มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

การตกแต่งภายในของโรงแรมนี้เป็นแบบตะวันตก

เมื่อพวกเขาเดินเข้ามาในห้องโถง บริกรหญิงไม่นานก็เข้ามาแล้วถามพวกเขาอย่างสุภาพ “ประทานโทษค่ะท่าน ได้จองไว้มั้ยคะ?”

“หือ จองเหรอ? ไม่ ผมไม่ได้จอง” ฉินเฉาลูบจมูก เมื่อเขาออกไปทานข้างนอก เขาไม่เคยจอง สถานที่มีคลาสแบบนี้เป็นปัญหาจริง ๆ

“ต้องขอโทษท่านด้วยค่ะ ที่นั่งในโรงแรมนี้เต็มแล้ว อย่างไรก็ตาม ครั้งหน้าคุณสามารถจองไว้ก่อน จากนั้นเราจะหาที่ให้คุณค่ะ” บริกรหญิงพูดสุภาพอย่างเป็นกันเอง แต่ฉินเฉาเห็นร่องรอยการดูถูกในสายตาของเธอ

“แม้ว่าเราจะไม่ได้จอง เธอจะไม่ให้เรากินเหรอ?” ซูจีเข้ามาร่วมสนุกด้วย ขณะที่กอดแขนฉินเฉา เธอพูดกับบริกรหญิง

“ไปจัดที่ VIP ข้างหน้าต่างให้ฉัน”

“คุณหนู ดิฉันต้องขอโทษจริง ๆ ค่ะ” บริกรหญิงหัวเราะแล้วพูดว่า “สถานที่พิเศษมีไว้สำหรับ VIP เมมเบอร์เท่านั้นค่ะ”

“สมาชิก VIP?” ฉินเฉารู้สึกว่าโรงแรมนี้ช่างเรื่องมากจริง ๆ แค่จะกินอาหารยังต้องเป็นสมาชิก “แล้วจะเป็นสมาชิก VIP ได้ยังไง?”

“ขอโทษค่ะ บัตรสมาชิก VIP ถูกออกโดยประธานของเราเท่านั้นค่ะ” บริกรสาวสวยอธิบายอย่างเริ่มหมดความอดทน “ดิฉันต้องขอโทษจริง ๆ แต่พวกคุณทั้งคู่ไม่ใช่สมาชิก VIP ครั้งหน้ากรุณาจองก่อน ฉันต้องขอโทษ แต่ฉันต้องไปรับแขกคนอื่นอีก”

“ไปกันเถอะ” ฉินเฉาไม่อยากรบกวนคนอื่นอีกต่อไป ยิ่งกว่านั้น นี่ยังเป็นกฎของโรงแรมด้วย

“เดี๋ยวก่อน!” ขณะที่กอดแขนฉินเฉา ซูจีดึงการ์ดทองคำบริสุทธิ์ออกมาจากกระเป๋า แล้วส่ายมันตรงหน้าบริกรหญิง “ตาข้างไหนของเธอเห็นว่าเราไม่ใช่สมาชิก VIP?”

เมื่อเห็นการ์ด สีหน้าของบริกรหญิงก็เปลี่ยนไป บริการสาวแทบจะไม่เชื่อสายตาคนเอง จะสายตาที่เป็นไปด้วยความรู้สึกถูกเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม แล้วพูดอย่างกระตือรือร้น

“พวกคุณทั้งคู่ก็เป็นสมาชิก VIP ถ้าอย่างนั้นได้โปรดมากับฉัน ๆ จะจัดหาที่สำหรับพวกคุณทั้งคู่”

บริกรเล็ก ๆ ที่โรงแรมแอนโทนี่แห่งนี้ต่างมีเงิน เพราะว่าแขก VIP ของพวกเขามักจะทิ้งทิปไว้ให้พวกเขาอย่างใจกว้าง

บริกรหญิงคนนี้รู้สึกโชคดีจริง ๆ เพราะว่าเธอได้พบกับสมาชิก VIP เพราะงั้นเธอต้องได้ทิปอย่างมากแน่เลย

“ไม่เป็นไร เราไม่อยากสร้างปัญหาให้เธอ ไปเรียกผู้จัดการมาพบเรา” ซูจีบอกปัดเธออย่างไม่ไยดี

“นี่” บริกรหญิงรู้สึกอาย

“ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง?”

“โปรดรอสักครู่ค่ะ” บริกรหญิงไม่มีทางเลือก ได้แต่เก็บความไม่พอใจเอาไว้

“ทำแบบนี้ แล้วยังคิดจะได้ทิปอีกเหรอ” ซูจียิ้มหวานให้ฉินเฉา “แม้เงินจะไม่ใช่ทุกสิ่ง แต่ถ้าไร้เงินมันก็ยากจะขยับล่ะนะ”

“หืม? มีตอนไหนบ้างที่เธอไม่มีเงิน?”

“แน่นอน ตระกูลซูของเราเมื่อก่อนลำบากอย่างมาก ความมั่งคั่งที่เรามีตอนนี้เป็นผลมาจากการทำงานหนักของพ่อกับพี่สาวของฉัน ฉันถึงนับถือพวกเขาทั้งคู่มากยังไงล่ะ”

หญิงสาวคนนี้พูดขณะที่ดึงแขนฉินเฉา จากนั้นหัวเราะ “เพราะอย่างนั้น ฉันเลยระวังเรื่องการใช้เงินมาก ฉันไม่เคยขับ BMW หรือ สวมใส่เสื้อผ้าหรูหรา โดยเฉพาะเมื่อฉันเป็นผู้ฝึกตน ของพวกนี้เป็นแค่ของนอกกายทั้งนั้น”

“ถ้าฉันประสบความสำเร็จในการฝึกฝนเส้นทางปีศาจ บางทีฉันอาจจะช่วยเธอผ่านขั้นสร้างรากฐานได้ เมื่อถึงตอนนั้นเธอสามารถเลื่อนไปขั้นที่สูงขึ้น”

ฉินเฉาพูดอย่างมั่นใจ

“ใช่แล้ว! แต่สิ่งแรกเลย นายต้องเข้าสู่ขั้นกำเนิดจิตให้ได้ก่อน จากนั้นไว้เราค่อยมาคุยกันอีกครั้ง!”

พวกเขาทั้งคู่คุยกันอย่างเงียบ ๆ ในตอนนี้เอง ชายในเครื่องแบบผู้จัดการสีดำก็เข้ามาขอโทษต่อหน้าซูจี

“ผมต้องขอโทษคุณซูด้วย นั่นเป็นคนมาใหม่ เธอไม่รู้จักคุณ อภัยให้เธอด้วย”

“ลืมมันเถอะ ฉันไม่ได้โกรธ ฉันมาที่นี่เพื่อกิน ไม่ใช่เพื่อโกรธ ช่วยหาที่นั่งให้เราด้วย” ซูจีโบกมือแล้วพูดกับผู้จัดการ

“แน่นอนครับ ที่ประจำของคุณเตรียมไว้อยู่แล้ว โปรดตามผมมาครับ”

ผู้จัดการนำพวกเขาทั้งคู่มาที่ที่นั่งติดหน้าต่างที่ชั้นสาม การตกแต่งที่ชั้นสาม ดูหรูหราอย่างมากเมื่อเทียบกับชั้นแรก บรรยากาศก็สงบกว่ามาก

ที่ตรงกลางของชั้นสาม วงดนตรีสไตล์ตะวันตกก็เริ่มบรรเลงเพลงช้า ๆ

ผู้จัดการจัดการให้บริกรหญิงมาให้บริการพวกเขาสองคน สาวสวย บางทีอาจเป็นนักศึกษาฝึกงาน เธอถือเมนูเข้ามา

“นายอยากกินอะไร?” หลังจากที่พวกเขาได้ที่นั่ง ซูจีก็ผลักเมนูไปให้ฉินเฉา “ผู้พิทักษ์ของฉัน! อยากกินอะไรก็สั่งเลย”

“มื้อเดียวก็พอแล้วสำหรับตอบแทนผม?” ฉินเฉามองไปที่เมนู มันเป็นภาษาฝรั่งเศสแล้วเขาไม่เข้าใจสักคำ

“งั้น นายอยากกินอะไรล่ะ?” ซูจีมองฉินเฉาอย่างชื่นมื่น

“นี่คืออะไร?” ฉินเฉาชี้ไปที่หนึ่งในตัวเลือกในเมนู บริกรหญิงยิ้ม “ท่านคะ นั่นเป็นรายการเพลง คุณสามารถเลือกเพลงแล้ววงดนตรีจะเล่นเพลงที่คุณเลือกที่นี่ค่ะ”

“เฮ้ เฮ้ งั้นปล่อยให้ฉันจัดการเอง” ซูจีแย่งเอาเมนูจากมือฉินเฉามา หน้าฉินเฉาแดง ประโยคที่ว่า ‘ให้แฟนของผมเป็นคนเลือก’ ถูกกลืนลงไปในท้อง

มองดูซูจีสาวสวยที่เหมือนอยู่คนละโลก ทำให้ฉินเฉาหมดกำลังใจ ฐานะของพวกเขาทั้งคู่ต่างกันเกินไป ตัวเขายังเป็นแค่ผู้ฝึกตนขั้นหลอมลมปราณ เขามีความหมายอะไรที่จะตามจีบเธอ?

เธอรักที่จะกินอาหารฝรั่งเศส ขณะที่เขาชอบกินเนื้อย่างข้างถนน ฐานะของพวกเขาต่างกันเกินไป ลืมมันซะ! อย่าปล่อยให้ตัวเองลอยอยู่ในฝัน

“เอาเนื้อพิราบผัดเผ็ด เห็ดทรัฟเฟิลดำ มะเขือเทศ กับหอยนางรม แล้วก็แซลม่อนย่างกับคาเวียร์ ฉินเฉาฉันจำได้ว่านายชอบเนื้อแกะ งั้นเพิ่มล็อบสเตอร์อบชีส กับวานิลาแลมบ์ช็อป เสิร์ฟกับครีมวานิลา ซุปผัก ฉันคิดว่าเราไม่ต้องการไวน์ที่แพงมาก เอาลาไฟต์ ปี 86 มาขวดหนึ่งละกัน”

“ค่ะ ได้โปรดรอสักครู่” เมื่อบริกรหญิงจากไป เธอเห็นฉินเฉามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยท่าทางว่างเปล่า ซูจีอดกะพริบตาไม่ได้

“เฮ้ สุดหล่อ นายเป็นอะไรน่ะ?”

“ไม่มีอะไร ฉันแค่รู้สึกไม่ดีกับอาหารแพง ๆ แบบนี้น่ะ”

“เรื่องนี้เหรอ?” ซูจียิ้ม “นายเป็นผู้ฝึกตนกายาปีศาจ วันหนึ่งนายต้องร่ำรวยแน่นอน ตราบเท่าที่นายมีพลัง เงินฐานะจะตามมาเอง นายดูพระที่วัดเป่าไต้เขาซงซานของเราสิ แม้ว่าพวกเขาจะเอาแต่สวด ‘อะมิตตาพุธ’ ทุกวัน ก็ยังมีคนบริจาคเงินจำนวนมากให้กับพวกเขาเหล่านั้น”

“อืม” ถือแก้วเปล่าต่อหน้าซูจี ฉินเฉารู้สึกเหมือนถูกครอบงำเล็กน้อย ‘ฉันแค่หวังว่าเมื่อวันรุ่งโรจน์ของฉันมาถึง เธอคงไม่แต่งงานไปก่อน’

อาหารฝรั่งเศสเป็นอันดับหนึ่งของโลกตะวันตก ส่วนประกอบของมันยอดเยี่ยม กระบวนการล้ำเลิศ วิธีทำงดงาม รสชาติทั้งอ่อนแล้วเข้ม สีสันดูตระการตา นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินเฉาทานอาหารฝรั่งเศส แม้ว่ารสชาติจะยอดเยี่ยม เขายังคงอยากกินเนื้อย่างข้างถนนมากกว่า

แม้กระทั่งไวน์ เครื่องดื่มที่เขาไม่คุ้นเคยตอนที่เขาเป็นการ์ด เขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าทำไม ไวน์ขวดนี้ถึงมีราคานับหมื่นหยวน

ขณะที่กิน ซูจีก็แนะนำอาหารฝรั่งเศสมากมายให้เขา เมื่อก่อนซูจีเรียนอยู่ฝรั่งเศส เพราะงั้นเธอจึงคุ้นเคยกับอาหารฝรั่งเศส

ขณะที่พวกเขากำลังเพลิดเพลินกับมื้ออาหารที่หรูหรา เสียงที่ขัดแย้งกันทันใดนั้นก็ลอยมาถึงพวกเขา

“พูดว่าไงนะ? ที่โปรดของฉันมีคนอยู่แล้ว?”

“ผมต้องขอโทษ นายน้อยหลี่ด้วยครับ เราสามารถหาที่ที่ดีกว่าที่นั่นให้ได้”

“ฉันต้องการที่นั่น ฉันไม่สนว่าใครนั่งอยู่ตอนนี้ รีบย้ายพวกเขาออกไป ฉันเชิญเพื่อนมากินข้าว อย่าทำให้ฉันรู้สึกไม่ดี”

“นายน้อยหลี่ นี่”

“มีอะไร? หรือว่านายต้องการให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นที่นี่หรือไง?”

ไม่นานผู้จัดการพร้อมด้วยสีหน้าเจ็บปวดก็เข้ามาที่ข้างโต๊ะซูจีแล้วพูดอย่างระวังว่า

“คุณซู ผมต้องขอโทษด้วย ที่วันนี้เราสร้างความยุ่งยาก มื้อนี้เราขอเลี้ยงแล้วกัน ยังไงก็ตาม ถ้าคุณอยากจะช่วยผมล่ะก็ ได้โปรดเปลี่ยนที่ให้ได้มั้ยครับ ผมจะจัดที่ที่ดีกว่านี้ให้”

“ไม่จำเป็น” ซูจีส่งสัญญาณมือ “เป็นหลี่ชาวไม่ใช่เหรอ? ไปพาเขามา ฉันจะพูดกับเขาเอง”

“ครับ” เมื่อได้ยินคำนี้ ผู้จัดการก็คิดในใจว่า ‘ในเมื่อสองคนนี้รนหาเรื่องเองเราก็ช่วยไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยให้พวกเขาแก้ปัญหาเองแล้วกัน’

“ถ้าหลี่ชาวข่มขู่ฉันล่ะก็ นายต้องปกป้องฉันด้วยนะ”

ซูจีจิบไวน์แดงไปได้สักพักแก้มของเธอก็เริ่มเป็นสีชมพู ปล่อยเสน่ห์ที่ยากเกินต้านทานออกมา

“ตาหลี่ชาวอาศัยตำแหน่งเลขาของพรรค กับบารมีของพ่อที่เป็นหัวหน้าผู้กำกับของสถานีตำรวจ เขาคิดว่าตัวเขาเป็นราชาของเมืองซู่หนานแห่งนี้จริง ๆ เหรอ”

ฉินเฉาสามารถเห็นรูปร่างที่คุ้นตาในที่ห่างไกล ฉากที่เขาเสียเวลาอยู่ที่สถานีตำรวจผุดขึ้นในใจเขา

“อย่าห่วงเลย ผมเป็นแค่คนที่ไม่มีตัวตน เป็นชายโสดไม่มีอะไรต้องกลัว ถ้าเขากล้าก่อกวนคุณผมจะให้เขาชดใช้หนัก ๆ แน่”

ฉินเฉาที่เพลิดเพลินกับแลมบ์ช็อป เลยพูดจาไปเรื่อยเปื่อยเอาสนุกปาก

แต่ซูจีที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา กลับรู้สึกถึงจิตสังหารที่แผ่ออกมาอย่างรุนแรง

‘ชายคนนี้เป็นแค่ยามจริง ๆ เหรอ? ฉันแค่เป็นคนที่บังเอิญรู้สิ่งนั้น ลึกลงไปแล้ว เขาเป็นศิษย์ของนิกายปีศาจผู้ที่ไม่เห็นค่าชีวิต’

“ผมไม่คิดเลยว่า จะพบผู้สูงศักดิ์ที่เลอโฉมเจ้าหญิงของผมที่นี่”

หลังจากผู้จัดการส่งข้อความของซูจีแล้ว หลี่ชาวก็มาที่โต๊ะที่ซูจีกับฉินเฉาอยู่พร้อมกับชายในชุดดำ

เมื่อฉินเฉาสำรวจชายคนนี้ เขาก็ขมวดคิ้ว

ชายในชุดดำนี้ สีผิวดูซีดเผือด ดวงตาหมองคล้ำ ตาขาวมีเส้นเลือดสีแดง เหมือนสีของเลือด

ฉินเฉารู้สึกถึงกลิ่นเลือด โชยออกมาจากร่างกายของชายคนนี้ เป็นร่องรอยของกลิ่นเหม็นของวิญญาณร้าย

จิตใต้สำนึกฉินเฉาบอกให้เขาเปิดใช้ดวงตาปีศาจสำรวจชายคนนี้ เขาประหลาดใจเมื่อพบว่าชายคนนี้เป็นมนุษย์ธรรมดา ไม่ใช่วิญญาณร้าย

‘เป็นไปไม่ได้! คนธรรมดาจะทำให้เขารู้สึกระแวงอย่างนี้ได้ยังไง?’

ชายคนนั้นเหมือนสังเกตว่าฉินเฉาแอบมองเขา ร่างกายเขาสั่นเทามองฉินเฉาอย่างเย็นชา

ดูผิวเผินเหมือนเขาแค่มองธรรมดา แต่ฉินเฉารู้สึกถึงความเป็นปรปักษ์จากเขา

ชายคนนี้ประหลาด

“แล้วก็อ่า? นายเป็นคนทำความสะอาด ใช่มั้ย?” หลี่ชาวมองฉินเฉาอย่างระวัง แต่เขาไม่รู้ว่าความสนใจของฉินเฉาพุ่งไปที่ชายชุดดำ ฉินเฉาไม่แม้แต่จะชายตามองเขา

“ขอโทษ นายน้อยหลี่ด้วย วันนี้ ฉันแย่งที่ของคุณไป โปรดไปหาโต๊ะอื่นด้วย” ซูจีพูดกับหลี่ชาวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ไม่มีปัญหา แต่ไหน ๆ เราพบกันแล้ว ผมก็อยากจะแนะนำชายคนนี้ให้รู้จัก” หลี่ชาวยิ้มแล้วชี้ไปที่ชายชุดดำที่อยู่ข้างเขาแล้วพูด “นี่เป็นเพื่อนที่ผมเพิ่งรู้จัก เขาทรงพลังทั้งยังรู้กังฟู ผมมีเรื่องที่จะถามเขามากเลย”

หลังจากพูดสิ่งนั้น ดวงตามุ่งร้ายของหลี่ชาวก็กวาดมาที่ฉินเฉา

จบตอน#