ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

        บทที่ 49

        ซื้อขายที่ดินเสร็จสิ้น

        “ นี่มันโฉนดที่ดิน เจ้าใดมาได้อย่างไร!! ” หย่งคังส่งเสียงอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนกตกใจมองเห็นที่ดินที่อยู่เบื้องหน้าของตนเอง

        ใบการซื้อขายที่ดินและก็สิทธิ์ในการถือครองที่ดินบริเวณทางทิศเหนือของเมืองที่เคยเป็นของตาเฒ่าอี้ในตอนนี้อยู่ภายในมือของจางหยวน 

        เมื่อรู้เช่นนั้นแล้วจึงแสดงใบหน้าที่ตื่นตระหนกตกใจออกมาอย่างชัดเจนภายในใจของมันยังคงเต็มไปด้วยความสงสัยว่าจางหยวนเอาที่ดินแปลงนี้มาได้อย่างไร

        ที่ดินบริเวณนั้นเป็นที่ดินที่มีความอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมากผู้คนอยากได้ที่ดินผืนนั้นมากมาย

        ขนาดตระกูลใหญ่ทั้งสามภายในเมืองเองก็ยังอยากได้และอยากเป็นผู้ถือครองที่ดินผืนนั้นเลย

        แต่ไม่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นผู้ใดติดต่อการซื้อขายผู้เฒ่าอี้ก็ไม่ยอมขายที่ดินแปลงนั้นให้

        ในตอนนี้เมื่อมองเห็นว่าที่ดินที่ผู้คนต่างอยากได้มาอยู่ภายในมือของจางหยวนภายในใจของหย่งคังทั้งตื่นตระหนกทั้งยินดี

        จางหยวนยิ้มเล็กน้อยแล้วก็พูด “ ข้าเพียงแค่ทำตามความต้องการของผู้เฒ่าอี้เท่านั้นขอรับ”

        จางหยวนพูดดูคล้ายว่ามันเป็นเรื่องที่ง่ายดาย

        แต่อันที่จริงการเข้าไปพบคนผู้นั้นมันก็ยากเย็นพอแล้วแต่นี่ยังทำตามความประสงค์ของผู้อาวุโสผู้นั้นได้อีก

        หย่งคังยิ่งมองว่าจางหยวนเป็นคนที่สุดยอดมากขึ้นไปอีก

        “ ตอนนี้พวกเราได้ที่ดินแปลงนี้ตามที่ตัวของข้าต้องการมาแล้วแน่นอนว่าพวกเราสามารถใช้งานมันได้ ”

        “ ที่ดินแปลงนี้มีความอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมากแถมมันยังเป็นที่ดินแปลงใหญ่พวกเราสามารถเริ่มทำการเพาะปลูกพืชผักวิญญาณบริเวณนั้นได้ทันที ”

        “ เรื่องคนงานท่านตักเตรียมเป็นอย่างไรบ้าง ” จางหยวนเอ่ยถามถึงหน้าที่ของหย่งคัง

        หย่งคังพยักหน้าตอบรับกลับ “ เรื่องคนงานเตรียมจนเสร็จแล้วตอนนี้ได้คนงานที่พร้อมจะทำงานให้พวกเราประมาณเกือบสามสิบคน”

        “ ส่วนเรื่องค่าแรงพวกเราก็ให้ค่าแรงของพวกเขาตามเจ้าเด็กน้อยทั้งสองนั้นก็ได้”

        จางหยวนไม่มีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องนั้น “ ไม่มีปัญหาขอรับขอเพียงแค่มีคนทำงานให้กับพวกเราก็”

        “ พวกเราจำเป็นจะต้องการจำนวนคนที่เพิ่มมากขึ้นเพื่อขยับขยายเอาให้ใหญ่โตมากขึ้นด้วย”

        “ ในตอนนี้ที่ดินแปลงนี้คงจะสามารถทำอะไรได้เยอะแยะ ”

        จางหยวนมองแผนการของตนเองก้าวหน้าไปหลายสิบเก้าคนก็เตรียมพร้อมแล้วที่ดินก็ได้มาเรียบร้อยแล้วตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่รอเวลาเท่านั้น

        ถ้าทุกอย่างไม่มีอะไรผิดพลาดตามความคิดของเขาอีกไม่นานธุรกิจจะใหญ่โตอย่างแน่นอน

        …

        วันถัดมา

        หลังจากที่ได้รับที่ดินบริเวณทางทิศเหนือของเมืองมาเรียบร้อยแล้วจางหยวนได้เดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้เพื่อตรวจดูที่ดินหลังจากทำการซื้อขาย

        แม้ว่าเขาจะเดินทางมาสำรวจดูหลายต่อหลายครั้งแล้วแต่นี่เขาสามารถซื้อมันมาได้แล้วย่อมต้องตรวจดูอย่างละเอียดอีกครั้ง

        จางหยวนเดินอยู่บริเวณภายในที่ดินเขาเดินไปแล้วก็กวาดสายตาไปมองเลยพลางคิดไปด้วย “ ที่ดินแปลงนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ”

        “ พื้นที่กว้างขวางยี่สิบห้าหมู่ เป็นที่ดินที่กว้างขวางแถมยังมีความอุดมสมบูรณ์”

        “ ถือว่าโชคดีที่ตัวของเราได้รับมันมาในราคาเพียงแค่หนึ่งพันตำลึงผู้อาวุโสอี้ยอมขายที่ดินแปลงนี้ให้กับตัวของเราในราคาที่ถูกกว่าท้องตลาด ”

        “ มองดูจากที่ดินผืนนี้ถ้าไปเสนอขายให้กับตระกูลใหญ่ราคาของมันคงจะไม่ต่ำกว่าสามพันตำลึง”

        “ แต่อย่างไรก็เถอะถือว่าโชคดีที่ตัวของเราได้ใช้งานร้านค้าเกียรติยศ”

        “ เพราะว่าเข้าไปใช้งานและซื้อของภายในนั่นเลยทำให้มีของที่สามารถใช้งานไม่เช่นนั่นคงจะไม่สามารถทำตามความปรารถนาของผู้เฒ่าได้ ”

        “ ยันต์เทวะหนึ่งในสิ่งของที่ซื้อมาจากร้านค้าเกียรติยศ มันคือของวิเศษหนึ่งอย่างที่มีความพิเศษเป็นอย่าง”

        “ โดยมันเป็นยันที่จะสร้างมิติขึ้นมาโดยมิติที่ปกคลุมรอบร่างกายที่ถูกสร้างขึ้นมาด้วยยันมันจะสะท้อนภาพในจิตใจของมนุษย์ที่กำลังนึกคิดอยู่ ”

        “ ใช้ยันต์เทวะใส่ผู้เฒ่าในขณะที่เขากำลังคิดภาพของดินแดนเซียน ”

        “ เพราะแบบนั้นภาพที่ปรากฏขึ้นมามันเลยกลายเป็นภาพของดินแดนเซียนสถานที่ที่เขานั้นคิดเอาไว้”

        “ เรียกง่ายๆคือมันคือกระจกที่สะท้อนภาพที่อยู่ภายในจินตนาการให้ออกมาเป็นภาพแห่งความจริงที่อยู่อีกมิติหนึ่งแต่ว่าผลของมันสามารถใช้ได้เพียงแค่หนึ่งชั่วยามเท่านั้น ”

        นี่คือความลับที่ทำให้เขาสามารถสร้างสรรค์ดินแดนเซียนขึ้นมาตามความต้องการของผู้อาวุโสผู้นั้นได้

        เพราะว่าเจ้าของชิ้นนี้มันเป็นเหมือนกับกระจกที่เอาไว้สะท้อนจิตใจ 

        ตอนนี้ใช้ไปหนึ่งอันยังคงเหลืออยู่อีกเพราะว่ายันต์เทวะใช้แล้วจะสลายหายไปของวิเศษพวกนี้การเลือกใช้จำเป็นจะต้องเลือกใช้ในสถานการณ์ที่สำคัญ

        เขายังไม่มีสิทธิ์ในการเขาใชร้านค้าเกียรติยศเพราะแบบนั้นในตอนนี้ก็จำเป็นจะต้องใช้ของวิเศษที่ได้รับมาแล้วคิดไตร่ตรองอย่างหนัก

        จางหยวนเดินสำรวจที่ดินบริเวณรอบๆจนเสร็จมันทำให้จางหยวนได้รู้ว่าที่ดินบริเวณรอบๆมีความอุดมสมบูรณ์มาก

        ในตอนแรกสถานที่บางแห่งไม่สามารถเข้าถึงได้เพราะมันเป็นสิทธิหวงห้ามของผู้ที่ถือครองที่ดิน

        ยามนี้เขาเป็นผู้ที่ถือครองที่ดินผืนนี้แน่นอนว่าสามารถเข้าถึงพวกพื้นที่สำคัญต่างๆได้อย่างไม่มีข้อกังขา

        “ น้ำบริเวณทะเลสาบด้านหลังก็สามารถเอามาใช้ได้เป็นน้ำสะอาดที่หายากล่ะก็พื้นที่บริเวณนี้ก็เหมาะกับการปลูกพืชพันธุ์ ”

        “ ในพื้นที่ยี่สิบห้าหมู่คงจะสามารถปลูกพืชได้เป็นจำนวนมากเอาล่ะถ้าเช่นนั้นก็เริ่มลงมือตั้งแต่ในวันพรุ่งนี้เลย ”

        ..

        ที่สำรวจที่ดินจนเสร็จได้เริ่มทำการจัดการที่ดินอย่างรวดเร็วที่ดินแปลงนี้เขาได้จ้างคนงานพวกนั้นที่หย่งคังไว้ใจมาจัดการพื้นที่ที่ดินโดยการจัดการหน้าดินเพื่อให้เหมาะสมกับการเพาะปลูก

        แต่ว่าการใช้เวลาในการจัดการหน้าดินมันต้องใช้เวลาอีกสักพักเพราะว่าที่ดินผืนนี้มีจำนวนกว้างขวางเป็นอย่างมากคงจะใช้เวลาหลายวัน

        โลกยุคสมัยนี้ไม่ได้มีเทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างพวกเครื่องจักรที่สามารถทำงานได้อย่างรวดเร็ว 

        ทุกอย่างล้วนแล้วต้องใช้เวลาจางหยวนคาดการณ์เอาไว้ว่าการใช้เวลาจัดการหน้าดินคงจะต้องใช้เวลาถึงหนึ่งสัปดาห์

        ในช่วงเวลานี้ถือว่าเป็นช่วงเวลาสำรวจผู้คนด้วยว่าคนงานคนใดสามารถทำงานได้ดีและมีนิสัยใจคออย่างไร

        คนพวกนี้ถูกแนะนำมาโดยหย่งคังจางหยวนไม่รู้จักพวกเขาเลยเพราะแบบนั้นจำเป็นจะต้องใช้เวลาในการศึกษาและประเมิน

        การรู้จักคนที่ทำงานให้กับตนเองถือเป็นอีกหนึ่งกลยุทธ์ที่จะสามารถทำให้ปกครองคนงานเหล่านี้ได้อย่างทั่วถึง 

        …

        และแล้วมันก็มาถึงวันที่นัดหมายผ่านมาหลายวันหลังจากที่ได้รับเงินหนึ่งหมื่นตำลึงจากตระกูลสวีเป็นเงินทุนก้อนโต

        ในตอนนี้ก็ถึงเวลาที่อีกฝ่ายและเขานัดหมายกันเอาไว้

        วันที่จางหยวนจะเดินทางไปพบผู้นำของตระกูลสวีถึงจวน

        จางหยวนเเต่งกายด้วยชุดสะอาดสะอ้านแม้จะไม่ได้ดูหรูหรามากนักแต่ก็ดูให้เกียรติอีกฝ่ายเดินทางขึ้นรถม้าของตระกูลสวีที่มารอรับถึงหน้าบ้านมุ่งตรงไปยังตระกูลสวีที่ตั้งอยู่ภายในเมือง

        รถม้าที่กำลังเคลื่อนที่อยู่บนถนนมาหยุดลงบนถนนเส้นหนึ่งภายในเมืองทางทิศใต้ 

        จวนขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าเป็นจวนของตระกูลสวีที่เป็นเป้าหมาย

        ณจวนของตระกูลสวี

        ยามสายของวัน 

        จบบท