เทพราชันมังกรหวนคืน

“ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเจ้า” หลินอี้หานกล่าวกับหยงตัน 

“ข้าก็ไม่คิดเช่นกัน ข้าไม่ออมมือให้เจ้าหรอกนะ” หยงตันกล่าว

“เจ้าไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้นหรอก”หลินอี้หานกล่าว

หลังจากหลินอี้หานกล่าวจบเขาก็เป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน หลินอี้หานพุ่งเข้าหาหยงตันด้วยวรยุทธ์ท่าร่าง [ ดุจสายลม ] ด้วยความเร็วสูงสุดทันที ครั้งนี้ไม่เหมือนตอนประลองกับหลินเฟิง ครั้งนี้คู่ต้อสู้ของเขามีพลังเทียบเท่ากับเขา ดังนั้นเขาจำเป็นต้องแสดงความสามารถที่แท้จริงและไม่ประมาทเช่นเดียวกับคราวของหลินเฟิงเด็ดขาด

“หึ” หยงตันเค้นเสียงเย็น เมื่อเห็นว่าหลินอี้หานพุ่งเข้ามาเช่นนี้ เขาก็พุ่งเข้าหาหลินอี้หานด้วยเช่นกัน แม้ว่าเขาจะไม่เร็วเท่าหลินอี้หาน แต่ก็ไม่ได้ด้วยกว่ามากนัก

หลินอี้หานเห็นเช่นนั้นก็ชักดาบออกมาจากเอวของเขาทันที และใช้วรยุทธ์ [ ดาบสะบั้นเมฆา ] ใส่หยงตันเมื่อหยงตนอยู่ในรัศมีการโจมตี

แน่นอนว่าหยงตันไม่อยู่เฉยให้หลินอี้หานมาโจมตี เขาหลบการโจมตีของหลินอี้หาน จากนั้นเขาก็ยิบค้อนที่อยู่ข้างหลังของเขาออกมาฟาดใส่หลินอี้หานด้วยแรงทั้งหมดของเขา 

หลินอี้หานที่เห็นเช่นนั้นก็รีบหลบการโจมตีของหยงตันทันที แม้ว่าการโจมตีของหยงตันจะรุนแรงมากจนขนาดโดนเพียงครั้งเดียวอาจจะบาดเจ็บหนัก แต่มันก็ไม่ได้รวดเร็วอะไร เนื่องด้วยการที่เป็นค้อนที่หนักมากทำให้ไม่สามารถโจมตีได้อย่างรวดเร็วนัก

เมื่อหลินอี้หานหลบการโจมตีได้เขาก็สวนกับอีกครั้งด้วยวรยุทธ์โจมตี [ ดาบสะบั้นเมฆา ] อีกครั้งอย่างรวดเร็ว ทำให้หยงตันต้องรีบนำค้อนมาป้องกันการโจมตีของหลินอี้หาน เพราะเขาไม่สามารถหลบได้ทันเนื่องจากถือค้อนที่หนักมากๆอยู่

การต่อสู้ของหลินอี้หานกับหยงตันดำเนินต่อไปอย่างสูสี ดุเดือด ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใคร ไม่ว่าใคร หากมีโอกาสก็จะโจมตีอีกฝ่ายด้วยแรงทั้งหมด เพราะพวกเขาทั้งสองไม่มีใครฝีมือด้อยกว่ากันและด้วยชื่อสุดยอดรุ่นเยาว์ของตระกูลทั้งสี่ทำให้พวกเขาไม่สามารถแพ้ได้ เพราะมันมีผลกระทบต่อชื่อเสียงตระกูลของพวกเขา

“การประลองคู่นี้ เสมอกัน ผ่านการทดสอบทั้งคู่”

การประลองของคู่นี้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องกว่าเกือบร้อยกว่าบวนท่าแล้วแต่ยังไม่สามารถหาผลสรุปของการประลองได้ และด้วยเหตุนี้ทำให้จี้หวางรู้สึกว่าการประลองคราวนี้จะไม่จบลงง่ายๆเป็นแน่ จี้หวางจึงได้ประกาศจบการประลองเสียเลยเพราะจะอย่างไรเสียรอบนี้ก็ไม่นับถึงผลแพ้ชนะอยู่แล้ว รอบที่สองต้องการเพียงฝีมือเท่านั้น หากมีดีมากพอ ต่อให้แพ้ก็ผ่านเข้ารอบได้

หลังจากคู่ของหลินอี้หานก็กับหยงตันจบลงก็ถึงรอบประลองของเซี่ยจาง การประลองของเซี่ยจางนั้นจบลงด้วย20กว่ากระบวนท่า เท่านั้น เซี่ยหยางนั้นไม่ได้ต่างจากหลินอี้หานเท่าใดนัก ไม่ว่าจเป็นความเร็ว หรือพละกำลัง แถมเขายังใช้กระบี่อีกต่างหาก เพียงแต่คู่ต่อสู้ของเขาไม่ได้เก่งเทียบเท่าเขาจึงชนะได้ไม่ยากนัก

จากนั้นไม่นานก็ถึงรอบประลองของสุดยอดรุ่นเยาว์คนของ 4 ตระกูลอย่างชินเย่ เขาขึ้นชื่อเรื่องของความเร็ว และด้วยเหตุนี้ทำให้พละกำลังของเขาไม่ได้มีมากเท่าหลินอี้หาน แต่ความเร็วของเขาไม่ด้อยกว่าใครแน่นอน

การประลองของชินเย่ผ่านไปเพียงไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้แล้ว ด้วยความเร็วที่มากกว่ามากทำให้อีกฝ่ายถูกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว แม้แต่จะป้องกันยังไม่สามารถป้องกันได้เลย ทำให้จำเป็นต้องยอมแพ้ไป ไม่งั้นก็เจ็บตัวเสียเปล่าๆ

ส่วนเกาอวี้นั้นไม่จำเป็นต้องพูดถึงมากนัก เขาสามารถจบการประลองด้วยกระบวนท่าเดียวเท่านั้น เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่า สุดยอดรุ่นเยาว์ของ 4 ตระกูลในระดับหนึ่ง และบางทีต่อให้ทั้ง 4 คนร่วมมือกันก็ไม่แน่ใจว่าจะเอาชนะเกาอวี้ได้หรือเปล่า เพราะไม่ว่าจะเรื่องของความเร็ว และพละกำลัง เขาไม่ด้อยกว่าคนใดคนหนึ่งของสุดยอดรุ่นเยาว์ 4 ตระกูลเลย 

และเมื่อการทดสอบรอบสองจบลง มีผู้คนที่ไม่ผ่านประมาณ 20 คนเท่านั้น ทั้งหมดเป็นกลุ่มขั้น 7 ส่วนกลุ่มขั้น 8 นั้นไม่มีใครไม่ผ่านการทดสอบ แต่แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะผ่านรอบสาม เพราะการทดสอบรอบที่สามเป็นตัวกำหนดว่าจะได้เข้าร่วมนิกายเมฆา

“ตามข้ามา”จี้หวางกล่าวขณะเดินนำขึ้นเขาที่เป็นที่ตั้งของนิกายเมฆา 

ระหว่างจี้หวางเดินนำก็ได้กล่าวอธิบายการทดสอบรอบที่สามให้กับคนที่ผ่านการทดสอบรอบสองฟัง และด้วยการทดสอบรอบสามนี้ทำให้หลายๆคนขมวดคิ้วด้วยความกังวล เพราะพวกเขายังเป็นเพียงรุ่นเยาว์ พวกเขารู้สึกว่ามันอาจจะหนักเกินไปสำหรับพวกเขา 

การทดสอบรอบสามนั้นเป็นการต่อสู้กับสัตว์อสูร และมันไม่แปลกที่พวกเขาบางคนจะกังวลเพราะบางคนยังไม่เคยเจอสัตว์อสูรด้วยซ้ำ และด้วยชื่อเสียงของการทดสอบรอบสามที่ผ่านมาของนิกาย ที่มีผู้ผ่านเพียงไม่มากเท่านั้น อย่างน้อยๆก็ต้องไปครึ่งหนึ่งแน่นอน 

ด้วยวิธีต่อสู้กับสัตว์อสูรเช่นนี้จะเป็นการพิสูจน์สัญชาตญาณและประสบการณ์ของรุ่นเยาว์ที่จะเข้าร่วม หากผ่านการทดสอบนี้ไปไม่ได้ พวกเขาก็ไม่สามารถทำภารกิจที่ทางนิกายมอบหมายให้ไปทำได้ เพราะภารกิจทุกภารกิจย่อมมีอันตรายทั้งสิ้น หากไม่สามารถเอาตัวรอดได้ เข้านิกายไปก็ตายเสียเปล่า ถ้าเช่นนั้นไม่ต้องเข้าเลยจะดีกว่า

การทดสอบรอบนี้จะแบ่งเป็นกลุ่มเช่นเดิม คือกลุ่มขั้น 7 และกลุ่มขั้น 8 พวกเขาจะต่อสู้กับสัตว์อสูรที่ต่างกันไปแต่ละกลุ่ม แน่นอนว่าพวกเขาต้องต่อสู้ตัวต่อตัวกับสัตว์อสูรที่ทางนิกายเตรียมไว้ ถึงมันจะไม่ใช่สัตว์อสูรทรงพลังแต่ก็ไม่ควรประมาทสัตว์อสูร ไม่เช่นนั้นพวกผู้ใหญ่จะห้ามเด็กเข้าไปในป่าหรือต่อสู้กับสัตว์อสูรไปทำไม หากมันง่ายดายเช่นนั้น

แน่นอนว่าทางนิกายไม่ให้ใจจืดใจดำกับรุ่นเยาว์ พวกเขาไม่ได้จะให้รุ่นเยาว์ฆ่าสัตว์อสูร เพียงแต่ต้านรับและเอาตัวรอดจากการต้องเผชิญหน้ากับมันก็เพียงพอ แต่ถึงจะกล่าวเช่นนี้ ก็ไม่ได้คลายความกังวลของรุ่นเยาว์มากนัก เพราะจะอย่างไรพวกเขาก็ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรอยู่ดี เพียงไม่ฆ่ามันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะสามารถผ่านการทดสอบเสียหน่อย

กรรรร!!

เมื่อเดินขึ้นเขามาได้สักพัก พวกรุ่นเยาว์ก็ได้ยินเสียงสัตว์อสูรคำราม บางคนก็ตกใจตื่นกลัวสัตว์อสูร บางคน็เฉยเมยกับพวกสัตว์อสูร และบางคนก็รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ต่อสู้กับสัตว์อสูร แน่นอนว่าพวกสุดยอดรุ่นเยาว์หรือเกาอวี้ หรือรุ่นเยาว์ที่ได้รับการฝึกฝนมาดีไม่ได้ตื่นกลัวพวกสัตว์อสูรแต่อย่างใด เพราะพวกเขาเคยต่อสู้กับสัตว์อสูรมาบ้างแล้ว

“เจ้าไม่ไหวใช่หรือไม่” หลินเฟิงถามหลินหลานด้วยความเป็นห่วง แม้ว่าหลินหลานจะเก่ง แต่อย่างไรนางก็เป็นสตรี และไม่ได้เข้าไปฝึกฝนกับสัตว์อสูรเช่นเดียวกับเขา ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง นอกจากนั้นนางเป็นเพื่อนของเขาอีกด้วย

“แน่นอน เจาไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก” หลินหลานกล่าวอย่างไม่วิตกกังวล นางได้รับการฝึกฝนมาจากปู่ของนางแล้ว ทำให้นางไม่กลัวที่ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูร 

กรรรรร

หลังจากเดินขึ้นมาได้ไม่นานพวกเขาก็มีถึงบริเวณลานกว้างแห่งหนึ่ง มีกรงอยู่สองกรง กรงทั้งสองนั้นค่อนข้างใหญ่ มันกว้างประมาณ 20 เมตร แต่ความยาวของมันนั้น ประมาณ 100 เมตรเห็นจะได้ นอกจากนี้ยังมีประตูเข้าออกอยู่สองทาง คือข้างหน้ากับข้างหลัง