ลอยมาที่ด้านหน้าของมิคาเอลเพื่อเป็นการป้องกันเจ้านายของตนเอง แต่1ใน8ประตูพรสวรรค์ก็เกิดการสั่นอย่างรุนแรงนั่นคือประตูที่เบบี้ใช้อาศัยอยู่โฮก! พร้อมๆกับเสียงคำรามของมังกรดังออกมาอย่างต่อเนื่องเป็นเบบี้ที่พยายามจะออกมาแต่ทำไม่ได้ชายหนุ่มที่ได้ยินเสียงมังกรและเห็นประตูพรสวรรค์ที่สามารถออกมาได้ก็ตกใจจนหยุดเท้าลงเพราะที่นี่เป็นที่ที่ชายหนุ่มสร้างขึ้นโดยมันใช้พลังในการปิดผนึกประตูพรสวรรค์ของทุกคนที่เข้ามาที่นี่ไม่ให้ใช้การได้และถ้ามีพลังไม่ถึงระดับ50ต้านแรงดึงดูดก็จะไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้นี่คือกฎพื้นฐานที่ชายหนุ่มตั้งไว้
''บ้าน่า นี่มัน...อ๊ากกกก''ชายหนุ่ม?คำรามลั่นเหวก่อนจะใช้พลังของมันบังคับให้ประตูพรสวรรค์ของมิคาเอลกลับเข้าไป จากนั้นมันจึงเดินไปยกร่างของมิคาเอลด้วยมือสั่นๆของมันขึ้นมาและเดินหายเข้าไปในบ้านหลังเล็กของมัน