“ฉาดดดด”กำปั่นกรงเล็บคมกริบของอันเดธปะทะกับโต๊ะบาร์เสียงดังลั่น
ทำเอาคนตรงข้ามเหงื่อตก
ลุงเนียร์เ้าของเสียงทุบโต๊ะเหี้ยมเกรียมมองจ้องลึกมาถึงออร์คร่างตันผู้สมัครเข้าเป็แอนตี้ฮีโร่เพียงสักครู่ที่ส่วนลึกหลังบาร์สิ่งที่้าเป็สิ่งแรกในฐานะแอนตี้ฮีโร่หน้าใหม่ก็คืออาวุธ และผู้ค้าอาวุธก็มิใช่ใครอื่นนอกจากจาราชเอลฟ์เฒ่าตรงหน้า
ทว่าอาวุธที่เขาแจ้งว่าอยากได้คือปืนเลเซอร์มันรุนแรงพอจะสังหารชีวิตได้ในพลัน เสียงฉาดจึงดังขึ้นร้ายแรง
“ไอ้หน้าใหม่เอ็งไม่มีความคิดความอ่านพอจะใช้ปืนเลเซอร์หรอกนะ” ลุงเนียร์เริ่มว่าเขี้ยวเริ่มออก “ฉันบอกตรงว่าโคตรโมโหพวกหน้าใหม่อย่างแกว่ะ”
จาราชพยักหน้ามองเพื่อนเขาค่อยวางปืนนีโอเลเซอร์ลงข้างๆ ไม่ให้หน้าใหม่รู้ตัว
“แกไม่คิดบ้างเหรอว่ามันเส้นบางเส้นอยู่ในสังคมของเหล่าแอนตี้ฮีโร่”ลุงเนียร์ว่าต่อ “พวกเรามันนอกกฎหมาย แต่เรามีกฎหมู่ของเราถ้าให้ไอ้โง่หน้าไหนก็ได้มาเอาปืนไป มันก็ชิบหายหมดสิวะ” เสียงตวาดลั่น
ออร์คหน้าใหม่ถึงขั้นหน้าสั่น
“เฮ่ๆเบาหน่อยนาพวก” ฮอร์คผู้จัดการเก็กโค่บาร์เอ่ยยิ้มรู้ทันแล้วหันมองออร์คหน้าใหม่ “โลกอันมืดมิดของแอนตี้ฮีโร่น่ะถึงจะโหดร้ายแต่เราต่างก็มีศีลธรรมนะ แล้วนายจะเอาปืนไปทำอะไร”
“รับภารกิจฆ่าน่ะสิ”
ลุงเนียร์ถึงขั้นกุมขมับ“ถ้าไอ้คนข้างในมันอนุญาตให้แกรับภารกิจแบบนั้น เขาไม่ได้มั่นใจในตัวแกจำไว้ไอ้หน้าใหม่ มันอยากฆ่าแก ฉันจะบอกให้ว่าทำไม พอแกได้ปืน แกโคตรมั่นใจอาวุธทรงพลังมันอยู่ในมือแกแล้ว พอแกรับภารกิจ มันก็ง่ายๆ แกกระดิกนิ้วลั่นไกแกคิดว่าเงินดีงานง่ายมันจะมีที่ไหนถ้าไม่ใช่ภารกิจระดับมือปืนใช่มั้ย ใช่เอ็งคิดอย่างนั้นแน่ๆ แต่มันไม่ใช่โว่ย
“พอแกฆ่าคนพวกฮีโร่มันจะรู้ และพอมันรู้ว่าแกเป็แอนตี้ฮีโร่มือใหม่โปรไฟล์แกยังอยู่ที่ระดับไร้ตัวตน เท่านั้นแหละ แกมีรู้เื่ระดับแอนตี้ฮีโร่มั้ยระดับไร้ตัวตนคือไร้เดียงสา ระดับนักย่องเบาคือพึ่งเริ่มทำงานระดับนักวิ่งคือพอเอาตัวรอด ระดับมาราธอนคือมืออาชีพ ระดับคนเหล็กคือยอดฝีมือระดับไตรกีฬาคือตำนาน แกยังระดับไร้ตัวตน แปลว่าฝีมือแกไม่มี แต่ถ้าแกฆ่าใครค่าหัวแกจะขึ้น จะกลายเป็นักฆ่าระดับนักลอบกัดแล้วไอ้พวกแบบแกนี่แหละคือเหยื่ออันโอชะของพวกฮีโร่
“พวกฮีโร่ระดับไข่ัจะรุมหาตัวแกรุมฆ่าแกเพื่อเลื่อนยศ เลื่อนตำแหน่ง” ลุงเนียร์ว่าเสียงดัง
ออร์คหน้าใหม่สีหน้าเจื่อนหันมองฮอร์คราวกับขอความช่วยเหลือฮอร์คเอ่ยเบาๆ “เขาพูดถูกนะ เคยได้ยินเื่ของไอ้หนุ่มแกมบอร์มั้ยละ?”
ออร์คหน้าใหม่ส่ายหน้าสงสัย
“ฉันจะเล่าให้แกฟังเอง”ลุงเนียร์ว่า สายตาจับจ้องเดือดดาล “ไอ้หนุ่มแกมบอร์ออร์คหนุ่มใสซื่อที่โตมาในครอบครัวคนงานก่อสร้างน่ะ พ่อมันเป็คนงานก่อสร้างพ่อของพ่อมันก็เป็ พ่อของพ่อของพ่อมันก็เป็ สืบทอดอาชีพคนงานก่อสร้างต่อๆ กันมา ชีวิตมันไม่ได้ดีหรอกยากจนข้นแค้น ต่อมาพ่อของแกมบอร์ก็ถูกฆ่าตายโดยพวกฮีโร่ในข้อหาค้ายาเสพติด
“จริงๆมันก็แค่ยาออร์คไว้สำหรับช่วยเพิ่มแรงน่ะ ขายกันเป็ปกติในกลุ่มเทาๆก็ผิดแต่ก็ไม่ได้วุ่นวายอะไร แล้วแต่ว่าฮีโร่มันลงมือกับใคร เว้นแต่มีใบสั่งแกมบอร์จึงเืเข้าตาพอสืบรู้ว่าเป็ฝีมือใครญาติมันเองแหละที่อยู่เื้ัขัดแย้งกันเื่แบ่งส่วนตลาดค้ายา กับส่งคนงานน่ะ
“วันนั้นแกมบอร์ก็ตรงเข้ามายังบาร์ลับวางเงินเสียเสียงดัง ซื้อปืน ตอนนั้นน่ะ มันกำลังจะเป็พ่อคนด้วยนะ แฟนมันตั้งท้องแต่แล้วพอมันมองไปที่ปืน แวบนึงมันก็คิดว่า ถ้ายิงโดยที่ไม่มีใครู้มันก็รอดมันจึงลงมือ ท่ามกลางดึกสะงัดที่ลั่นไก รู้มั้ยเกิดอะไรขึ้น”
ออร์คหน้าใหม่ส่ายหน้าเช่นเคย
“มันมีฮีโร่หน้าตัวเมียระดับไข่ันั่งอยู่ในบาร์ลับขณะที่ไอ้แกมบอร์มันซื้อปืนและพูดถึงแผนฆ่าลุงของมันให้คนขายฟังด้วยเว่ยเ้าฮีโร่คนนั้นมันทำอะไรรู้มั้ย”
“จับกุมแกมบอร์เหรอ?”ออร์คหน้าใหม่ตอบเจื่อนๆ
“โง่นามันลูบปาก หวานหมูน่ะสิ นี่แหละ เหยื่อชั้นดี มันไม่เตือน ไม่บอกใครเลยไม่สนใจด้วยว่าจะมีใครตาย เ้าฮีโร่ไปรอ รอ จนค่ำคืนลั่นไกมาถึงมันรอให้แกมบอร์ฆ่าลุงเพื่อให้หมอนั่นกลายเป็คนร้ายมีค่าหัว มันติดตั้งกล้องไว้ดิบดีด้วยซ้ำพอแกนบอร์สังหารเสร็จ มันก็ทำหน้าที่ฮีโร่ของมัน เหยียบหัวเ้าหนุ่มแกมบอร์ออร์คที่กำลังจะเป็พ่อขึ้นเป็ฮีโร่ระดับขี้ตีนัไง”
เสียงอันดังของลุงเนียร์ทำเอาออร์คหน้าใหม่เหงื่อตก
“อันที่จริงเขาเรียกว่าระดับหางันะ” จาราชกระซิบบอก
“ถ้าปืนนั้นเปลี่ยนเป็ปืนนีโอเลเซอร์อยู่ที่ตรงนี้ละก็เื่ราวคงไม่เศร้าขนาดนี้” ว่าแล้วลุงเนียร์ก็เอามือตบเข้าที่นีโอเลเซอร์ที่จาราชค่อยๆมาวางไว้บนโต๊ะเมื่อครู่ ยกขึ้นเล็งควงอย่างออกท่าออกทาง“นีโอเลเซอร์เป็เลเซอร์ความเร็วสูง คุณสมบัติเด่นคือทะลุม่านพลังได้อย่างง่ายดายเจาะเกาะทำลายหุ่นโดรนได้ และสุดท้ายสร้างความเสียหายแต่ไม่สูญเสีย ะเิโน่นทำลายนั่นแต่เมื่อยิงสิ่งมีชีวิตมันจะทำให้อีกฝ่ายเ็ปรุนแรงจนสลบแต่ไม่ทำลายเนื้อเยื้ออีกฝ่ายเจ๋งสุดๆ”
ว่าแล้วลุงเนียร์ก็ยื่นนีโอเลเซอร์สีดำมันวาบให้อีกฝ่ายสลักลายอ่อนช้อยแต่แกร่งลึกดูมีเสน่ห์
“ว้าว”ออร์คหน้าใหม่ถึงขั้นอุทาน “งั้นรับกระบอกนี้ก็ได้ครับ”
“เยี่ยมมากแบบนี้สิเจ๋ง” ลุงเนียร์ว่าแล้วก็ลุกขึ้นหันไปพูดกับจาราง“ปิดการขายตามโควตาแล้วเราก็ไม่มีหนี้กันแล้วนะ ข้าไปก่อนละ”
“โอเคจะออกเดินทางอีกแล้วเหรอ?”
“2อาทิตย์เดี๋ยวก็กลับมาเหมือนเคยแหละ ขอบใจที่จัดหายานไว้ให้แล้วก็ถ้าลูกนายสนใจงานแอนตี้ฮีโร่อย่าลืมให้เขาติดต่อฉันนะ”
“แน่นอนนายมันเซียนสุด”
“ใครก็รู้เนียร์เซียนสุดน่ะมันฉันอยู่แล้ว”ลุงเนียร์ยกชี้อีกฝ่ายแบบรู้กันแล้วเดินออกจากบาร์ลับเร้น
ฮอร์คดักขวางไว้“นายไม่คิดจะรับภารกิจของฉันบ้างเหรอ?”
“เพิ่มเงินหน่อยสิพวก”ว่าแล้วลุงเนียรก็เดินจากที่สวนบัค บ๊อบ บิลที่พึ่งมาเข้างานตอนเย็น
“รู้ผลสอบเ้าฟาคาร์รึยังน่ะ”บัคหันไปถามมาคัสที่กำลังเก็บกระเป๋าก็เปลี่ยนเวร
“เดี๋ยวเ้าตัวก็มาแล้วมั้ง?เป็ห่วงเหรอไง” มาคัสว่าพลางแซว
“หึหึมุกของพวกเอลฟ์นี่เห่ยแดกจริงๆ” บัคว่าพลางก้มตรวจของหลังเคาท์เตอร์ “กลับบ้านดีๆไอ้ละอ่อน”
มาคัสโบกมือลาจะออกจากร้านแต่แล้วกลับต้องชะงักงัน เมื่อผู้เปิดประตูเข้ามาจ่อปืนมายังเขาเอลฟ์สามคนยืนเรียงเป็แผงโดยมีเอลฟ์ยืนนิ่งงันอยู่เื้ัคนนึง
“เรียกเ้าของร้านมาคุยกับเรา”
ฮอร์คย่ามสามขุมมาหามองพินิจอีกฝ่ายเสื้อคลุมเอลฟ์ในเสื้อคลุมสีคล้ายกัน ท่าทางการเดินดูแข็งกึ่งๆ พร้อมเพรียงคงเป็ฮีโรจากสหพันธ์แน่นอนระดับออกปฏิบัติการเป็ทีม อย่างน้อยคงระดับหางัขึ้นไป
“พวกเรามาจากสหพันธ์ฮีโร่”เอลฟ์เคราแพะเอ่ยขึ้น
“ดูก็รู้มีอะไร?” ฮอร์คแตะแทคแพดกดส่งข้อความเตือน บัค บ๊อบ บิลที่เพิ่มกลับเข้าเวร รวมไปถึงจาราช
“ช่วยปิดประตูทางเข้าทีเราจะตรวจตราอะไรหน่อย?”
“จ่ายส่วยแล้ววะเว่ยนี่เก็กโค่บาร์นะ” ฮอร์คว่าผายมือหันไปยังร้าน สายตาแอบมองไปยังคนในร้านที่เริ่มเคลื่อนไหวบางคนเดินออก
“ไอ้แก่เรามาจากสหพันธ์ฮีโร่ ไม่ใช่ใครที่แกจะต่อรองด้วยได้หรอกนะ”เอลฟ์เคราแพะว่าพลางโปรยมือยังเื้ั ปืนในมือเอลฟ์โพกผ้าหันมาทางฮอร์ค
“หึหึหึ”ฮอร์คสะอึกขำ “เก็กโค่บาร์ก็ไม่ใช่ใครที่แกจะรีดไถเอาอะไรก็ได้หรอก” ว่าแล้วเอลฟ์เคราแพะก็เหลือบไปเห็นบิลออร์คร่างสูงหันปืนจากโต๊ะใกล้ๆยังมีออร์คร่างใหญ่เล็งปืนยาวจากโต๊ะไกลมาทางเอลฟ์โพกผ้า
“ใจเย็นสิเราแค่มาตรวจตามหน้าที่”
“หน้าที่แกคืออยู่เฉยๆอย่ามายุ่งกับที่นี่โว่ย” ฮอร์คว่ากลับ
เอลฟ์เคราแพะทำอะไรไม่ถูกเอลฟ์เื้ัสุดค่อยก้าวขึ้นมาเผยให้เห็นว่าคือเอลฟ์สูงวัยหัวล้าน ฮอร์ครู้จักเอลฟ์สูงวัยตรงหน้าเขาคือเซรอส เอลฟ์ฮีโร่ระดับปีกั ฮีโร่คราสสูงระดับนั้นมาทำอะไรที่นี่
“ข้าขอโทษแทนความไม่สุภาพของลูกน้องข้าด้วย”เซรอสเอ่ยบอกก่อนกระซิบความต่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งที่คุกคาม “แต่ถ้าไม่ทำตามท่านรวมถึงทุกคนในนี้จะต้องตายทั้งหมด”
ฮอร์คกลืนน้ำลายอึกกดแทคแพดข้อความเตือนให้ทุกคนพลางยอมตามอีกฝ่ายแล้วออกจากร้านไปประตูร้านปิดล๊อก จาราชสีหน้าเครียดขึ้นส่งปืนอีกกระบอกให้ออร์คหน้าใหม่ที่ดูตื่นตาตื่นใจกับปืนในมือ
“โปรโมชั่นพิเศษให้แกยืนวันหนึ่ง” จาราชเอ่ยบอก “ไว้ป้องกันตัวจากพวกฮีโร่วิปริต”
ส่วนลับเร้นหลังบาร์ไม่มีใครออกมาเอลฟ์เคราแพะมองดูรอบแล้วเอ่ยขึ้น “พวกเราสหพันธ์ฮีโร่มาตามหาเอลฟ์เฒ่าคนหนึ่งขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ”
“ถ้าจะให้สงบพวกแกก็ลดปืนลงสิเว่ย” บัคเอ่ยบอกขณะมาอยู่ข้างจาราช ฮีโร่ทั้ง 3 ยังคงยกปืนหันไปรอบร้าน“อาวุธครบมือแบบนี้คงไม่เอาไปแต่คนละมั้ง ประตูปิดตายแบบนั้นคิดจะกวาดล้างบาร์เร้นลับจะได้เลื่อนยศ เลื่อนตำแหน่งกันด้วยละสิ เก็กโค่บาร์ ไม่แกร่งไม่บ้า ไม่ใช่ที่นี่นะ”
“ปัง”เสียงปืนดังขึ้น เป็เอลฟ์ฮีโร่โพกหัวที่ลั่นไกออกมา สีหน้าซีดเผือดเผยให้เห็นถึงแววพลั้งมือ
บัคดึงออร์คหน้าใหม่ที่นั่งตรงข้ามเข้ามาพร้อมล้มโต๊ะขึ้นเป็กำบังออร์คหน้าใหม่ลนลานตัวสั่น เสียงปืนยิงสะนั่น
“ใจเย็นไอ้หน้าใหม่เื่โหดๆ มันอยู่ในสายเืเราอยู่แล้ว”บัคว่าพลางกดปุ่มใต้โต๊ะมีะเิมือออกมา บัคหันไปพยักหน้าให้บ๊อบกับบิลที่หลบหลังโต๊ะกำบังที่คนละมุมก่อนขว้างะเิใส่
“ตูม”ะเิส่องแสงรุนแรงจนเหล่าเอลฟ์ฮีโร่มองไม่เห็น
บ๊อบกับบิลออกมาสาดะุแต่ะุถูกป้องกันไว้ด้วยสนามพลัง บัคพุ่งออกกำบังไปยังเคาท์เตอร์บาร์จาราชร้องบอกให้ออร์คหน้าใหม่ลงมือ
ขณะที่เอลฟ์ฮีโร่หันไปยิงใส่บ๊อบกับบิลที่หลบเข้ากำบังอยู่ออร์คหน้าใหม่ฉวยโอกาสยิงนีโอเลเซอร์ใส่เอลฟ์เคราแพะ เลเซอร์ความเร็วสูงเจาะทะลุสนามพลังจู่โจมเข้าท้องน้อยจนเอลฟ์ฮีโร่สลบลง
บิลเร่งพลังออร์คสร้างเกาะชีวิตพร้อมเร่งออกจากกำบังเข้าสาดะุชุดใหญ่สนามพลังที่หายไปชั่วคราวทำให้เอลฟ์โพกหัวถูกยิงจนล้มลงแต่ก่อนที่จะบุกถึงตัวเอลฟ์หัวล้านที่ยืนอยู่เื้ั
เพลินโลกันตร์ก็พวยพุ่งโถมเข้าใส่บิลบิลร้องโหยหวนด้วยความเ็ป
เซรอฟฮีโร่ระดับปีกั ฉายานักฌาปนกิจออร์ค เวทย์ไฟของเขาสามารถเผาผลาญเกาะชีวิตได้อย่างง่ายดาย
“เฮ่ยบิลลลล” บ๊อบเืเข้าตาออกมายิงสวน เพลิงโลกันตร์พุ่งเข้าผลาญจนร่างออร์คกลายเป็ซาก
“ทำไมต้องเื่มันยุ่งยากด้วยนะ”เซรอสเอ่ยขึ้น ภูติรักษาฟื้นพลังให้เอลฟ์ฮีโร่ที่ล้มลงขึ้นมาอีกครั้ง
“บ้าเอ้ยบิล บ๊อบบ” บัคร้องเสียงดังกำมือแน่นโกรธขึ้ง เหตุจู่โจมด้วยเพลิงเกิดขึ้นในเสี้ยววิเขารีบกดปุ่มหลังเคาท์เตอร์เปิดภาพโฮโลแกรมลวงตา
โต๊ะลอยไปมาขวดเครื่องมายาปลิวว่อน เอลฟ์ฮีโร่สับสน บ๊อบออกมายิงรบกวน ะุพุ่งจากหลายทิศทางทั้งลวงตาทั้งะุจริง
จาราชอาศัย่ชุลมุนวิ่งเข้าหลังร้านส่วนเร้นลับขณะที่บัคออกจากหลังเคาท์เตอร์พุ่งเข้าใส่เหล่าเอลฟ์ฮีโร่ เขาหมายจู่โจมเซรอสแต่เอลฟ์ปีกัรู้ทัน ดึงเสื้อคลุกของเอลฟ์เคราแพะให้เป็กำบังตน บัคจึงพุ่งต่อยเข้าที่หน้าเอลฟ์หนุ่มชิงเอาปืนมาแต่ก็ถูกล้อมยิงโดยเอลฟ์ฮีโร่ที่เหลือทว่าผิวกายที่ห่อห้มด้วยเกาะชีวิตยังทานทนห่ากระแส
เซรอสโดดถอยใช้เอลฟ์โพกหัวเป็กำบังมีชีวิต
“ขี้ขลาด!” เป้าหมายของบัคมีเพียงเซรอส “แต่ก็ทำได้แค่นั้นแหละ”บัคยืดอกเผยให้เห็นเสื้อเกาะติดะเิเรียงแผง เอลฟ์ฮีโร่ที่เหลือหยุดยิง
ทันใดเขาปลดะเิพุ่งเข้าหาเซรอสหมายพลีชีพดวงตาเด็ดเดี่ยวเผยยิ้มที่มุมปาก
ตูมมมมมมะเิพวยพุ่งรุนแรง กระแทกทำเอาออร์คหน้าใหม่กระเด็นไปติดพนังร้าน ทั้งร้านเงียบงันกลายเป็ซากปรักออร์คหน้าใหม่กับลูกค้าหลายคนที่เหลือค่อยๆ ออกจากกำบังมาสำรวจเหตุปะทะ
แต่ท่ามกลางเงียบงันนั้นร่างไร้ชีวิตที่นอนนิ่ง ร่างหนึ่งที่ไหม้เยินด้วยะเิกลับค่อยๆ ขยับก่อนลุกขึ้นออร์คหน้าใหม่กลื่นน้ำลายอึก ปืนล่วงหล่นหลุดมือ สีหน้าซีดเผือดลูกค้าคนอื่นในร้านหันมองร่างเยินนั้นเป็ตาเดียว
เงียบงันไม่มีใครกล้าเยื้องย่างขยับตัว เพราะวาวตาของร่างเยินนั้นเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล
“ให้ตายเถอะในเมื่อพวกแกได้เห็นร่างที่แท้จริงของฉันแล้ว ก็คงปล่อยให้มีชีวิตอยู่ไม่ได้หรอกนะ”เซรอสเอ่ย
เื้ัในส่วนเร้นลับของบาร์แรงะเิะเืมาถึงข้างใน จาราชหอบหมดแรงล้มลงข้างทางเข้า มาคัสร้องเรียกกวักมือให้ตามมายังที่ซ่อนตัวเื้ัทว่าก่อนที่จารางจะทันลุกขึ้น เพลินโลกันตร์ก็พุ่งโถมมาจากประตูทางเข้าเผาร่างมาคัสจนหายวับไปกับตา
แล้วเ้าของเพลิงกันตร์ก็ย่างสามขุมปรากฏตัวขึ้นจาราชกลืนน้ำลายลงคอ ร่างที่เขาเห็นตรงหน้าห่อหุ้มไปด้วยิัไหม้เกรียมถลอกเยินเผยให้เห็นเนื้อในเนื้อในที่เป็ไซบอร์ก!
นี่อาจเป็วาระสุดท้ายของชีวิตเขาตอนนั้นเองจิตใจที่สั่นคลอนพาเขาย้อนนึกถึงภาพความสุขในชีวิตที่ผ่านพ้น
ภาพวันเกิดปีแรกที่เขาได้รับเอาฟาคาร์มาดูแล และเขาซื้อคอมมิก“ราเคียร์ แอนด์ เฟรน ฉบับพิเศษ” แบบยกชุดให้ เด็กน้อยร้องดีใจกระตือรือร้นนั่งอ่าน มันเป็คอมมิกกระดาษแบบที่หาได้ยากและราคาแพงระยับในยุคนี้
อีกภาพที่ปรากฏคือภาพเขาเคร่งเครียดกับผลการทดลองที่ผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าฟาคาร์ที่ร้องเรียกเขา พ่อ พ่อมานี่หน่อย เขากลับตะคอกกลับไป หยุดเรียกฉันว่าพ่อได้แล้วใช่ ั้แ่ตอนนั้นละมั้งที่ฟาคาร์ไม่เรียกเขาว่าพ่ออีกเลย ตอนนั้นเขาขาดสติเขากำลังจมอยู่กับเื่เลวร้ายในอดีตมาโถมมาพร้อมความสิ้นหวังกับปัจจุบันตรงหน้า
ภาพสุดท้ายคือภาพของกัลป์ราช เอลฟ์ร่างระหง แม่ของเขา ยิ้มอบอุ่นก่อนภาพค่อยๆ จางหายไป
เพลินกันตร์เผาผลาญทุกภาพในความทรงจำเซรอสร่ายเวทย์ไฟล้อมขังเขาไว้
“ส่งตำแหน่งของห้องทดลองลับมาเดี๋ยวนี้”เซรอสเอ่ย “แล้วฉันจะไว้ชีวิตทุกคนที่หลบซ่อนตัวอยู่ในห้องนั้น”
จาราชถอนหายใจ“แกมาตามคำสั่งใคร รู้เื่นั้นได้ยังไง?”
“พวกเราหวังดีนะพลังอันยิ่งใหญ่นั้นต้องอยู่ในมือของผู้ที่คู่ควร มิใช่เหรอ?”
“มันก็แค่ห้องทดลองลับทำการทดลองต้องห้าม มีแต่ทดลองที่ล้มเหลวเท่านั้น”จาราชว่าพลางกดปุ่มที่แทคแพดส่งข้อมูลไปยังฟาคาร์และลุงเนียร์ ใจเต้นแรงพลางส่งตำแหน่งให้คนตรงหน้า
“เยี่ยม”เซรอสยิ้มกริ่มก่อนปลายมือไปทางห้องลับ ร่ายเพลิงกันตร์ใส่ห้องอย่างง่ายดาย
จาราชกัดฟันกรอก“ไหนแกบอกจะไว้ชีวิตพวกนั้น”
“ฉันไว้ชีวิตในฐานที่แกส่งตำแหน่งห้องทดลองให้ฉันแต่ฆ่าพวกมันในฐานที่จะมาเห็นร่างที่แท้จริงของฉันต่างหาก” เซรอสเอ่ย“แก...ก็เช่นกัน”
จาราชหายใจแรงขึ้นพยักหน้ารู้ชะตากรรมของตัวเองตำแหน่งห้องทดลองที่เขาส่งให้อีกฝ่ายเป็ของปลอมอยู่แล้ว เอลฟ์เฒ่ายืมสงบนิ่งขึ้นคิดทบทบวนกับตัวเอง เขาจัดเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว ไม่มีอะไรติดค้างจะมีก็เพียงว่าเขายังอยากบอกรักลูกชายคนเดียวของเขาเป็ครั้งสุดท้ายก็เท่านั้น
ไฟกันณ์ผลาญสิ้นสูญหยดน้ำหยาดบางเบาจากดวงตา...
1K
