ราชาไร้บัลลังก์

ยังไม่มีใครหาตัวมิคาเอลพบด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วเกินไปพวกมันทำได้แค่ยืนรอเฉยๆแต่แล้วหัวหน้าตระกูลที่ยังไม่โดนมิคาเอลจัดการเริ่มเคลื่อนไหว มันต้องการที่จะหนีออกไปจากที่นี่โผล๊ะ! เพียงแค่มันขยับตัวเล็กน้อยตัวหัวหน้าตระกูลใหญ่ก็ระเบิดกลายเป็นระอองเลือดไป
''ไม่ เจ้าฆ่าท่านพ่อของข้าไอ้บัดซบ"ลูกชายของหัวหน้าตระกูลคนนั้นร้องตะโกนออกมาสุดเสียงแต่ยังไม่ทันทีเสียงของมันจะได้เงียบลง ตูม! มิคาเอลได้ระเบิดสิ้นของมันทิ้งในทันที
''แล้วไง ทำไมข้าจะฆ่าพ่อเจ้าไม่ได้ เรื่องทั้งหมดต้องโทษเจ้าที่มายุ่งกับคนรักของข้า''โผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ!มิคาเอลระเบิดผู้อาวุโสของ5ตระกูลใหญ่ทิ้งทุกคน ตอนนี้พื้นที่ตรงนั้นเต็มไปด้วยเลือดมันทำให้ศิษย์ในสำนักที่ยังไม่โดนทำอะไรพากันเข่าอ่อนและอาเจียนออกมาไม่หยุด
''อ่า...จบแล้ว ทำไมเรื่องถึงได้เป็นแบบนี้''หัวหน้าตระกูลใหญ่คนสุดท้ายทรุดลงพื้นด้วยท่าทางเหม่อลอยผู้อาวุโสที่ตายไปล้วนเป็นกำลังหลักของตระกูลทั้งสิ้น หากเป็นแบบนี้พวกมันจะอ่อนแอลงอย่างมากมากถึงขนาดที่ว่าตระกูลขนาดกลางก็เอาชนะพวกมันได้ไม่ยาก
''นั่นคือผลที่พวกเจ้าจะต้องรับ คงคิดไม่ถึงสินะว่าฝ่ายที่ถูกจัดการกลับเป็นพวกเจ้าซะเอง''มิคาเอลปรากฎตัวออกมาข้างหลังหัวหน้าตระกูลคนที่เหลือ
''เพราะอะไรทำไมถึงต้องทำขนาดนี้''
''อะไรกัน ทั้งที่เจ้าเองก็คิดจะฆ่าข้าไม่ใช่หรือไง หรือเจ้าจะบอกว่าการที่ข้าตอบโต้มันผิดเรื่องทั้งหมดเกิดจากลูกของเจ้าแท้ๆ หรือเจ้าจะบอกว่าไม่เป็นไรหากข้าจะย่ำยีคนรักของเจ้าบ้าง''หัวหน้าตระกูลคนนั้นก้มหน้าลงสิ่งที่มิคาเอลพูดมันจริงทั้งหมดเป็นมันมันก็คงไม่ยอมเหมือนกันและคงทำแบบที่มิคาเอลทำแน่นอน
''ฆ่าข้าซะ''หัวหน้าตระกูลคนสุดท้ายกลับร้องขอความตายออกมา ทำให้มิคาเอลแปลกใจไม่น้อย
''ยังก่อนข้าไม่ให้เจ้าตายง่ายๆหรอกน่าและหลังจากนี้ตระกูลใหญ่ของพวกเจ้าเองก็ต้องโดนกวาดล้างเพราะโชคไม่ดีที่ข้าไม่ชอบให้มีใครเหลือรอดไว้สร้างปัญหา''
''นี่เจ้าไม่กลัวราชวงค์ตามล่าเจ้าหรือไง หากเจ้าทำแบบนั้นเท่ากับเจ้าได้เปิดศึกกับคนทั้งทวีป''
''กลัว? ถ้าข้ากลัวข้าคงไม่โผล่หน้ามาที่นี่หรอก แล้วข้าก็ฆ่าพวกเจ้าไปเยอะแล้วด้วยเจ้าคิดว่าพวกมันจะปล่อยข้าไปหรือไง''ปัง! มิคาเอลทำลายพลังของอีกฝ่ายทิ้งก่อนจะหันไปมองเจ้าสำนักของสำนักลานหิมะ มิคาเอลนิ่งเงียบจากนั้นจึงพุ่งเข้าไปจับหัวของอีกฝ่ายก่อนจะส่งพลังเจ้าไปสำรวจในตัวของเจ้าสำนัก
''ไม่มี?''มิคาเอลแปลกในที่เจ้าสำนักลานหิมะไม่ได้โดนอักขระต้องห้าม มันจึงดึงแหวนของอีกฝ่ายออกมาจากนั้นจึงสำรวจของด้านในแหวนดู
''เจ้าเอาแหวนของข้าคืนมาซะ''เจ้าสำนักร้อนรนทันทีที่ถูกดึงแหวนออกไปเหมือนกับว่าในนั้นมีของสำคัญมากๆอยู่
''อืม...ที่เจ้ามีพลังระดับนี้ได้คงเพราะไปเจอหินแห่งพลังมาสินะ''ถูกต้องการระเบิดของวังแห่งแสงในครั้งนั้น ของที่เก็บเอาไว้บางสิ่งไม่ถูกทำลายลงไปด้วยและมันได้กระจายออกไปทั่วทวีปเจ้าสำนักลานหิมะโชคดีที่ไปเจอหินแห่งพลังนี้เข้าจากนั้นมามันก็ตั้งหน้าตั้งตาดูดซับอย่างบ้าคลั่งจนในที่สุดมันก็มีพลังระดับ13นิวเคลียร์
''เอาแหวนคืนข้ามา''เจ้าสำนักตะโกนขณะเส้นเลือดเริ่มปูดโปน มันต้องการแหวนคืนแต่มิคาเอลไม่ได้สนใจเสียงของมัน มิคาเอลดีดแหวนไปให้เซร่าจากนั้นจึงกดตัวของเจ้าสำนักลงตูม! ตั้งแต่ช่วงเข่าลงไปของมันถูกพลังของมิคาเอลผนึกไว้ใต้พื้น ไม่ว่าจะดิ้นรนขนาดไหนมันก็ไม่มีทางหลุดขึ้นมาได้เลย
''เจ้าชอบทรมานคนอื่นมากนักใช่มั้ย''มิคาเอลแปลเปลี่ยนเข็มให้กลายเป็นกริชจากนั้นจึงทำให้ระบบรับความรู้สึกของเจ้าสำนักดีขึ้น1,000เท่าหากเจ้าสำนักในตอนนี้เกิดบาดเจ็บขึ้นมามันคงได้เจ็บปวดทุรนทุรายแน่นอน ฉัวะ! มิคาเอลตัดนิ้วของเจ้าสำนักออกแล้วถือมันไว้ในมือ
''อ๊าก เจ้าทำอะไรกับร่างกายของข้าไอ้สารเลว''แค่โดนตัดนิ้วแรกออกไปมันถึงกับตะโกนออกมาแบบไม่อายขณะที่น้ำตาของมันก็เริ่มไหลลงมาอาบที่ใบหน้าและด้วยปากที่อ้าอยู่ของมันมิคาเอลโยนนิ้วเข้าไปในปากของเจ้าสำนักก่อนจะใช้พลังบังคับให้มันกลืนลงไป
''ชอบมั้ย? คงชอบสินะไม่อย่างงั้นเจ้าคงหนีไปแล้ว''ฉัวะ! นิ้วที่2กระเด็นออกมาพร้อมเลือดที่สาดกระเซ็นและอีกครั้งที่มันถูกบังคับให้กลืนนิ้วตัวเอง
''ฆ่าข้า''
''...''ฉัวะ! นิ้วที่3,4,5 มิคาเอลยังคงตัดนิ้วของมันออกไปเรื่อยๆ ตอนนี้นิ้วทั้ง5ของมันต่างไปรวมกันอยู่ในท้อง ด้วยความเจ็บปวดเกินจะทนไหวมันจึงหมดสติลงไปหลังมิคาเอลตัดนิ้วที่5ทิ้ง
''ท่านพี่แล้วคนที่เหลือจะทำยังไงกับพวกมันดี''เจนน่าและคนอื่นๆได้ลอยลงมาหามิคาเอลฉับพลันที่ลูกศิษย์ในสำนักลานหิมะได้ยินสิ่งที่เจนน่าพูดออกมาพวกมันพากันคุกเข่าด้วยความหวาดปกติพวกมันไม่ได้ต่อสู้โดยเอาชีวิตเข้าแลกมากนักเพราะแค่ชื่อเสียงของสำนักพวกมันก็สามารถรังแกคนอื่นๆได้แล้ว แต่เมื่อมาเจอฉากการต่อสู้?แบบนี้เข้าพวกมันกลับทำอะไรไม่ได้กลับกันพวกมันดันแสดงความอ่อนแอออกมาโดยไม่ต่อต้าน
''ผู้อาวุโสพวกเราไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เพราะฉะนั้นปล่อยพวกเราไปเถอะ ถะ...ถ้าท่านไม่ทำอะไรเราพวกเรายินดีติดตามและฟังคำสั่งของท่านทุกอย่าง''
''ใช้แล้วเรื่องนี้พวกเราไม่เกี่ยวข้องด้วยโปรดละเว้นพวกเรา''เหล่าศิษย์ทั้งสำนักต่างขอร้องออกมาจะมีก็เพียง10คนที่เคยมีเรื่องกับมิคาเอลเท่านั้นพวกมันในตอนนี้ใกล้เสียสติเต็มทนหากมันรู้ว่ามิคาเอลน่ากลัวขนาดนี้พวกมันคงไม่ตอแยด้วยและเลือกที่จะวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด
''หากพวกเจ้าอยากจะรอดมันก็พอมีทางอยู่ทำสัญญาเลือดแล้วรับใช้เซร่า20ปีเมื่อครบเวลาพวกเจ้าถึงจะมีอิสระ''ฉับพลันที่มิคาเอลพูดออกมาเสียงของศิษย์ต่างดังขึ้นมาอีกครั้งเพราะเซร่านางอ่อนแอเกินไปศิษย์หลายคนต่างไม่ยอมรับ
''ข้าได้ให้โอกาสแล้วจะเลือกอะไรมันก็เรื่องของพวกเจ้า''มิคาเอลพูดอีกครั้งขณะเริ่มลอยขึ้นไปบนอากาศแรงกดดันมหาศาลเริ่มไหลไปกดทับเหล่าศิษย์ตัวน้อยต่างๆ จนในที่สุดพวกมันก็ยอมจำนนทุกอย่างกำลังเป็นไปได้ด้วยดีมิคาเอลจึงหยิบแผ่นหยกออกมา1แผ่นจากนั้นเลือดของเหล่าศิษย์ได้ไหลออกมาจากตัวของพวกมันคนละ1หยด ทั้งหมดลอยไปรวมกันที่แผ่นหยกจนแผ่นหยกเปลี่ยนจากสีขาวกลายเป็นสีแดง จากนั้นมิคาเอลจึงโยนแผ่นหยกแผ่นนั้นให้เซร่า
''ด้วยแผ่นหยกนั่นหากเจ้าต้องการให้ใครตายเจ้าใช้แค่ความคิดก็พอ แต่ถ้าหากต้องการให้ทั้งหมดตาย

ให้บีบแผ่นหยกนั่นทิ้ง แล้วก็ไม่ต้องปฎิเสธรับมันไปแล้วพัฒนาสำนักนี้ให้ดีส่วนเรื่องอื่นๆข้าจะจัดการเอง''

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่98:เป็นฝ่ายถูกจัดการซะเอง

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่98:เป็นฝ่ายถูกจัดการซะเอง

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้