เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

    ตอนที่เก้าสิบหก ที่พึ่งทางจิตใจของมวลชน

    ตอนที่เก้าสิบหก ที่พึ่งทางจิตใจของมวลชน

    อาจารย์คงยังเป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชนบ้านเราอีกด้วยไม่ใช่เพียงแค่ผู้มีวิทยาอาคมธรรมดา

    ผมจะสร้างแบรนด์ให้อาจารย์คงเป็นดั่งสตีฟ เจียงของไพน์แอปเปิ้ล

    ศาสนาสามารถทำให้คนเรายอมรับความไม่เป็นธรรมในชีวิตนี้ได้โดยหวังชาติหน้าหรือหลังความตาย...แต่มันจะดีกว่าไหมหากเราแก้ปัญหามันได้เสียแต่“ตอนนี้” แทนที่จะเป็นชาติหน้าหรือห้าแสนชาติข้างหน้า?

    เราอาจจะโทษเวรโทษกรรมแต่ชาติปางก่อนหรือชาตินี้ได้ว่าตนเองทำกรรมไม่ดีปากไม่ดี ไม่ดูแลสามีตามหน้าที่ของภริยาดั่งคำสอนทางธรรม

    วิธีแก้ปัญหาทางธรรมคือการดำรงตนอยู่ในความดีเอาธรรมะเข้าว่าทำให้สามีรู้สึกสำนึกผิดลดละเลิกผิดศีลกามามีชู้

    หันมาสู่สัมมาทิฐิ แต่อนิจจา

    หากเรามีทางอื่นเราจะเลือกทางของการทำความดีไหม?

    ถ้าสามีของเรามันไม่สำนึกผิดเมื่อได้ฟังธรรมเราจะทำอย่างไรต่อไป?

    ดั่งท่านเหลาจื้อตอบคำถามของขงจื้อเรื่องประเพณีและจารีตว่า

    ท่านอ๋องมีกองทัพมีดาบอยู่ในมือ ทำไมต้องเคารพจารีตของเจ้าด้วย?

    หากเรามีที่อื่นให้พึ่งนอกจากทางธรรม

    ทำไมเราต้องพึ่งทางธรรมที่ได้ผลช้าด้วย?

    ไม่มีใครบอกสักคำว่ากฎแห่งกรรมทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ

    พระพุทธเจ้าที่นิพพานก็เพราะว่ากฎแห่งกรรมนั้นห่วยแตกเราผิดพลาดในระบบกฎแห่งกรรมได้เสมอ

    ดังนั้นศีลธรรมคนเราอาจจะเชิดชูไว้เหนือหัว

    แต่เราจะแก้ปัญหาตอนนี้ก่อนนั่นคือสิ่งที่คนเราต้องการ

    เป็นข้อเสียของกฎแห่งกรรมอย่างหนึ่งที่ลบความทรงจำของชาติก่อนๆของผู้คนทำให้เราลืมไปว่าเราเคยทำผิดอะไรไว้และทำให้กี่แสนชาติเราก็คงทำผิดซ้ำแต่แบบเดิมหากเราจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้

    ดังนั้นภริยาของข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ในเมืองนั้นไม่ได้เลือกทางสายธรรมะที่จะปฏิบัติตนเป็นคนดีพูดจาอ่อนหวาน ให้สามีกลับมารักอีกครั้งหรืออย่างน้อยก็อาจจะทนเธอได้บ้างหากเธอไม่ด่าเขาทุกคำในทุกวจีกรรมที่กล่าวออกมา

    แต่ต้องการมาหาอาจารย์คงว่าสามีไปหลบอยู่ที่ไหนกับเมียน้อยเพื่อไปเล่นงานพวกเขา

    “เอามาให้ข้าอีกสามคำ”

    อาจารย์คงที่เข้าทรงพ่อปู่ได้ทานหมากพลูทีเดียวสามคำ

    ผมพยักหน้าให้ลูกศิษย์ลูกหาเอาแผนที่ในเมื่อมาให้

    พรู่ด พรู่ด พรู่ด

    อาจารย์คงพ่นน้ำหมากไปสามครั้งบนแผนที่

    น้ำหมากกระจายไปตามทิศทางสามเส้นกาตัดกันไปที่อาคารหลังหนึ่ง

    เทคนิควิทยาอาคมจากเกมส์กระดานที่ผมคุยกับอาจารย์คงที่ให้อาจารย์คงไปบอกพ่อปู่อีกที

    ว่าแทนที่เราจะบอกแค่ว่าอยู่ทางทิศอะไรกี่กิโลมตร

    เราก็ล้อมรอบสิ่งของที่เราจะหาสามทิศไปเลย

    จากนั้นก็เอาสามทิศมาหาจุดตัดกันเราก็จะได้ตำแหน่งแห่งที่ที่แน่นอนที่สุด

    “โรงแรมจันทราอนาคร?”

    ภริยาของข้าราชการผู้ใหญ่ที่ก้มมือกล่าวหลังจากดูจุดที่น้ำหมากตัดกันในแผนที่แล้ว

    “ผัวเอ็งอยู่ที่นั่นกับหญิงผิวสีดำแดงข้ารู้ข้าเห็น”

    ลูกศิษย์อีกสองสามคนเอาโมเดลตึกมาตั้งไว้ตรงจุดที่น้ำหมากตัดกัน

    อาจารย์คงก็หลับตาอีกครั้ง

    “อยู่ชั้นเจ็ด ห้อง 704 ข้างบันไดหนีไฟ”

    ด้วยความร่วมมือกับผมทำให้อาจารย์คงสามารถผสานวิชาตาทิพย์เข้ากับโมเดลจำลองสามมิติได้

    “ขอบคุณมากเจ้าค่ะที่อาจารย์คงช่วยอิชั้นไว้”

    ภริยาของข้าราชการผู้ใหญ่นั้นกราบไหว้อาจารย์คงแทบพื้น

    อาจารย์คงเป็นที่ช่วยเหลือด้านจิตใจในแบบที่ชาวบ้านต้องการไม่ใช่แบบที่ศาสนาเห็นว่าถูกต้อง

    “ฮึ้ย ผัวไม่รักดีคราวนี้ล่ะชั้นจะอาละวาดให้โรงแรมแตกไปเลย”

    ภริยาข้าราชการผู้ใหญ่นั้นกล่าวอย่างโกรธแค้น

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่เป็นไอ้เจิด ที่คุณอ่าน