ผมมองลงไปบนกระจกที่อยู่ตรงหน้า ภาพที่เห็นคือชายคนนึงที่อายุหน้าจะราวๆ 35 ปี สูงกว่าผมประมาณ 10 เซ็น ดวงดาคมโต มีกล้ามเนื้ออยู่พอสมควรบ่งบอกถึงการใด้รับการดูแลเป็อย่างดี หน้าตาโดยรวมแล้วก็ถือว่าผ่านเกณฑ์เฉลี่ยละ แต่ถึงจะเป็แบบนั้น ชายหนุ่มอายุ 21 ต้องกลายมาเป็ลุงอายุจะปาไป 40 เนี่ยนะขำไม่ออกเลยนะเฟ้ยยย
สักพักอาการปวดหัวก็เริ่มจูโจมผม แล้วก็เหมือนจะมีบางสิ่งผุดขึ้นมาในความทรงจำของผม มันคือภาพ ภาพความทรงจำของเ้าของร่างนี้ ไหลเข้ามาในหัวราวกับน้ำหลาก พร้อมกลับอาการปวดหัวรุนแรง จนผมแทบจะทรุดลงเลย และเมื่อมันหยุดลง ผมก็ใด้รับความทรงจำทั้งหมดของตัวผมในโลกนี้ มันทำให้ผมถึงกับ ซ็อก ในวีรกรรมสุดบรรลัยที่คนๆนึงใด้กระทำมาั้แ่อดีดจนถึงปจจุบันเลยละ
ตัวผมในตอนนี้มีชื่อว่า โอเดะ ยูจิ เป็เอิร์ลผู้ปกครองของเมือง เชอริน ที่ตั้งอยู่บนตอนใต้ของอาณาจักร ชินเดีย ในทางตะวันออกของทวีป คาออส เน้นการเกษตรเป็รายใด้หลัก ที่ดินอุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำจากบนูเาหลายสายไหลผ่าน อากาศบริสุทธิ์ เป็เมืองที่ดีมากๆเมืองนึงเลยละ แต่ปัณหาใหญ่ของเมื่องนี้ ก็คือเ้าเมืองผู้โง่เขลา ที่ทำให้เมืองอันเคยงดงามนี้ต้องเสื่อมถอยลง ซึ่งมันก็คือตัวของเ้าของร่างนี้คนก่อน [ตัวผมเองนี้ละ]
เก็บภาษี ขูดรีดประชาชน ใช้อำนาจของตัวเองกดขี่ผู้คน แล้วที่เลวร้ายที่สุดก็คือการจับตัวหญิงสาวมาข่มขืน เพียงเพื่อจะสนองตันหาของตัวเอง ให้ทหารไปควานหาหญิงสาวที่มีรูปร่างดีแล้วนำมาขังไว้ในปราสาท แล้วพาพวกเธอมา ตื้ด ทุกวันแทบไม่ซ้ำหน้า ถ้าพวกเธอไม่ยอมก็จะสั่งให้ นำครอบครัวของพวกเธอมาทรมาน โดยอ้างว่าเป็การสอบสวน
ทรมานพวกเค้าไปเรื่อยๆจนกว่าจะตาย แต่ตรงกันข้ามถ้ายอมตามใจก็จะมอบสิทธ์พิเศษ บางอย่างให้เพื่อเป็การตอบแทน
เพราะแบบนั้นจึงแทบจะไม่มีหญิงสาวคนไหนกล้าขัดใจ โอเดะ ยูจิ เ้าเมืองของเมืองนี้
โชคยังดีที่หญิงสาวทุกคน จะถูกสลักตราเวทย์บนร่างกายด้วยเวทมนต์ เพื่อป้องกันไม่ให้หญิงสาวเ่าั้ตั้งท้องใด้ เพื่อไม่ให้เืของขุนนางผสมกับเืของชนชั้นต่ำ มันเป็กฎของขุนนางที่อาศัยอยู่ในดินแดนนี้ และก็เป็อีกเหตุผลนึงที่ทำให้หญิงสาว ยอมรวมหลับนอนกับเ้าเมืองใด้ง่ายขึ้นด้วย
แต่เื่บัดซบหนักๆน่ะ ของจริงมันจะเริ่มต่อจากนี้ต่างหากละ หญิงสาวที่จะถูกสลักตราเวทย์น่ะ คือหญิงสาวที่ถูกเหล่าทหารจับตัวเพื่อจะนำไปบำเรอกามให้แก่เ้าเมืองเท่านั้น มันไม่ใด้รวมถึงหญิงสาวชาวบ้าน ที่เดินอยู่ตามท้องถนนด้วยหรอกนะ
แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นละถ้านานๆที โอเดะ ยูจิ เ้าเมืองของเมืองนี้ เดินเข้ามาสำรวจภายในเมืองแล้วเจอสาวๆที่ถูกใจน่ะ ผมแทบจะไม่ต้องอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นเลย ข่มขืน บังคับ กักขัง ข่มขู่ ด้วยอำนาจที่ตนมี และด้วยเหตุนี้ ไอเ้าเมืองที่เป็ตัวของผมอยู่ตอนนี้น่ะ เลยมีลูกลับๆอยู่ด้วยถึง 4 คน
บัดซบที่สุดดดด ซิงผมก็ยังไม่ใด้เสียไปเลยแท้ๆ แต่ดันมีลูกตั้ง 4 คนนี้นะ ความหอมหวานของร่างกายของหญิงสาว ผมก็ยังไม่เคยจะรู้จัก ความรู้สึกของครั้งแรกอันสุดจะเมามัน อย่างที่ใด้เคยวาดฝันไว้ก็ยังไม่เคยแท้ๆ แต่พอตื่นขึ้นมาแล้วมีคนบอกคุณว่า คุณเอ็งมีลูกอยู่แล้ว 4 คนนะ ตอนนั้นคุณจะมีความรู้สึกยังไงบ้างละ แต่ที่แน่ๆคุณขำไม่ออกแน่นอนเลยละครับ
แล้วไอเื่ที่จะนำพาความชิบหาย มาสู่ตัวผมมันก็ยังไม่จบง่ายๆแค่นี้หรอกนะ
เมื่อค่อยๆรวบรวมเื่ราวที่เกิดขึ้น มันก็ทำให้ผมนึกขึ้นมาใด้ถึงเกม เกมนึง เป็เกมที่ตอนนั้นผมตัวแดง เลยไม่มีตังพอจะซื้อ ใด้แต่บ่นพึมพัมว่าแพงจังว่า บนเวปราคาตั้ง 4000 จะเอาตังที่ไหนมาดึงนะเนีย [เวปอะไรขายเกมแพงๆผมว่าหลายคนก็หน้าจะรู้จักนะ] แล้วรุ่นพี่ที่ชอบพูดพึมพัม เวลาวิจัยคนนั้นก็มาเจอตอนที่ผมกำลังบ่นพอดี
[รุ่นพี่] เกมแบบไหนหรอยูจิไหนขอพี่ดูทีสิ
แล้วผมก็ยกโน็ตบุ็คให้รุ่นพี่ดู หลังจากนั้นรุ่นพี่ก็เข้าไอดีเวปนั้น แล้วก็ซื้อเกมนั้น ให้กับผม และเพราะเป็เกม เกมแรกที่รุ่นพี่ซื้อให้ ผมเลยจำเกมนั้นใด้ แล้วปัญหาจริงๆน่ะมันก็คือเนื้อเื่หลายๆอย่างในเกมนั้น ที่มันดันตรงกลับความทรงจำของ โอเดะ ยูจิ เนี่ยอะสิ
เนื้อเื่จะกล่าวถึงเด็กชายที่เป็ลูกของ โอเดะ ยูจิ ที่เป็ลูก 1 ใน 4 คนของผม แม่ของเด็กชายที่เป็ภรรยาของผมและเป็ลูกสาวของเอิร์ล ฮาวเบิตร์ วิลฮาส ขุนนางจากแดนเหนือ สืบเนื่องจากภรรยาของผมใด้บังอาจขัดใจผม เื่ที่ผมเอาสาวงามในเมืืองมากินกล้วยทุกคืน บนเตียงของผม [แหงสิโว้ยผู้หญิงคนไหนมันจะเห็นดีเห็นงามกะเอ็งวะ]
ผมเลยเนรเทศเธอไปพร้อมกับลูกชายของเธอ ที่กำลังอยู่ในท้อง ให้ไปอยู่แถมชนบทที่ยากลำบาก เธอที่ร่างกายอ่อนแออยู่แล้วเป็ทุนเดิม ก็ใด้สิ้นใจไปในตอนที่คลอดลูกชายของผม เหลือเพียงเมดและคนรับใช้อีก 2 คนที่ช่วยดูแลเท่านั้นเอง อนาคตเด็กที่เป็ตัวเอกคนนั้นจะพบปาตี้ ช่วยเหลือผู้คน แล้วก็กลายเป็ผู้กล้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก [จากผู้แต่ง เนื้อเื่ในส่วนนี้ผู้แต่งของข้ามไปนะครับตัวเนื้อเื่จะปรากฎขึ้นมาเรื่อยๆ ในตอนต่อๆไปของนิยายเื่นี้ครับ]
เนื้อเื่ของเกมจะเป็ยังไง ไม่สำคัญเท่าไหร่หรอกครับ แต่ที่มันสำคัญจริงๆก็คือฉากจบ 3 แบบของเื่นี้ต่างหากละ
แบบที่ 1 ในเนื้อเื่กล่าวถึงพ่อของตัวเอกแบบคร่าวๆ ว่าในอีก 5 ปีจะถูกผู้คนในดินแดนก่อกบฎ ถูกชาวเมืองจับใด้แล้วถูกทรมานอย่างแสนสาหัต ก่อนที่จะถูกนำไปขึงกับรถม้าแล้วถูกฉีกร่างเป็ชิ้นๆ
แบบที่ 2 นั้นจะกล่าวถึงพ่อของตัวเอกแบบตรงๆ เนื่องจากพ่อของตัวเอกรุ้สึกสนใจ เมด หรือสาวใช้เพียงคนเดียวที่ดูแลตัวเอกมาั้แ่เด็ก ั้แ่แม่ของตัวเอกจากไป บังคับ ขมขู่ ว่าถ้าไม่ยอมมอบตัวเองมาให้ ก็จะยกเลิกเงินช่วยเหลือของตัวเอก ทำให้เธอจำยอมต่อ โอเดะ ยูจิ แถมในที่สุดพอเธอหมดประโยชน์ ก็ค่าเธอทิ้งโดยให้เธอดื่มยาพิษ โดยที่ไม่ให้ตัวเอกรู้
แต่ในอีก 5 ปีให้หลังตัวเอกจะรู้เื่ราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ผลมันจะเป็ไงน่ะหรอ มหากาฟ ลูกเชือดพ่อ ก็จะถือกำเนิด เหมือนในามหาเทพคูโตสยังไงละ[เกมที่ออกภาค 4 แล้วตัวเอกมันชอบเรียก boy boy บ่อยๆไคเคยเล่นก็หน้าจะรู้]
แบบที่ 3 ก็จะกล่าวถึงพ่อของตัวเอกแบบคร่าวๆ โดยพ่อของตัวเอกจะถูกใส่ร้ายโดยเหล่าขุนนาง เนื่องจากการกระทำที่ผิดศิลธรรมของ โอเดะ ยูจิ แต่จริงๆแล้ว้าสมบัติและที่ดิน โอเดะ ยูจิ ต่างหากละ แล้ว โอดะ ยูจิ ก็จะถูกกษัตย์ตัดสิน ให้นำไปทรมาณโดยนำไปถลกหนังทั่วทั้งตัว ก่อนจะนำไปตัดหัวด้วยกิโยตินต่อหน้าประชาชน
และนี้ก็คือทั้งหมดของโชคชะตาสุดบัดซบบบ ที่ผมจะต้องเผชิญ ธงนรกที่โหดเสียยิ่งกว่าโชคชะตาของ อาสึมะ ยูจิ หลายขุมเลยทีเดียว ผมถอนหายใจเฮีอกใหญ่แล้วระหว่างนั้น
[เซบาสเตียน] เกิดอะไรขึ้นรึครับนายท่าน
เนื่องจากผมส่งเสียงร้องไปในตอนแรก หัวหน้าพ่อบ้านจึงต้องมาดูในสิ่งที่เกิดขึ้น
[ยูจิ] ไม่มีอะไรหรอกเซบาส ผมแค่ฝันร้ายน่ะ
[เซบาสเตียน] เข้าใจแล้วครับนายท่าน
และแล้วเซบาสก็เดินหายไป จากหน้าห้องของผม ผมคิดในสิ่งที่ผมจะต้องทำต่อจากนี้
ส่วนคำตอบของผมน่ะ มันง่ายมากเลยละครับ 'ทำสิ่งที่ถูกต้องยังไงละ'
แล้วผมก็จะหักไอธงบัดซบบบ นี้ให้หมดให้ใด้เลยค่อยดูสิครับ