ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าชายต้องสาปในโอโตเมะเกมส์ Am I a Black Prince?

ตอนที่สิบเก้า It’s Good To Be King

อาจจะด้วยความเป็นสาย munchkin ของผมที่พยายาม min-max ในทุกสถานการณ์นั่นเอง

ผมกอดแม่ผมที่ตัวสั่นจากด้านหลัง

“ต่อไปนี้แม่ไปพบกับใครต้องแจ้งผมก่อนนะครับ”

ผมหอมซอกคอพระราชินีชาร์ล็อตจากด้านหลัง

หึ ผมดูหนังดราม่าจนเยอะ จนเดาได้ว่าช่วงที่อ่อนแอที่สุดนี่เราไม่ควรปล่อยให้ราชินีที่ยังสาวไปพบกับใครง่ายๆ

และผมคิดว่าหากผมควบคุมคนที่พบปะกับพระราชินีได้

จะทำให้ผมสามารถควบคุมอำนาจราชสำนักได้ดีมากยิ่งขึ้นด้วย

No Man Rule Alone

ไม่มีใครสามารถปกครองแผ่นดินด้วยตัวคนเดียวได้

อำนาจแม้มองจากภายนอนกั้นเข้มแข็งแต่ภายในนั้นเปราะบางกว่าที่คิดเพราะมันสร้างมาด้วยผู้คนที่จิตใจไม่สมบูรณ์นั่นเอง

หากแม่ผมมีชู้รักตามสไตล์แนวเกมส์โอโตเมะหรือแนวชิงรักหักสวาทวังหลวงgame of throne ล่ะก็ ผมคงได้ลำบากแน่ๆ

เพราะอำนาจและความชอบธรรมของผมยังต้องขึ้นกับราชินีผู้สำเร็จราชการเพราผมยังไม่บรรลุนิติภาวะ

การปกครองจำต้องใช้อำนาจการปกครองของมารดาที่เป้นราชินีผู้สำเร็จราชการร่วมด้วยเสมอ

และอำนาจของผู้ปกครองนั้นที่แท้จริงแล้วนั้นมาจากผู้ใต้ปกครองที่ทำงานให้ผู้มีอำนาจปกครองนั้นนั่นเอง

ตัดไม่ให้ราชามีกำลังของตนเองที่สามารถสั่งการได้หรือลูกน้องที่ใช้งานได้ราชานั้นก็กลายเป็นเพียงแค่คนแก่คนหนึ่งหรือเด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นเอง

ซึ่งในทางเทคนิคก็ทำให้ทหารองครักษ์มีอำนาจมากจนถึงกระทั่งปลดจักรพรรดิได้ตามประวัติศาสตร์ของโรมันแต่นั่นก็คืออีกประเด็นหนึ่ง

ประเด็นคือหากเราอยู่ใช้อำนาจ เราจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าอำนาจนั้นที่แท้จริงง่อนแง่นกว่าที่เราคิดกันนั่นเอง

“ผมอยากอยู่ใกล้กับท่านแม่ที่ผมรักให้มากกว่านี้น่ะครับ”

หึเท่านี้ผมก็สามารถใช้เส้นสายของท่านแม่ที่เป็นราชินีค่อยๆเปลี่ยนคนพวกนั้นมาเป็นคนของผมได้แล้ว

เฮ้อผมไม่ชอบเล่นการเมืองเลย มันรบกวนเวลาค้นคว้าเวทมนตร์ของผม

ฮ่องเต้ในสมัยโบราณก็เจอปัญหาอย่างนี้หรือเลป่านะ?

ใจหนึ่งก็อยากทำงานน้อยลงแต่อีกด้านหนึ่งก็รู้ว่าหากทำงานน้อยลงปล่อยอำนาจให้คนอื่นบริหารบ้านเมืองก็เท่ากับว่า อำนาจไม่ได้อยู่กับเรานั่นเอง

จิ๋นซีฮ่องเต้หรือฮ่องเต้ที่ขยันขันแข็งตรวจงานเอกสารกว่าร้อยฉบับต่อวันนั่นเอง

ซึ่งสู้ระบบเม่ยกั๋วเอ๊ยอเมริกาไม่ได้ ท่านบุชลาไปร้อยกว่าวัน ท่านทรัมป์ลาไปตีกอล์ฟ ท่านไบเด้นลาไปพักผ่อน

บ้านเมืองก็ยังอยู่ดีไม่บุบสลาย

ด้านหนึ่งอาจจะทำให้ประชาชนอเมริกันไม่พอใจว่า“พวกเอ็งทำงานกันบ้างสิวะ อย่าขี้เกียจลาทุกสัปดาห์ขนาดนั้น”

แต่อีกด้านหนึ่งมันก็แสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งของระบบของอเมริกานั่นเอง

ว่าเอาประเทศออโต้ไพล็อตก็ยังอยู่มากันได้

แน่นอนตอนนี้ระบบศักดินาสวามิภักดิ์ผมต้องรวบอำนาจเพื่อความปลอดภัยยของตนเอง แต่ผมก็ต้องแบ่งอำนาจเช่นกันเพราะ

No Man RuleAlone

ไม่มีใครสามารถปกครองคนเดียวได้

ต่อให้ผมสนิทกับราชินีจะทำให้สมัครพรรคพวกของราชินีมีอำนาจมากขึ้น แต่นั่นก็ไม่เป็นปัญหาของผมอย่างน้อยก็ในตอนนี้ที่ผมต้องสร้างสายสัมพันธ์กับอำนาจต่างๆของราชสำนักด้วยความรวดเร็วที่สุด

จะให้กลุ่มหนึ่งมีอำนาจเหนือกลุ่มอื่นใดมากไปไม่ได้

การเมืองมีความเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการอยู่เสมอในสถานการณ์ต่างๆ

วิธีการและเป้าหมายนั้นไม่ต่างกันสำหรับคนที่เล่นการเมือง

ฟู่

“อ๊า”ราชินีร้องเมื่อผมปล่อยฟันออกจากหน้าอก

เท่านี้ผมน่าจะสร้างความสัมพันธ์แม่ลูกได้ในระดับหนึ่งล่ะนะ

เฮ้อการเป็นราชาไม่ง่ายจริงๆโดยเฉพาะมีตัวอย่างที่พระราชา พ่อของผมยังเสียชีวิตได้ทำให้ผมระแวงไปหมด

จนผมต้องสร้างมินเนี่ยนในเงาเป็นระบบรักษาความปลอดภัยให้ผมเองนี่ล่ะในการที่ซ่อนตัวในเงาของเชิงเทียนและประตูตู้เก็บของในห้องเพื่อรักษาความปลอดภัยอีกอย่าง

ผมนี่ท่าจะแย่ในฐานะคนทั่วไปสินะที่ไว้ใจตัวตนจากต่างโลกมากกว่ามนุษย์ด้วยกันนี่

เอ๊ะหรือว่าพ่อมดชั่วร้ายที่ทำสัญญากับปีศาจ เพราะพวกเขารู้ว่ามนุษย์นั้นไว้ใจไม่ได้อยู่แล้วดังนั้นทำสัญญากับปีศาจก็ไม่ต่างกันเท่าไร และอย่างน้อยมีสัญญาที่ต่างฝ่ายต่างหาประโยชน์กันก็อาจจะดูมีความมั่นคงกว่าในสายตาของพ่อมดที่ไม่ไว้ใจใคร

“อ๊า”

ผมกัดหน้าอกราชินีอีกครั้งขณะที่ครุ่นคิดไปด้วย

”ผมรอที่จะอยู่ร่วมกับท่านแม่ทุกวันไม่ไหวเลยล่ะครับ”

ฟู่ต้องไปยุ่งกับงานน้ำชาของพวกแนวโอโตเมะสินะ เปลืองเวลาค้นคว้าเวทย์เราอีกแต่ช่วยไม่ได้ อืม เราน่าจะลองค้นคว้าการเล่นแร่แปรธาตุอัลเคมิสต์ดู เผื่อเราจะได้รับการสนับสนุนจากพวกคุณหญิงคุณนายขุนนางหญิงที่ต้องการเสริมความงามหรือน้ำหอมก็ไม่เลวหากมันจะสร้างรายได้เพิ่มได้ทางหนึ่ง

อย่างน้อยการเป็นราชาของเราก็สามารถกำหนดตารางเวลาของเราเองได้บางส่วนล่ะนะ