พระอาทิตย์เพิ่งเริ่มขึ้นขณะที่โอลิเวียเดินไปที่คาเฟ่ในท้องถิ่น หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความคาดหวัง และเธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อเธอคิดถึงการได้เจออเล็กซ์อีกครั้งหลังจากหลายปีมานี้ แม้จะเป็่หัวค่ำ แต่คาเฟ่ก็ยังคึกคักไปด้วยกิจกรรม
โอลิเวีย สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินไปที่โต๊ะเล็ก ๆ ด้านหลัง เธอหงุดหงิดกับชายกระโปรงของเธอขณะที่เธอรอให้ อเล็กซ์ มาถึง รู้สึกเหมือนชั่วนิรันดร์ก่อนที่เขาจะเดินผ่านประตูไป โครงร่างสูงของเขาทอดเงาเหนือร้านกาแฟด้านหน้า ดวงตาของพวกเขาประสานกัน
และหัวใจของ โอลิเวีย ก็เต้นรัวเมื่อเธอเห็นการจดจำที่ไม่แน่นอนอยู่เื้ัการจ้องมองของเขา
“เฮ้” เธอพูดเบา ๆ ขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้โต๊ะ “เฮ้” เขาตอบเสียงของเขาหยาบและทุ้ม
ครู่หนึ่งพวกเขานั่งอยู่ที่นั่นในความเงียบ ต่างคนต่างจมอยู่ในความคิดของตัวเอง แต่อย่างช้า ๆ ขณะที่พวกเขาจิบกาแฟและพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตของพวกเขาั้แ่พวกเขาพบกันครั้งสุดท้าย หมอกแห่งความไม่แน่นอนก็เริ่มจางหายไป
โอลิเวีย พบว่าตัวเองเปิดใจกับ อเล็กซ์ ในแบบที่เธอไม่เคยมีมาก่อน โดยเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับความหวังและความฝัน การดิ้นรนและความกลัวของเธอ และที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือ เขาตอบสนอง แบ่งปันเื่ราวจากชีวิตของเขาเองที่มีความเปราะบางซึ่งทำให้ โอลิเวีย เ็ปหัวใจแทนเขา ขณะที่พวกเขาคุยกัน คาเฟ่รอบๆ ก็เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นด้วยสีสันและการเคลื่อนไหว
เสียงจานกระทบกันและเสียงพูดคุยพึมพำดังแว่วมาในอากาศราวกับซิมโฟนี โอลิเวีย อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหมือนทุกอย่างกำลังเข้าที่เข้าทาง ราวกับว่าจักรวาลกำลังรวมหัวกันให้ทั้ง 2 คนมารวมกัน ขณะที่พวกเขาดื่มกาแฟเสร็จและเตรียมแยกย้าย โอลิเวีย ก็รู้ว่านี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
เธอััได้ถึงการจ้องมองของ อเล็กซ์ ที่จับจ้องมาที่เธอ มือของเขาที่ลูบไล้เธอขณะที่พวกเขากล่าวคำอำลา ขณะที่เธอเดินออกจากร้านกาแฟท่ามกลางแสงแดดจ้า โอลิเวีย รู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนอากาศ เธอรู้ว่ายังมีอุปสรรคที่ต้องเอาชนะ แต่เป็ครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าทุกอย่างเป็ไปได้
โอลิเวีย และ อเล็กซ์ ใช้เวลา 2-3 สัปดาห์ถัดไปเพื่อทำความคุ้นเคยกับชีวิตของกันและกัน พวกเขาแนะนำกันและกันให้รู้จักกับเพื่อนและครอบครัว ค้นหาวิธีที่จะรวมความรักในอดีตเข้ากับชีวิตปัจจุบัน มันไม่ง่ายเสมอไป มี่เวลาที่ไม่แน่นอนและสงสัย แต่พวกเขาก็หาทางกลับมาหากันได้เสมอ
บ่ายวันหนึ่ง อเล็กซ์ ชวน โอลิเวีย ไปปีนเขาด้วยกัน มันเป็หนึ่งในสิ่งที่พวกเขาชอบทำร่วมกันเมื่อตอนที่ยังเด็ก และเขาคิดว่ามันน่าจะเป็วิธีที่ดีในการผสมผสานความสนใจในอดีตและปัจจุบันของพวกเขา ขณะที่พวกเขาเดินขึ้นเขา โอลิเวีย อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขอบคุณที่ อเล็กซ์สามารถผสานความรักในอดีตเข้ากับชีวิตปัจจุบันได้อย่างแเี ทุกย่างก้าว เธอรู้สึกว่าตัวเองตกหลุมรักเขามากขึ้น
เส้นทางคดเคี้ยวและสูงชัน แต่ทั้งคู่ต่างก็เป็นักปีนเขาที่มีประสบการณ์ และในไม่ช้าก็พบว่าตัวเองอยู่บนยอดเขา ทิวทัศน์นั้นงดงามจนแทบลืมหายใจ พระอาทิตย์กำลังลาลับขอบฟ้าและทอแสงอันอบอุ่นไปทั่วภูมิประเทศ
ขณะที่พวกเขานั่งลงเพื่อหายใจ อเล็กซ์ ก็หันไปหา โอลิเวีย และจับมือเธอ
“ผมรู้ว่าเราดำเนินไปอย่างช้าๆ” เขาพูดเบาๆ "แต่ฉันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับคุณ ลิฟ ฉันไม่เคยหยุดรักคุณเลย"
น้ำตาเอ่อคลอในดวงตาของ โอลิเวีย ขณะที่เธอมองไปที่เขา “ฉันก็รักคุณเช่นกัน อเล็กซ์” เธอกล่าว พวกเขานั่งอยู่ที่นั่นอีกครู่หนึ่ง จมอยู่ในความคิดของตัวเองเมื่อดวงอาทิตย์ทั้งดวงคล้อยต่ำลงที่ขอบฟ้า
แต่ในที่สุดก็ถึงเวลากลับลงเขา ขณะที่พวกเขาเดินกลับลงไปด้านล่าง โอลิเวีย ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว อเล็กซ์ คือชิ้นส่วนหัวใจที่ขาดหายไปของเธอ และเธอรู้ว่าเมื่อมีเขาอยู่เคียงข้าง ทุกสิ่งก็เป็ไปได้
เื่ราวความรักของพวกเขายังคงดำเนินต่อไปราวกับภาพวาดที่สวยงาม โดยแต่ละจังหวะจะเพิ่มความลึกและความหมาย และแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็อย่างไร แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือพวกเขาจะเผชิญมันไปด้วยกันเคียงข้างกัน