ราชันหมื่นอักขระ

จารึกที่ 105 : ภารกิจซ้อนกล : งานเลี้ยงตระกูลเฟิง

ความมั่งคั่งของตระกูลเฟิงนั้นสมคำร่ำลือ ตัวจวนตั้งอยู่บนเนินเขาที่มองเห็นวิวทะเลสาบเมืองหมอก อาคารทุกหลังมุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีชาด เสาเรือนทำจากไม้หอมลงรักปิดทอง และที่สำคัญ... พื้นทางเดินปูด้วยหินอ่อนสีขาวที่ขัดจนมันวับ

อาเจีย ในชุดบ่าวรับใช้ระดับสูง (ที่ตัดเย็บด้วยผ้าไหมเนื้อดีราคาแพงระยับ เพื่อแฝงตัว) กำลังเดินตามหลัง เฟิงอี้หรานและ เฟิงหลิงเอ๋อร์ เข้าสู่โถงจัดเลี้ยง ดวงตาของเขาเป็นประกายวิบวับ ไม่ใช่เพราะความตื่นเต้น แต่เพราะกำลังประเมินราคาของประดับทุกชิ้นที่เดินผ่าน

"แจกันลายครามสมัยราชวงศ์ก่อน... ห้าร้อยตำลึงทอง... รูปภาพพู่กันของปรมาจารย์หวัง... หนึ่งพันตำลึง..." อาเจียพึมพำน้ำลายสอ "นี่ข้าเดินอยู่ในจวน หรือเดินอยู่ในกองภูเขาเงินกันแน่เนี่ย?"

"หุบปากแล้วสำรวมหน่อย!" เฟิงหลิงเอ๋อร์ หันมาดุเสียงเขียว นางสวมชุดสีแดงเพลิงประดับขนนกยูง ดูโดดเด่นและเย่อหยิ่งสมฐานะคุณหนูเล็ก "วันนี้เจ้าไม่ได้มาเดินตลาดนะ! เจ้ามาในฐานะ 'ผู้ติดตามคนสนิท' ของท่านพี่ เพื่อคุ้มกันเขาในงานเลี้ยงฉลองวันเกิดท่านพ่อ!"

"เข้าใจแล้วขอรับคุณหนู" อาเจียยืดอกขึ้น (แต่ตายังมองโคมไฟทองคำ) "ว่าแต่... ตกลงค่าจ้างพิเศษที่ว่า 'จับหนอน' นี่... จ่ายสดใช่ไหมขอรับ?"

เฟิงอี้หราน ชะลอฝีเท้าลง ใบหน้าอันหล่อเหลายังคงประดับด้วยรอยยิ้มการค้าขณะพยักหน้าทักทายแขกเหรื่ออย่างเป็นธรรมชาติ แต่ริมฝีปากกลับขยับกระซิบเสียงเย็นยะเยือกที่ได้ยินกันแค่สามคน

"จ่ายไม่อั้น! ขอแค่เจ้าหาตัว 'คนบงการ' ที่ส่งนักฆ่าไปเล่นงานข้าที่เหมืองให้เจอ... สัญชาตญาณข้าบอกว่า มันต้องอยู่ในงานเลี้ยงคืนนี้ ปะปนกับแขกเหรื่อเพื่อรอซ้ำเติมข้า"

งานเลี้ยงคืนนี้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เพื่อฉลองวันเกิดของ ผู้นำตระกูลเฟิง (บิดาของสองพี่น้อง) แขกเหรื่อจากทั่วสารทิศ ทั้งพ่อค้า ขุนนาง และชาวยุทธ์ ต่างมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง

เฟิงอี้หรานปรายตามองไปที่รถลากของขวัญด้านข้าง

"แล้วเรื่อง 'เจ้าสัว' ...เจ้าจัดการดีแล้วใช่ไหม? คงไม่ได้ยัดใส่ถุงมิติเข้ามานะ?"

อาเจียยิ้มมุมปาก พลางคิดในใจ

'ความจริงถุงสมบัติจักรวาลของข้ามีมิติซ้อนทับถึงเก้าชั้น ต่อให้เอาช้างเข้าไปซ่อนยัดไว้ชั้นในสุด พวกยามหน้าโง่ก็ตรวจไม่เจอหรอก... แต่ขืนข้า 'เสก' หุ่นยักษ์ออกมากลางงานจากถุงใบเล็กๆ คนคงแตกตื่นกันหมดว่าข้าไปขโมยถุงมิติระดับเทพมาจากไหน... สู้ใช้แผนนี้ดีกว่า'

"ไม่ต้องห่วงขอรับ..." อาเจียตอบเสียงเบา "ข้าเอามันใส่กล่องของขวัญ เข้ามาในฐานะ 'ของมงคล' เรียบร้อยแล้ว"

บนรถลากคันหนึ่ง มีกล่องไม้ขนาดใหญ่ปิดผนึกอย่างดี แปะป้ายสีแดงตัวโตว่า "รูปปั้นแกะสลัก : เทพเจ้าผู้พิทักษ์ (ของขวัญมงคลจากคุณชายใหญ่)"

ภายในกล่องนั้น คือ เจ้าสัว ที่ถูกอาเจียสั่งให้เข้าโหมด 'จำศีล' ยืนแข็งทื่อเป็นรูปปั้นหิน พร้อมประดับตกแต่งด้วยริบบิ้นให้ดูเหมือนของมงคล

"วิธีนี้เนียนกว่าเยอะขอรับ..." อาเจียกระซิบ "แถมยังเป็นการวางกำลังไว้กลางวงล้อมศัตรูอย่างเปิดเผย โดยที่ไม่มีใครระแวง... พอถึงเวลา 'แกะกล่อง' รับรองว่าวงแตกแน่"

"เจ้ามันร้ายกาจนัก..." เฟิงอี้หรานหัวเราะในลำคอ "เอาล่ะ ไปทำหน้าที่ของเจ้าได้แล้ว"

...

เมื่อเข้าสู่โถงงานเลี้ยง บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงดนตรีบรรเลงขับกล่อม อาหารรสเลิศถูกยกออกมาเสิร์ฟไม่ขาดสาย

อาเจียยืนสงบเสงี่ยมอยู่มุมห้อง (แต่แอบจิ๊กขนมมงคลเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ) ท่าทางดูเหมือนบ่าวรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ แต่ทว่า...

วูบ!

ภายในดวงตาของอาเจีย อักขระสีทองวงเวทย์หมุนวนขึ้นจางๆ "เนตรอักขระ" ถูกเปิดใช้งาน!

ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไป... จากงานเลี้ยงหรูหรา กลายเป็นภาพโครงสร้างพลังงาน อาเจียมองเห็นเส้นชีพจรและระดับพลังปราณของแขกทุกคนในงาน

"อาจารย์... ช่วยสแกนหาคลื่นพลังที่ผิดปกติด้วยขอรับ"

"ไม่มีปัญหา" วิญญาณบรรพชนตอบรับ "มีจอมยุทธ์ระดับสูงปะปนอยู่หลายคน... แต่มีอยู่หนึ่งคนทางทิศตะวันตก... กลิ่นอายของมันมี 'ไอสังหาร' จางๆ ที่พยายามปกปิดไว้"

อาเจียมองตามทิศนั้น เห็นชายวัยกลางคนสวมชุดพ่อบ้านของ ตระกูลรอง (สายสกุลย่อยที่แย่งชิงอำนาจ) กำลังรินเหล้าให้กับผู้อาวุโสคนหนึ่งด้วยรอยยิ้มที่ดูซื่อสัตย์...

แต่ในสายตาเนตรอักขระของอาเจีย... ที่ปลายเล็บนิ้วก้อยของพ่อบ้านคนนั้น มีละอองพลังงานสีม่วงเข้ม (พิษ) เกาะอยู่!

"เจอตัวแล้ว..." อาเจียแสยะยิ้ม

เขาล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ สัมผัสขนนุ่มๆ ของ เจ้าถุงเงิน ที่ซ่อนอยู่

"ได้เวลาทำงานแล้ว เจ้าตัวเล็ก... ไปดูซิว่าในกาเหล้านั่นมีอะไรผสมอยู่หรือเปล่า ถ้าใช่... คืนนี้เราจะได้ค่าจ้างก้อนโต!"