ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่185 พลังฟื้นวิญญาณภูตอสูรนกฟีนิกซ์

เสียงชนกันระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ตัวของหุ่นยนต์ระเบิดออกเป็นอนุภาคที่รุนแรง คล้ายลูกไฟที่ปะทุออกจากปล่องภูเขาไฟ แสงสว่างกระจายไปทั่วสามพันวา แต่กลับถูกหมอกควันสีขาวห่อหุ้มไว้ด้านใน ไม่สามารถทำลายล้างเหล่าอสูรที่อยู่ในค่ายกลของจอมอสูรเวหาได้ ก่อนที่จะสิ้นแสงมอดไหม้สูญสลายหายไปกับตัวเอง

"อ่ะ?!!! "

หมาล่าหน้าถอดสีหุ่นยนต์สาว งานประดิษฐ์ระดับล้ำค่าของเผ่าอสูรจักรกลถูกกำราบลง สิ้นประสิทธิภาพไปอย่างสิ้นเชิง

"กรอด..หุ่นยนต์ปีศาจตัวนี้..รอบจู่โจมพวกข้ากะทันหัน จึงสามารถเข่นฆ่าพวกเราได้สิบกว่าคน แต่อย่าหวังเลย เมื่อค่ายกลงูขาวก่อกำเนิดแล้ว ไม่มีใครต้านทานพวกเราเหล่าอสูรเวหาได้ มอบชีวิตที่ไร้ค่าของพวกเจ้ามา อย่าได้คิดขัดขืนอีกต่อไป.."

มันร้องตะโกนลั่น ดังก้องกังวานเมื่อเห็นอาวุธอันร้ายกาจของเผ่าจักรกลถูกทำลายลงสิ้นซาก

หมาล่ากัดฟันกรอด อาวุธอันทรงคุณค่าของเผ่าจักรกลถูกทำลายลง พวกเขามีหุ่นยนต์เหล่านี้ในจำนวนจำกัด ทุกคนในเผ่าต่างรักษาและหวงแหน

แต่นางกลับออกคำสั่งระเบิดหุ่นยนต์สังหารแลกกับชีวิตทั้งสิบของอสูรเวหา

หมาล่าคาดคิดผิด พลังทำลายหุ่นยนต์โรบอทสาวของนาง ไม่อาจระเบิดพวกอสูรเวหาที่เหลือ ให้ตายตามพวกมันก่อนหน้านี้ไปได้

"ค่ายกลมหาเทพแปดทิศภูตอสูรก่อกำเนิด.."

เสียงของกริชเพชรร้องก้อง เมื่อเห็นหุ่นยนต์ล้ำค่าของเผ่าจักรกล สูญสิ้นมลายไปในพริบตาเขาเร่งเร้าร่ายคาถา เปิดค่ายกลมหาเทพแปดทิศที่ไม่สมบูรณ์แบบ เพราะยังขาดภูตอสูรอีกหลายตน ตอนนี้ชายหนุ่มมีแค่ภูตอสูรสาวสามเท่านั้น แต่เขาก็ต้องฝืนเรียกนางออกมาช่วยเหลือ กริชเพชร

สังเกตถึงพลานุภาพของค่ายกลอสูรเวหาที่สร้างขึ้น มีความร้ายกาจพลังทำลายที่รุนแรงเหนือชั้นกว่า

อาวุธปรมาจารย์เผ่าจักรกลก็ไม่อาจทำลายได้ ดังนั้น เขาจึงคิดทดลองใช้ค่ายกลมหาเทพแปดทิศ ที่ให้ภูตรัตติกาลเรียนรู้การควบคุม

วาบ! วาบ! วาบ!

สามภูตสาวพุ่งออกจากถุงนิมิตของกริชเพชร นางภูตกุมภี ทะยานออกไปอยู่ด้านหน้าคล้ายเป็นโล่จระเข้ขนาดมหึมา ปกป้องกลุ่มของกริชเพชรไว้ ร่างสูงใหญ่ยาวขนาดพันฟุต ตวัดหางกวัดแกว่ง อ้าปากแยกเขี้ยว ส่งพลังเกล็ดจระเข้ขนาดยักษ์ปิดกั้นรอบบริเวณอย่างน่าเกรงขาม

ครืน! ครืนนนนน!! โฮกๆ!

วูบบบบบบบ!!

ภูตสาวรัตติกาลลอยขึ้นเหนืออากาศ ร่ายคาถาเปิดม่านมิติออกทันทีเช่นกัน

ภูตสาวชุดแดงฉานสีเพลิง ที่กริชเพชรใช้เม็ดยาเนื้อหงส์ไฟและผลพันดาวแลกมาจากเสี้ยวจองหยูมือปรุงโอสถของหมู่บ้านซ่อนพยัคฆ์ ทะยานขึ้นกลางอากาศดวงตาของนางเหม่อลอยเวิ้งว้าง ดุจเปลวเพลิงที่กระจายไปทั่วท้องฟ้า หญิงสาวกางแขนออก พลังอสูรระดับราชันย์ขั้นเทพ ก็เกิดเป็น

พญานกฟีนิกซ์ กระพือปีกส่งพลังเพลิงกระจายเข้าเคลือบ ห่อหุ้มค่ายกลมหาเทพแปดทิศของพวกนางไว้

รังสีเพลิงนี้ คือพลังอมตะ สามารถเติมพลังชีวิตได้สิบครั้ง ขณะที่ค่ายกลทำงานอยู่ ผู้ที่รับพลังจากนาง แม้ร่างและจิตวิญญาณถูกทำลายสูญสิ้นพลังไป ต่ำกว่าสามสิบเปอร์เซ็น จะถูกเติมเต็มขึ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ทันที

"พวกเจ้ามีค่ายกลอันทรงพลังขนาดนี้เชียวหรือน่าเหลือเชื่อจริงๆ ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไม? พวกเจ้าถึงจัดการคนขององค์กรข้าได้ นับว่าการว่าจ้างครั้งนี้ พวกเราเสียรู้นายจ้างเสียแล้ว พวกเจ้าตึงมือเหลือเกิน แต่เมื่อรับงานมาแล้ว พวกเราสูญเสียพรรคพวกไปมากเช่นนี้ แม้จะสูญเสียมากเพียงไร เราเหล่าอสูรเวหา ก็จะต้องเอาชีวิตเจ้าให้ได้ไอ้หนุ่มหน้าขาว..คืนค่าตอบแทนมา.."

จอมอสูรเวหากัดฟันกรอดเข้าใจแล้วว่า ทำไม? พวกของกริชเพชรจึงถูกตั้งค่าหัวราคาแพงเพราะคนหน้าขาวผู้นี้ มีของล้ำค่าเช่นนี้นี่เอง

"บอลหมอกควันล่าสังหารระดับสิบ!! .."

คำพูดของหัวหน้างูขาวอสูรเวหากล่าวสิ้นสุดลงค่ายกลของพวกมัน ก็ระเบิดบอลพลังหมอกสีขาวพุ่งเป็นพายุทอร์นาโดขนาดยักษ์ ระดับรัศมีพันฟุตจู่โจมค่ายกลมหาเทพแปดทิศของกริชเพชร ที่นำโดยนางอสูรรัตติกาลเข้าห้ำหั่นพวกนางทันที เหล่าอสูรเวหาต่างเป็นนักฆ่ามืออาชีพ การชิงลงมือก่อนถือว่าได้เปรียบ

ตูมมมม!! บึ้มมม!

เสียงระเบิดปะทะดังบึ้มของพลังที่รุนแรงของค่ายกลทั้งสองฝ่ายดังลั่น ก่อเกิดเป็นพลังทำลายล้างมหาศาล ภูเขาทั้งสองข้างแตกกระจายเป็นช่องขนาดยักษ์ ราบเรียบเป็นหน้ากลอง

เพราะนางกุมภีสาวระเบิดพลังเกราะป้องกันของตัวเองขยายขึ้นเต็มสูบ ต้านการโจมตีหมอกควันมรณะ ด้วยแสงเกราะบาเรียสีเขียวเข้มของนางส่งผลสะท้อนพลังกระจายไปรอบด้าน ทำลายล้าง สรรพสิ่งรอบข้างให้แหลกเป็นผุยผงในพริบตา

"เวทย์อุโมงค์มาร!! .."

สิ้นเสียงของภูติปีศาจรัตติกาลมือขนาดยักษ์ที่คุ้นเคยในสายตากริชเพชร มันห่อหุ้มด้วยหนังแห้งๆ อัดลงมาจากอุโมงค์มิติ ที่เปิดออกกลางอากาศช้าๆ

คลืนนน!!

ตูมมมม!!

พลังกดดันอันมหาศาล ที่อัดลงมาจากมือปีศาจก่อกำเนิดเป็นดาเมจที่รุนแรง กระแทกบนหัวพวกอสูรเวหาจนเกิดมิติบนค่ายกลบิดเบี้ยวสั่นสะเทือนด้วยพลังทำลายเป็นหมื่นตัน ก่อให้เกิดเสียงตูมสนั่นหวั่นไหว เงาพลังงูขาวสั่นสะเทือน แสงอ่อนลงเกือบห้าสิบเปอร์เซ็นต์ทันที แต่มันก็ยังไม่สามารถทำลายล้างค่ายกลงูขาวหงอนแดง ของพวกอสูรเวหาได้

"ฮ่าๆ ..ร้ายกาจไม่เบา..พลังช่างรุนแรงยิ่งนัก..ไอ้หนุ่มหน้าขาวเจ้ามีค่ายกล ภูตแปดทิศระดับสูงขนาดนี้เชียวหรือ ข้าจะเอาของวิเศษของเจ้ามาเป็นของข้าให้หมด เตรียมตัวตายซะเถอะ..กายอสูรระดับกระจ้อยร่อยอย่างเจ้า ไม่อาจปกป้องของวิเศษเหล่านี้ได้นานหรอก เอามาให้ข้าซะดีๆ .."

จอมอสูรเวหามองสามภูตสาว ด้วยแววตามันวาว อย่างกระหาย ความโลภของมันประดังขึ้นสู่หัวใจ อยากได้ภูตระดับวิเศษของกริชเพชรจนน้ำลายสอ

"วิญญาณภูตงูขาวอสูรบรรพกาล.."

เจ้าอสูรร้ายงัดไม้ตายของมันออกมาทันที ภูตวิญญาณงูขาวทะยานออกจากบอลดวงจิตแก่นแท้ของมัน ขึ้นสู่ท้องฟ้า ภูตสัญญาประจำตัวงูขาวยักษ์ระดับสามพันฟุต ของจอมอสูรเวหาผู้เป็นหัวหน้า ร้องขู่ก้องคำรามไปทั่วท้องฟ้า

โฮกกกกก!!

ฟู่รรรรรรส์!!

มันอ้าปากพ่นหมอกควันสีขาวนวลดุจผิวมุกรวบรวม กลายเป็นรัศมีก้อนกลมขนาดใหญ่ เกือบสองพันฟุต ส่งประกายแปลบปลาบดุจสายฟ้าขยายเป็นแขนงในลูกบอล พวกหมาล่าต่างมองดูด้วยสีหน้า ตระหนกตกใจคาดคิดว่าพลังทำลายมันต้องมหาศาลหลายหมื่นเท่า

วาบบบบ!!

"ตายซะ..."

ในเสี้ยววิกฤตความเป็นความตาย กริชเพชรสลายเกราะเกล็ดมังกรเทพโลกันตร์บรรพกาลแล้วขยายออกเป็นโล่ขนาดใหญ่ ปกป้องหมาล่าและพวกอสูรจักรกลให้รอดพ้นจากพลังทำลายล้างที่กำลังพุ่งม้วนตัวตรงเข้าระเบิดใส่ค่ายกล มหาเทพแปดทิศของนางภูตสาวรัตติกาล

ตูมๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ! ตูมมมมม!!

เกราะป้องกันแถวหน้าของภูตนางจระเข้สาว สั่นสะเทือน สายฟ้าในม่านหมอก บอลพลังระเบิดถี่ยิบ พลังชีวิตระดับเทพของสามภูตสาว ลดลงทันทีแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เกราะม่านบาเรียที่ปกป้องพวกนางหายวับไปกับตา สามภูตสาวเข้าสู่วิกฤตความเป็นความตายทันที กริชเพชรมองดูด้วยสายตาสุดแสนเสียดาย และเวทนาสามภูตสาว ที่เขาสั่งให้พวกนางสร้างค่ายกลขึ้นต่อสู้กับเหล่าอสูรเวหาที่เข้มแข็งพวกนี้

กรอดดด!!

วาบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ! วาบบบบ!!

"พลังฟื้นวิญญาณภูตอสูรนกฟีนิกซ์!! .."

กริชเพชรโห่ร้องอย่างดีใจ พลังสีแดงเพลิงขยายวาบขึ้นแปดครั้งติดต่อกัน ชุบชีวิตสามภูตสาวเติมเต็มพลังวิญญาณ และพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ให้กับพวกนางหลังการระเบิดทุกครั้ง จนบอลสังหารของภูตงูยักษ์ขาวสลายไปหมด สิ้นประสิทธิภาพการทำลายล้าง ลงแค่แปดครั้งเท่านั้น

"กรอดบัดซบ..เล่นของโหดขนาดนี้เจอของข้าบ้างวิญญาณเกล็ดอาวุธเทพมังกรโลกันตร์บรรพกาล..ไอ้พวกบัดซบ..ตายซะ..!! .."

กริชเพชรร้องคำรามลั่น ร่ายคาถาเปิดม่านมิติเรียกวิญญาณเกล็ดอาวุธเทพ มังกรโลกันตร์บรรพกาลออกมาอย่างเดือดดาล ชายหนุ่มโมโหสุดขีด ที่จอมอสูรเวหาเล่นงานพวกเขาด้วยภูตสัญญาประจำตัว อันร้ายกาจระดับบรรพกาล

ถ้าไม่ใช่เพราะมีภูตชุบพลังชีวิตอย่างนางภูตนกฟีนิกซ์ป่านนี้พวกเขาคงจะมอดมลายเป็นผุยผงแม้แต่ภูตอสูรระดับเทพอย่างรัตติกาลและนางจระเข้สาว ยังถูกทำลายลงอย่างรุนแรงติดๆ กันถึงแปดครั้ง นั่นหมายความว่า เจ้าภูตร้ายของอสูรเวหามีพลังโจมตีมากกว่าพวกนางถึงแปดเท่า

ครืนนนนนนนนน!!

เสียงคลืนๆ ของสัตว์ร้ายในตำนานระดับบรรพกาลร้องมาจากที่ไกล ขณะม่านมิติบนหัวกริชเพชรเปิดออกในรัศมีเกือบหมื่นวา

"ภูตอสูรงูขาวบรรพกาลของข้า ขัดขวางมันอย่าให้มันเปิดม่านมิติสำเร็จ.."

จอมอสูรร้ายเวหาร้องอย่างตระหนก เขาคำนวณได้ด้วยสัญชาตญาณ ว่าวิญญาณอาวุธของชายหนุ่มหน้าขาว ต้องมีระดับสูงส่งอย่างแน่นอน ม่านมิติกำลังขยายเกือบหมื่นวา นั่นหมายความว่าถ้ามันหลุดรอดออกจากม่านมิติมาได้ ตัวมันต้องใหญ่หลายร้อยเท่ากว่าภูตอสูรของตน อย่างไม่ต้องสงสัย

เจ้าภูตงูขาวขนาดยักษ์สามพันฟุต อ้าปากกลั่นลูกบอลพลังสีไข่มุก ออกจากปากอย่างรวดเร็วหมายจะระเบิดปากม่านมิติเหนือหัวของกริชเพชรให้ปิดลง

วูบบบบบ!!

ตูมมมมมมมมม!!

....................................................................................................................................................................