ย้อนเวลากลับมาหย่าพระเอกยุค80

    เศรษฐีนียุค 80 ในมิติซุปเปอร์มาร์เก็ต

    ตื่นมาเป็๲นางร้ายใจเด็ด


           ในศตวรรษที่ 25 ยุคสมัยที่เทคโนโลยีนำหน้าจินตนาการ ‘มู่หนิงหนิง’ หญิงสาววัย 25 ปี คือเ๽้าของซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ใจกลางทำเลทอง มรดกเพียงชิ้นเดียวที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก่อนจากไปด้วยอุบัติเหตุเมื่อสามปีก่อน 


            ในยุคเทคโนโลยี ทำให้ระบบร้านค้าต่างๆต้องปรับตัวเพื่อตอบรับกับสถานการณ์ ซุปเปอร์มาร์เก็ตของเธอก็มีระบบร้านค้าออนไลน์ที่คอยให้บริการเช่นเดียวกัน 


             ทำให้ภายในซุปเปอร์มาร์เก็ตมีสินค้าทุกอย่างไม่ว่าจะเป็๲ของสดจำนวนเนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ต่างๆ รวมไปถึงอาหารแห้ง อาหารกระป๋อง หรือแม้กระทั่งอาหารสำเร็จรูปที่พรีซดายไว้อย่างเรียบร้อย 


          ตลอดจนกระทั่งเสื้อผ้า เครื่องนุ่งหุ่ม และเครื่องใช้ไฟฟ้า สิ่งไหนที่ภายในห้างสรรพสินค้ามีและสำคัญ ซุปเปอร์มาร์เก็ตของเธอก็มีเช่นกัน


          เพราะเธอขายผ่านระบบร้านค้าออนไลน์ทำให้มีของทุกชนิด และมันขายดีมากกว่าหน้าร้านเสียอีก


         อาจเป็๲เพราะการตลาดที่ดียิ่ง ทำให้เธอมีสต็อคสินค้าบนชั้นสองเรียงรายเต็มไปหมด


         แต่เธอไม่ได้ทำงานเองทั้งหมด เพราะคงจะเหนื่อยมาก เธอจ้างคนมีฝีมือมาจัดการกับระบบร้านค้าออนไลน์ และให้จ้างผู้จัดการร้านไว้ช่วยดูแลอีกที


          ทำให้มู่หนิงหนิงมีเวลาว่างเหลือเฟือ


          ชีวิตของเธอเรียบง่ายและสุขสบาย เพราะวันๆ มีหน้าที่แค่ตรวจบัญชีและนั่งนับเงินอยู่ในห้องทำงานชั้นสอง


          งานอดิเรกเดียวที่เยียวยาจิตใจเธอได้ ไม่ใช่เกมเสมือนจริงหรือการท่องเที่ยวผ่าน VR แต่คือการได้กลิ่นอายของกระดาษจากนิยายเล่มเก่าๆ


          ซึ่งที่ตรงข้ามกับซุปเปอร์มาร์เก็ตของเธอคือร้านหนังสือเก่า ที่หญิงสาวใช้บริการเป็๲ประจำ 


           แต่นั่นแหละคือจุดเปลี่ยน...


            เมื่อนิยายชื่อ ‘ชะตารักดอกโบตั๋นยุค 80’ ที่เธอเพิ่งซื้อมา กลายเป็๲ประตูมิติที่ดูดเธอจากห้องทำงานแอร์เย็นฉ่ำ มาโผล่กลางบ้านไม้เก่าคร่ำครึในยุคที่ความสะดวกสบายเป็๲เพียงเ๱ื่๵๹เพ้อฝัน!


            “ให้ตายเถอะ... ฉันมาอยู่ในร่างของ มู่หนิงหนิง นางร้ายชื่อเดียวกับตัวเองคนนี้จริงๆ เหรอเนี่ย!”


              หญิงสาวพึมพำขณะมองใบหน้าตนเองในกระจกบานเล็ก เธอทบทวนเนื้อเ๱ื่๵๹ในหัวอย่างรวดเร็ว นิยายเ๱ื่๵๹นี้เกิดขึ้นในปี1984 ที่เริ่มมีการเปิดการค้าเสรีแล้ว และวันนี้คือวันแต่งงานของเธอกับ ‘หยางไป่หลง’ ทหารหนุ่มอนาคตไกลที่เป็๲พระเอกของเ๱ื่๵๹ 


           และตามพล็อตเดิม เขาจะยื่นหนังสือหย่าให้เธอ๻ั้๹แ๻่วันแรกเพื่อไปทำภารกิจลับ ก่อนจะตกหน้าผาจนความจำเสื่อม 


           แล้วไปพบรักกับ ‘จางมู่ตาล’(ดอกโบตั๋น) นางเอกผู้อ่อนหวานที่จะพาเขากลับมาเหยียบย่ำหัวใจเมียแต่งอย่างเธอในอีกหกเดือนข้างหน้า


            ในนิยาย มู่หนิงหนิงคนเดิมไม่ยอมหย่า รั้งเขาไว้ด้วยความแค้น ทำทุกวิธีเพื่อจะให้พระเอกมาเป็๲ของตนเอง 


          ไม่ว่าจะวางยาปลุกกำหนัด ไปโวยวายที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ส่งเ๱ื่๵๹ร้องเรียน 


           จนสุดท้ายจ้างอัธพาลเพื่อไปรุมมขื่นจางมู่ตาลนางเอกของเ๱ื่๵๹ แต่ถูกหยางไป่หลงช่วยได้ทัน และทำให้นางร้ายมู่หนิงหนิงต้องเข้าคุกและต้องตายอย่างอนาถในคุก


          “ในเมื่อผู้ชายไม่รัก ก็ต้องหย่าดีกว่าไปนอนตายในคุกละนะ!”


            หนิงหนิงแค่นยิ้ม เธอหยิบหนังสือหย่าที่วางทิ้งไว้ขึ้นมาจรดปลายปากกาเซ็นชื่อลงไปอย่างไม่ลังเล เธอตัดสินใจแล้วว่าหกเดือนหลังจากนี้ เมื่อเขากลับมาพร้อมเมียใหม่ เธอจะยื่นกระดาษแผ่นนี้ให้เขาแล้วเดินจากไปอย่างเฉิดฉาย


         “จะกลัวอะไรล่ะ ในเมื่อฉันมีมิติซุปเปอร์มาร์เก็ตติดตัวมาด้วย!” เธอนึกถึงโกดังสินค้ามหาศาลในศตวรรษที่ 25 ของเธอ 


          ในยุคที่ข้าวยากหมากแพงแบบนี้ ของพวกนั้นมีค่ามากกว่าทองเสียอีก เธอจะเป็๲เศรษฐีนียุค 80 ให้ดู! 


           ส่วนผู้ชาย... ถ้าไม่มีดีก็แค่หาใหม่ หล่อๆ ล่ำๆ กว่าหยางไป่หลงมีตั้งเยอะแยะ!


           มู่หนิงหนิงเริ่มสำรวจสมบัติที่ได้รับมา เธอเปิดถุงเงินที่พระเอกทิ้งไว้ให้ ภายในมีธนบัตรหนึ่งร้อยหยวนสิบใบ พร้อมกับห้าสิบหยวนและสิบหยวนอีกรวมเป็๲เงินจำนวน 1,300 หยวน 


            พร้อมคูปองสินค้าอีกจำนวนหลายใบ ถึงแม้ในยุคนี้เปิดให้มีการค้าเสรีแล้ว แต่ของบางอย่างยังต้องใช้คูปอง ไม่ว่าจะเป็๲รถจักรยาน หรือเครื่องใช้ไฟฟ้า ที่ยังคงต้องแสดงคูปองสินค้าจึงจะสามารถซื้อได้


           “ถือว่าหยางไป่หลงพระเอกของเ๱ื่๵๹ยังใจป้ำอยู่บ้าง เงินเดือนทหารแค่ 40 หยวน แต่กล้าทิ้งเงินไว้ให้เยอะขนาดนี้ คงกะว่าให้ฉันใช้จนตายเลยล่ะมั้ง”


            เธอเก็บเงินเข้ามิติส่วนตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปิดตู้เสื้อผ้าใบเล็กที่อยู่ข้างเตียง


            ภายในมีชุดผู้ชาย และชุดของผู้หญิงคงเป็๲ของเ๽้าของร่างเดิม มีทั้งหมดหกชุด จัดการเก็บเสื้อผ้าที่มีอยู่เพียงน้อยนิดใส่กระเป๋าที่เก็บมาจากใต้ตู้เสื้อผ้าอีกที


            เตรียมตัวหนีออกจากบ้านหลังนี้ไปสร้างชีวิตใหม่ทันที


     กึก!


             ทว่า... เมื่อเธอเปิดประตูห้องนอนหวังจะก้าวเดินสู่ความอิสระ ฝีเท้าของเธอก็ต้องหยุดกะทันหัน


           “พี่สะใภ้... ท่านจะไปไหนหรือคะ/ครับ?” เสียงเล็กๆ สองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน


           เบื้องหน้าของเธอคือชายชราผมขาวโพลนที่พยุงร่างกายอันซูบผอม และเด็กแฝดชายหญิงหน้าตามอมแมมอีกสองคน ที่กำลังมองเธอด้วยสายตาใสซื่อแกมหวาดกลัว


            มู่หนิงหนิงเบิกตากว้าง... ฉิบหายแล้ว! เธอลืมไปเสียสนิทว่าหยางไป่หลงไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว 


             เขายังมีคุณปู่ที่ล้มป่วยและน้องฝาแฝดอีกสองคนที่ต้องดูแล และตามเนื้อเ๱ื่๵๹... ทันทีที่พระเอกหายสาบสูญไป ทุกคนในบ้านนี้จะถูกนางร้ายทอดทิ้งให้อดตายอย่างทารุณ!


          “เอ่อ... คือปู่กับเด็กๆ...” มู่หนิงหนิงมองกระเป๋าเสื้อผ้าในมือสลับกับสายตาเว้าวอนของเด็กน้อย


           แผนการหนีไปเป็๲เศรษฐีนีคนเดียว... ดูท่าจะไม่ง่ายอย่างที่คิดเสียแล้วสิ!


     


           ....................