บทที่ 21 ฆาตกรรมอำพรางศพ
ฉินเหยียนจินสีหน้ามืดมนหลังจากได้ยินเช่นนั้น
อาจารย์ฉินตัวเป็ ๆ หมายความว่ายังไง?
เธอดูเหมือนว่ากำลังจะตายอย่างนั้นเหรอ?
เมื่อมองไปยังสาวน้อยท่าทางตื่นเต้นที่อยู่ ๆ ก็เข้ามาทักคนนั้น ฉินเหยียนจินก็ยกมือขึ้นมากุมหน้าผากตัวเองอย่างช่วยไม่ได้
“คุณรู้จักฉันด้วยเหรอคะ?”
สาวน้อยตาเป็ประกาย เธอมองมาด้วยความชื่นชมแล้วเอ่ยตอบ “แน่นอนค่ะ ตอนนี้คงไม่มีใครไม่รู้จักอาจารย์”
“หืม?”
ฉินเหยียนจินดูสับสน “หมายความว่ายังไงเหรอคะ?”
“อาจารย์ลืมไปแล้วเหรอคะ ว่าคุณโพสต์ในเว่ยป๋อเมื่อเช้า ตอนแรกทุกคนก็มารุมด่าแรงมาก แต่ผ่านไปแค่สิบนาที พวกนักเลงคีย์บอร์ดก็ต้องมาขอโทษ บางคนถึงกับลงคลิปคุกเข่าเลยก็มี”
“ชาวเน็ตบางคนใส่ร้ายอาจารย์ว่ามีส่วนในการตายของเ้าสำนักคนก่อนเพื่อจะได้เป็เ้าสำนักและดูแลเื่เงินทั้งหมด ไม่นานก็มีคนบอกว่าคนที่โพสต์แบบนั้นถูกรถชนจนกระดูกสันหลังแหลกเกือบจะละเอียดจนเป็อัมพาตไปเลย”
ท่าทางของเด็กสาวตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ ระหว่างที่เล่าเื่ราว ในความคิดของเธอ คนพวกนี้สมควรได้รับโทษ อาจารย์ฉินไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แต่กลับต้องถูกใส่ร้ายและคำพูดดูถูก
เธอจึงรู้สึกพอใจกับเื่ที่เกิดขึ้น
จากนั้นสาวน้อยก็เริ่มพูดต่อ
“หลิวหวาอิ๋งก็แย่เหมือนกัน ได้ยินว่าแบรนด์ที่เธอเพิ่งเซ็นสัญญามาขอยกเลิกจ้างงาน ข่าวเื่ที่เคยศัลยกรรมก็ถูกเปิดเผยออกมา แม้แต่เื่ที่เคยมีลูกแล้วก็ยังโดนเอามาแฉ น่าตื่นเต้นไปหมด”
ระหว่างที่ฟังเื่นี้ก็มีหญิงสาวอีกคนวิ่งมาจากด้านหลัง
เธอจึงโบกมือไปทางนั้นแล้วจะโกนอย่างตื่นเต้น “เสี่ยวซาง เร็วเข้า อาจารย์ฉินอยู่นี่”
ฉินเหยียนจินหันไปมอง เมื่อสบตากัน แววตาของผู้หญิงคนนั้นก็เป็ประกายทันที
หญิงสาวยิ่งตาวาวมากขึ้นเมื่อเข้ามาใกล้ แทบจะเห็นลำแสงวิบวับ ออกมาจากตาคู่นั้น
และเพราะความตื่นเต้นนั้นทำเอาจะเอ่ยพูดอะไรออกมาก็ยากไปหมด
“อาจารย์ ฉัน…ฉันชื่อเสี่ยว...เอ่อ...จางซางซาง ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันเป็แฟนตัวยงของอาจารย์เลยค่ะ อาจารย์ตัวจริงดูสวยกว่าในไลฟ์อีกนะคะเนี่ย ขอจับมือหน่อยได้ไหมคะ?”
“อาจารย์คะ ส่วนฉันชื่อเหมียวเฟย ฉันก็อยากขอจับมืออาจารย์ด้วยเหมือนกันค่ะ”
เมื่อทั้งสองมองมาที่เธอด้วยดวงตาเป็ประกาย เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ฉินเหยียนจินเห็นแล้วก็อดนึกถึงเ้าโมจิสองตัวที่บ้านไม่ได้
“ได้สิคะ”
จางซางซางเอามือขวาออกมาเช็ดถูกับกางเกงก่อนจะจับมือฉินเหยียนจินอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เอามือตัวเองกลับมองแล้วหัวเราคิกคัก
“ฮ่า ๆ ได้จับมืออาจารย์แล้ว อาจารย์ตัวจริงเสียงจริงด้วย”
เหมียวเฟยแทบจะเอามือขึ้นมาดมอย่างเสียมารยาทราวกับว่ามีกลิ่นของฉินเหยียนจินหลงเหลืออยู่
ฉินเหยียนจินคิ้วกระตุกเล็กน้อย
จางซางซางกลับคืนสติอีกครั้งและถามอย่างกระตือรือร้นขึ้นด้วยความเข่นอาย “อาจารย์คะ ช่วยดูดวงชะตาให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ”
จากนั้นก็รีบอธิบายทันที “ในไลฟ์มีคนเยอะมาก และอาจารย์ก็สุ่มเลือกคนขึ้นมาดูดวง ซึ่งมันยากมากกว่าจะสุ่มโดนฉัน อยากให้อาจารย์ช่วยดูให้เลยวันนี้ได้ไหมคะ”
ฉินเหยียนจินไม่ปฏิเสธ คิดว่าผู้หญิงคนนี้มีชะตาต้องกันจึงได้เดินทางมาพบกันในวันนี้
“คุณน่าจะรู้เื่กฎกติกาการทำนายของฉันอยู่แล้วใช่ไหมคะ?”
“โอ้ โอเคค่ะห้าร้อยหยวนสินะคะ นี่ค่ะ” จางซางซางเอาเงินออกมาจากกระเป๋าใบเล็กของเธอแล้วยื่นให้ฉินเหยียนจิน
ฉินเหยียนจินพยักหน้า “ไปหาที่นั่งทำนายดวงชะตาที่เหมาะ ๆ ดีกว่าค่ะ”
ทั้งสามนั่งด้วยกันที่ม้านั่งสาธารณะที่อยู่ใกล้ ๆ มีต้นไม้เล็ก ๆ ห้อมล้อม และมีเสียงนกร้องดังคลออยู่รอบกายพวกเขา
ฉินเหยียนจินถามขึ้น “คุณ้าให้ฉันดูอดีตก่อนหรือเริ่มทำนายเลยดีคะ?”
จางซางซางเอ่ยตอบอย่างจริงจัง “อาจารย์ทำนายมาได้เลยค่ะ ฉันเชื่อในความสามารถของอาจารย์อยู่แล้ว”
ไม่จำเป็ต้องดูอดีตเพื่อพิสูจน์อะไรอีกต่อไป
“เอาละ คุณอยากจะรู้เื่อะไรคะ?”
“อาจารย์ พ่อแม่ของฉันเพิ่งหย่ากันไม่นานมานี้ ฉันไม่แน่ใจว่าจะต้องอยู่กับใคร พ่อเป็ผู้บริหารอยู่ที่บริษัทหนึ่ง เงินเดือนประมาณเดือนละ สามหมื่นหยวนแต่ไม่มีโบนัสเลย ส่วนแม่ฉันเปิดร้านดอกไม้ ธุรกิจก็ไม่ค่อยดีเท่าไร น่าจะอยู่ยากนิดหน่อย ตามหลักการฉันควรไปอยู่กับพ่อจะได้ช่วยแบ่งเบาภาระของแม่ แต่พ่อมีคนอื่น ฉันไม่อยากเจอผู้หญิงคนนั้น… แต่ทางแม่เองก็...”
“จางซางซาง ในเมื่อคุณตัดสินใจไม่ได้ ฉันจะเล่าเกี่ยวกับอนาคตของคุณให้ฟังค่ะ”
“หา? มีเื่อะไรหรือเปล่าคะ”
“ฉันเห็นสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นกับคุณ มันเป็เื่ที่คุณไม่คาดคิดว่าจะได้พบเจอกับตัว คืนนี้คุณจะได้พบกับเหตุฆาตกรรมอำพรางศพ”
ฉินเหยียนจินเล่าเื่นี้ด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่ได้ต่ำหรือสูง ราวกับเป็การเล่าเื่สัพเพเหระทั่วไป
จางซางซางนิ่งสนิทหลังได้ยินอย่างนั้น
ส่วนเมียวเฟยหวาดกลัวมากจดใบหน้าซีดเผือด แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก และคว้าแขนจางซางซางอย่างไม่รู้ตัว
จางซางซางใมากเช่นกัน เมื่อได้สติกลับมาอีกครั้ง เืในกายก็เหมือนจะเย็นเยียบ ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น
“อาจารย์ อย่างแกล้งให้ฉันกลัวสิคะ”
“อาจารย์ มันเกิดขึ้นได้ยังไงคะ มีคนพยายามจะทำร้ายเสี่ยวซางหรือเปล่า” เหมียวเฟยเต็มไปด้วยความกังวล
ฉินเหยียนจินปลอบใจเธออย่างอ่อนโยน “ไม่ต้องกลัวค่ะ เพียงแค่คืนนี้คุณไม่ออกไปไหน เื่ร้ายเ่าั้จะไม่เกิดขึ้น”
จางซางซางถอนหายใจอย่างโล่งอก และตบหน้าอกเบา ๆ ด้วยสีหน้าหวาดกลัว “เฮ้อ… ฉันกลัวแทบตายแน่ะ โอ๊ย ไม่เป็ไร ใจเย็น ๆ”
“อาจารย์พอจะรู้ไหมคะว่าคนร้ายเป็ใคร?”
ความตื่นตระหนกบนใบหน้าเหมียวเฟยยังไม่จางหายไป เธอ้ารู้ว่าอีกฝ่ายคือใครเพื่อที่จะได้หลีกเลี่ยงคนคนนั้น
“เื่นั้นไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ”
เมื่อเห็นว่าฉินเหยียนจินไม่้าพูดอะไรอีกเธอจึงหันไปมองจางซางซางแทน
“ถ้าคุณเลือกไปอยู่กับแม่ ฉันจะขายยันต์ให้คุณราคาพิเศษ เป็ยันต์จ้าวไฉ นำโชคลาภ เสริมความมั่งคั่ง จะช่วยให้มีเงินไหลมาเทมาหนึ่งปี”
“แต่ถ้าเลือกจะไปอยู่กับพ่อ ชีวิตของคุณจะไม่ดีนัก พ่อของคุณมีลูกชายอีกคน และเขาจะมอบทุกอย่างให้น้องชายคุณในอนาคต แล้วเขาจะบงการเื่การแต่งงานของคุณด้วย”
เหมียวเฟยพูดอย่างไม่พอใจ “พระเ้า นี่มันน่ากลัวยิ่งกว่าเหตุฆาตกรรมอีก เสี่ยวซาง เธอไปอยู่กับคุณป้าเถอะ แยกจากพ่อเ้าเล่ห์คนนั้นซะ”
เมื่อคุยถึงตรงนี้ สีหน้าของจางซางซางก็เปลี่ยนไปเป็ยากจะคาดเดาได้ ราวกับกำลังข่มกลั้นอะไรบางอย่างเอาไว้ เธอกำหมัดแน่นและในที่สุดก็ถอนหายใจออกมา มีร่องรอยของความโล่งใจในแววตา
“ขอบคุณอาจารย์มากค่ะ ฉันรู้แล้วว่าต้องเลือกทางไหน ว่าแต่อาจารย์จะขายยันต์ที่ว่ายังไงคะ”
ฉินเหยียนจินยิ้มแล้วชูนิ้ว “ห้าพันหยวน เห็นแก่โชคชะตาที่จะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น”
“ฉันมีเงินแค่สองพันเท่านั้นเอง เฟยเฟย เธอพอจะมีเงินไหม ขอยืมก่อนเดี๋ยวจะจ่ายคืนทีหลัง”
จางซางซางไม่คิดว่ามันเป็ราคาแพงเลย ซ้ำยังมองว่าถูกมากจนน่าใเสียด้วยซ้ำ
เพราะยันต์นี่คงจะทำให้เธอเสริมโชคลาภและได้เงินอีกมากหลังจากนี้ แค่เงินห้าพันหยวนคงได้คืนในไม่กี่นาที
เหมียวเฟยเอามือถือออกมาโดยไม่พูดอะไรก่อนจะสแกนจ่ายเงินห้าพันให้ฉินเหยียนจิน
เธอยิ้มเขินอายแล้วถามบ้าง “เอ่อ… อาจารย์คะ ช่วยดูดวงชะตาให้ฉันด้วยได้ไหมคะ ่นี้สุขภาพฉันจะเป็ยังไง แข็งแรงดีไหม?”
ฉินเหยียนจินตอบรับอย่างเงียบ ๆ
หลังจากที่มองดูเธอก็เอ่ยออกมา “คุณเป็คนโชคดีมาก มีชะตาจะร่ำรวย มีเกียรติ และมั่นคงในชีวิต ต่อไปจะได้พบคู่ครองที่ดีและมีอนาคตที่สดใส แต่พ่อของคุณตับไม่ค่อยดีแล้ว หากไม่หยุดดื่มก็มีแนวโน้มว่าจะอยู่ได้ไม่ถึงสามปี”
หัวใจของเหมียวเฟยเต้นรัว ริมฝีปากสั่นสะท้าน “ถ้าหยุดดื่มจะดีขึ้นใช่ไหมคะ?”
ฉินเหยียนจินพยักหน้า “ตอนนี้เขาอาจจะรู้สึกไม่สบายนิดหน่อยเท่านั้น แต่ถ้ายังดื่มแบบนี้ต่อไปมันจะเป็เื่ใหญ่แน่นอน”
“ได้ค่ะ กลับบ้านไปฉันจะบอกให้พ่อเลิกเลย”
เหมียวเฟยดึงจางซางซางให้ลุกขึ้นจากนั้นก็โค้งให้อาจารย์อย่างเคารพ “อาจารย์ ขอบคุณมากนะคะ ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้พบคุณ เสี่ยวซางกับฉันคงจะ...”
“ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ พวกคุณจ่ายเงินเป็ค่าดูดวงให้ฉันแล้ว” ฉินเหยียนจินส่ายมือถือไปมาพร้อมรอยยิ้ม
คืนนั้นฉินเหยียนจินเดินอยู่คนเดียวใต้แสงไฟสลัวที่ริมถนนเพื่อรอบางอย่างเงียบ ๆ
ห่างออกไปไม่ไกลนัก ชายคนหนึ่งที่เต็มไปด้วยจิติญญาอาฆาตก็เดินเซออกมาเอื้อมมือคว้าเธอเอาไว้
69
![[จบ] แม่ปากร้ายยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1664518889_43567285.webp)
