“หากชำระเงินที่เหลือจนหมดภายในสองปีให้ดอกเบี้ยกับฉันแค่สามสิบหยวนก็พอ หากชำระหนี้คืนภายในห้าปีส่วนที่ยังไม่ได้ชำระคืนจะคิดดอกเบี้ยร้อยละห้าหยวน หากชำระหนี้คืนภายในสิบปีดอกเบี้ยจะเป็ร้อยละยี่สิบหยวน”
สวีหว่านหนิงมองสองคนที่กำลังทำสีหน้าใ
“พวกเธอไม่มีความเห็นอะไรใช่ไหม?”
“แน่นอนว่า...”
“แน่นอนว่าไม่มีอยู่แล้ว!”
หลี่เชี่ยนเชี่ยนจับตัวกู้จวิ้นที่กำลังจะพ่นคำด่าแล้วฝืนฉีกยิ้มให้สวีหว่านหนิง
“หว่านหนิงเธอวางใจได้พวกเราจะรีบคืนเงินให้เร็วที่สุด”
สวีหว่านหนิงพยักหน้า“ถ้าอย่างนั้นก็ระบุเื่ดอกเบี้ยเอาไว้ในสัญญาสิ”
ทั้งสองคนจำเป็ต้องปฏิบัติตาม
หลังได้สัญญากู้ยืมมาสวีหว่านหนิงก็ตรวจทานอย่างละเอียดแล้วจึงพับเก็บอย่างดี เธอใช้กระเป๋าเสื้อเป็ทางผ่านเพื่อเก็บสัญญากู้ยืมเอาไว้ในช่องมิติ
“มีหลายคนเป็พยานเช่นนี้หวังว่าพวกเธอสองคนคงจะไม่เบี้ยวหนี้นะ แน่นอนละ ต่อให้พวกเธออยากเบี้ยวหนี้ก็ไม่เป็ไรอย่างมากฉันก็แค่เอาสัญญาฉบับนี้ไปทวงหนี้ถึงที่บ้านของพวกเธอ พวกเรารู้จักกันมานานหลายปีบ้านของพวกเธออยู่ที่ไหน ฉันรู้ดี”
“สวีหว่านหนิงคอยดูเถอะ!”
กู้จวิ้นจ้องหน้าสวีหว่านหนิงอย่างเคียดแค้นพร้อมข่มขู่เธอด้วยความสิ้นคิดเขาสะบัดมือหลี่เชี่ยนเชี่ยนออก แล้วกลับเข้าไปด้านใน
หลี่เชี่ยนเชี่ยนวิ่งเหยาะๆตามไป
สวีหว่านหนิงยักไหล่อย่างไม่แยแสเธอมองกล่องพัสดุขนาดใหญ่สองใบบนพื้นแล้วเกิดความคิดบางอย่าง
“คุณลุงคุณป้าทุกท่านคงเห็นแล้วว่าฉัน กู้จวิ้น และหลี่เชี่ยนเชี่ยนแตกหักกันแล้ว พวกเขาเคยใช้ของพวกนี้แล้วหากฉันเก็บเอาไว้คงรู้สึกไม่สบายใจ เพราะฉะนั้นฉันจึงอยากถามทุกท่านว่ามีใครถูกใจของชิ้นไหนไหมคะ ฉันอยากขอแลกของด้วยค่ะ!”
สิ้นคำราวกับมีฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ เกิดเสียงฮือฮาขึ้นในฝูงชน
“สวีจือชิงเธอพูดจริงหรือ สิ่งของคุณภาพดีขนาดนี้ เธอทำใจทิ้งมันลงหรือ?”
“ไม่ใช่ทิ้งค่ะแต่ฉันอยากขอแลกของบางอย่างกับทุกคน พี่สะใภ้หยาง พี่ถูกใจของชิ้นไหนบ้างไหมคะ”
สะใภ้หยางเพิ่งคลอดหลานชายคนโตให้กับตระกูลหยางเมื่อสองเดือนก่อนตอนนี้เธอมีสถานะสูงมากในตระกูลหยาง เมื่อได้ยินคำถามของสวีหว่านหนิงเธอก็ไม่เกรงใจ ก่อนจะชี้ไปยังรองเท้าหนังเสริมส้นสีดำคู่หนึ่ง“รองเท้าคู่นี้เธออยากแลกกับอะไร”
“รองเท้าคู่นี้หลี่เชี่ยนเชี่ยนใส่มานานแล้วแลกกับแม่ไก่หนึ่งตัวและไข่ไก่อีกยี่สิบฟองเป็ยังไงคะ”
ปัจจุบันนโยบายรัฐมีการเปลี่ยนแปลงกอปรกับความพิเศษทางด้านภูมิประเทศและตำแหน่งที่ตั้งของหมู่บ้านต้าเจียงแต่ละครัวเรือนจึงได้รับอนุญาตให้เลี้ยงสัตว์จำพวกเป็ดไก่เพื่อเป็อาหารขอแค่ส่งมอบพวกมันตามจำนวนที่ทางรัฐกำหนดไว้ใน่สิ้นปีก็พอ
หมู่บ้านต้าเจียงแต่ละครัวเรือนเลี้ยงไก่ไว้อย่างน้อยสิบกว่าตัวเมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายอยากขอแลกกับไก่หนึ่งตัวและไข่ไก่อีกยี่สิบฟองก็รู้สึกว่าแพงไปหน่อยแต่พอคิดให้ละเอียดกลับรู้สึกว่าช่างคุ้มค่า
เพราะนั่นคือรองเท้าหนัง!
มีแต่หญิงสาวในเมืองใหญ่เท่านั้นถึงจะมีปัญญาซื้อรองเท้าหนังได้!
สะใภ้หยางลังเลเล็กน้อยแต่นึกไม่ถึงว่าแม่สามีของเธอจะพูดอย่างไม่ลังเล “ได้ พวกเราจะแลกด้วย!”
“สวีจือชิงฉันจะเพิ่มไข่ไก่ให้อีกยี่สิบฟอง เธอแลกเสื้อผ้ากับสะใภ้ของฉันอีกสักชุดเถิดอีกไม่นานก็จะถึงเทศกาลตรุษจีนแล้ว ฉันอยากให้เธอสวมเสื้อผ้าที่ดูดีหน่อย!”
“คุณป้าดีกับพี่สะใภ้หยางมากจริงๆค่ะ เห็นแก่ความสัมพันธ์ของคุณป้ากับพี่สะใภ้หยางฉันจะให้ผ้าพันคอกับพี่สะใภ้อีกหนึ่งผืนนะคะ!”
เพราะมีสะใภ้ตระกูลหยางเป็คนเริ่มทำให้คนอื่นๆ เริ่มเดินมาขอแลกของด้วย
ในหน่วยจือชิงจือชิงหญิงรูปร่างสูงใหญ่และผิวคล้ำสะกิดหยวนซิน แล้วถามด้วยเสียงที่ไม่ดังแต่ก็ไม่เบาว่า“หยวนซิน ก่อนหน้านี้เธอชอบเสื้อคลุมสีไข่ห่านตัวนั้นไม่ใช่หรือเธอไปขอแลกกับหว่านหนิงด้วยสิ”
หยวนซินตอบเสียงเรียบ“ฉันไม่มีแม่ไก่กับไข่ไก่ ช่างเถอะ”
“ไม่เห็นจะเป็อะไรทุกคนเป็จือชิงที่ถูกส่งมาชนบทเหมือนกัน แม้ตอนนี้สวีหว่านหนิงจะไม่ได้อยู่ที่หน่วยจือชิงแล้วแต่ก็ยังมีมิตรภาพต่อกันอยู่ เธอแค่ไปขอแลกด้วยของอย่างอื่นก็พอ!”
หยวนซินค่อนข้างหวั่นไหว
แม้เธอจะเป็หญิงสาวที่มาจากในตัวเมืองครอบครัวฐานะก็ไม่แย่ แต่เพราะที่บ้านมีลูกหลายคน สิ่งของที่ตกมาถึงเธอจึงมีไม่มากเสื้อคลุมขนสัตว์สีแดงพุทราที่เธอใส่เมื่อวาน เธอต้องใช้เวลาเก็บเงินหลายปีถึงจะสามารถซื้อมันได้
เสื้อคลุมสีไข่ห่านตัวดังกล่าวดูดีกว่าเสื้อคลุมตัวนั้นของเธอไม่รู้ตั้งกี่เท่า
ถ้ามันมาอยู่บนตัวเธอคงจะสวยมาก!
แต่นั่นเป็เสื้อผ้าของสวีหว่านหนิงถ้าเธอเอ่ยปาก พี่หลินจะเข้าใจผิดหรือเปล่า?
สวีหว่านหนิงย่อมได้ยินบทสนทนาของพวกเขาเธอไม่ได้แสร้งทำเป็เมินเฉย แต่หยิบเสื้อคลุมตัวนั้นเดินไปหาทั้งสองคน
“หยวนจือชิงถ้าเธอชอบเสื้อคลุมตัวนี้จริงๆ ฉันยกให้เธอได้ถือเป็การตอบแทนที่เธอเอาพัสดุมาให้ฉันเมื่อวานนี้”
“ไม่ได้ๆ!”หยวนซินโบกมือปฏิเสธ “เมื่อวานฉันแค่ผ่านไปเลยหยิบมาให้ฉันจะรับของราคาแพงขนาดนี้จากเธอได้ยังไง?”
“คนในหมู่บ้านชอบเสื้อผ้าสีเข้มเพราะมันสกปรกยากเสื้อคลุมตัวนี้เลยไม่มีคนสนใจ เธอเป็คนผิวขาว มันเหมาะกับเธอที่สุดและที่สำคัญคือเสื้อคลุมตัวนี้เป็ของใหม่ หลี่เชี่ยนเชี่ยนไม่เคยใส่มาก่อน”
หยวนซินอดหวั่นไหวไม่ได้แต่ว่าไม่อาจเกลี้ยกล่อมตัวเองให้ไม่ยื่นมือออกไปรับมันเอาไว้
สวีหว่านหนิงยัดเสื้อคลุมใส่มือเธอ“ฉันให้ก็รับไว้เถิด!”
“ถ้าอย่างนั้น...ขอบคุณเธอมากนะ”
สวีหว่านหนิงโบกมือแล้วเดินกลับไปหาพวกชาวบ้าน
“พี่ใหญ่เฉินเสื้อตัวนี้ฉันซื้อมาจากร้านค้ามิตรภาพ [1]กู้จวิ้นเองยังทำใจใส่ได้แค่ไม่กี่ครั้ง ไก่หนึ่งตัวคงจะแลกมันไม่ได้อย่างน้อยคงต้องเอาเป็ดหนึ่งตัวกับไข่เป็ดอีกยี่สิบฟองมาแลกค่ะ!”
“พี่สะใภ้หลินผ้าพันคอผืนนี้เหมาะกับพี่ที่สุด ฉันยกให้พี่แล้วกันค่ะพี่ช่วยบอกให้เถี่ยตั้นลูกของพี่ ชวนต้าชุนไปเล่นด้วยกันได้ไหมคะเด็กคนนั้นเก็บตัวเกินไปแล้ว”
“ปู่สวี่คะ...”
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงกล่องพัสดุสองกล่องก็แทบเหลือเพียงความว่างเปล่า
ตอนนี้เหลือของเพียงสองชิ้นเท่านั้นหนึ่งคือจักรยานที่แม้จะเก่าแต่ก็ยังใช้งานได้หนึ่งคัน สองคือนาฬิกาข้อมือเรือนเก่าอีกหนึ่งเรือนที่ยังคงดูเหมือนของใหม่
พวกชาวบ้านเน้นของที่ใช้งานได้แม้จะอยากได้ของดีมีราคา แต่ก็รู้ดีว่านาฬิกาเรือนนี้แพงแค่ไหน ย่อมไม่มีใครกล้าเอาเป็ดไก่ไปขอแลกกับมัน
หากต้องใช้เงินซื้อพวกเขาก็คงไม่มีเงินมากมายขนาดนั้น
แต่ถ้าเป็เสื้อผ้าหรือรองเท้านั้นต่างออกไป
“หว่านหนิงเธอจะให้เอาไก่กับไข่ไก่ไปให้ตอนไหนหรือ?”
“อีกเดี๋ยวเอาไปส่งที่บ้านฉันก็ได้ค่ะลำบากทุกท่านแล้ว”
“ไม่ลำบากหรอกหว่านหนิง เธอเกรงใจกันเกินไปแล้ว!”
ในห้องพัก หลี่เชี่ยนเชี่ยนยืนอยู่ริมหน้าต่างพลางมองสวีหว่านหนิงที่กลมกลืนกับพวกชาวบ้านได้อย่างรวดเร็ว เธอโกรธจนกัดฟันกรอดตอนนี้เธอยืนหันหลังให้กับกู้จวิ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความชั่วร้าย แต่น้ำเสียงกลับอ่อนหวานเหมือนที่ผ่านมา
“ทำไมหว่านหนิงถึงเปลี่ยนไป?ตอนนี้เธอเหมือนคนแปลกหน้า ฉันแทบจะไม่รู้จักเธอแล้ว”
หากเป็เมื่อก่อนแค่พูดเช่นนี้กู้จวิ้นก็จะขานรับ และบอกว่าคราวหน้าจะไปหาเื่สวีหว่านหนิง
พวกเธอสองคนร่วมมือกันเช่นนี้เพื่อควบคุมสวีหว่านหนิงให้เป็ลูกไก่ในกำมือ
หลังรออยู่นานก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากคนด้านหลังหลี่เชี่ยนเชี่ยนหันหลังกลับมามอง และพบว่ากู้จวิ้นตาแดงก่ำมือของเขากำหมัดแน่นจนเห็นเส้นเืปูดนูนบริเวณหลังมือ
“เื่นี้จะปล่อยให้จบลงง่ายๆไม่ได้!” กู้จวิ้นขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน“ความอับอายที่สวีหว่านหนิงนำพามาให้ฉันในวันนี้ ฉันจะเอาคืนอย่างสาสม!”
เชิงอรรถ
[1]ร้านค้าที่ให้บริการกับชาวต่างชาติทูต หรือเ้าหน้าที่รัฐเท่านั้น
3K
![ราชาแห่งโป๊กเกอร์ [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683015581_92647167.webp)
![[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737518715_77529948.webp)
