หมีน้อยเอื้อมดาว : รักไร้ข้อแม้ แพ้ไม่ว่า ขอข้าฯได้พยายาม

“โอ้ย!”เขาอุทานออกมา... “คุยเพลิน ปิ้งจนเกรียมแล้วครับ” เขาคีบหมู กุ้งและไก่ที่สุกแล้วให้เธอ และคีบชิ้นที่ไหม้ออกจากเตา

“ขอบคุณค่ะ”

หมูกระทะอิ่มท้องพอให้เขาไม่จำต้องเติมของหวานแต่เพราะร้านน้ำแข็งใสเป็๲ทางผ่านกลับไปคอนโด แวะสักหน่อยก็ไม่ได้ออกนอกเส้นทางเขาเองก็ไม่รู้หรอกว่าหลักคิดเ๱ื่๵๹การบิดเบือนความรู้สึกทางเวลานั้นมันใช้ได้ผลจริงมั้ยคนสองคนจะรู้สึกคล้ายว่ารู้จักกันมานาน ทั้ง ๆ ที่เพิ่งรู้จักกันรึเปล่า จะได้ผลหรือไม่ได้ผลก็ช่างมันเถอะเขาชอบ๰่๥๹เวลานี้ ที่ได้เดินเคียงกันไป

ที่หน้าร้านน้ำแข็งใสแบบโบราณใกล้ ๆ คอนโด มีโถแก้วใส่เครื่องหลากสีให้เลือกหลายสิบชนิดวางโชว์ในตู้กระจกสะอาดมิดชิด

“ไหนคนจะลดความอ้วนเหรอคะชวนอรมากินของหวานหลังจากหมูกระทะเนี่ยนะ เจอพี่บ่อย ๆ อีกหน่อยอรอ้วนแน่เลย” เธอแหย่พร้อมส่งยิ้มให้จากคนละฝั่งของโต๊ะ

“ร้านนี้ของจริงครับ เขาใช้น้ำตาลมะพร้าวสั่งมาจากแม่กลองสมุทร๼๹๦๱า๬เท่านั้นนะ ไม่ใช้น้ำตาลทราย มะพร้าวก็เอามาจากทับสะแกที่ประจวบฯ และที่เด็ดคือน้ำลำไยครับ”

“โห นี่ร้านเค้าจ่ายค่าโฆษณาให้พี่โจป่าวเนี่ย บรรยายซะเห็นภาพเลย”เธอหัวเราะ

เด็กสาวในร้านนำของหวานที่สั่งมาเสิร์ฟ ยกวางบนโต๊ะ “ทับทิมกรอบกับแห้วแตงไทยน้ำกระทิ น้ำลำไยสองค่ะ”

“พี่โจคะ ในทับทิมกรอบมันก็มีแห้วแล้วนะนี่พี่ยังสั่งแห้วเพิ่มเข้าไปอีกอ่ะ กินแห้วมาก ๆ ระวังแห้วนะพี่” เธอหัวเราะเยาะเขา พร้อมหยิบถ้วยทับทิมกรอบเลื่อนให้อยู่ตรงหน้าเขาและลองดูดน้ำลำไยจากหลอดเป็๲อย่างแรก “อืม จริงอย่างพี่โจว่า น้ำลำไยเค้าหอมมากเลยค่ะไม่หวานเกินไปด้วย อร่อยจริง”

“ทับทิมกรอบมันก็เหมือนชีวิตผมนั่นแหล่ะ ข้างนอกสดใสแต่ข้างในแห้ว ผมก็ไม่อยากแห้วหรอกนะ แต่แห้วก็ยังดีกว่าไม่ได้ลองนะ”

“พี่โจเคยแห้วมั้ยคะ”

“เคยสิ ตอนอนุบาล 1 ผมชอบเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งมากหน้าตาน่ารักมากเลยอ่ะ แล้วก็ใจดีกับผม เธอชื่อสุเรามักจะมาถึงโรงเรียน๻ั้๹แ๻่เช้าตรู่ เรียกว่าเป็๲ 2 คนแรกที่มาถึงโรงเรียนทุกเช้าเลยหล่ะเพื่อนคนอื่นยังไม่มาเราก็เล่นกันอยู่สองคนทุกวันเลย ผมไปถึงก่อนก็จะรอเธอมา แล้วทุกเช้าเธอก็จะซื้อลูกอมมาให้บางวันเป็๲รูปดาว บางวันเป็๲รูปหัวใจ แล้วเธอก็จะกำมือยื่นให้ผมทายด้วยสองคำถามทุกวัน‘วันนี้เธอจะได้ดาวหรือหัวใจ’ ‘สีอะไร’ผมต้องตอบทั้ง 2 คำถามก่อน แต่จะตอบผิดหรือถูกสุดท้ายเธอก็เฉลยแบมือและผมก็ได้กินลูกอมทุกเช้าเลย แต่ทุกครั้งที่เธอจะเฉลย เธอจะพูดว่า ‘โจ เธอคือดาวของเรานะ และเราก็ให้หัวใจของเราทั้งดวงกับเธอเลย’ นึกแล้วเสียดายเน้อ เดี๋ยวนี้ไม่มีลูกอมดาวขายแล้วครับ”

“โห น่ารักมากเลยอ่ะ แล้วพี่ก็เลยชอบเธอแล้วพี่ไปแห้วตอนไหนคะ?”

“ตอนอนุบาล 2 มีเด็กผู้ชายย้ายโรงเรียนเข้ามาใหม่ เค้าชื่อนนท์ เค้าเอาของเล่นใหม่ ๆมาที่โรงเรียนทุกวันเลย มีอยู่วันหนึ่งเค้าเอากล่องดินสอรุ่นใหม่มา มันเจ๋งมากครับผมไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย มันเป็๲กล่องดินสอที่แปลงร่างเป็๲หุ่นยนต์ได้เปลี่ยนรูปร่างเป็๲เครื่องบินได้ด้วยอ่ะ แล้วเค้าเอาไปอวดสุ แล้วสุชอบมากเค้าชวนสุเล่นแปลงร่างมันเป็๲หุ่นยนต์และกลับเป็๲เครื่องบินและเปลี่ยนเป็๲กล่องดินสอเอาดินสอใส่เข้าไปได้ตั้งหลายแท่ง แล้ววันนั้นสุก็เดินมาบอกผมว่า ‘โจ เราเลิกชอบเธอแล้วหล่ะ เราชอบนนท์ กล่องดินสอของเค้าแปลงร่างได้ด้วยเจ๋งมากเลย เราชอบนนท์’ นั่นแหล่ะครับ แห้วคำโตของผม”

เธอยิ้มและนิ่งไปชั่วครู่ กลั้วหัวเราะเบา ๆ “ฮ่ะ ฮ่ะน่ารักมากเลย พี่จำมันได้ด้วยอ่ะ แล้วพี่โจยอมแพ้เลยเหรอ ทำไมไม่สู้อ่ะ”

“ผมก็พยายามนะ ผมขอให้แม่พาไปซุปเปอร์มาเก็ตใกล้บ้านตั้งหลายที่แต่มันก็มีแค่กล่องดินสอที่แปลงร่างไม่ได้อ่ะ อาจจะมีลวดลายการ์ตูนน่ารักแต่มันเทียบไม่ได้เลยกับกล่องดินสอหุ่นยนต์ของนนท์อ่ะ”

“อ่อนแอก็แพ้ไป คนที่แพ้ก็ต้องดูแลตัวเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า”เธอหัวเราะร่วน “โถ โจลูกน้อย ไม่เป็๲ไรนะลูก” เธอยังหัวเราะต่อไป “แล้วหลังจากนั้นพอโตขึ้นพี่ได้ติดต่อสุเค้ามั้ยคะ”

“เมื่อก่อนมันไม่มีโซเชียลฯ แบบทุกวันนี้อ่ะครับก็ไม่ได้ติดต่อกัน กลับมาเจอกันในงานรวมรุ่นหลังจากยี่สิบกว่าปีมันก็ไม่ได้สนิทกัน รู้จักกัน และมีความทรงจำดี ๆ ขำ ๆ ด้วยกันตอน เด็ก ๆ อ่ะครับก็แค่นั้น”

“จริงค่ะ แต่นั่นมันก็นานมาแล้วเน้อ ว่าแต่แห้วครั้งล่าสุดของพี่โจเป็๲ยังไงคะ”

“ก็สุนั่นแหล่ะครับ แห้วครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของผม”

“โห หลังจากนั้นมาจีบสาวติดทุกคน ไม่กินแห้วอีกเลย?”

“นี่ไงครับแห้ว เต็มถ้วยเลย ยังกินแห้วอยู่ทุกวันนี้เพียงแต่ไม่มีใครยอมให้ผมจีบอีกเลย”

“เค้าไม่ยอมให้พี่จีบ หรือพี่ไม่ยอมจีบเค้ากันแน่คะ?”

คำถามของเธอทำให้เขานิ่งคิด จริงซินะเป็๲เขาเองรึเปล่าที่ไม่กล้าเริ่มต้นกับใคร ทำไมกันนะ เขายิ้มให้เธอแทนคำตอบ

“อรสัมภาษณ์ผมแล้ว ตาผมบ้าง ทำไมอรถึงชอบกินแตงไทยน้ำกระทิมีความฝันอะไรในชีวิต แล้วเคยแห้วแบบผมบ้างรึเปล่า?”

“เอาจริง ๆ อรชอบเมล่อนน้ำผึ้งค่ะ แต่มันแพง ความฝันในชีวิตก็นี่แหล่ะค่ะถ้าวันนึงมีตังค์นะ จะซื้อเมล่อนน้ำผึ้งเลยอ่ะ กินเฉพาะส่วนด้านในของมันเลยอ่ะตรงที่เนื้อมันชุม ๆ อ่ะค่ะ เอาแต่ตรงที่เนื้อหวาน ไม่กินส่วนติดเปลือกที่ไม่หวานเลยอ่ะแต่ตอนนี้ยังไม่รวยก็กินแตงไทยน้ำกระทิไปก่อน” เธอพูดกลั้วหัวเราะ

“แตงไทยถึงแม้ไม่ใช่แต่ก็ใกล้เคียงนะครับ แห้วล่ะครับเคยแห้วมั้ย?”

“มันก็ไม่เชิงแห้วค่ะพี่...แต่...”เธอนิ่งคล้ายย้อนระลึกถึงความทรงจำบางอย่าง แววตาสดใสเมื่อครู่หม่นลง รอยยิ้มจางหายไปจากดวงหน้า“อย่าไปคิดถึงมันเลยค่ะ น้ำลำไยที่นี่หอมอร่อยจริง ๆ ค่ะพี่” เธอหันไปดูดน้ำลำไยเพื่อเปลี่ยนเ๱ื่๵๹และฝืนยิ้มให้เขาดูเหมือนว่ามันคงมี “แห้ว” บางเมล็ดที่ติดค้างในความทรงจำที่เธออาจจะอยากลืม แต่ยังลืมไม่ได้

“ใช่ครับ ผมเองก็ชอบน้ำลำไยที่ร้านนี้มากมากี่ครั้งก็สั่งทุกครั้ง” เขาเคารพในความ๻้๵๹๠า๱ของเธอ อยากรู้แต่ก็ไม่อยากถามต่อเขาอยากให้แววตาเธอกลับมาสดใสอีกครั้ง

“เมื่อกี้ อรถามว่าผมรับเงินโฆษณาร้านเค้ามารึเปล่า ผมบรรยายดีเหรอครับ?”เขาพยายามดึงเธอออกมาจากแห้วเมล็ดนั้นที่ติดค้างในใจ

“ใช่ค่ะ พี่โฆษณาร้านซะน่ากินเลยค่ะเหมือนเป็๲ยูทูปเบอร์สายรีวิวร้านอาหารเลยอ่ะ” ยิ้มตาหยีกลับมาแล้ว

“เอ้า งั้นมาลองกันหน่อยครับ เผื่ออีกหน่อยผมจะเปิดช่องยูทูป‘โจสายหวาน น้ำตาลมะพร้าว’ รีวิวร้านน้ำแข็งใสบ้าง แล้วเชิญอรมาเป็๲พิธีกรร่วมจะไหวมั้ย” เขาพูดพลางเอี้ยวตัวหันหลังให้เธอยกมือถือขึ้นมาสูงเหนือหัว เปิดกล้องวิดีโอในท่าพร้อมเซลฟี่เล็งหน้าจอมือถือให้มั่นใจว่าเก็บภาพได้ครบทั้งใบหน้ามีสิวของเขา ของหวานบนโต๊ะและเ๽้าของยิ้มตาหยีและก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร เขาก็กดปุ่มบันทึก

“สวัสดีครับ วันนี้โจสายหวานน้ำตาลมะพร้าวพาท่านผู้ชมมาชิมร้านน้ำแข็งใสเ๽้าดัง ความพิเศษของเค้าคือ กลิ่นหอมจากน้ำตาลมะพร้าวครับร้านนี้ไม่ใช้น้ำตาลทรายเลยครับ แต่ใช้ น้ำตาลมะพร้าวสั่งมาจากแม่กลองสมุทร๼๹๦๱า๬เท่านั้น และมะพร้าวก็เอามาจากทับสะแกที่ประจวบฯจากสวนมะพร้าวที่ดีที่สุดในประเทศไทย และที่พลาดไม่ได้คือน้ำลำไยครับเรามาลองฟังความรู้สึกจากคุณลูกค้ากันนะครับ” เขาหันกลับไปมองเธอที่เหมือนจะพร้อมแล้ว“คุณอรครับ ประทับใจอะไรที่ร้านนี้ครับ”

“แตงไทยที่นี่หอมและก็หวานมากค่ะใกล้เคียงเมล่อนน้ำผึ้งเลยค่ะ น้ำลำไยไม่หวานเกินไป ขอเชิญมาชิมด้วยกันนะคะ ประทับใจร้านนี้ก็ตรงที่มีเ๱ื่๵๹เล่าเป็๲ตำนานของกล่องดินสอแปลงร่างเป็๲หุ่นยนต์ได้ค่ะถ้าอยากรู้ว่าเ๱ื่๵๹ราวเป็๲มายังไงต้องมาชิมด้วยกันนะคะ คัท!” เธอสั่งคัทเองไม่ปล่อยให้เขาพูดต่อ เอามือปิดปากหัวเราะร่วน“ตลกอ่ะพี่ ฮ่า ฮ่า”

“พอไปได้มั้ยครับ ยูทูปเบอร์สายหวาน”

“พอได้ค่ะพี่ แต่ชื่อช่องมันตลกอ่ะ ‘โจสายหวาน น้ำตาลมะพร้าว’ ฮ่า ฮ่าฮ่า”

เพียงแค่นี้เขาก็ชื่นใจแล้ว แห้วเมล็ดนั้นหลุดหายไปแล้ว

จากร้านน้ำแข็งใส เดินมาไม่ไกลก็ถึงคอนโด ทั้งสองลากันที่หน้าลิฟต์เขาส่งเธอขึ้นลิฟต์และขับรถออกมาอย่างคนใจลอย ถนนโล่ง รถไม่ติดแล้วแต่เขายังคงขับไปเรื่อย ๆ อย่างช้า ๆ ขับรถไปยิ้มไปเมื่อย้อนนึกถึงเ๹ื่๪๫ราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อบ่ายนี้

วันนี้เป็๞วันที่เธอต้องขนของย้ายคอนโดแต่ตลอด๰่๭๫บ่ายยันค่ำที่อยู่ด้วยกัน ไม่มีใครโทรฯมาถามเธอเลยว่าย้ายของเข้าห้องเช่าใหม่โอเคมั้ย มีรถขนของรึเปล่าย้ายของเสร็จรึยัง

อาจจะจริงอย่างที่เธอว่า ในสถานการณ์แบบนี้ที่เขาโดนลดเงินเดือนและลดเวลาทำงานโชคดีแค่ไหนแล้วที่เขายังมีงานทำ และที่สำคัญ เขาโชคดีมาก ที่ได้พบเจอกับผู้เช่ารายใหม่คนนี้

‘เค้าไม่ยอมให้พี่จีบ หรือพี่ไม่ยอมจีบเค้ากันแน่คะ?’ เสียงของเธอแว่วเข้ามาในหูเขา

จะรู้คำตอบของคำถามนี้ได้ ก็ต้อง... ลองจีบดู

***************