————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
เื่นี้หยกเปิดให้ อ่านฟรี!จนจบเลยค่ะ ~
แต่จะเป็การอ่านฟรีในแบบที่กำหนดนะคะ
โดยแต่ละตอนที่ลงไปแล้วจะเริ่มติดเหรียญในเวลา 00.00 น. ของทุกวันค่ะ
เพราะงั้นอย่าลืม กดหัวใจ กับ กดเพิ่มเข้าชั้น เอาไว้ด้วยน้าจะได้ไม่พลาดตอนใหม่ ๆ กันนะคะ ^^'
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
“ชะ...ช่วยบอกคนของคุณ” เพราะเสียงสั่นเกินไปจึงเลือกเงียบแทนที่จะพูดต่อให้จบ ไม่งั้นฉันคงพูดติดอ่างแน่นอน
“เห้ย! ผู้หญิงเขากลัวใหญ่แล้วมึงไม่เห็นเหรอวะ!?”
“…” ผู้ชายด้านหน้าพูดเสียงดังกว่าเดิม จนมันสามารถเรียกความสนใจให้กับคนรอบข้างได้มากพอที่ทำให้พวกคนเ่าั้ยอมเงยหน้าขึ้นมาจากมือถือ หรือหนังสือพิมพ์เพื่อมองมาที่ฉันและชายพวกนี้
ขาของฉันก้าวถอยหลังอัตโนมัติ ระหว่างที่เขากำลังต่อว่าลูกน้องของตัวเองอยู่ และฉันก็ขอโทษไปแล้ว จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องยืนอยู่ต่อ อีกอย่างฉันก็ไม่ได้อยากอยู่สักเท่าไรด้วย
“เดี๋ยวสิ...ยังไม่ตอบคำถามผมเลย นี่คิดจะหนีความผิดที่ทำไว้กับคนอื่นแล้วงั้นเหรอ?”
“เปล่านะคะ ทำไมต้องหนีด้วย ในเมื่อฉันบอกคุณไปแล้วว่าไม่ได้ตั้งใจ และก็ขอโทษแล้วด้วย” ครั้งนี้ฉันเม้มปากแน่นตอบกลับอีกฝ่ายไปอย่างกล้าหาญ เพราะทนไม่ไหวกับคำพูดของเขา
หนีงั้นเหรอ ฉันแค่จะไปหาคนที่พี่ขุนส่งมาต่างหาก ช้าขนาดนี้จะไม่สาปฉันแล้วเหรอนั่น
“ก็ผมบอ-”
RrrrrRRRrr
“ฮัลโหลค่ะ” อีกฝ่ายพูดยังไม่ทันจบเสียงรอสายจากมือถือของฉันก็ดังขึ้นมา แน่นอนว่าฉันรีบกดรับทันที เพราะไม่อยากสนทนากับผู้ชายตรงหน้าต่อ
“…” ส่วนชายคนนั้นทำหน้าไม่พอใจพร้อมใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม และเม้มปากแน่น หันหน้ามองซ้ายมองขวาพร้อมถอนหายใจออกมา ซึ่งมันเป็ท่าทางของพวกที่เอาแต่ใจตัวเอง
“พอดีเกิดเื่นิดหน่อยค่ะ” แม้ฉันจะทำเป็ไม่สนใจผู้ชายตรงหน้าก็จริง แต่หางตาฉันก็แอบมองอยู่ตลอด เพราะกลัวว่าคนพวกนี้มันจะมาทำอะไรในจังหวะที่ฉันเผลอหรือเปล่า
ต่อให้ตอนนี้จะอยู่ในพื้นที่สาธารณะก็จริง และเคยคิดว่าเขาอาจเกรงกลัวบ้าง แต่ที่ดูมาท่าทีของผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีความเกรงกลัวอย่างที่ฉันว่าไปสักนิด เพราะงั้นมันก็เป็ไปได้หากเขาอยากทำอะไรขึ้นมาก็คงไม่คิดแคร์สายตาใครหรอก
ฉันเลยต้องเซฟตัวเอง ขนาดเ้าหน้าที่ยังทำเป็เมินเลยแค่นี้ก็รู้แล้วว่าคนพวกนี้คงจะเป็พวกคนใหญ่คนโตของที่นี่แน่ ๆ
“ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ” ฉันกดวางสายพร้อมหันไปมองผู้ชายที่เอาแต่ยืนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหนสักที
“คุณจะเรียกค่าเสียหายเท่าไรคะ?” ฉันเดินเข้าไปหาเขาอย่างไม่เกรงกลัว และยกกระเป๋าขึ้นมาเพื่อที่จะหยิบเงินด้านในออกมาจ่ายให้มันจบไป เพราะไม่อยากคาราคาซังอยู่ตรงนี้แล้ว
ที่ทำแบบนี้ไม่ใช่เพราะตัวเองรวยหรอก และฉันก็ไม่เคยคิดจะพูดแบบนี้กับใครด้วย แต่เพราะสิ่งที่กำลังเจอมันทำให้ฉันทนไม่ไหวจึงเลือกใช้วิธีนี้แทน
“ผมไม่้าเศษเงินของคุณ” น้ำเสียงอีกฝ่ายหนักแน่นจนทำเอาขนลุกไปทั่วร่างกาย ปลายนิ้วที่กำลังัักับกระเป๋าเริ่มกดลงอัตโนมัติ เพราะรู้สึกกลัวและกดดัน แต่ก็พอประคองสติข่มไม่ให้ตัวเองแสดงความกลัวออกมาได้
“ถ้างั้นฉันขอตัวค่ะ”
“เดี๋ยว”
“ปล่อยมือออกจากฉันเดี๋ยวนี้!” ฉันตวาดคนตรงหน้าอย่างเหลืออด หลังอีกฝ่ายมาจับแขนของฉันอย่างถือวิสาสะ ไม่รู้ว่าเพราะกลัวมาก หรือเพราะอะไรถึงได้รู้สึกร้อนและหนาวปะปนกันอย่างนี้ ซึ่งความรู้สึกพวกนี้เกิดขึ้นหลังจากที่เขามาจับแขนของฉันเอาไว้ แน่นอนว่าฉันรีบสะบัดออกทันที
“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!” หลังสะบัดมือเขาออกได้ ฉันก็ยกนิ้วขึ้นชี้อีกฝ่ายพร้อมจ้องเขาด้วยดวงตาแข็งกร้าวโดยลืมความกลัวที่เคยมีไปจนหมด
“…” อีกฝ่ายไม่พูดอะไร ไม่แสดงสีหน้าโกรธด้วย จะมีก็แค่มองฉันอย่างไม่เข้าใจมากกว่า เหมือนกำลังสงสัยอะไรสักอย่าง แต่สำหรับฉันขอไม่สนใจแล้วกัน จังหวะนี้แหละรีบหนีออกไปก่อนที่มันจะได้สติ ไม่แน่เขาอาจกำลังใก็ได้ หรือไม่ก็อายเนื่องจากเสียงที่ฉันพูดมันดังมากจนทำให้ทุกคนมองมาที่เรากันหมดแล้ว
ทางด้านแผน
“พี่! ของพี่เสื่อมแล้วเหรอ?!” หนึ่งในลูกน้องของแผนพูดแทรกอย่างสงสัยหลังเห็นว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้ยังมีสติดีอยู่แถมยังด่าลูกพี่ของเขาหน้าตาเฉยแล้วรีบเดินหนีไปเหมือนคนปกติ จึงทำให้ลูกน้องบางส่วนของแผนพากันคิดว่า ‘ของ’ ที่แผนทำใส่เธอมันเสื่อมลง หรือวิชาอาคมที่แผนมีมันอ่อนแรงกันแน่
“ไอ้ห่านี่! มึงก็ถามไม่คิด คนอย่างพี่แผนเหรอของจะเสื่อมไอ้โง่!” ชายอีกคนรีบเอ่ยปากด่าเ้าของคำถามเมื่อกี้พร้อมทั้งตบลงที่ศีรษะของเขาอย่างแรง จนเ้าตัวที่ถูกกระทำแสดงสีหน้าเ็ปออกมา
“มึงลองไหมว่าของกูเสื่อมจริงอย่างที่พูดหรือเปล่า” แผนปรายตามองลูกน้องตัวเองพร้อมกดเสียงลงจนคนถูกถามถึงกับรีบก้มหน้าลง และปิดปากเงียบ
“ไม่ครับพี่” ต่อให้ของจะเสื่อมหรือไม่ เขาก็ไม่คิดเอาชีวิตของตัวเองมาเสี่ยงเล่นหรอก
“พี่แผน...ของดีอุตส่าห์มาหาถึงที่แบบนี้ ปล่อยไปน่าเสียดายแย่ แถมคนสวยอย่างยัยนั่นก็มีน้อยด้วย เราคงทำเงินกันได้เยอะเลยนะพี่ ถ้าเกิดได้มันมาอยู่กับเรา”
“กูรู้ มึงไม่ต้องเสือกมาบอกกู!” คำตอบของแผนทำเอาคนที่พูดประโยคเมื่อกี้ขยับขาก้าวถอยหลังกลับไปยืนที่เดิม
“น่าสนใจดี กูก็ยังไม่เคยเจอเหมือนกัน คนที่มันโดนกูทำของใส่แล้วยังปกติแบบนี้ แสดงว่ามันก็น่าจะมีอาคมเหมือนกัน”
“หรือไม่มันก็อาจมีของดีนะพี่ ผู้หญิงสมัยนี้เขาไม่สนใจเื่อาคมกันแล้ว ผมว่ามันต้องมีของดีแน่นอน” ชายคนเดิมรีบพูดขึ้นอีกครั้งหลังหาจังหวะแทรกเข้ามาได้อีกรอบ
“พวกมึงรีบตามมันไป และจำเอาไว้ว่าวันนี้กูต้องได้มันกลับไปด้วย”
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok
(https://www.facebook.com/sunisayok310540/)
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
