เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสี่ จิตวิญญาณซามูไรของโซโล

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสี่ จิตวิญญาณซามูไรของโซโล

    หากเด็กผู้ชายไม่ได้รับการเกลี้ยกล่อมให้กลายเป็นคนที่คิดว่าขอเพียงเป็น“คนดี” ก็จะมีฮาเร็มมาเอง

    ก็จะโดนสั่งสอนไปอีกทางให้กลายเป็นลูกผู้ชายแดนอาทิตย์อุทัยที่มีจิตวิญญาณของซามูไร

    แบบเดียวกับโซโลแห่งวันพีซที่เชื่อเรื่องของการที่ผู้หญิงเดินตามผู้ชายสามก้าวคือระยะทางที่ดาบของผู้ชายจะเอื้อมไปถึง

    แนวคิดเดียวกับเฮียกัซแห่งเบอร์เซิร์กที่เชื่อเรื่องการให้ผู้หญิงที่ตนรักอยู่ในระยะดาบของเขาเอื้อมถึงจะดีกว่า

    เด็กผู้ชายโดนล้างสมองมาจากแนวโชวเน็นด้วยแนวความคิดเช่นนั้นว่าหากไม่เอาไหนลอยชายสโลไลฟ์

    ก็ต้องเต็มเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณของซามูไร

    แนวคิดสองอย่างนี้เติมเต็มจิตวิญญาณของเด็กผู้ชาย

    การที่จับผู้หญิงเชยคางมาจูบและบอกบังคับพวกคุณเธอว่าเธอคือผู้หญิงของชั้นแล้ว

    ไม่เคยอยู่ในระบบความคิดของเด็กผู้ชายแนวโชวเน็นเลยแม้แต่น้อย

    มันผิดผีในทุกแนวความคิดที่เคยได้รับการพร่ำสอนมา

    กระทั่งโอตะที่ได้รับแนวความคิดของแนวโชวเน็นมาก็ได้รับผลกระทบอย่างมาก

    รู้สึกถึงความรวดร้าวในจิตใจอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน

    แต่เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อพลังอำนาจเป็นผู้ที่อยู่เหนือกว่าเทพเจ้า

    แม้กระทั่งการทำตัวอย่างพระเอกโชวโจวที่ฮารามและผิดผีในทุกการกระทำเขาก็จะทำ

    และผมก็กระชากโซ่ที่ล่ามโช๊กเกอร์หนึ่งครั้งแต่ควบคุมแรงไม่ให้ขาดคามือ

    ว่าโซ่นี้จะบังคับควบคุมอะไรไมได้เลยเพราะไม่มีแรงมากพอที่จะกระชากคอให้คนเคลื่อนที่ไปทางไหนได้โดยไม่ขาด

    แต่เราสามารถดึงโทโมโกะไปไหนก็ได้เพราะเธอไม่ได้คิดจะขัดขืนนั่นเอง

    แบบเดียวกับปริศนาธรรมที่ว่า

    หากไปพบกับพระเอกโชวโจวหลังโรงเรียนใต้ต้นไม้และจะโดนขโมยจูบ..แล้วคุณเธอจะไปพบมันทำไม?

    เด็กผู้ชายที่ได้รับการล้างสมองมาจากโซโลและเฮียกัซไม่สามารถทำความเข้าใจแนวคิดเช่นนี้ได้

    อ๊ะ

    “ไม่ต้องห่วงผมก็มีให้คานาเอะเหมือนกัน”

    ผมได้เอาโช๊กเกอร์หนึ่งในไอเท็มที่ผมปล้นมาจากพี่หัวโมฮอว์กให้กับเธอเช่นกัน

    คานาเอะที่มองอย่างอิจฉาเมื่อครู่ก็ติดโช๊กเกอร์ที่คออย่างดีใจ

    ได้ยืดคออวดโช๊กเกอร์ให้คนอื่นเห็น

    “เห็นไหม เห็นไหม”

    “เอ่อ เห็นค่ะ เห็นค่ะ”

    โทโมโกะที่ค่อนข้างหัวอ่อนถึงได้ค่อนข้างว่าตามใครง่ายๆ

    ชี่—

    ผมสัมผัสได้ถึงสายตาของอาสึกะที่จ้องมองอยู่

    “ไม่ต้องห่วงผมก็มีให้เธอเหมือนกัน”

    ผมยื่น

    ผ้าโพกหัวนักสู้Fighter’s Bandana

    ให้กับเธอ

    “เหมาะกับเธอมากเลย”

    ผมพยายามกล่าวแบบพระเอกโชวโจว

    แต่อาสึกะกลับกระชากผ้าโพกหัวลงมา

    “เดี๋ยวก่อนสิทำไมของสองคนนี้คือโช๊กเกอร์แต่ของชั้นเป็นผ้าโพกหัวล่ะ”

    ผ้าโพกหัวนี่เพิ่มพลังใจในการต่อสู้ได้และป้องกันการโจมตีทางจิต

    แต่ท่าทางอาสึกะจะไม่คิดแบบเดียวกับผมแฮะ

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ ที่คุณอ่าน