Seen xx Daofhan 5
“อ้าว กลับยังไงน้องดาวฝัน” พี่เวเดินออกมาพร้อมกับแฟนสาวคนสวยของเขา เอ่ยถามอย่างแปลกใจที่เห็นฉันยังยืนอยู่ตรงนี้
“กลับกับซีนค่ะพี่ ซีนไปเอารถมารับอยู่”
“อ๋อ งั้นเดี๋ยวพี่รอเป็นเพื่อน” พี่เวอาสาอย่างใจดี
“ขอบคุณค่ะ”
“น้องดาวฝันรู้จักกับซีนนานหรือยังเนี่ย” แฟนพี่เวเอ่ยถามฉันบ้างเมื่อเรายืนอยู่ด้วยกัน
“ที่จริงก็เรียนด้วยกันตั้งแต่ปีหนึ่งเลยค่ะ”
“ว้าว มิน่าล่ะ”
“พอเลยตัวเอง อย่าไปแกล้งน้อง นั่นรถของซีนหรือเปล่า” พี่เวเอ่ยขัดแฟนตัวเองก่อนจะพยักพเยิดหน้าให้มองตามสายตาเขา ใช่ รถซีนนั่นแหละเขากางร่มลงมาจากรถตรงเข้ามายังฉันที่ยังยืนอยู่ที่เดิมเพื่อรอเขา
“อ้าวพี่จะกลับแล้วเหรอ” เมื่อเข้ามาใกล้ ซีนเอ่ยถามผู้เป็นรุ่นพี่ของเขา
“ใช่ เห็นน้องรออยู่คนเดียวเลยมารอเป็นเพื่อน” พี่เวตอบ
“ผมไปเอารถน่ะครับ ไม่อยากให้โดนฝนเดี๋ยวไม่สบาย” ซีนตอบผู้เป็นรุ่นพี่เขามือข้างที่ว่างก็ยื่นมากระชับเสื้อคลุมของเขาที่ตอนนี้กำลังทำหน้าที่กันละอองฝนให้กับฉัน ซีนและพี่เวคุยกันเรื่องงานเกมอะไรบางอย่างโดยที่แฟนของพี่เวก็หันกลับไปคุยกับกลุ่มคนที่ยืนอยู่อีกด้าน พวกเขาต่างติดฝนเหมือนกันกับฉัน
“เอายังไงดีพี่ไปคนละทางด้วยสิ”
“งั้นไม่เป็นไรค่ะพี่” เสียงแฟนพี่เวคุยกับใครสักคนเรียกความสนใจจากเราได้มิใช่น้อย พี่เวหันไปมองแฟนตัวเองอย่างดุ ๆ แต่เหมือนแฟนสาวของเขาจะไม่สนใจอะไรเลยด้วยซ้ำ ทั้งยังมองมายังฉันและซีนสลับกันไปมา ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าสายตาที่เธอมองมานั้นมันไม่ได้ดูเป็นมิตรเลยล่ะ
“ซีน พี่ฝากรุ่นน้องพี่กลับด้วยได้ไหมน่าจะกลับทางเดียวกัน ฝนตกด้วยพี่ไม่อยากให้กลับเองเลย” แฟนพี่เวบอกซีนกึ่งบังคับ แน่นอนว่าการพูดและการกระทำแบบนั้นซีนไม่ชอบเอามาก ๆ เลยล่ะ หลังจากที่รู้จักและได้สนิทกันมากขึ้นซีนไม่ชอบให้ใครมาพูดจาบังคับแบบนี้
“ผมมีนัดต่อครับ” ซีนเอ่ยปฏิเสธไปแต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยอมและดูไม่พอใจ
“แล้วจะให้เขากลับเองเหรอ เขาเป็นผู้หญิงนะ ฝนก็ตกหนักแบบนี้” เธอคนนั้นเถียงกลับอย่างไม่ยอมแม้พี่เวคนที่เป็นแฟนเธอจะเอ่ยห้ามปรามด้วยน้ำเสียงจริงจังอีกครั้ง
“ตัวเองพอได้แล้ว” พี่เวปรามแฟนเขาเสียงเข้ม อีกฝ่ายทำหน้างอก่อนจะมัดมือชกซีนจนคนเป็นแฟนส่ายหน้าระอา
“แค่ฝากน้องเขาไปด้วยจะเป็นอะไรไป ช่วยแค่นี้ไม่ได้หรือไง พี่รู้ว่าซีนเต็มใจช่วย...”
“...”
“ถ้าไม่ช่วยก็คงจะใจจืดใจดำเกินไปล่ะเนอะ”
“ซีน...” พี่เวเอ่ยเรียกซีนเสียงแผ่ว ความหนักใจฉายชัดในแววตาคู่นั้น
“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมไปส่งก็ได้ นี่ร่มครับ” ซันยื่นร่มให้ผู้หญิงคนนั้น คนที่ยืนอยู่ข้างแฟนพี่เว เพิ่งสังเกตว่าข้าง ๆ ผู้หญิงคนนั้นมีผู้หญิงอีกสองคนยืนอยู่ด้วยท่าทีอึกอัก สรุปคนที่ยืนคุยกับแฟนพี่เวเป็นสาว ๆ ถึงสามคน มิน่าล่ะแฟนพี่เวถึงห่วงมากขนาดนี้
“เร็ว ๆ หน่อยแล้วกันนะครับ” ซีนบอกแค่นั้นแล้วหันกลับมาดูฉันสองมือจับเสื้อฮู้ดคลุมศีรษะฉันจากนั้นก็จับมือพาเดินไปขึ้นรถ เพราะสายฝนที่เทลงมาเริ่มแรงขึ้นทำให้ฉันเปียกนิดหน่อยแต่พอเจอแอร์ในรถที่เย็นฉ่ำถึงกับหนาวสั่นไปหมด ดีที่ซีนเอาผ้าห่มผืนเล็กมาคลุมให้ฉันทันทีที่เขาวิ่งกลับมานั่งที่เบาะฝั่งคนขับ
“ขอบใจ”
“หนาวมากไหม?” ระหว่างที่จัดผ้าห่มให้ฉันประตูรถก็ถูกเปิดออกพร้อมกับสาวๆ ทั้งสามคนขึ้นมานั่งบนรถ ซีนยังไม่ได้สนใจคนด้านหลัง เพราะเขาเอาแต่สำรวจฉันว่าเปียกมากหรือเปล่าหรือหนาวมากไหมอยู่แบบนั้นเกือบห้านาทีถึงได้ยอมถอยห่าง
“เอ่อ จะลงไหนกันเหรอครับ จะได้ไปส่งถูก” ซีนเอ่ยถามคนทั้งสามที่นั่งด้านหลัง
“พี่ลง xxx ค่ะน้องซีน”
“พี่เหมือนกันค่ะ” สองสาวที่เงียบตั้งแต่ที่หน้าสตูดิโอเอ่ยตอบซีน ส่วนอีกคนยังเงียบแต่คิดว่าน่าจะลงที่เดียวกันล่ะมั้งนะ ฉันไม่ได้สนใจพวกเขามากเท่าไหร่ แน่นอนว่าพอฝนตกรถก็จะติดแทบจะไม่ขยับ สาว ๆ เลยชวนซีนคุยเรื่องเกม ฉันเองที่ไม่ค่อยรู้เรื่องก็เลยนั่งเงียบ ๆ แทน มีบ้างที่เวลาเพลงไม่เพราะก็จะเปลี่ยนเพลง สามสิบนาทีผ่านไปรถเราแทบจะไม่ขยับไปไหนเลย เฮ้อ วันนี้จะได้กินก๋วยเตี๋ยวไหมล่ะเนี่ย
ระหว่างที่นั่งฟังเพลงเพลิน ๆ ซีนก็เอ่ยถามอย่างตั้งใจที่จะชวนคุยพอฉันตอบเสร็จก็เงียบไม่ได้ชวนเขาคุย ก็มันไม่รู้จะเอ่ยแทรกตรงไหนนี่ ซีนพูดทีคนสวยคนนั้นก็พูดตามฉันไม่กล้าจะแทรกประโยคสนทนาเลยตั้งใจว่าจะเงียบดีกว่า
“เธอครับรับโทรศัพท์ให้หน่อย” คนที่ทำหน้าที่ขับรถเอ่ยบอกเสียงเบา โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดของเขากำลังส่งเสียงเรียกเข้าพร้อมกับชื่อที่โชว์บนหน้าจอ บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าใครที่โทรหาเขาในเวลาแบบนี้ ซอล น้องชายของเขากำลังโทรเข้ามา
“ฮัลโหลน้องซอล ซีนขับรถอยู่” ฉันเอ่ยทักน้องซอลทันทีที่รับสาย
(พี่ครับออกมากันหรือยัง พวกผมหิวแล้วอ่า) ซอลงอแงมาตามสาย
“พวกพี่กำลังกลับแล้ว แต่ติดอยู่บนถนน ฝนตกอ่ะน้องซอล”
(พี่ไนท์ ๆ) เสียงดาวเหนือเอ่ยแทรกเข้ามา
“ว่าไง หิวหรือยัง”
(นิดหน่อยครับ แต่ว่าผมพาซอลมาที่บ้านเรานะครับ) น้ำเสียงตื่นเต้นของน้องทำให้ฉันดุไม่ลงจริง ๆ ที่เพิ่งรู้ว่าน้องพาเพื่อนมาบ้านโดยที่ไม่บอกก่อน เพื่อนคนแรกของเขาล่ะนะ ตื่นเต้นก็คงไม่แปลก
“แล้วกินข้าวกันหรือยัง”
(ยังครับรอพี่มาก่อน เราทำหม้อไฟกันได้ไหมครับ)
“ได้ ของมีครบอยู่ใช่ไหม วันนั้นเหมือนเราจะซื้อของเข้ามาแล้วนะ”
(ครับเดี๋ยวจะเตรียมไว้รอนะ) ดาวเหนือบอกสั้น ๆ ก่อนจะเป็นคนวางสายไป
“น้องว่าไงครับ?”
“น้องไปบ้านแล้วนะ กำลังเตรียมของทำหม้อไฟ”
“งั้นเราก็กลับบ้านกันเลยใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ” ฉันตอบตั้งใจจะถามว่าเขาอยากจะซื้ออะไรเพิ่มไหมแต่ก็ต้องเงียบเสียงไปเมื่อมีคนเอ่ยถามเขาต่อ
“ซีนวันนี้จะขึ้นสตรีมไหม” ผู้หญิงคนที่นั่งคุยกับแฟนพี่เวเอ่ยชวนซีนคุย
“คงไม่ได้ขึ้นครับ มีนัดน่ะครับ” ซีนตอบ
“เราชอบซีนมากเลยนะติดตามตั้งแต่เปิดช่องแรกๆ เลยนะ”
“ขอบคุณครับ” ซีนตอบสั้นๆ
“เราขอเบอร์ซีนไว้ได้ไหม เผื่ออยากติดต่อ...”
“คงไม่สะดวกครับ ขอโทษด้วย”
“งั้นขอแค่ไลน์ก็ได้ค่ะ” เธอยังพยายามต่อ แต่ซีนเริ่มจะไม่สบอารมร์ยิ่งขึ้นเมื่อจู่ๆ ก็มีมือเรียวยื่นมาจากด้านหลังตั้งใจจะยื่นมาหยิบโทรศัพท์ซีนจากมือฉันไป แต่เพราะสายตาของซีนที่หันมามองฉันรีบทำให้ฉันเก็บโทรศัพท์ของเขาใส่กระเป๋าสะพายตัวเองไว้แทน ถ้ากล้าล้วงกระเป๋าคนอื่นก็จะกล้าเกินไปแล้วล่ะ
“ผมบอกไปแล้วว่าไม่สะดวกให้ ถ้าติดตามผมมาตั้งแต่แรกจะรู้ว่าผมหวงความเป็นส่วนตัว อย่าทำแบบนี้เลยครับ” น้ำเสียงจริงจังของซีนทำให้บรรยากาศภายในรถเงียบสนิทไปเลย เพลงที่เปิดอยู่ก็แทบจะไม่ได้ยิน ฉันแกล้งชวนซีนคุยหวังให้เขาหายโมโหและก็รู้ว่ามันดีมากๆ ที่เขาดูใจเย็นลงกว่าเมื่อสิบนาทีกว่าจนทำให้พี่ ๆ อีกสองคนที่นั่งอยู่ด้านหลังชวนซีนคุยอีกครั้ง ไม่ใช่คนที่พยายามเอาโทรศัพท์ซีนไปจากมือฉันนะ
“แฟนคลับซีนคงอิจฉาที่วันนี้พี่ได้เจอน้องดาวฝัน”
“อย่าเลยครับ บางทีผมก็กลัวนะว่าจะมีคนมาทำให้ดาวฝันไม่สบายใจ” เดี๋ยวนะ เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ ทำไมแฟนคลับเขาถึงจะไม่พอใจ แล้วทำไมต้องดีใจที่ได้เจอฉัน
“ส่วนใหญ่เขาดีใจกันหมดนะซีน ตอนที่น้องดาวฝันรับโทรศัพท์วันนั้นพวกเขาตื่นเต้นกันมากเลย ไม่ต้องกังวลหรอก มีอะไรบอกพี่ พวกพี่จะช่วยเอง”
“ขอบคุณครับ” ความสงสัยถูกเก็บงำไว้ในใจ ไม่ได้เอื้อนเอ่ยถามอีกฝ่ายกระทั่งสามสาวลงจากรถไป สองคนตื่นเต้นดีใจแต่อีกหนึ่งคนทำหน้าไม่พอใจและแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากลงจากรถ ซีนมองนิ่ง ๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา
“ขอบคุณนะครับที่ไปด้วยกันวันนี้”
“ไม่เป็นไร วันนี้สนุกดี”
“ดีแล้ว ถ้ามีอะไรอีกจะชวนไปนะ ว่าแต่เด็ก ๆ จะเอาอะไรเพิ่มไหม”
“ไม่นะ วันก่อนเราซื้อของเข้าบ้านแล้วน่ะของมีครบทุกอย่างแล้ว”
“ถ้างั้น...วันนี้ขอกินข้าวด้วยนะครับ” จู่ ๆ ก็เอ่ยอ้อนเสียงหวาน ฮื่อ พอนึกถึงเสียงบอกฝันดีของเขาจากสตรีมที่เคยดูก็ทำเอาฉันร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งหน้าเลยเหมือนกัน
คุณแม่น้องซีนเองคับ
แก!! อยากเม้ามาก วันนี้น้องมีงานแล้วแขกรับเชิญน้องน่ะ ฮื่อ อยากเม้าแต่รอนะทุกคน แล้วจะไม่ผิดหวัง #บ้านไข่เจียวหมูสับ
Comment Retweet Like share
กระทะทอดไข่
ฮื่อ เจอวันนี้เจอซีนด้วย น้องน่ารักมาก ส่วนใครที่คิดจะทำให้ซีนไม่สบายใจต้องเจอแม่หน่อยแล้ว #บ้านไข่เจียวหมูสับ
Comment Retweet Like share
Xxx อะไรอะแอด เกิดอะไรขึ้น
Xxx แม่เกิดอะไรขึ้น ใครทำอะไรน้อง
หนาวหรือยังนะ
เกิดอะไรขึ้นกับ #บ้านไข่เจียวหมูสับ ทำไมบ้านใหญ่ถึงทวิตกันแบบนั้น
Comment Retweet Like share
ROMIo And Me
กรี๊ด!! เบื้องหลังรายการของพี่เว ปล่อยภาพเบื้องหลัง มีพี่ซีนด้วยแม่!
Comment Retweet Like share
นับหนึ่งถึงดาว
แขกรับเชิญน้องคือใคร ทำไมเห็นแค่ด้านหลัง
Comment Retweet Like share
เมียน้องซีน
แขกรับเชิญของซีนทำให้งานกร่อยมาก ไม่สนุกเลยสักนิด
Comment Retweet Like share
Xxx แอดรู้อะไรมา เหลามาเลยนะแอด
Xxx นางทำตัวไม่ดีเหรอแอดหรือหยิ่ง
Xxx ไม่รู้ทำไมน้องซีนถึงให้คนนี้มา
กระทะทอดไข่
เผยแอคแล้วสินะ
Comment Retweet Like share
คุณแม่น้องซีนเองคับ รอดูไปก่อน
Xxx บ้านแม่คุยอะไรกันคะเนี่ย
Xxx รอดูงานน้องซีนเลยค่ะ อยากเห็นแขกรับเชิญด้วย
Xxx ทำไมมีคนว่าแขกรับเชิญน้องทำให้งานกร่อยคะแอด
กระทะทอดไข่
รอชมได้ทางช่องของพี่เวได้เลยค่ะ แอดเอาภาพเบื้องหลังมาฝากนิดหน่อย
(รูปซีนเตรียมของและหันมามองดาวฝันอ้อนๆ โดยที่ดาวฝันนั่งหันหลังให้กับคนถ่าย)
Comment Retweet Like share
Xxx แม่!!! สายตาน้องซีนคือดีมาก
Xxx ซีนลูก คนตรงหน้ากินไม่ได้นะลูกทำไมมองแบบนั้น
Xxx พ่อ! สายตาแบบนั้นคืออะไร
Xxx อดใจรอไม่ไหวแล้วครับ อยากเห็นคนที่ทำให้พี่ซีนยิ้มแบบนั้น
=====
ประกาศงดอัพนิยาย 1 สัปดาห์นะคะ ^_^