เฮ่อหลานจวินพูดเสียงสั่น “เฟิงเฉิง ท่านแม่ของเ้ามีนามว่าอะไร?”
“กู้หยูม่านขอรับ ท่านแม่ของข้ามีนามว่ากู้หยูม่าน” กู้เฟิงเฉิงตอบ “ท่านลุงถามทำไมหรือขอรับ”
เฮ่อหลานจวินหัวเราะขึ้นมาอย่างดีใจ “ม่านม่าน ในที่สุดข้าก็หาเ้าเจอแล้ว”
แต่เพราะเฮ่อหลานจวินติดพิษมาหลายปี และพิษก็เริ่มเข้าถึงกระดูกแล้ว อย่าว่าแต่อาการไอและหนาวสั่น แม้แต่ด้านอารมณ์เขาก็ต้องคอยควบคุมให้ดี แต่เวลานี้เขาดีใจที่เขาจะได้เจอกับคู่หมั้นที่เขาฝันถึงมานาน เฮ่อหลานจวินจึงหมดสติไปทั้งอย่างนั้น
“คุณชาย! ท่านเป็อะไรไปหรือขอรับ” เฮ่อหลงวิ่งเข้ามาดูอาการของเ้านายอย่างใ “คุณชาย ท่านอย่าเป็อะไรไปนะขอรับ ท่านอย่าเพิ่งตายนะขอรับ ท่านอยากเจอคุณหนูกู้มาตลอดไม่ใช่หรือ เวลานี้คุณหนูกู้อยู่ใกล้ท่านถึงเพียงนี้ ท่านต้องรอพบนางให้ได้ก่อนนะขอรับ”
“ท่านลุงเฮ่อหลง ท่านลุงเฮ่อเป็อะไรไปหรือขอรับ” กู้เฟิงเฉิงถามเสียงสั่น ตอนที่เขาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านหลี่เจีย ก่อนที่ชายชราผู้มีบุญคุณผู้นั้นจะจากไป ท่านก็มีอาการคล้ายกับท่านลุงเฮ่อเช่นนี้
เฮ่อหลงเหมือนจะคิดอะไรขึ้นมาได้ “เฟิงเฉิง ข้าจะพาคุณชายเข้าไปพักด้านในก่อน เ้าไปพาท่านแม่ของเ้าให้มาพบคุณชายได้หรือไม่ แล้วเ้าต้องบอกนางด้วยว่าคุณชายของข้ามีนามว่าเฮ่อหลานจวิน”
“ขอรับ ข้าจะไปพาท่านแม่มาพบท่านลุงเดี๋ยวนี้” กู้เฟิงเฉิงรีบวิ่งมุดช่องหมาลอดของตนเองไปทันที
เฮ่อหลงก็รีบเข็นรถเข็นพาเ้านายเ้าบ้าน “คุณชาย ท่านต้องตื่นมาพบกับคุณหนูกู้ให้ได้นะขอรับ”
“ท่านแม่! ท่านแม่ขอรับ ท่านแม่ช่วยท่านลุงเฮ่อด้วยขอรับ” กู้เฟิงเฉิงะโเรียกมารดาเสียงดัง
กู้หยูม่านที่เพิ่งจะพากู้เฟิงอวี่กับกู้เฟิงิเข้านอนกลางวันถึงกับใรีบวิ่งออกมาหาลูกชาย เ้าแฝดทั้งสองก็สะดุ้งตื่นและวิ่งตามออกมาเช่นกัน
“เฟิงเฉิง! แม่อยู่นี่” กู้หยูม่านวิ่งเข้าไปกอดลูกชาย “ไม่ต้องใ ค่อยๆ บอกแม่มาว่าเกิดอะไรขึ้น”
“ท่านลุงเฮ่อขอรับ อยู่ดีๆ ท่านลุงเฮ่อก็หมดสติ ท่านแม่รีบไปดูท่านลุงเฮ่อด้วยเถิดขอรับ” กู้เฟิงเฉิงพูดกับมารดาทั้งน้ำตา เขาอุตส่าห์จะหาท่านพ่อได้แล้ว แต่ทำไมท่านพ่อถึงจะจากเขาไป
“เฟิงเฉิง แม่ไม่ใช่หมอ แม่ไปดูอาการของเขาไม่ได้หรอก” กู้หยูม่านลูบศีรษะลูกชาย “แม่ให้ท่านน้าไปตามหมอประจำหมู่บ้านมาดูอาการให้เขาดีหรือไม่”
“ท่านแม่ ข้าเชื่อว่าน้ำกับอาหารที่ท่านแม่ทำให้พวกเราดื่มมีคุณสมบัติรักษาโรคได้ ดูข้า พี่ใหญ่ พี่รอง แล้วก็ท่านน้าสิขอรับ ั้แ่ที่พวกเราได้ทานอาหารของท่าน พวกเราก็แข็งแรงขึ้นมาก แม้แต่ท่านน้าที่มีอาการป่วยเรื้อรังก็ยังรักษาหายไม่ใช่หรือขอรับ”
กู้หยูม่านไม่คิดว่าลูกชายคนเล็กจะช่างสังเกตถึงเพียงนี้ ั้แ่ที่นางทะลุมิติมา นางก็เอาน้ำศักดิ์สิทธิ์ให้ลูกชายทั้งสามคนดื่มและอาบอยู่เป็ประจำ ร่างกายของพวกเขาคนจึงแข็งแรงขึ้นมาก
ส่วนอาการป่วยเรื้อรังของกู้เฉินซี หลังจากที่กู้หยูม่านรับกู้เฉินซีมาเป็น้องชายบุญธรรม กลางดึกคืนหนึ่งกู้เฉินซีก็มีไข้สูง กู้หยูม่านต้องเชิญหมอให้มารักษา เมื่อท่านหมอตรวจดูอาการก็พบว่ากู้เฉินซีมีภาวะขาดสารอาหาร บวกกับได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจทำให้พลังในร่างกายลดลง ไม่มียาวิเศษใดรักษาให้หายขาดได้ มีเพียงแค่ต้องบำรุงร่างกายเพื่อที่จะประคับประคองชีวิตต่อไปเท่านั้น
หลังจากนั้นกู้หยูม่านก็ปฏิบัติกับน้องชายเช่นเดียวกับที่นางปฏิบัติกับลูกชายทั้งสามคน อีกทั้งนางยังได้ซื้อยาฟื้นฟูร่างกายจากในมิติมาให้เขากิน ทำให้เวลานี้ร่างกายของกู้เฉินซีไม่เพียงไม่เจ็บป่วย แต่เขากลับแข็งแรงและสุขภาพดีกว่าคนในวัยเดียวกันเสียอีก
“ท่านแม่ช่วยท่านลุงเฮ่อด้วยนะขอรับ” กู้เฟิงเฉิงยังร้องไห้ไม่หยุด จากนั้นเขาก็นึกถึงคำพูดของเฮ่อหลง “ท่านแม่ขอรับ ท่านลุงเฮ่อหลงให้ข้ามาบอกท่านว่าท่านลุงเฮ่อมีนามว่าเฮ่อหลานจวิน”
“เฮ่อหลานจวิน?” กู้หยูม่านนิ่งไป ชื่อนี้ช่างคุ้นหูยิ่งนัก
‘คุณชายเฮ่อหลานจวินคือคู่หมั้นของโฮสต์เ้าค่ะ’ ไฉไฉบอก
“เฮ่อหลานจวินคือคู่หมั้นที่เ้าของร่างเดิมบอกว่าเขาเป็คนนิสัยไม่ดีจนเ้าของร่างเดิมต้องหนีออกจากบ้านนั่นน่ะรึ”
‘ใช่แล้วเ้าค่ะ แต่โฮสต์อย่าเพิ่งเข้าใจคุณชายเฮ่อผิดไปนะเ้าคะ คุณชายเฮ่อไม่ใช่คนเลวร้ายเหมือนอย่างที่ท่านคิด ความจริงแล้วคุณชายเฮ่อเป็คนที่มีความสามารถมาก ตอนที่เขาอายุสิบหกปี เขาก็สอบเป็จวี่เหรินได้แล้ว และตอนอายุสิบเก้าปีเขาก็จะเข้าสอบจอหงวน เพียงแต่ว่า...’
“อย่าบอกนะว่าที่เฮ่อหลานจวินหนีมาอยู่หมู่บ้านห่างไกลและล้มป่วยจนใกล้ตายก็เพราะเสียใจที่เ้าของร่างเดิมหนีงานแต่ง”
‘โฮสต์จำเื่ราวของเ้าของร่างเดิมได้ถึงไหนแล้วเ้าคะ’
“อืม...จำได้ว่าวันที่เ้าของร่างเดิมตัดสินใจหนีออกจากบ้าน เป็วันที่แม่เลี้ยงกับจวงเหมยเหลียนพาเ้าของร่างเดิมไปไหว้พระขอพร แต่ระหว่างทางมีอันธพาลมาฉุดเ้าของร่างเดิมไปทำมิดีมิร้าย หากผู้ชายคนหนึ่งไม่มาช่วยไว้ เ้าของร่างเดิมคงถูกอันธพาลกลุ่มนั้นย่ำยีไปแล้ว แต่แทนที่เ้าของร่างเดิมจะกลัวแล้วรีบกลับบ้าน นางกลับจ้างรถม้าหนีมาที่อำเภอฉาง จากนั้นนางก็ได้พบกับหลิ่วซานกั๋ว”
‘อันธพาลกลุ่มนั้นเป็คนที่จวงซูซิ่นกับจวงเหมยเหลียนจ้างมา และการที่เ้าของร่างเดิมไม่อยากแต่งงานกับคุณชายเฮ่อเพราะเ้าของร่างเดิมเชื่อคำยุยงของสองแม่ลูกว่าคุณชายเฮ่ออัปลักษณ์และนิสัยไม่ดี แต่เ้าของร่างเดิมกลับคิดไม่ถึงว่านางจะหนีเสือปะจระเข้ ถึงแม้จะรอดพ้นจากอันธพาลมาได้ แต่ก็ต้องมาเจอกับคนเลวๆ อย่างหลิ่วซานกั๋วอยู่ดี แต่โฮสต์ลืมจุดสำคัญอย่างหนึ่งไปหรือไม่เ้าคะ’
“จุดสำคัญ? จุดสำคัญอะไร?” กู้หยูม่านถามเสียงหลง “เ้าอย่าบอกนะว่าผู้ชายคนนั้นคือเฮ่อหลานจวิน”
‘ใช่แล้วเ้าค่ะ ชายคนนั้นคือคุณชายเฮ่อหลานจวิน’
“อาการป่วยของเขาเกิดจากเหตุการณ์นี้หรือไม่”
‘ตอนนั้นคุณชายเฮ่อรู้มาว่าเ้าของร่างเดิมจะไปไหว้พระขอพรที่วัด เขาจึงแอบตามไปที่วัดด้วย จนได้เจอเข้ากับตอนที่เ้าของร่างเดิมกำลังจะถูกฉุด คุณชายเฮ่อรีบเข้าไปช่วยโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของตัวเอง แม้ช่วยเ้าของร่างเดิมได้ แต่ตัวคุณชายเฮ่อกลับติดพิษที่อันธพาลกลุ่มนั้นทาไว้บนอาวุธ ตลอดหลายปีมานี้คุณชายเฮ่อต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างทรมาน เพราะพิษชนิดนั้นไม่สามารถรักษาได้ และเวลานี้ร่างกายของคุณชายเฮ่อคงจะทนไม่ไหวแล้วเ้าค่ะ’
“หมายความว่าเฮ่อหลานจวินใกล้จะตายแล้วใช่หรือไม่” กู้หยูม่านหยุดคิด “เดี๋ยวนะไฉไฉ ในเมื่อเ้ารู้ความจริงทุกอย่างมาตลอดแล้วทำไมเ้าไม่เล่าความจริงให้ข้าฟัง”
‘ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนไฉไฉอยากจะบอกความจริงทุกอย่างให้โฮสต์รู้แต่ไฉไฉก็ทำไม่ได้ จนเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาไฉไฉเพิ่งผ่านการอัปเกรดระบบใหม่ ตอนนี้ไฉไฉจึงได้รับความสามารถพิเศษเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่างคือนอกจากไฉไฉจะรู้เกี่ยวกับเื่ราวในอดีตของโฮสต์แล้ว ไฉไฉยังรู้เหตุการณ์ในอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้นของโฮสต์กับคนที่อยู่รอบตัวโฮสต์ด้วยเ้าค่ะ ดังนั้นเมื่อโฮสต์ถามเื่ของคุณชายเฮ่อ ไฉไฉจึงตอบคำถามโฮสต์ได้ทุกเื่เ้าค่ะ’
“ไฉไฉ เช่นนั้นข้าขอถามเ้าอีกสักข้อ”
‘เชิญโฮสต์ถามมาได้เลยเ้าค่ะ’
“ตอนนี้ข้าไม่ใช่กู้หยูม่านคนเดิมแล้ว เฮ่อหลานจวินยังจะมีความรู้สึกแบบนั้นกับข้าอยู่หรือไม่”
‘ความจริงแล้วที่โฮสต์ถูกส่งให้เข้ามาอยู่ในร่างของคุณหนูกู้หยูม่านก็เพราะโฮสต์ถูกส่งให้มาเจอกับเนื้อคู่ของโฮสต์เอง และที่คุณชายเฮ่อต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ก็เพราะเขาต้องผ่านด่านเคราะห์ให้ได้ จากนั้นเขาถึงจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับเนื้อคู่ที่แท้จริงของเขาไปจนแก่จนเฒ่าเ้าค่ะ’
“เ้ากำลังจะบอกว่าเนื้อคู่ของข้าคือเขาและเนื้อคู่ของเขาคือจารวี หรือก็คือตัวข้าในตอนนี้ใช่หรือไม่”
‘ใช่แล้วเ้าค่ะ โฮสต์เก่งเหลือเกินที่สามารถเดาเื่ราวต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว’
“มันจะไปยากอะไรกัน ในชาติที่แล้วข้าเป็นักอ่านนิยายตัวยงเชียวนะ แต่...พวกเ้าจะใจร้ายกับข้าเกินไปหรือไม่ ให้ข้าทะลุมิติมาเจอเนื้อคู่ แต่เนื้อคู่ของข้าใกล้จะตายแล้วเนี่ยนะ”
‘โฮสต์ลืมน้ำศักดิ์สิทธิ์ไปแล้วหรือเ้าค่ะ โฮสต์ให้คุณชายเฮ่อดื่มและอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ หรือโฮสต์จะพาคุณชายเฮ่อเข้าไปนอนปรับสมดุลร่างกายในมิติบ้างก็ได้ ไม่เกินสองปี รับรองว่าคุณชายเฮ่อจะกลับมาแข็งแรงแน่นอนเ้าค่ะ’
“สองปีเลยหรือ ถ้าข้าอยากรักษาเขาให้หายเร็วๆ เ้าพอจะมีวิธีหรือไม่”
‘โฮสต์ยอมรับคุณชายเฮ่อแล้วหรือเ้าคะ’
“พวกเ้าส่งข้ามาอยู่ที่นี่เพื่อให้ข้าเจอเนื้อคู่ไม่ใช่รึ แล้วข้ายังจะเล่นตัวไปอีกทำไมกัน”
‘ดีเหลือเกิน! เช่นนั้นไฉไฉจะบอกวิธีรักษาคุณชายเฮ่อแบบทันท่วงทีให้กับโฮสต์นะเ้าคะ ตอนนี้ในมิติอื่นมียาคืนชีพมาขายแล้ว จากอาการของคุณชายเฮ่อ แค่ได้กินยาคืนชีพติดต่อกันห้าเม็ด ร่างกายของเขาก็จะกลับมาหายดีแล้วเ้าค่ะ’
“ดูเ้าจะดีใจไปหน่อยนะ”
‘แน่นอนสิเ้าคะ เพราะถ้าโฮสต์รักษาคุณชายเฮ่อจนหายดีแล้วพวกท่านได้ครองคู่กันอย่างมีความสุข ไฉไฉก็จะได้รับการอัปเกรด และการอัปเกรดครั้งนี้จะเป็การอัปเกรดไปถึงระดับสูงสุด คือโฮสต์จะสั่งงานไฉไฉได้ทุกอย่างโดยไม่มีเงื่อนไข และโฮสต์ยังสามารถซื้อของทุกอย่างที่อยากได้ในราคาแค่หนึ่งตำลึงเท่านั้นเ้าค่ะ’
“อืม...การอัปเกรดของเ้าก็มีประโยชน์กับข้ามากเลยนะ ว่าแต่ยาคืนชีพที่เ้าว่าราคาเม็ดละเท่าไหร่หรือ”
‘เม็ดละหนึ่งพันตำลึงเ้าค่ะ’
“ปล้น! ไฉไฉ! เ้ากำลังจะปล้นข้าใช่หรือไม่ ยาอะไรทำไมถึงได้แพงขนาดนั้น”
‘โฮสต์เ้าคะ ฟังชื่อก็รู้แล้วไม่ใช่หรือเ้าคะว่ายาคืนชีพเป็ยาที่สามารถรักษาคนตายให้ฟื้นได้เชียวนะเ้าคะ โฮสต์ลองมองในแง่ดี หากในวันหน้ามีคนป่วยใกล้ตายที่โฮสต์อยากช่วย เมื่อไฉไฉอัปเกรดระบบไปถึงจุดนั้นแล้ว ยาคืนชีพเม็ดนี้ โฮสต์จะซื้อได้แค่ราคาเม็ดละหนึ่งตำลึงเท่านั้น”
“ถ้าข้าซื้อยาคืนชีพมาขายต่อ ข้าก็จะกลายเป็เศรษฐีน่ะสิ”
‘โฮสต์สามารถทำทุกอย่างตามที่้าได้เลยเ้าค่ะ’
กู้หยูม่านกำลังดีใจ แต่นางก็ต้องกลุ้มใจอีกครั้ง “ตอนนี้ข้ายังไม่มีเงิน ถ้างั้นข้าก็จะรักษาเขาด้วยการให้เขาดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์ไปก่อนก็แล้วกัน แต่ข้ายังมีอีกเื่หนึ่งที่ยังคิดไม่ตก”
‘เื่ของคุณชายน้อยทั้งสามใช่หรือไม่เ้าคะ’
“สมแล้วที่เพิ่งอัปเกรดระบบมาใหม่ เ้าเดาความคิดของข้าได้ถูกต้องจริงๆ” กู้หยูม่านถอนหายใจ “เฮ่อหลานจวินจะยอมรับลูกชายทั้งสามคนของข้าได้หรือ”
‘เอ่อ...คือ...โฮสต์เ้าคะ ไฉไฉมีเื่อยากสารภาพ’
“เ้าจะสารภาพอะไรหรือ?”
‘ก่อนหน้านี้ที่โฮสต์ซื้อยาเปลี่ยนภาพลักษณ์ให้คุณชายเฉินซีกับคุณชายน้อยทั้งสามคนกิน ไฉไฉได้ทำการเปลี่ยนภาพลักษณ์ของคุณชายน้อยทั้งสามให้มีใบหน้าคล้ายกับคุณชายเฮ่อไปเรียบร้อยแล้วเ้าค่ะ’
“ดีนี่...เ้าเป็ระบบของข้า แต่เ้ากลับทำให้เด็กๆ หน้าเหมือนเฮ่อหลานจวินโดยไม่บอกข้า”
‘แต่คุณชายเฮ่อเป็เนื้อคู่ของท่านนะเ้าคะ ไฉไฉแค่หวังดี’
“ตัดสินใจโดยพลการ เ้าว่าข้าควรลงโทษเ้าหรือไม่”
‘โฮสต์จะลงโทษไฉไฉอย่างไรเ้าคะ’ ไฉไฉถามเสียงอ่อน และก็ได้แต่หวังว่าเ้านายจะไม่สั่งปิดระบบ
“ในเมื่อเ้าตัดสินใจเปลี่ยนรูปลักษณ์ให้พวกเขา เช่นนั้นเ้าก็เปลี่ยนเืในตัวพวกเขาให้เป็เืของเฮ่อหลานจวินด้วยสิ หากในอนาคตลูกชายทั้งสามคนของข้าได้ดี ข้าไม่อยากให้หลิ่วซานกั๋วเข้ามาวุ่นวายและใช้ความเป็พ่อลูกมาบีบบังคับพวกเขาได้ ในยุคนี้ผู้คนยังให้ความสำคัญกับคำว่ากตัญญูมาเป็อันดับหนึ่ง ลูกชายทั้งสามคนของข้าไม่ควรถูกคนชั่วอย่างหลิ่วซานกั๋วมาผูกมัดด้วยคำคำนั้น”
‘ไฉไฉจัดการให้ได้โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายใดๆ เลยเ้าค่ะ แล้วทางคุณชายเฮ่อ โฮสต์อยากให้ไฉไฉช่วยเปลี่ยนความทรงจำให้เขารับรู้ว่าเขาเป็บิดาของคุณชายน้อยทั้งสามคนหรือไม่เ้าคะ’
“ไม่จำเป็ เดี๋ยวข้าจัดการเอง”
2K
![[แฟนฟิค]Regressor Instruction Manual(คู่มือการใช้งานผู้ย้อนเวลา)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1682237369_28946168.webp)
