ฉันมีเทเลพอร์ตสุดเจ๋ง(ทั้งเรื่องติดหัวใจแค่4ตอน)

ตอนที่52 เข็มทองในตำนาน

“พรุ่งนี้ตอนบ่ายฉันจะไปหาคุณและสามารถช่วยเรื่องนี้ได้ คุณสะดวกไหม?”หลิวเย่ต้องการเข็มทองนั่นจึงเสนอความช่วยเหลือให้กับเขา

“โอ้หมอหลิวสามารถช่วยได้เหรอ? เยี่ยมมาก! ดี!ดี! มาเลย!ฉันว่างเสมอ” เล่อผิงมีน้ำเสียงตื่นเต้นยินดีทันใด

อาจารย์กู่ที่นั่งฟังอยู่ตกใจที่พบว่าหลิวเย่จะสร้างปาฏิหาริย์อะไรขึ้นมาอีก?

ตั้งแต่เขาได้รู้จักกับหลิวเย่

ทำให้ความมั่นใจและความคิดแบบเดิมๆพังทลายหลายต่อหลายครั้ง

ไม่ว่าจะเป็นการเรียนรู้ที่รวดเร็วราวกับไม่ใช่มนุษย์!

ทักษะการรักษาโรคทางกระดูกที่ทำได้เหนือมนุษย์!

การตรวจรักษาโรคที่ไม่มีข้อผิดพลาดเลยแม้แต่ครั้งเดียว!

และนี่ยังจะสามารถปรุงยาอายุวัฒนะได้อีก!

มันจริงเหรอ?

“เอ่อ เสี่ยวเย่คุณสามารถปรุงยาอายุวัฒนะได้?”เขาถามสิ่งที่ค้างคาใจทันที

“อืม ใช่!” หลิวเย่พยักหน้าตอบอย่างเป็นธรรมชาติ

“แล้วยาอายุวัฒนะของบริษัทเม่ยลี่ที่นำออกมาขายล่ะ?”

“อืมฉันเป็นคนปรุงให้หานจงเอง!”

“ห๊ะ!” “เอี๊ยด!”อาจารย์กู่ตกใจจนเหยียบเบรกกะทันหัน

เขาหันมามองหน้าหลิวเย่ด้วยความประหลาดใจเหมือนหลิวเย่เป็นตัวประหลาด

“เอื้อก”อาจารย์กู่กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืด

“.....”หลิวเย่ไม่ได้พูดอะไรอีก

พวกเขาให้บริการตรวจและรักษาโรคแก่ชาวบ้านที่ยากจนในชุมชนเหมือนเดิม

บางวันอาจารย์กู่ก็จะพาหลิวเย่ไปพบคนป่วยโรคแปลกๆที่โรงพยาบาลประชาชน

เพื่อให้เขาได้ฝึกทักษะการตรวจรักษาโรค

อันที่จริงไม่ใช่ฝึกทักษะการรักษาโรคแต่ไปทำหน้าที่ช่วยพวกเขารักษาคนป่วยเสียมากกว่า

……….

เวลา 14.00 น. ณวิลล่าตระกูลเล่อ

หลิวเย่นั่งตรงข้ามกับเล่อผิงในห้องทำงานของเขาโดยมีพ่อบ้านเหลายืนอยู่ทางประตูห้องคล้ายเฝ้ายาม

“หมอหลิวคงต้องการเครื่องมือไว้รักษาคนป่วย!” เล่อผิงถามอย่างคาดเดา

“ใช่ฉันจำเป็นต้องใช้มัน!” หลิวเย่พยักหน้ายอมรับ

“อันที่จริงเข็มทองเป็นสมบัติที่พ่อมอบให้กับฉันไม่ใช่พี่ชาย แต่เขาต้องการนำมันไปมอบให้กับหลานชายคนโปรดของเขา เล่อคัง เห็นว่าหลานชายจะนำมันไปเป็นของหมั้นหมายกับใครสักคน”เล่อผิงอธิบายที่มาที่มาให้เขาฟัง

“หือ ของหมั้น?” เขาพึมพำกับตัวเองเมื่อได้ยินชื่อของเล่อคัง

ชายหนุ่มหน้าตาดีที่มาท้าทายการแข่งขันกับเขาเพื่อแย่งชิงสิทธิในการใกล้ชิดกับเจียงผิงผิง!

หลิวเย่ลูบคางเบาๆด้วยความสนใจ

“แสดงว่าตระกูลของคุณกับพี่ชายล้วนสืบทอดศาสตร์การแพทย์จากบรรพบุรุษทั้งคู่”เขาถามข้อมูลเพิ่มเติม

“ใช่แต่พวกเรามีความถนัดความชอบที่แตกต่างกัน ในส่วนของฉันนั้นฉันชอบสมุนไพรและการปรุงยารักษาโรคหายยาก

แต่สำหรับพี่ชายเขาชอบด้านการฝังเข็มและศิลายาเป็นพิเศษ”เล่อผิงอธิบายเพิ่มเติมให้เขาฟัง

“อืมแล้วเขาต้องการยาอายุวัฒนะไปทำไม?” หลิวเย่ถามประเด็นสำคัญ

“เขาต้องการนำมันไปช่วยยืดอายุให้กับเฒ่าชราตระกูลเจียงเพื่อเร่งรัดการหมั้นหมายของหลานชายกับคู่หมั้น”คำตอบของเขาทำให้หลิวเย่นึกถึงข้อความที่เพื่อนเคยบอกไว้ถึงการทะเลาะกันของเจียงผิงผิงกับเล่อคัง

เขานิ่งเงียบครุ่นคิดในใจครู่หนึ่ง

หากเขานำยาอายุวัฒนะออกไปช่วยเพื่อแลกกับเข็มทองนั่น!

เจียงผิงผิงก็ต้องหมั้นหมายกับเล่อคังใช่ไหม?

แล้วถ้าหากเธอไม่เต็มใจล่ะ!

เขาควรทำอย่างไรดี?!

“ผู้เฒ่าตระกูลเจียงป่วยเป็นโรคอะไร? คุณรู้ไหม?” หลิวเย่ถามนอกเรื่อง

“อืม ได้ข่าวว่าเป็นโรคมะเร็งตับ! ตอนนี้ท้องบวมโตและตัวเหลืองมากทีเดียว”น้ำเสียงคล้ายเห็นใจมาจากเล่อผิง

“ถ้าเช่นนั้นคุณช่วยติดต่อเขาได้ไหมว่าฉันสามารถรักษาเขาได้ แต่ฉันมีเงื่อนไขสำหรับผู้เฒ่าตระกูลเจียง”

หลิวเย่เสนอทางออกให้กับเขา

“หือเงื่อนไขอะไร? คุณลองว่ามา!”เล่อผิงหูผึ่งที่ได้ยินเขาบอกว่ามีหนทางอื่น

“ฉันต้องการเข็มทองนั่นแต่การหมั้นหมายของหลานชายเขาต้องเกิดจากความสมัครใจของฝ่ายหญิงห้ามบังคับ!”

น้ำเสียงจริงจังและหนักแน่นยืนยันในคำพูดนั้นของเขา

“เอ่อ ได้ ได้ฉันจะลองติดต่อผู้เฒ่าตระกูลเจียงกับพี่ชายของฉันก่อน”เล่อผิงที่มองไม่เห็นผลเสียกับเงื่อนไข

เขาจึงยินดีที่จะช่วยติดต่อกับพวกเขาเหล่านั้นให้

“ถ้าเช่นนั้นหากพวกเขาตกลงได้เมื่อไหร่? ค่อยโทรหาฉันอีกครั้ง”หลิวเย่ลุกขึ้นยืนเมื่อเรื่องได้รับการแก้ไขบางส่วนแล้ว

“หมอหลิวคุณทานข้าวเย็นกับพวกเราก่อนดีไหม?”เล่อผิงเอ่ยชวนอย่างมีน้ำใจ

“ไม่เป็นไรขอบคุณ”

จากนั้นเขาก้าวเดินออกจากห้องทำงานและขับรถยนต์ออกจากวิลล่าตระกูลเล่อ

..........

ระหว่างทางกลับอพาร์ตเมนท์

หลิวเย่โทรหาหานจงให้จัดส่งสมุนไพรสำหรับปรุงยาอายุวัฒนะสำหรับรอบเดือนตุลาคมนี้

“สวัสดี หมอหลิวคุณจะให้ฉันจัดส่งสมุนไพรที่เดิมไหม?” น้ำเสียงตื่นเต้นดังขึ้นจากปลายสาย

“ใช่ ที่เดิม!” หลิวเย่ตอบยืนยัน

“อะแฮ่ม หมอหลิวคุณสามารถปรุงยาเพิ่มอีกได้ไหม?”หานจงที่ได้ลิ้มรสชาดอันหอมหวานของการขายที่ยอดขายถล่มทลายเริ่มมีความโลภมากขึ้น

“อืม ยังปรุงเท่าเดิมไปก่อน” หลิวเย่ยังไม่ต้องการทำให้ยาอายุวัฒนะนี้หาได้ง่ายและมีมากเกินไป

ถึงแม้ว่าจะมีหลายคนที่ต้องการมันก็ตาม!

เขารู้ว่าราคาใต้ดินอาจสูงมากกว่าที่ตั้งราคาไว้แค่ขวดละ1 ล้านหยวน

คืนนี้หลิวเย่รู้สึกกระวนกระวายใจและหงุดหงิดเมื่อได้รับรู้ข้อมูลการหมั้นหมายของเจียงผิงผิง

ถึงแม้เขายังมีหวังลึกๆในใจว่าเธอจะปฏิเสธการหมั้นนี้!

แต่เขาก็ไม่มั่นใจว่าเธอจะต้านทานคำสั่งของครอบครัวได้หรือไม่?

เขาไม่ต้องการบังคับพวกเขา!

ความรักระหว่างคนสองคนต้องเกิดจากความสมัครใจ!

ถึงจะรักกันได้อย่างยืนยงตลอดกาล!

หลิวเย่ยืนเหม่อลอยจ้องดวงจันทร์ที่ส่องแสงสว่างห่างไกล!

พลันเกิดความรู้สึกต้องการฟังเพลงเพื่อผ่อนคลาย

เขานึกถึงบทเพลงที่ซื้อมาจากเจ้าอ้วนแกรี่7!

“อ๊ะ ฉันซื้อเพลงมาตั้ง5 ชีท ลองฟังดูสักนิดว่าแพงขนาดนั้นจะไพเราะมากแค่ไหน?”

เขาหยิบชีทเพลงแรกขนาดเท่าเล็บมือ

แล้วเสียบมันใส่ช่องอุปกรณ์ที่เขาดัดแปลงบนดาวขยะเพื่อให้ใช้กับคอมพิวเตอร์ได้

จากนั้นเปิดคอมพิวเตอร์และลำโพง

พลันเสียงหวานแผ่วเบาค่อยๆดังขึ้น ดึงความรู้สึกของเขาให้จมอยู่ในภวังค์และเขาลุกเดินไปยืนชมจันทร์ที่หน้าต่างโดยไม่รู้สึกตัว

บทเพลงหวานไพเราะคล้ายดังรอบตัวเขาด้วยความรู้สึกเหมือนมีมืออันอ่อนโยนลูบไล้!

เติมเต็มความเงียบเหงาอ้างว้างและเจ็บปวดที่อยู่ส่วนลึกในใจ!

มันทำให้เขารู้สึกถึงความผ่อนคลายมากขึ้นเรื่อยๆ!

จนทำให้เขารู้สึกสดชื่นมีพลังพร้อมกำลังใจที่เปี่ยมล้น+

จวบจนบทเพลงจบลง

ความรู้สึกสดชื่นสบายใจแผ่ซ่านทั้งตัว!

นี่มันบทเพลงแห่งสวรรค์!

เพลงแห่งสวรรค์อย่างแท้จริง!

โอ้เขาไม่เคยฟังเพลงที่สามารถเยียวยาบำบัดร่างกายและจิตใจได้ดีขนาดนี้มาก่อน!

หลิวเย่ไม่คิดอะไรมาก

เขาแค่อยากแบ่งปันความรู้สึกพลังบวกเช่นนี้ให้กับใครอีกหลายคน?!

จึงสร้างบัญชีในชื่อZ เพื่อโพสต์บทเพลงในอินเตอร์เน็ตโดยตรง

ในตอนนี้เขามีพลังกายใจและสบายใจแล้ว

จึงเริ่มทำการฝึกฝนในห้องนอนต่อไป

แต่อนิจจา!!!

หลิวเย่ไม่รู้เลยว่าบทเพลงที่เขาโพสต์ไปแบบไม่คิดอะไรมากนั้น

สร้างความโกลาหลและตกตะลึงให้กับฝูงชนและปรมาจารย์ด้านดนตรีที่เข้ามาชื่นชมยกย่องจนโพสต์ของเขา

มีข้อความตอบกลับใต้โพสต์เป็นล้านข้อความในเวลาแค่คืนเดียว

“โอ้นี่มันบทเพลงอะไรกัน? ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนมันสร้างพลังให้กับฉัน!”

“บทเพลงแห่งสวรรค์มันคือบทเพลงแห่งสวรรค์!”

“ฉันนอนหลับสบายเมื่อได้ฟังเพลงนี้”

“นี่คือบทเพลงจากปรมาจารย์ท่านใด?”

“ฉันพยายามแกะตัวโน้ตออกมาแต่ฉันทำไม่ได้! มันเกิดอะไรขึ้น?”

“ฉันกำลังทะเลาะกับแฟนของฉันแต่เมื่อฉันฟังเพลงนี้ พวกเรากลับมาคืนดีกันแล้ว”

“ฉันกำลังจะขอแฟนแต่งงานเมื่อเพื่อนฉันเปิดเพลงนี้โดยไม่ตั้งใจ แฟนของฉันเธอตอบตกลงทันที!”

“ฉันคิดถึงพ่อกับแม่มากที่สุดในโลก!”

“ฉันรักคนที่โพสต์เพลงนี้ที่สุด!”

“คนที่โพสต์เพลงนี้คือใคร?”

“ตามหาคนโพสต์เพลงนี้”

“ตามหาคนโพสต์เพลงนี้+1”

“ตามหาคนโพสต์เพลงนี้+1.....”

……….

รุ่งเช้าหลิวเย่ไปเรียนตามปกติ

แต่วันนี้มีความโกลาหลและวุ่นวายชอบกล

เขาพบว่าเกือบทุกคนจะเปิดโทรศัพท์มือถือฟังเพลงหรือดูวิดีโอจากโพสต์อะไรบางอย่าง?

ส่วนใหญ่จับกลุ่มกันหลายคนและแต่ละคนมีสีหน้าเคลิบเคลิ้มเหมือนตกอยู่ในภวังค์!

หลายคนน้ำตาไหลขณะฟังเพลงไปด้วย!

ด้วยความสงสัยเขาจึงเปิดใช้สัมผัสสวรรค์

ปรากฏว่าพฤติกรรมของพวกเขานั้นมาจากบทเพลงที่เขาโพสต์เมื่อคืนนี้เอง

เขาส่ายหัวให้กับความไม่ตั้งใจของเขา

แต่เมื่อเห็นผลตอบรับที่ทำให้ทุกคนสบายใจขึ้น

เขาจึงอมยิ้มเล็กน้อยอย่างพอใจ

เมื่อถึงห้องเรียนและกำลังนั่งลงในที่ประจำหลังห้อง

“นี่น้องสี่นายได้ฟังเพลงแห่งสวรรค์แล้วหรือยัง?”ซุนเอ้อถามเขาด้วยความสงสัยเพราะน้องสี่มักจะไม่สนใจโซเชียล

“อืม ฟังแล้ว!” หลิวเย่ตอบรับคำในลำคอ

“ในความรู้สึกของนายเป็นอย่างไรบ้าง?” ซุนเอ้อถามต่อคล้ายหาแนวร่วม

“อืม ไพเราะดี!” เขาพยักหน้าเห็นด้วยพลางมองไปที่เพื่อนอีกสองคนที่ใส่หูฟังอย่างไม่สนใจคนรอบข้าง

ส่วนใหญ่นักศึกษาได้พลังบวกจากบทเพลงแห่งสวรรค์

ทำให้วันนี้อาจารย์ที่มาสอนในห้องเรียนมีความสุขที่พบว่านักศึกษาให้ความสนใจกับการเรียนเป็นอย่างดี

เขายิ้มแย้มอารมณ์ดีและสอนเทคนิคการจำและการฝึกปฏิบัติการแพทย์แผนจีนให้นักศึกษาอย่างไม่หวงวิชา

บรรยากาศการเรียนเป็นไปด้วยดีตลอดภาคเช้า

ในขณะที่หลิวเย่กำลังทานอาหารกลางวันกับเพื่อนๆ

พลันมีเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น!

เมื่อหยิบมาดูพบว่าเป็นเบอร์โทรของเล่อผิง

หลิวเย่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยและรับสาย“สวัสดี ฉันหลิวเย่”

“โอ้หมอหลิวรับสายแล้ว ทางผู้เฒ่าตระกูลเจียงตอบตกลงแล้วแต่ทางพี่ชายของฉันเขาขอดูผลการรักษาก่อน หากตรวจร่างกายแล้วพบว่าหายดีจริงเขาถึงจะส่งมอบเข็มทองให้ ส่วนเรื่องอื่นๆ ก็เป็นไปตามเงื่อนไข”

“อืม ดีมาก!”

“หมอหลิวจะให้ฉันไปรับที่มหาวิทยาลัยเวลาไหน?” เล่อผิงถามอย่างเกรงใจ

“อีกสักครู่ค่อยมาฉันทานข้าวใกล้จะอิ่มแล้ว”

“ถ้าเช่นนั้นอีก15 นาที ฉันจะจอดรถรอหมอหลิวที่ประตูหน้ามหาวิทยาลัย”

“ตกลง!” หลิวเย่พยักหน้าตกลงอย่างง่ายดาย

..........

ณวิลล่าตระกูลเจียงแห่งเมืองเทียนจิน

“ชายชราเจียงโฮ่วอยู่กับลูกชายคนโต เจียงฮ้วยกับลูกสะใภ้ เพ่ยม่านซี พวกเขามีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ เจียงหมาน

เขาป่วยเป็นโรคตับได้สองปีแล้วรักษาทั้งแผนตะวันตกและแผนจีน แต่ไม่ดีขึ้น สามเดือนมานี้อาการทรุดลงมากพวกเขาวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งตับระยะสุดท้ายแล้ว เหลือเวลาอีกไม่ถึงเดือน” คำอธิบายการเจ็บป่วยและสภาพครอบครัวของผู้เฒ่าเจียงดังจากปากของเล่อผิงขณะที่พวกเขานั่งรถไปด้วยกัน

“อืม” หลิวเย่คิดไว้ในใจก่อนนี้แล้วว่าคงจะเป็นมะเร็งตับแต่อาการจะหนักมากแค่ไหน?คงต้องตรวจดูอีกที

ในห้องโถงรับรองแขกของวิลล่า

หลิวเย่ได้รับการแนะนำตัวจากชายชราเล่อผิง

กับสมาชิกของตระกูลที่มาวันนี้เจียงหรูเหยา ลูกสาวคนโตที่แต่งงานกับ ฮั่นกวนเซ่อ พวกเขามาด้วยกัน

ลูกชายคนโตเจียงฮ้วย ยืนเคียงข้างกับภรรยาของเขา เพ่ยม่านซี

ลูกชายคนเล็กเจียงฟ่ง จับมือกับหยูเพ่ยหยา พวกเขาเป็นพ่อแม่ของเจียงผิงผิง

ชายวัยกลางคนเล่อหยง ลูกชายคนเดียวของเล่อซาน ซึ่งเขานำเข็มทองมาพร้อมด้วย

“สวัสดีหมอหลิว”ทุกคนกล่าวทักทายเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

มีเพียงพ่อแม่ของเจียงผิงผิงที่ขมวดคิ้วมองหลิวเย่อย่างพิจารณา

เขารับรู้เงื่อนไขการรักษาพ่อของตนจากเล่อผิงแล้วและแปลกใจที่หลิวเย่เสนอเงื่อนไขกับเจียงผิงผิง

และที่สำคัญหลิวเย่เป็นแค่นักศึกษาปีหนึ่งเท่านั้นแต่พวกเขาซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลด้านการแพทย์แผนจีน

และโดดเด่นมานานกับการรักษาด้วยการฝังเข็ม

“สวัสดี ฉันชื่อหลิวเย่”เขาแนะนำตัวและกวาดสายตามองพวกเขา

จากนั้นพูดเพิ่มเติมว่า“ฉันอยากอธิบายให้ทุกคนฟังอีกครั้งว่า ฉันเป็นแค่นักศึกษาปีหนึ่งจากมหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนเทียนจิน”

“ฉันจะไม่โกหกพวกคุณและฉันยังไม่มีใบรับรองแต่อย่างใดนั่นหมายความว่ามันไม่ถูกต้องตามกฎหมาย”

“ดังนั้นการรักษาผู้เฒ่าเจียงในครั้งนี้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกคุณหากผลการตัดสินใจเป็นอย่างไร ฉันยินดียอมรับผลนั้น”

หลิวเย่รู้สถานะของตนเองเป็นอย่างดีดังนั้นการรักษาโรคหายยากเช่นนี้จึงขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกเขาทั้งหมด

“คุณบอกว่าสามารถรักษาพ่อของฉันได้?” เจียงฟ่งหรี่ตาลงและถามหลิวเย่เสียงเข้มต่ำ

“ใช่ฉันสามารถรักษาได้!”หลิวเย่ตอบกลับอย่างเป็นธรรมชาติ

“ถ้าหากรักษาไม่ได้ล่ะ!” เสียงของเจียงฮ้วยดังขึ้น

“ฉันคงไม่มายืนอยู่ที่นี่”หลิวเย่ตอบกลับอย่างผ่อนคลาย

“ทำไมคุณถึงสร้างเงื่อนไขกับการหมั้นหมายของลูกชายฉัน”เสียงของเล่อหยงดังขึ้นด้วยความสงสัยและไม่พอใจ

“ฉันไม่ได้ห้ามพวกคุณแต่ฉันแค่อยากให้การหมั้นหมายและแต่งงานเกิดจากความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย

หรือพวกคุณชมชอบการบังคับใจกัน”หลิวเย่ถามกลับคืนด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ท่าทางมั่นใจของหลิวเย่ทำให้พวกเขาทุกคนหันหน้ามาปรึกษากันอีกครั้ง

หลิวเย่ให้เวลาพวกเขาอย่างเต็มที่

ถึงแม้ว่าตัวชายชราจะเต็มใจให้เขารักษา!

แต่ลูกหลานที่คอยดูแลและเป็นคนใกล้ชิดชายชรา!

ย่อมมีส่วนสำคัญในการตัดสินใจรักษาด้วยเช่นกัน!

เขาไม่ต้องการให้มีปัญหาตามมาจากความไม่เข้าใจหรือไม่ได้อธิบายตั้งแต่แรก!

รวมถึงเงื่อนไขการหมั้นหมายและแต่งงานซึ่งเป็นเรื่องละเอียดอ่อนสำหรับพวกเขา!

“ตกลง!” เสียงตอบตกลงดังมาจากเจียงฮ้วย หลังจากที่พวกเขาปรึกษากันนานกว่าสิบนาที

หลิวเย่กวาดสายตามองทุกคนและพบว่าพวกเขาพยักหน้าตกลงกันทุกคน

“งั้นนำทางฉันไปที”หลิวเย่บอกกับพวกเขาเสียงเรียบ

ในห้องนอนของผู้เฒ่าเจียงโฮ่ว

เวลานี้มีอุปกรณ์ช่วยชีวิตหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นสายออกซิเจน สายยางให้อาหารทางจมูก สายยางปัสสาวะด้านล่าง และอื่นๆ

หลิวเย่จับข้อมือและชีพจรของชายชราอย่างแผ่วเบา

เขาพยักหน้าเบาๆเมื่อพบว่าเป็นโรคมะเร็งตับระยะสุดท้ายอย่างชัดเจน

“พวกคุณออกไปข้างนอกให้หมดเสร็จแล้วฉันจะเรียกอีกที” หลิวเย่หันมาสั่งทุกคนที่เดินมากับเขาให้ออกไป

เมื่อทุกคนออกจากห้อง

เขาเปิดใช้สัมผัสสวรรค์ตรวจสอบกล้องวงจรปิดหรืออุปกรณ์สอดแนมอื่นๆ

เมื่อไม่พบความผิดปกติใดๆเขาหยิบน้ำอมฤตสีเหลืองรักษาโรคและน้ำอมฤตสีดำฟื้นคืนชีพออกมา

ปล่อยพลังปราณนำน้ำอมฤตสีดำเข้าไปช่วยฟื้นฟูอวัยวะภายในที่พิการ

จากนั้นนำน้ำอมฤตสีเหลืองไปซ่อมแซมรักษาโรคตับ

แต่เนื่องจากเป็นระยะสุดท้ายที่ร้ายแรงดังนั้นชายชราจำเป็นต้องกินยาเม็ดสมุนไพรรักษาโรคตับอีก 10 วัน

หากใช้แค่น้ำอมฤตโดยปราศพลังปราณอาจใช้เวลารักษาเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือน

เหงื่อซึมเต็มหน้าผากและแผ่นหลังของหลิวเย่

เขาใช้พลังปราณไปมากเนื่องจากสภาพร่างกายและอวัยวะที่เสียหายของชายชรามีมากเกินไป

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง

“วู้! นี่ขนาดมีพลังที่ขอบเขตแกนทองคำแล้วนะถ้าเป็นแกนเสมือนคงใช้เวลานานกว่านี้” หลิวเย่ถอนหายใจและพึมพำอย่างอ่อนล้ากับตนเอง

“พวกคุณเข้ามาได้แล้ว”หลิวเย่ส่งเสียงดังให้พวกเขาที่รออยู่นอกห้องได้ยิน

ปรากฏว่าพวกเขาเข้ามาในห้องกันเกือบทุกคนจนทำให้ห้องแคบไปถนัดตา

“พวกเราทยอยกันเข้ามาทีละสองคนเถอะ”เจียงฮ้วยเอ่ยจัดระเบียบภายในห้องขึ้น

“ห๊ะ!” น้ำเสียงแปลกใจดังขึ้นจากเล่อหยงซึ่งพวกเขาเป็นตระกูลแพทย์สาขาศิลายาเช่นกัน

“โอ๊ะ!” เสียงประหลาดใจดังขึ้นจากเจียงฮ้วย

น้ำเสียงที่แปลกประหลาดใจของพวกเขา!

ทำให้กระตุ้นคนอื่นๆที่อยู่นอกห้องให้หมุนเวียนกันเข้ามาตรวจสอบชีพจรและร่างกายของชายชรา

“พวกคุณสามารถส่งชายชราไปตรวจสอบร่างกายที่โรงพยาบาลได้อีกครั้ง”

“ตกลง หากผลการตรวจปกติดีทุกอย่างพวกเราทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับคุณแน่นอน” เสียงยืนยันดังขึ้นจากเจียงฟ่งพ่อของเจียงผิงผิง