การเดินทางของหลงเฟย ไป๋เยว่ และหลิงเอ๋อร์สู่เมืองต่อไปไม่ใช่เื่ง่ายเหมือนอยู่ในเมืองชิงหลงอีกต่อไป พวกเขาต้องเผชิญกับสภาพภูมิประเทศที่หลากหลาย ทั้งป่าลึกที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูร ทะเลทรายอันร้อนระอุที่ซ่อนอุปสรรคจากพลังงานลึกลับ และเทือกเขาสูงชันที่ปกคลุมด้วยหิมะตลอดปี
[ติ๊ง! ตรวจพบอุปสรรค: พายุทรายแห่งความหลงผิด! แนะนำ: ใช้พลังแห่งการควบคุมธาตุ (ลม/ดิน) เพื่อต้านทาน!]
เสียงระบบดังก้องขึ้นในความคิดของหลงเฟยขณะที่พวกเขาอยู่ในทะเลทรายอันกว้างใหญ่ พายุทรายลูกมหึมากำลังก่อตัวขึ้นเบื้องหน้า บดบังทัศนียภาพจนมืดมิด หลงเฟยไม่รอช้า เขารวบรวมพลังปีศาจที่ถูกปลดผนึกเพียงเล็กน้อย พลังแห่งธาตุดินและลมถูกควบคุมอย่างชำนาญ ก่อกำแพงทรายขนาดใหญ่ขึ้นมาบดบังพายุ และสร้างกระแสลมหมุนวนเพื่อปัดเป่าทรายออกไป
"ท่านพ่อเก่งที่สุดเลยเ้าค่ะ!" หลิงเอ๋อร์ปรบมือแปะๆ ด้วยความดีใจ ดวงตาเป็ประกายเมื่อเห็นพลังของหลงเฟย
ไป๋เยว่มองหลงเฟยด้วยสายตาที่ซับซ้อน เธอเห็นถึงความแข็งแกร่งและความสามารถในการควบคุมพลังที่น่าทึ่งของเขา แม้จะยังไม่ถึงขีดสุด แต่ก็ััได้ถึงความแตกต่างจากเทพเซียนทั่วไป พลังปีศาจของม่อหลงที่ดุดันและไร้ปราณีในอดีต บัดนี้กลับถูกหลงเฟยใช้เพื่อปกป้องและช่วยเหลือผู้อื่น สิ่งนี้ทำให้เธอเริ่มคลายความหวาดกลัวและยอมรับในตัวตนที่ซับซ้อนของหลงเฟยได้มากขึ้น
"ข้าไม่เคยเห็นใครควบคุมธาตุได้ชำนาญถึงเพียงนี้" ไป๋เยว่เอ่ยขึ้นเสียงแ่ "ท่าน... ท่านแตกต่างจากที่ข้าเคยรู้จักในอดีต"
หลงเฟยหันมายิ้มให้เธอ "อาจเป็เพราะข้ามี 'ความรับผิดชอบ' ที่ต้องแบกรับมากกว่าเมื่อก่อน" เขาพูดเป็นัยถึงการเป็ผู้ถูกเลือกของระบบและภาระในการดูแลหลิงเอ๋อร์และไป๋เยว่
ระหว่างการเดินทาง พวกเขาไม่ได้เผชิญแค่ภัยธรรมชาติ แต่ยังพบกับ ปีศาจระดับต่ำ ที่ออกอาละวาด หรือแม้แต่ เทพเซียนเร่ร่อน ที่ใช้พลังในทางที่ผิด หลงเฟยใช้พลังที่ถูกปลดผนึกจัดการกับศัตรูเ่าั้อย่างเด็ดขาด แต่ก็ระมัดระวังไม่ให้เปิดเผยพลังของม่อหลงมากเกินไป เพื่อป้องกันการดึงดูดศัตรูที่แข็งแกร่งกว่ามาในเวลาที่ไม่เหมาะสม
[ติ๊ง! ภารกิจหลัก: กำจัดเทพเซียนชั่วร้าย สำเร็จแล้ว 2/10!][รางวัล: ปลดผนึกพลังปีศาจ 1% (โดยสุ่มพลัง), แต้มบุญจักรวาล +100!]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทุกครั้งที่หลงเฟยจัดการกับเป้าหมายภารกิจ พลังที่ถูกปลดผนึกทีละน้อยทำให้หลงเฟยััได้ถึง ความขัดแย้งภายใน ระหว่างพลังปีศาจของม่อหลงที่ดุดันและกระหายการต่อสู้ กับจิติญญามนุษย์ยุคใหม่อันเรียบง่ายของหลงเฟย บางครั้งหลังจากใช้พลังมหาศาล เขาจะรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง และภาพของาในอดีตก็จะแล่นเข้ามาในหัว ทำให้เขาสับสนระหว่างตัวตนของตัวเองกับความทรงจำของม่อหลง
"พ่อ... ท่านไม่สบายหรือเปล่าเ้าคะ?" หลิงเอ๋อร์ถามด้วยความเป็ห่วง เมื่อเห็นหลงเฟยกุมขมับ
"ไม่เป็ไรลูก... แค่ปวดหัวนิดหน่อย" หลงเฟยตอบ พยายามปรับลมหายใจให้เป็ปกติ เขาต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังอันยิ่งใหญ่นี้ไม่ให้มันครอบงำจิตใจของเขา
ในขณะที่พลังของหลงเฟยเริ่มตื่นตัวอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่หลงเฟยยังไม่รู้คือ การกระทำของเขากำลังดึงดูดความสนใจจากพลังงานเก่าแก่บางอย่าง ที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลยาวนาน การปรากฏตัวของม่อหลงอีกครั้ง กำลังทำให้ความสมดุลของสามโลกเริ่มสั่นคลอน และมันกำลังจะนำพาภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงกว่าเดิมมาสู่พวกเขา
หลังจากเดินทางมาได้หลายวัน พวกเขาก็มาถึง เมืองเทียนเหยา เมืองขนาดใหญ่ที่ดูรุ่งเรือง แต่บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความกดดันและความหวาดกลัว หลงเฟยััได้ถึงพลังเซียนที่แข็งแกร่งกว่าเ้าเมืองชิงหลงแผ่กระจายอยู่ทั่วเมือง
[ติ๊ง! ตรวจพบเป้าหมายภารกิจระดับสูง: เ้าเมืองเทียนเหยา - เทพเซียนระดับกลางผู้กดขี่ข่มเหง!]
หลงเฟยขมวดคิ้ว "ดูเหมือนว่าภารกิจครั้งนี้จะยากขึ้นแล้วสิ"
พวกเขาหาที่พักในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง และเริ่มเก็บข้อมูลเกี่ยวกับเ้าเมืองเทียนเหยาจากชาวบ้าน หลงเฟยพบว่าเ้าเมืองเทียนเหยาเป็เทพเซียนที่แข็งแกร่งมาก มีวิชาดาบอันเลื่องชื่อ และปกครองเมืองด้วยความเผด็จการ ใครก็ตามที่ต่อต้านเขาจะต้องพบจุดจบที่น่าสยดสยอง
"ท่านพ่อ... ท่านจะสู้กับคนแข็งแกร่งคนนี้ได้หรือเ้าคะ?" หลิงเอ๋อร์ถามด้วยความเป็ห่วง
หลงเฟยยิ้มให้หลิงเอ๋อร์อย่างอบอุ่น "ไม่ต้องเป็ห่วงลูก พ่อจะจัดการเอง"
ไป๋เยว่มองหลงเฟยด้วยความกังวล เธอรู้ดีว่าเ้าเมืองเทียนเหยาไม่ใช่คู่ต่อสู้ธรรมดา เธอเคยได้ยินชื่อเสียงของเขามาบ้างเมื่อครั้งยังอยู่ในแดน์
"ท่านต้องระวังตัวให้มาก" ไป๋เยว่เตือน "เขาไม่ใช่เทพเซียนทั่วไป"
หลงเฟยพยักหน้า เขารู้ดีว่าภารกิจครั้งนี้จะต้องใช้พลังและความสามารถมากกว่าที่เคย แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อปกป้องผู้บริสุทธิ์ และเพื่อทำภารกิจของระบบให้สำเร็จ
[โปรดติดตามตอนต่อไป]