กำเนิดเทพนิทรา

บทที่37 สมบัติสวรรค์

“ถูกแล้ว! แต่ตอนนี้ข้าเป็นแค่ดวงวิญญาณเท่านั้นกายหยาบของข้าได้ตายจากไปแล้ว ตอนที่ข้าได้สมบัติสวรรค์มาเจ้าพวกเทพนอกรีตนั้นใส่ร้ายข้า มันกล่าวหาว่าข้าไปขโมยของพวกมันทั้งที่ความเป็นจริงแล้วข้าเป็นผู้ที่หามันพบ หลังจากที่ถูกไล่ล่ามาเป็นพันปีบนแดนเทพข้าตัดสินใจขอร้องสหายขอข้าเพื่อให้เขาช่วยเหลือข้าโดยการให้ข้ามาอยู่ในโลกที่เขาสร้างขึ้น!นั่นก็คือโลกแห่งความฝัน! แม้จะหนีมาได้แต่ข้าทนพิษบาดแผลไม่ไหว เลยมีสภาพอย่างที่เจ้าเห็น!” ชายชรากล่าวอย่างคับแค้นใจ

“เป็นอย่างนี้นี่เอง!ในเมื่อท่านไม่สามารถใช่สมบัติสวรรค์ได้ท่านเลยตัดสินใจหาผู้ที่สามารถใช้มันได้และยกให้มันผู้นั้นสินะ! แต่ท่านเองก็มีเงื่อนไขเช่นกันใช่หรือไม่!อย่างเช่นการแก้แค้น!โดยให้ผู้ที่ได้สมบัติสวรรค์ทำข้อตกลงกับท่านว่าหากต้องการสมบัตินี่เจ้าจะต้องแก้แค้นให้ข้า! ใช่หรือไม่ท่านเทพ!” กุนไท่ตอบกลับไป เขาคาดเดาจุดประสงค์ของอีกฝ่ายได้ไม่ยากโดนการไล่ล่าถึงพันปีและยังมิอาจมีโอกาสได้ใช้สมบัติสวรรค์ได้ด้วยซ้ำรวมถึงการรอคอยอยู่ที่นี่มานานแสนนานเพื่อให้ผู้มีคุณสมบัติเพียงพอใครเล่าที่จะไม่คับแค้นใจ!นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่ชายชราผู้นี้ต้องการหาผู้ที่แก้แค้นแทนเขาได้!

“เจ้ามีปัญญาที่ล้ำเลิศนักอายุยังน้อยแต่กลับสามารถมีความคิดอ่านได้ขนาดนี้นับว่าหาได้ยาก! ก็เป็นอย่างที่เจ้าว่า เจ้าจะตกลงไหม?” ชายชราเอ่ยถามด้วยความคาดหวัง

“ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับข้า ในเมื่อสักวันข้าต้องไปแดนเทพอยู่แล้วแต่ท่านต้องรอไปก่อน ไม่รู้ว่าอีกกี่พันปีข้าถึงจะสามารถมีพลังเพียงพอช่วยท่านได้ แต่ข้าขอสัญญาด้วยนามของข้ากุนไท่!”กุนไท่ตอบกลับไปด้วยความมั่นใจที่แน่วแน่และมีพลังอำนาจลึกลับบางอย่างแผ่ออกมามันให้ความรู้สึกว่านี่เป็นคำพูดของกษัตริย์ผู้เกรียงไกร!ผู้ทรงอำนาจบารมีที่สามารถเขย่าฟ้าดินได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว!

“ย่อมได้!หากเจ้ามีพลังถึงระดับจิตวิญญาณแห่งเซียนซึ่งเป็นระดับสูงสุดของโลกมนุษย์เมื่อไหร่ให้กลับมาหาข้าอีกครั้ง! ข้าจะมอบสิ่งที่สามารถช่วยให้เจ้าแข็งแกร่งจนสามารถไปแดนเทพได้!” ชายชราตอบกลับไป ก่อนจะปรากฏแหวนหยกขึ้นมันดูเป็นแหวนธรรมทั่วไปไม่มีค่าแต่อย่างใด

แต่กุนไท่นั้นรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่มันลอยมาหาชายหนุ่มพร้อมกับหยุดอยู่ตรงหน้าแต่ก่อนที่กุนไท่จะได้แตะต้อง ชายชราก็กล่าวขัดขึ้นมาก่อน

“นี่คือสมบัติสวรรค์! ข้าก็ไม่ทราบเช่นกันว่ามันคือสมบัติอะไรข้าพบมันที่ปราสาทเก่าแก่แห่งหนึ่งเข้าเจ้าลองสวมมันดูแล้วจะได้รู้ว่ามันมีความสามารถอะไร!”

กุนไท่รับแหวนหยกนั้นมาก่อนจะสวมลงที่นิ้วชี้ของตนเองพลันเกิดเสียงดังขึ้นภายในศีรษะ

“ผู้สืบทอดของข้า แม้ข้าจะมีพลังอำนาจมากเพียงไหนก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถทำทุกสิ่งทุกอย่างได้! ความตายก็เช่นกันข้าเป็นอมตะแต่กลับต้องมาตายด้วยเงื้อมมือของเทพเจ้าราชันสูงสุด! ในเมื่อข้าจากไปแล้ว ข้าขอมอบสิ่งนี้แก่ผู้ที่ได้รับมันไป แหวนหยกวงนี้สามารถมอบพลังให้ผู้ใช้10 เท่า! โดยไม่มีผลข้างเคียงแต่อย่างใดและความสามารถอย่างอื่นของแหวนหยกวงนี้นั้นโปรดหาเองในอนาคตขอให้โชคดี!”

เมื่อสิ้นเสียงนั้นกุนไท่ยังพบอีกว่ามันยังช่วยเพิ่มพลังบ่มเพาะให้เขาอย่างรวดเร็วขึ้นด้วยโดยไม่มีผลข้างเคียงต่อร่างกายเหมือนกลิ่นอายของเขาอีกด้วย

“ในเมื่อเรียบร้อยแล้วข้าจะส่งเจ้าออกไป ส่วนสาวน้อยอีกคนหนึ่งกำลังทำการทดสอบคุณสมบัติอยู่คาดว่าคงใช้เวลาอีกนาน เจ้าต้องการรอหรือไม่!” ชายชรากล่าวขึ้นเมื่อเห็นกุนไท่ลืมตาขึ้นมา

“ผู้เยาว์มีสิ่งที่ต้องทำ ข้าฝากผู้อาวุโสดูแลนางด้วย” กุนไท่ตอบกลับไปพลางส่ายหัว ตอนนี้เสียเวลามา 2 เดือนแล้ว เขาต้องฝึกฝนเพื่อเตรียมตัวสำหรับงานชิงสมบัติที่นิกายจัดขึ้นแม้เขาจะไม่ค่อยเต็มใจเข้าร่วมแต่ก็ไม่ต้องการให้ตนเองแสดงความอ่อนแอต่อใครทั้งนั้นผู้อ่อนแอถูกผู้แข็งแกร่งกลืนกินมันยังคงเป็นคำที่ใช้มาได้หลายล้านปีแล้ว

“ย่อมได้ข้าจะส่งเจ้าออกไป! แต่เจ้าต้องระวังไว้ด้วยข้างนอกมีเดรัจฉาน3 ตัว คอยจะชิงสมบัติสวรรค์จากเจ้าอยู่! พวกมันมีพลังบ่มเพาะอยู่ที่ระดับผู้เชียวชาญขอบเขตผู้เยียมยุทธ ขั้นต่ำ!” ชายชรากล่าวเตือนด้วยความจริงจัง

“ขอบคุณผู้อาวุโสมากที่ตักเตือน ข้าจะระมัดระวัง!” กุนไท่ตอบกลับไปด้วยความเคร่งเครียดแม้เขาจะแข็งแกร่งแต่ก็มิอาจสามารถสู้ได้กับผู้เชียวชาญได้แม้จะเป็นผู้เชียวชาญขั้นต่ำก็ตาม แต่หากเขาสามารถทะลวงเข้าสู้ระดับหลอมรวมพลังได้! แล้วใช้พลังของสมบัติสวรรค์ก็อาจจะสามารถหนีรอดไปได้!

กุนไท่ถูกส่งออกมาตรงหน้าเส้นทางบ่มเพาะในตอนแรกชายหนุ่มไม่ได้ถามชายชราถึงศัตรูที่จะให้เขาแก้แค้นเพราะว่าเขารู้ว่าพลังตอนนี้นั้นยังอ่อนแอเกินรวมถึงถามถึงผู้ที่สร้างโลกแห่งความฝันนี้ขึ้นมาด้วยซึ่งเป็นบรรพบุรุษของเขาการรับรู้ถึงหลายสิ่งหลายอย่างในตอนนี้ไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรแต่กลับเป็นผลเสียมากกว่าด้วยซ้ำ!

กุนเดินออกไปอย่างระมัดระวังผ่านไปไม่นานชายหนุ่มก็สัมผัสได้ว่าข้างหน้ามีคนสามคนกำลังเดินมาทางเขา! กุนไท่คาดว่าน่าจะเป็นคนที่ชายชรากล่างถึงมันคือผู้ที่ต้องการปล้นสมบัติไปจากเขา

ชายหนุ่มรีบคิดหาทางอย่างรวดเร็วที่นี่ไม่ได้มีทางให้แอบซ่อนได้!กุนไท่ก็พบวิธีอย่างรวดเร็ว แม้จะบ้าบิ่นไปเสียหน่อย แต่ก็มีอยู่หนทางเดียว!

กุนไท่รีบเอาค่ายกลมาร้อยกว่าอันอันมาทับซ้อนกันจนกลายเป็นค่ายกลระดับสูงที่มีความซับซ้อนเป็นอย่างมากก่อนจะใช้พลังมายาสร้างภาพลวงตาขึ้นมาภาพลวงตาที่ใช้ออกนั้นกุนไท่ใช้ออกมาสุดความสามารถมีทั้งภาพมายาปิดกั้นภาพมายาหลอกล่วง ภาพมายาลบตัวตน และพลังมายาสัตว์อสูรที่สร้างขึ้นมาหลายร้อยตัวทั้งหมดนี้ทำให้กุนไท่ถึงกลับหน้าซีดขาว เขาคาดว่าคงถ่วงเวลาอีกฝ่ายไว้ได้ราวสองวันระหว่างนี้เขาจะบ่มเพาะพลัง!เพื่อเข้าสู้ระดับใหม่ภายใต้แรงกดดันนี้!

กุนไท่นั่งขัดสมาธิพร้อมกับเริ่มใช้หินจิตวิญญาณเพื่อให้ตนเองทะลวงระดับไปได้รวดเร็วขึ้นภายใต้ความรู้สึกเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายนั้นทำให้การบ่มเพาะเร็วขึ้นแต่จะทำให้สภาพจิตใจและอารมณ์ย้ำแย่ถึงขนาดอาจทำให้ธาตุไฟเข้าแทรกได้กุนไท่สงบจิตใจอย่างรวดเร็วแม้การทำให้จิตใจและอารมณ์อยู่ใต้ความรู้สึกเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายจะทำให้รวดเร็วขึ้นก็จริงแต่เขาไม่ได้รีบร้อนเลยแม้แต่น้อยภายในสองวันนี้เขามั่นใจว่าสามารถทะลวงได้อย่างแน่นอน!เขาต้องการทำให้การบ่มเพาะเต็มไปด้วยความราบรื่นไม่ได้รีบต้องการพลังที่เร็วเกินไปเวลาส่วนมากของกุนไท่นั้นคือการฟื้นฟูพลังที่เสียไปก่อนหน้านี้เป็นอันดับแรก!